କୁବେରାତ୍ସ ସମାନୀଯ ଦିଵ୍ଯମାଭୂଷଣଂ ଦଦୌ
ସେ କୁବେରଙ୍କଠାରୁ ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣ ଆଣି ଦେଲେ।
ଆହ୍ଲାଦସ୍ତୁ ସ୍ଵଯଂ ଗତ୍ଵା ଵେଲାଯେ ଭୂଷଣଂ ଦଦୌ
ଆହ୍ଲାଦ ନିଜେ ବେଳାକୁ ଗଲେ ଏବଂ ଭୂଷଣ ଦେଲେ।
ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ପ୍ରଥମାଵର୍ତେ ତାରକଃ ଖଡ୍ଗମାଦଦୌ 3.3.17.
ପ୍ରଥମ ପରିଚ୍ଚେଦ ଆସିଲେ ବେଳେ ତାରକ ତଳୱାର ଉଠାଇଲେ।
ନୃହରିସ୍ତୁ ଦ୍ଵିତୀଯେ ଚ କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ପ୍ରତି ଚାରୁଧତ୍
ନୃହରି ଦ୍ୱିତୀୟ ପରିଚ୍ଚେଦରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶକୁ ଶୋଭାଇଲେ।
ମର୍ଦନଂ ସୁଖଖାନିସ୍ତୁ ଚତୁର୍ଥାଵର୍ତକେଽରୁଧତ୍ ଦେଵସ୍ତୁ ଵର୍ଧନଂ ଵୀରଂ ସପ୍ତାଵର୍ତେ କ୍ରମାଦ୍ଯଯୌ
ସେ ଦୁଃଖ ସହିଲେ ଏବଂ ଚତୁର୍ଥ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ସୁଖ ଲଭିଲେ। ଦେବତା ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ, ସପ୍ତମ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ରମକ୍ରମେ ଆଗେ ବଢ଼ିଗଲେ।
ଶତଭୂପାନ୍ଖଡ୍ଗଧରାନ୍ଗଜସେନାଦିକାଂସ୍ତଦା
ସେଇ ସମୟରେ ଶତ ରାଜା, ତଳୱାର ଧାରୀ ଏବଂ ହାତୀ ସେନାପତିମାନେ ଥିଲେ।
ଭଗ୍ନଭୂତଂ ନୃପବଲଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାଜା ରୁଷାନ୍ଵିତଃ
ନିଜ ରାଜାମାନଙ୍କର ସେନା ଭାଙ୍ଗିଯିବାକୁ ଦେଖି, ରାଜା ଖୁବ୍ ରାଗିଗଲେ।
ଜିତ୍ଵା ତାନ୍ନେତ୍ରସିଂହାଦୀଞ୍ଛବ୍ଦଵେଧୀ ନୃପୋତ୍ତମଃ
ନେତ୍ର ଓ ସିଂହ ଆଦି ନେତାମାନେଂକୁ ଜିତି, ଶବ୍ଦ ଅନୁସାରେ ବାଣ ଛାଡ଼ିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ବିଜୟୀ ହେଲେ।
ଶିଵଂ ମନସି ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଜିତ୍ଵା ବଦ୍ଧ୍ଵା ରୁଷାନ୍ଵିତଃ
ମନରେ ଶିବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ସେ ରାଗରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତି ଓ ବାନ୍ଧିଦେଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପରିମଲୋ ରାଜା କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ଭୀରୁକୋ ଯଯୌ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପରିମଳ ନାମକ ରାଜା କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କ ଭୟରେ ଚୁପଚାପ ଚାଲିଗଲେ।
ଅଜିତଃ ସ ଚ କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ନଭୋମାର୍ଗେଣ ମଂଦିରମ୍
ଅଜୟ କୃଷ୍ଣାଂଶ ଆକାଶ ମାର୍ଗରେ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଇଲେ।
ତଦା ସ ଲକ୍ଷଣୋ ଵୀରସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ବଂଧନମୁତ୍ତମମ୍
ତାପରେ ସେ ଶୂର ଲକ୍ଷଣ ଉତ୍ତମ ବନ୍ଧନ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ଗୃହୀତ୍ଵା ଚାଗମାଂ ଦୋଲାଂ ସ୍ଵଯଂ ଶିବିରମାପ୍ତଵାନ୍ ।। 3.3.17.
ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ଡୋଲା ନେଇ ସେ ନିଜେ ଶିବିରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ସର୍ଵେ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମୂର୍ଚ୍ଛାଂ ସମଂତତଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତେ ଚେତନା ଫେରି ଚାରିପାଖରେ ଉଠିଲେ।
ସାନ୍ଵଯାଞ୍ଛତଭୂପାଂଶ୍ଚ ହତ୍ଵା ତଦ୍ରୁଧିରାଵହୈଃ
ସେମାନଙ୍କ ସହ ଶତ ରାଜା ଓ ତାଙ୍କ ଅନୁଚରମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ତାଙ୍କର ରକ୍ତ ବହିଲା।
ଵିଵାହାନ୍ତେ ଚ ତେ ସର୍ଵେ ଶିବିରାଣି ସମାଯଯୁଃ
ବିବାହ ଶେଷରେ ସମସ୍ତେ ଶିବିରକୁ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ଭୁକ୍ତଵତ୍ସୁ ସୁଵୀରେଷୁ ସାହସ୍ରାସ୍ତୈଃ ସୁତୈଃ ସହ
ଶୂରବୀରମାନେ ତାଙ୍କର ହଜାର ଝିଅମାନେ ସହିତ ଭୋଜନ କରିଥିଲେ।
ସହସ୍ରଶୂରାଂସ୍ତାନ୍ହତ୍ଵା ପୁନର୍ବଦ୍ଧ୍ଵା ମହାବଲାନ୍
ସେ ହଜାର ଶୂରମାନେଂକୁ ମାରି, ପୁଣି ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେଂକୁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ।
ଦଶଲକ୍ଷସୁଵର୍ଣାନି ଗୃହୀତ୍ଵା ନୃପତିର୍ବଲୀ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଦଶ ଲକ୍ଷ ସୁନା ନେଇଲେ।
ପ୍ରଦ୍ଯୋତସୁତ ହେ ରାଜଁଲ୍ଲକ୍ଷଣୋଽସୌ ମହାବଲଃ
ପ୍ରଦ୍ୟୋତଙ୍କ ପୁଅ ରାଜା, ସେଇ ଲକ୍ଷଣ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପରିମଲଃ ସର୍ଵ ଭୂପସମନ୍ଵିତଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପରିମଳ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ।
ତଦା ମହାସତୀ ଵେଲା ଵିଲଲାପ ଭୃଶଂ ମୁହୁଃ ତାମାଶ୍ଵାସ୍ଯ ତଦା ଵେଲାଂ ନଭୋମାର୍ଗେଣ ଚାଯଯୌ
ତାପରେ ମହାସତୀ ବେଳା ବାରମ୍ବାର କନ୍ଦିଲେ; ସେ ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରି, ଆକାଶ ମାର୍ଗରେ ଚାଲିଗଲେ।
ଲକ୍ଷଣଂ ତର୍ଜଯିତ୍ଵାସୌ ଗୃହୀତ୍ଵା ଚାଗମନ୍ମୁଦା 3.3.17.
ଲକ୍ଷଣଙ୍କୁ ଧମକ ଦେଇ, ସେ ଆସିବାର ଚିହ୍ନକୁ ଆନନ୍ଦରେ ନେଲେ।
ପୁନସ୍ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସପ୍ତ ସୁତାନ୍ସହିତାନ୍ନୃପତେସ୍ତୁ ତେ ଉଷିତ୍ଵା ଦଶରାତ୍ରାଂତେ ଦଧ୍ଯୁର୍ଗଂତୁମନୋ ମୁନେ
ପୁଣି ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କ ସହିତ ସାତିଜଣ ପୁଅକୁ ଛାଡ଼ି, ଦଶ ରାତି ରହିଲେ ଏବଂ ଶେଷରେ ବିଦାୟ ନେବାକୁ ମନେ କଲେ, ମୁନି।
ମହୀରାଜସ୍ତୁ ବଲଵାନ୍ଗୃହୀତ୍ଵା ଭୂପତେଃ ପଦୌ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମହୀରାଜା ଭୂପତିଙ୍କ ଚରଣକୁ ଧରିଲେ।
ମହାରାଜ ଵଧୂସ୍ତେ ଚ ଵେଲେଯଂ ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦିକା
ହେ ମହାରାଜ, ତୁମର ବଧୂ ଏବେ ବାରଷ ବୟସରେ ପହଞ୍ଚିଛି।
ତସ୍ମାତ୍ତାଂ ତ୍ଵଂ ପରିତ୍ଯଜ୍ଯ ଗଚ୍ଛ ଗେହଂ ସୁଖୀ ଭଵ
ସେଥିପାଇଁ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଘରକୁ ଯାଅ, ସୁଖୀ ହେଅ।
ଇତ୍ଯୁ୍କ୍ତ୍ଵା ଚ ଵଚୋ ରାଜା ସ ସ୍ନେହାଦଂକମସ୍ପୃଶତ୍ ମହୀରାଜଂ ସ ପସ୍ପର୍ଶ ସ ରାଜା ଚୂର୍ଣତାଂ ଗତଃ
ଏଭଳି କହି, ରାଜା ସ୍ନେହରେ ତାଙ୍କ ଗୋଦକୁ ଛୁଇଁଲେ; ସେ ମହୀରାଜାଙ୍କୁ ଛୁଇଁଲେ, ଏବଂ ସେ ରାଜା ଧୂଳିରେ ପରିଣତ ହେଲେ।
ଭଗ୍ନାସ୍ଥୀ ଭୂପତୀ ଚୋଭୌ ପାଵକୀଯୈଶ୍ଚିକିତ୍ସକୈଃ
ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ଅସ୍ଥି ସହିତ ଦୁଇ ଭୂପତିଙ୍କୁ ପାବକଙ୍କ ଚିକିତ୍ସକମାନେ ଚିକିତ୍ସା କଲେ।
ମଲନା ସ୍ଵସୁତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରାପ୍ତମୁଦ୍ଵାହିତଂ ଗୃହେ ହୋମଂ ଵୈ କାରଯାମାସ ଚଂଡିକାଯାଃ ପ୍ରସାଦତଃ
ମଲନା ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ବିବାହ ପରେ ଘରକୁ ଫେରିଆସିଥିବା ଦେଖି, ଚଣ୍ଡିକାଙ୍କ କୃପାରେ ହୋମ କଲେ।