ସିଂହଲଦ୍ଵୀପକେ ରମ୍ଯେ ହ୍ଯାର୍ଯସିଂହୋ ନୃପଃ ସ୍ଥିତଃ ରାଗିଣ୍ଯଃ ସପ୍ତ ଵିଖ୍ଯାତାସ୍ତତ୍ସଖ୍ଯଃ ପ୍ରମଦୋତ୍ତମାଃ
ସୁନ୍ଦର ସିଂହଳଦ୍ବୀପରେ ଆର୍ୟସିଂହ ନାମକ ରାଜା ରାଜ୍ୟ କରୁଥିଲେ । ସେଠାରେ ସେଙ୍କର ସାଥୀ ଭାବେ ସାତିଜଣ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଣୀ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ରୂପସୀ ଓ ପ୍ରିୟା ।
ନଲିନୀସାଗରେ ରମ୍ଯେ ଗିରିଜାମଂଦିରଂ ଶୁଭମ୍ 3.3.18.
ସୁନ୍ଦର ନଳିନୀ ସାଗର ମଧ୍ୟରେ ଗିରିଜାଙ୍କର ଶୁଭ ମନ୍ଦିର ଥିଲା ।
ସାପି ତଂ ସୁନ୍ଦରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ହଂସଦେହେ ସମାସ୍ଥିତମ୍
ସେ ତାଙ୍କୁ ହଁସର ଆକାରରେ ଅତି ସୁନ୍ଦର ଦେଖିଲେ ।
ଵର୍ଷମେକଂ ଯଯୌ ତତ୍ର ନାନାଲୀଲାସୁ ମୋହିତଃ
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ଖେଳ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ଏକ ବର୍ଷ କଟାଇଲେ ।
ଭକ୍ତିଗର୍ଵତ୍ଵମାପନ୍ନେ ଚାହ୍ଲାଦେ ଜଗଦଂବିକା
ଭକ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦରୁ ଗର୍ବ ଆସିଲାପରେ ଜଗଦମ୍ବା ଖୁସି ହେଲେ ।
ତସ୍ଯ ପ୍ରାପ୍ତଂ ମହଦ୍ଦୁଃଖମାହ୍ଲାଦସ୍ଯ ଜଯୈଷିଣଃ
କିନ୍ତୁ ଯିଏ ମାତ୍ର ଆନନ୍ଦ ଚାହିଁଥିଲେ, ସେ ମହାଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଲେ ।
ଇନ୍ଦୁଲଂ ରୂପସମ୍ପନ୍ନଂ ଲଂକାପୁରନିଵାସିନଃ
ଇନ୍ଦୁଳା ନାମକ ରୂପସୀ ଲଙ୍କାପୁରରେ ବାସ କରୁଥିଲେ ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚୋ ଘୋରଂ ସକୁଲୋ ଵିଲଲାପ ହ
ସେ ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ପରିବାର ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦିଲେ ।
କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ରୁଦିତଂ ପ୍ରାହାହ୍ଲାଦଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଂ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ଭୋଃ ଇଂଦୁଲଂ ତ୍ଵାଂ ସମେଷ୍ଯାମି ଭଵାନ୍ଧୈର୍ଯପରୋ ଭଵେତ୍
କୃଷ୍ଣାଂଶ ତାଙ୍କର କାନ୍ଦା ଦେଖି ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଆହ୍ଲାଦଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଶୁଣ, ମୁଁ ଇନ୍ଦୁଳାଙ୍କୁ ତୋ ପାଖକୁ ଆଣିଦେବି, ତୁମେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଧର ।'
ବଲଖାନିଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ଦେଵସିଂହଶ୍ଚ ତାଲନଃ
ବଳଖାନି, କୃଷ୍ଣାଂଶ, ଦେବସିଂହ ଓ ତାଳନ ଥିଲେ ।
ମାର୍ଗପ୍ରାପ୍ତାଶ୍ଚ ଯେ ଭୂପା ଗ୍ରାମପା ରାଷ୍ଟ୍ରପାସ୍ତଥା
ଏହିପରି ଯେଉଁ ରାଜାମାନେ ପଥରେ ଆସିଥିଲେ, ଗ୍ରାମ ଓ ଦେଶର ମୁଖିଆମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ ।
ଯେ ଭୂପା ମଦମତ୍ତାଶ୍ଚ ଜିତ୍ଵା ତାଂସ୍ତାଲନୋ ବଲୀ 3.3.18.
