ଗଜମୁକ୍ତାଜ୍ଞଯା ଵିପ୍ର ସେନାପତରିରୁଦାରଧୀଃ ବଲଖାନିର୍ହଯାରୂଢୋ ଗଜମୁକ୍ତା ଚ ମଂଡପେ
ହାତୀମୁକ୍ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ସେନାପତି ଯୁଦ୍ଧରଥରେ ଚଢ଼ିଲେ, ଏବଂ ହାତୀମୁକ୍ତା ମଣ୍ଡପରେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଗଜସେନସ୍ତଦା ଦିଵ୍ଯୈର୍ଭୋଜନୈସ୍ତାନଭୋଜଯତ୍ ଲକ୍ଷଶୂରାନ୍ସ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ସ୍ଵଯଂ ରୁଦ୍ରପୁରଂ ଯଯୌ
ତାପରେ ଗଜସେନ ଦେବତାଙ୍କ ପରି ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇଲେ, ଲକ୍ଷ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କୁ ସ୍ଥାନ ଦେଇ, ସେ ନିଜେ ରୁଦ୍ରପୁରକୁ ଚଲିଗଲେ।
ତେ ରାତ୍ରୌ ଲୋହଦୁର୍ଗେଷୁ ହ୍ଯୁଷିତ୍ଵା ଯତ୍ନତୋ ବଲାତ୍ ଦ୍ଵାରମୁଦ୍ଘାଟଯାଶୁ ତ୍ଵଂ ନୋ ଚେତ୍ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯଜିଷ୍ଯସି
ସେମାନେ ରାତିଟିଏ ଲୋହାର କୋଟରେ ରହି, ଶକ୍ତିରେ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ; ଦ୍ରୁତ ଦ୍ୱାର ଖୋଲ, ନହେଲେ ତୁମେ ପ୍ରାଣ ହରାଇବ।
ଇତି ସେନାପତିଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଲକ୍ଷଶୂରାନ୍ସମାଦିଶତ୍
ଏପରି ଶୁଣି ସେନାପତି ଲକ୍ଷ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ତେ ଶୂରାଃ ଶତଘ୍ନ୍ଯସ୍ତୈଃ ସୁରୋପିତାଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ସେ ଶୂରବୀରମାନେ ଶତଘ୍ନୀ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଆକ୍ରମିତ ହେଲେ।
ହତେ ଦଶସହସ୍ରେ ତୁ କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ବିଂଦୁଲଂ ହଯମ୍
ଦଶ ହଜାର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, କୃଷ୍ଣଂଶ ବିନ୍ଦୁଳା ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ିଲେ।
ହତଶେଷା ଭଯାର୍ତାଶ୍ଚ ସହଯାଶୀତିସମ୍ମିତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ବଞ୍ଚିଗଲେ, ଭୟଭୀତ ହେଇ, ସହଯୋଗୀମାନେ ସହିତ ସେମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଅସୀଏ ଥିଲା।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଭଯାତୁରୋ ରାଜା ସ୍ଵସୁତାଭ୍ଯାଂ ସମନ୍ଵିତଃ ସ୍ଵପାପଂ କ୍ଷାଲଯାମାସ ଦତ୍ତ୍ଵା କନ୍ଯାଂ ଵିଧାନତଃ
ଏହି ଖବର ଶୁଣି, ଭୟକ୍ରାନ୍ତ ରାଜା ନିଜ ଦୁଇ ପୁଅ ସହିତ, ନିଜ ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ରୀତି ଅନୁଯାୟୀ କନ୍ୟାକୁ ଦାନ କଲେ।
ଷୋଡଶୋଷ୍ଟ୍ରାଣି ସ୍ଵର୍ଣାନି ଗୃହୀତ୍ଵାହ୍ଲାଦ ଏଵ ସଃ 3.3.16.
ଷୋଳ ଉଠ ମାତ୍ର ସୁନା ନେଇ, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଗେହମାହ୍ଲାଦେ ଦେଵୀ ସ୍ଵର୍ଣଵତୀ ସ୍ଵଯମ୍
ଘରକୁ ଆନନ୍ଦ ଆସିଲାବେଳେ, ଦେବୀ ସ୍ୱୟଂ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ହେଲେ।
ମୃତାହଂ ଚ ତ୍ଵଯା ପୁତ୍ର ପୁନରୁଜ୍ଜୀଵିତା ଖଲୁ
ମୁଁ ମୃତ ଥିଲି, ପୁଅ, କିନ୍ତୁ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପୁନି ଜୀବନ ପାଇଛି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵେନ୍ଦୁଲୋ ଵୀରୋ ନତ୍ଵାହ ଜନନୀଂ ମୁଦା
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ବିନ୍ଦୁଳା ବୀର ଆନନ୍ଦରେ ମାଆଁକୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ।
ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ଗେହମାହ୍ଲାଦେ ରାଜା ପରିମଲଃ ସୁଧୀଃ
