କିଂ ତ୍ଵଯା ଵିଦିତଂ ନୈଵ ଚରିତଂ ତସ୍ଯ ଵିଶ୍ରୁତମ୍
ତୁମେ କଣ ଜାଣିନାହ, ସେଠି ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ତେ ସର୍ଵେ ଵଶଗାସ୍ତସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମାନଂଦସ୍ଯ ଧୀମତଃ
ସେ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ, ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଯଯୌ ତୂର୍ଣଂ ତାରକଃ ସ୍ଵବଲୈଃ ସହ 3.3.17.
ଏହିପରି ଶୁଣି, ତାରକ ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ତୁରନ୍ତ ଚଲିଗଲେ।
କୃଷ୍ଣାଂଶସ୍ତୁ ଗୃହୀତ୍ଵାଶୁ ପଦ୍ଯଂ ଵାକ୍ଯମୁଵାଚ ହ
କୃଷ୍ଣକୁ ଧରି, ସେ ତୁରନ୍ତ ଏକ ପଦ୍ୟ କହିଲେ।
ତୂଷ୍ଣୀଂ ଭୂତାସ୍ତଦା ସର୍ଵେ ତାରକଃ ସ ଦ୍ଵିଜୈଃ ସହ
ତାପରେ ସମସ୍ତେ ଶାନ୍ତ ହେଇଗଲେ, ତାରକ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ଚୁପ୍ଚାପ ରହିଲେ।
ମାଘମାସେ ସିତେ ପକ୍ଷେ ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ ସୁଵାସରେ
ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଶୁଭ ତ୍ରୟୋଦଶୀ ତିଥିରେ।
ସପ୍ତଲକ୍ଷବଲୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଲକ୍ଷଣଶ୍ଚ ସତାଲନଃ
ସାତଲକ୍ଷ୍ୟ ସେନା ସହିତ ଲକ୍ଷଣ ଓ ସତାଳନ ଏକାଠି ଥିଲେ।
ଆହ୍ଲାଦୋ ଲକ୍ଷସୈନ୍ଯାଢ୍ଯଃ କୃଷ୍ଣାଂଶେନ ସମନ୍ଵିତଃ
ଆହ୍ଲାଦ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ନେଇଥିଲେ ଏବଂ ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ନେତ୍ରସିଂହୋ ଲକ୍ଷସୈନ୍ଯୋ ଯୋଗଭୋଗସମନ୍ଵିତଃ
ନେତ୍ରସିଂହ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଯୋଗ ଆନନ୍ଦରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଥିଲେ।
ଏଵଂ ଦ୍ଵାଦଶଲକ୍ଷାଣାଂ ସୈନ୍ଯାନାମଧିପୋ ବଲୀ
ଏଭଳି ଦ୍ୱାଦଶ ଲକ୍ଷ ସେନାଙ୍କର ପ୍ରଭଳ ନାୟକ ନିର୍ବାଚିତ ହେଲେ।
ସୈନ୍ଯୈର୍ଦ୍ଵାଦଶଲକ୍ଷୈଶ୍ଚ ସହିତସ୍ତାଲନୋ ବଲୀ
ତାଳନ ପ୍ରବଳ ଥିଲେ ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଏକାଠି ଥିଲେ।
ଦେଵୋ ମନୋରଥାରୂଢୋ ଵିଂଦୁଲସ୍ଥଃ ସ କୃଷ୍ଣକଃ
ଦେବତା ମନୋରଥ ରଥରେ ଚଢ଼ି ବିମ୍ଦୁଳାରେ ବସିଥିଲେ ଏବଂ ସେ କୃଷ୍ଣକ ଥିଲେ।
ରୂପଣଶ୍ଚ କରାଲସ୍ଥ ଆହ୍ଲାଦଶ୍ଚ ପପୀହକେ 3.3.17.