ଯେଉଁ ମଦରେ ମତ୍ତ ରାଜାମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସବୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ତାଳନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜିତାଯାଇଥିଲେ ।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ଚ ରାମେଶଂ ରାମେଣ ସ୍ଥାପିତଂ ଶିଵମ୍
ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଶିବ ରାମେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲେ ।
ନଲିନୀସାଗରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତତ୍ର ଵାସମକାରଯନ୍
ସେମାନେ ନଳିନୀ ସାଗରକୁ ପହଞ୍ଚି ସେଠାରେ ବାସ କଲେ ।
ଆର୍ଯ୍ଯସିଂହ ମହାଭାଗ ସ୍ଵପୋତାନ୍ଦେହି ତୀର୍ଣକାନ୍ ନୋ ଚେତ୍ତ୍ଵାଂ ସବଲଂ ଜିତ୍ଵା ରାଷ୍ଟ୍ରଭଂଗଂ କରୋମ୍ଯହମ୍
'ହେ ମହାଭାଗ ଆର୍ୟସିଂହ, ତୁମର ପୁଅମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପାର ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ଦେଅ । ନହେଲେ, ମୁଁ ସେନା ସହିତ ତୁମକୁ ହରାଇ ତୁମ ରାଜ୍ୟକୁ ଧ୍ଵଂସ କରିଦେବି ।'
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପତ୍ରଵଚୋ ଭୂପତିର୍ବଲଵତ୍ତରଃ
ଏହି ପତ୍ରର କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୂପତି ତାଲିଲେ ।
ଇନ୍ଦୁଲଃ ସ୍ତଂଭନଂ ମଂତ୍ରଂ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଶର ଉତ୍ତମେ
ଇନ୍ଦୁଳା ନିଜେ ଅଚଳତାର ମନ୍ତ୍ର ସ୍ଥାପନ କରି, ସର୍ବୋତ୍ତମ ବାଣ ଧରିଲେ ।
ଦିଵସେ ସୁଖଶର୍ମା ଚ ତ୍ରିଲକ୍ଷୈଃ ସ୍ଵଦଲୈଃ ସହ
ସେ ଦିନ ସୁଖଶର୍ମା ତାଙ୍କର ତିନି ଲକ୍ଷ ସହଯୋଗୀ ସହିତ ଥିଲେ ।
ନିଶାମୁଖେ ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଶକ୍ରପୁତ୍ରୋ ମହାବଲଃ। ଶତପୁତ୍ରୈଃ କ୍ଷତ୍ରିଯାଣାଂ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଯୁଦ୍ଧାଯ ଚାଯଯୌ
ରାତି ଆସିବା ସମୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ଏକ ସଂଖ୍ୟା କ୍ଷତ୍ରିୟ ପୁଅମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆସିଲେ।
ତେଷାଂ ହଯା ହରିଦ୍ଵର୍ଣା ଯୋଗିଵେଷଧରା ବଲାତ୍ ତତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ଗେହମାସାଦ୍ଯ ତଦା ତୈଃ ସୁଖିତୋଽଵସତ୍
ସେମାନଙ୍କ ଘୋଡାମାନେ ହରିତ ରଙ୍ଗର ଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ଯୋଗୀଙ୍କ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ପରେ, ଘରକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେମାନେ ସହିତ ସେ ସୁଖରେ ରହିଲେ।
ଏଵଂ ଜାତାଶ୍ଚ ଷଣ୍ମାସାସ୍ତଯୋର୍ଯୁଦ୍ଧଂ ହି ସେନଯୋଃ
ଏଭଳି, ଦୁଇଟି ସେନା ମଧ୍ୟରେ ଛଅ ମାସ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।
ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ମାନସୀଂ ପୀଡାଂ ଯୁଦ୍ଧାର୍ଥଂ ଵିମୁଖୋଽଭଵତ୍
ମନରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଆସିବା ପରେ, ସେ ଯୁଦ୍ଧରୁ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଇଗଲେ।
ଦେଵସିଂହଂ ସମାହୂଯ ତ୍ରିକାଲଜ୍ଞଂ ମହାମତିମ୍ ଶ୍ରୁତ୍ଵୋଵାଚ ମହାଯୋଗୀ ଦେଵସିଂହୋ ମହାବଲଃ
ଦେବସିଂହଙ୍କୁ ଡାକି, ତିନି ସମୟ ଜଣା, ବହୁତ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦେବସିଂହ, ଶୁଣିବା ପରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମହାଯୋଗୀ ଦେବସିଂହ କଥା କହିଲେ।
ମହେଂଦ୍ରତନଯଃ କଶ୍ଚିତ୍ସର୍ଵଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରକୋଵିଦଃ ରାତ୍ରୌ ସ୍ଵଯଂ ସମାଗମ୍ଯ କରୋତି ବଲସଂକ୍ଷଯମ୍
ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ଜଣେ ଅଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଶସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଯିଏ ରାତିରେ ନିଜେ ଆସି, ସେନାକୁ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି।
ଅତସ୍ତ୍ଵଂ ମତ୍ସହାଯେନ ତାଲନେନ ସମନ୍ଵିତଃ ଵିଜଯୀ ଭଵ ଶୀଘ୍ରଂ ହି ନୋ ଚେଦ୍ଯାଯାଂ ଯମକ୍ଷଯମ୍
ତେଣୁ, ମୋ ଏବଂ ତାଳନଙ୍କ ସହଯୋଗରେ, ଶୀଘ୍ର ଜିତିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର; ନହେଲେ, ତୁମେ ଯମଙ୍କ ଘରକୁ ଯିବ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚସ୍ତସ୍ଯ ଦେଵସିଂହସ୍ଯ ଭାଷିତମ୍ ସେନାଂ ନିଵେଶଯାମାସ ପୋତେଷୁ ହଯଵାହନଃ
ଦେବସିଂହଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଘୋଡା ଚାଳନ କରୁଥିବା ଯୋଧା ସେନାକୁ ଜହାଜରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଲେ।
ଅର୍ଦ୍ଧଂ ସୈନ୍ଯଂ ଚ ତତ୍ରୈଵ ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ମହାବଲଃ
ସେଠାରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜଣେ ଅଧା ସେନାକୁ ରଖିଲେ।
ହଯାରୂଢାଶ୍ଚ ତେ ଶୂରାଃ ସର୍ଵେ ଯୁଦ୍ଧସମନ୍ଵିତାଃ
ଘୋଡା ଉପରେ ଚଢିଥିବା ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥିଲେ।
ହତ୍ଵା ତେ ରକ୍ଷିଣଃ ସର୍ଵାଁଲ୍ଲୁଂଠଯିତ୍ଵା ପୁରଂ ଶୁଭମ୍
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ରକ୍ଷକମାନେକୁ ମାରି, ଶୁଭ୍ର ସହରକୁ ଲୁଟି ନେଲେ।
ରାଜ୍ଞୋଽନ୍ତଃ ପୁରମାଗତ୍ଯ କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ବଲଵତ୍ତରଃ ସପ୍ତାଲିଭିର୍ଵୃତାଂ ରମ୍ଯାଂ ଗୀତନୃତ୍ଯଵିଶାରଦାମ୍ ।। 3.3.19.
କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଂଶ ରାଜାଙ୍କ ଅନ୍ତଃପୁରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଜନା, ସାତ ଜଣ ଦାସୀ ସହିତ ରହୁଥିଲେ।