ଘରକୁ ଆନନ୍ଦ ଆସିଲାବେଳେ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ରାଜା ପରିମଳ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ମୃତେ କୃଷ୍ଣକୁମାରେ ତୁ ଭୂପତୌ ରତ୍ନଭାନୁନା
କୃଷ୍ଣକୁମାର ରାଜାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ରତ୍ନଭାନୁ ରାଜା ହେଲେ।
ମହୀରାଜଃ ସୁଦୁଃଖାର୍ତୋ ଲକ୍ଷଚଂଡୀମକାରଯତ୍
ମହାରାଜା ଗଭୀର ଦୁଃଖରେ ଲକ୍ଷ ଚଣ୍ଡୀ ପୂଜା କରାଇଲେ।
ଵର୍ଷେଵର୍ଷେ ତୁ ତେ ସପ୍ତ ଭଵିଷ୍ଯଂତ୍ଯଂଗସମ୍ଭଵାଃ
ପ୍ରତିବର୍ଷ ଭବିଷ୍ୟଙ୍କ ଅଙ୍ଗରୁ ସାତ ଜଣ ଜନ୍ମ ନେବେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ଵଚନେ ତସ୍ମିନ୍ରାଜ୍ଞୀ ଗର୍ଭମଥୋ ଦଧୌ
ଏହି କଥା କୁହାଯିବା ପରେ, ରାଣୀ ଗର୍ଭଧାରଣ କଲେ।
ଦ୍ଵିତୀଯାବ୍ଦେ ତଥା ଜାତେ ଦୁଶ୍ଶାସନଶୁଭାଂଶତଃ
ଦ୍ୱିତୀୟ ବର୍ଷରେ, ଦୁଶ୍ଶାସନଙ୍କ ଶୁଭ ଅଂଶରୁ ଏକ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେଲା।
ଉଦ୍ଧର୍ଷାଂଶଃ ସରଦନୋ ଦୁର୍ମୁଖାଂଶସ୍ତୁ ମର୍ଦନଃ
ଉଦ୍ଧର୍ଷାଂଶ ସରଦନ ହେଲେ, ଦୁର୍ମୁଖ ହେଲେ ମର୍ଦ୍ଦନ।
ଵର୍ଦ୍ଧନଶ୍ଚିତ୍ରବାଣାଂଶୋ ଵେଲା ତଦନୁ ଚାଭଵତ୍
ବର୍ଦ୍ଧନ ହେଲେ ଚିତ୍ରବାଣଙ୍କ ଅଂଶ, ତାପରେ ବେଳା ଆସିଲେ।
ଭୁଵି ତସ୍ଯାଂ ଚ ଜାତାଯାଂ ଭୂକମ୍ପୋ ଦାରୁଣୋଽଭଵତ୍ ରକ୍ତଵୃଷ୍ଟିଃ ପୁରେ ଚାସୀଦସ୍ଥିଶର୍କରଯା ଯୁତା
ସେ ଭୂମିରେ ଜନ୍ମ ନେଲେବେଳେ, ଭୟଙ୍କର ଭୂକମ୍ପ ହେଲା; ସହରରେ ରକ୍ତ, ହାଡ଼ ଓ ଚିନି ମିଶିଥିବା ବର୍ଷା ପଡ଼ିଲା।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଶ୍ଚ ସମାଗତ୍ଯ ଜାତକର୍ମାଦିକାଂ କ୍ରିଯାମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏକଠି ହୋଇ, ଜନ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ।
ଇଲା ଚ ଶଶିନୋ ମାତା ଵିକଲ୍ପେନାଽଭଵଦ୍ଭୁଵି 3.3.17.
ଇଳା, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମାଆ, ଅଜଣା ଭାବରେ ଭୂମିରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଜାତାଯାଂ ଚ ସୁତାଯାଂ ସ ପିତା ଵିପ୍ରେଭ୍ଯ ଉତ୍ତମମ୍
ସେ ଝିଅ ଜନ୍ମ ନେଲାପରେ, ତାଙ୍କ ବାପା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଂକୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ ଦେଲେ।
ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦଵଯଃ ପ୍ରାପ୍ତେ ସା ସୁତା ଵରଵର୍ଣିନୀ
ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲାପରେ, ସେ ଝିଅ ଅତି ଉତ୍ତମ ରୂପରେ ଦେଖାଗଲେ।
ମଂଡପେ ରକ୍ତଧାରାଭିର୍ଯୋ ମାଂ ସଂସ୍ନାପଯିଷ୍ଯତି
ମଣ୍ଡପରେ ଯିଏ ମୋତେ ରକ୍ତଧାରାରେ ସ୍ନାନ କରାଇବେ,
ସ୍ଵର୍ଣପତ୍ରେ ତଦା ରାଜା ପଦ୍ଯଂ ଵେଲାମୁଖୋଦ୍ଭଵମ୍
ତାପରେ ରାଜା ସୁନା ପାତରେ ବେଳାମୁଖ ଉପଜିଥିବା ଏକ ପଦ୍ୟ ରଚନା କଲେ।
ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଲକ୍ଷତ୍ରଯଂ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଗୃହୀତ୍ଵା ଲକ୍ଷସୈନ୍ଯକଃ
ସେ ଲୋକ ତିନି ଲକ୍ଷ ଧନ ଏବଂ ଏକ ଲକ୍ଷ ସେନା ନେଇଥିଲେ।
ସିଂଧୁସ୍ଥାନେ ଚାର୍ଯଦେଶେ ଭୂପଂ ଭୂପଂ ଯଯୌ ବଲୀ ମହୀପତିଂ ସ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ମାତୁଲଂ ତଦ୍ଵଚୋଽବ୍ରଵୀତ୍
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକ ସିନ୍ଧୁ ଓ ଆର୍ୟଦେଶକୁ ଗଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ; ମାମା ରାଜାଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଆହ ଭୋ ଵୀର ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦୋ ମହାବଲଃ
ସେ ଶୁଣି କହିଲେ, 'ହେ ବୀର, ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦ ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ।'