ରୂପଣ କରାଳରେ ଏବଂ ଆହ୍ଲାଦ ପପୀହକରେ ଥିଲେ।
ରଣଜିନ୍ମଲନାପୁତ୍ରଃ ସଂସ୍ଥିତୋ ହରିନାଗରେ
ରଣଜିନ୍ମଲନାଙ୍କ ପୁଅ ହରିନଗରରେ ବସିଥିଲେ।
ଵିମାନଵରମାରୁହ୍ଯ ଧୀଵରୈଃ ଶତଵାହିକୈଃ
ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିମାନରେ ଚଢ଼ି ଧୀବର ଓ ଶତାଶ୍ୱାରୋହୀମାନେ ସହିତ ଥିଲେ।
ଅଯୁତୈଶ୍ଚ ପତାକୈଶ୍ଚ ଵେତ୍ରପାଣିସହକ୍ରକୈଃ
ଦଶହଜାର ପତାକା ଓ ହାତରେ ଛଡ଼ ଧରିଥିବା ଲୋକମାନେ ସହିତ ଥିଲେ।
ଶକଟୈର୍ମହିଷୋଢୈସ୍ତୁ ତଥା ପଞ୍ଚସହସ୍ରକୈଃ
ମହିଷ ଦ୍ୱାରା ଟଣା ଗଡ଼ି ଏବଂ ପାଞ୍ଚହଜାର ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ଥିଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା କୋଲାହଲଂ ତେଷାଂ ମହୀରାଜୋ ନୃପୋତ୍ତମଃ
ସେମାନଙ୍କର କୋଳାହଳ ଶୁଣି ମହୀରାଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ହେଲେ।
ଦୁର୍ଗଦ୍ଵାରି କ୍ରିଯାଂ ରମ୍ଯାଂ କୃତ୍ଵା ଵିଧିଵିଧାନତଃ
ଦୁର୍ଗର ଦ୍ୱାରରେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଆନନ୍ଦଦାୟକ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଇନ୍ଦୁଲସ୍ତୁ ଯଯୌ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଵାସଵଂ ପ୍ରତି ଚାବ୍ରଵୀତ୍
ଇନ୍ଦୁଲସ୍ତୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ ଏବଂ ବାସବଙ୍କୁ କହିଲେ।
କୁବେରାତ୍ସ ସମାନୀଯ ଦିଵ୍ଯମାଭୂଷଣଂ ଦଦୌ
ସେ କୁବେରଙ୍କଠାରୁ ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣ ଆଣି ଦେଲେ।
ଆହ୍ଲାଦସ୍ତୁ ସ୍ଵଯଂ ଗତ୍ଵା ଵେଲାଯେ ଭୂଷଣଂ ଦଦୌ
ଆହ୍ଲାଦ ନିଜେ ବେଳାକୁ ଗଲେ ଏବଂ ଭୂଷଣ ଦେଲେ।
ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ପ୍ରଥମାଵର୍ତେ ତାରକଃ ଖଡ୍ଗମାଦଦୌ 3.3.17.
ପ୍ରଥମ ପରିଚ୍ଚେଦ ଆସିଲେ ବେଳେ ତାରକ ତଳୱାର ଉଠାଇଲେ।
ନୃହରିସ୍ତୁ ଦ୍ଵିତୀଯେ ଚ କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ପ୍ରତି ଚାରୁଧତ୍
ନୃହରି ଦ୍ୱିତୀୟ ପରିଚ୍ଚେଦରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶକୁ ଶୋଭାଇଲେ।
ମର୍ଦନଂ ସୁଖଖାନିସ୍ତୁ ଚତୁର୍ଥାଵର୍ତକେଽରୁଧତ୍ ଦେଵସ୍ତୁ ଵର୍ଧନଂ ଵୀରଂ ସପ୍ତାଵର୍ତେ କ୍ରମାଦ୍ଯଯୌ
ସେ ଦୁଃଖ ସହିଲେ ଏବଂ ଚତୁର୍ଥ ପର୍ଯ୍ୟାୟରେ ସୁଖ ଲଭିଲେ। ଦେବତା ଶକ୍ତିରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇ, ସପ୍ତମ ପର୍ଯ୍ୟାୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ରମକ୍ରମେ ଆଗେ ବଢ଼ିଗଲେ।
ଶତଭୂପାନ୍ଖଡ୍ଗଧରାନ୍ଗଜସେନାଦିକାଂସ୍ତଦା
ସେଇ ସମୟରେ ଶତ ରାଜା, ତଳୱାର ଧାରୀ ଏବଂ ହାତୀ ସେନାପତିମାନେ ଥିଲେ।
ଭଗ୍ନଭୂତଂ ନୃପବଲଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାଜା ରୁଷାନ୍ଵିତଃ
ନିଜ ରାଜାମାନଙ୍କର ସେନା ଭାଙ୍ଗିଯିବାକୁ ଦେଖି, ରାଜା ଖୁବ୍ ରାଗିଗଲେ।
ଜିତ୍ଵା ତାନ୍ନେତ୍ରସିଂହାଦୀଞ୍ଛବ୍ଦଵେଧୀ ନୃପୋତ୍ତମଃ
ନେତ୍ର ଓ ସିଂହ ଆଦି ନେତାମାନେଂକୁ ଜିତି, ଶବ୍ଦ ଅନୁସାରେ ବାଣ ଛାଡ଼ିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ବିଜୟୀ ହେଲେ।
ଶିଵଂ ମନସି ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଜିତ୍ଵା ବଦ୍ଧ୍ଵା ରୁଷାନ୍ଵିତଃ
ମନରେ ଶିବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ସେ ରାଗରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତି ଓ ବାନ୍ଧିଦେଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପରିମଲୋ ରାଜା କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ଭୀରୁକୋ ଯଯୌ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପରିମଳ ନାମକ ରାଜା କୃଷ୍ଣାଂଶଙ୍କ ଭୟରେ ଚୁପଚାପ ଚାଲିଗଲେ।