ତାରକାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ଭୂପାଲାଃ ସର୍ଵଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରସଂଯୁତାଃ
ତାରକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରାଜାମାନେ, ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ର ଓ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ସଜ୍ଜିତ ଥିଲେ।
ତଥାଵିଧାନ୍ନୃପାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭୂପାନ୍ପଂଚଶତାନ୍ବଲୀ
ଏମିତି ପାଞ୍ଚଶତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜାମାନେ ଥିବାକୁ ଦେଖି,
ସର୍ଵତୋ ଵଧ୍ଯମାନଂ ତଂ ବଲଖାନିଂ ସ ତାରକଃ
ତାରକ ଚାରିପଟେ ଘେରିଥିବା ସେନାକୁ ପ୍ରହାର କଲେ।
ମହୀରାଜସୁତୋ ଜ୍ଯେଷ୍ଠୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଖଡ୍ଗଂ ତଥା ଗତମ୍
ମହୀରାଜଙ୍କ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଅ, ତଳୱାର ଉଠିଥିବାକୁ ଦେଖି,
ପରାଜିତେ ନୃପବଲେ ବଲଖାନିର୍ମହାବଲଃ
ରାଜାଙ୍କ ସେନା ପରାଜିତ ହେଲାପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳଖାନି ରହିଗଲେ।
ତାଂ ଗଚ୍ଛଂତୀଂ ସୁତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗଜସେନୋ ମହୀପତିଃ
ତାଙ୍କ ଝିଅ ଚାଲିଯିବାକୁ ଦେଖି, ମହୀପତି ଗଜସେନ ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ।
ଜଂବୁକଘ୍ନଂ ମହାଵୀରଂ ମାଯଯା ତମମୋହଯତ୍
ଜମ୍ବୁକ ଘାତକ ମହାବୀରଙ୍କୁ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଭ୍ରମିତ କଲେ।
ନିଗଡୈସ୍ତଂ ବବଂଧାଶୁ ଦୃଢୈର୍ଲୋହମଯୈ ରୁଷା
କ୍ରୋଧରେ, ଦୃଢ଼ ଲୋହାର ଶୃଙ୍ଖଳରେ ତାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ବାନ୍ଧିଦେଲେ।
ଚାଂଡାଲାଂଶ୍ଚ ସମାହୂଯ କଠିନାଂସ୍ତତ୍ରଵାସିନଃ 3.3.16.
ସେଠାରେ ଥିବା କଠୋର ଚଣ୍ଡାଳମାନେକୁ ଡାକିଲେ।
ତେ ରୌଦ୍ରାସ୍ତଂ ସମାବଧ୍ଯ ତାଡଯାମାସୁରୂଜ୍ଜିତାଃ
ସେ କ୍ରୁର ଲୋକମାନେ, ତାଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ନିରନ୍ତର ପ୍ରହାର କଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତତସ୍ତୁ ଚଂଡାଲାନ୍ବଲଖାନିରତାଡଯତ୍
ତାପରେ ବଳଖାନି, ଚଣ୍ଡାଳମାନେକୁ ଦେଖି, ସେମାନେକୁ ପ୍ରହାର କଲେ।
ମୃତେ ପଂଚଶତେ ରୌଦ୍ରେ ତଚ୍ଛେଷା ଦୁଦ୍ରୁଵୁର୍ଭଯାତ୍
ପାଞ୍ଚଶତ କ୍ରୁର ଲୋକ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବା ପରେ, ଅନ୍ୟମାନେ ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ।
ସ ନୃପଃ କାରଣଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ହସ୍ତବଦ୍ଧୋ ମହାବଲୀ
ସେ ରାଜା କାରଣ ବୁଝି, ହାତପାଉଁ ବାନ୍ଧା ହେଲେ, ଯଦିଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଭଵାନ୍ମହାବଲୋ ଵୀର ଚାଂଡାଲୈର୍ବଂଧନଂ ଗତଃ
ହେ ମହାବଳୀ ବୀର, ତୁମେ ଚଣ୍ଡାଳମାନେ ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧାଯାଇଥିଲେ।
ମତ୍ସୁତା ଭଵନେ ପ୍ରାପ୍ତା ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ତ୍ଵଂ ଜୀଵିତଂ ଗତଃ ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରିଯଂ ଵାକ୍ଯଂ ତଂ ପ୍ରଶସ୍ଯ ତଥାକରୋତ୍
ମୋ ଝିଅ ତୁମ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚିଛି, ଭାଗ୍ୟରେ ତୁମେ ପୁଣି ଜୀବନକୁ ଫେରିଛ। ଏହି ପ୍ରିୟ କଥା ଶୁଣି, ସେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ ଏବଂ ଏହିପରି କାମ କଲେ।
ମଂଡପେ ଵେଦକର୍ମାଣି ଵିଵାହାର୍ଥଂ ଚକାର ସଃ
ମଣ୍ଡପ ଭିତରେ ବିବାହ ପାଇଁ ବେଦିକ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଲା।
ତଦାଜ୍ଞଯା ଲିଖିତ୍ଵାସୌ ଗଜସେନୋଽଗ୍ନିସେଵକଃ
ତାଙ୍କର ଆଦେଶରେ ଅଗ୍ନିର ସେବକ ଗଜସେନ ଏହା ଲେଖିଲେ।
ବଲଖାନେର୍ଵିଵାହୋଽତ୍ର ଭଵାନ୍ସୈନ୍ଯସମନ୍ଵିତଃ
ଏଠାରେ ବଳଖାନଙ୍କ ବିବାହ ତୁମ ସେନା ସହିତ ହେଉଛି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ନିଶି ଜାତାଯାଂ ବଲଖାନିର୍ମହାବଲଃ 3.3.16.
ଏହି କଥା କୁହାଯିବା ପରେ, ବଳଖାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାତିରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଗରଲଂ ତେନ ସଂଭୁକ୍ତଂ ନ ମମାର ଵରାଚ୍ଛୁଭାତ୍ ପୁନର୍ବବଂଧ ନିଗଡୈସ୍ତାଡଯାମାସ ଵେତସୈଃ
ସେ ବିଷ ଖାଇଲେ, କିନ୍ତୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ମୃତ୍ୟୁ ହେଲା ନାହିଁ; ପୁଣି ତାଙ୍କୁ ଶୃଙ୍ଖଳାରେ ବାନ୍ଧି ବେତରେ ପିଟାଗଲା।
ଵିଷଦୋଷମସୃକ୍ଦ୍ଵାରାନ୍ନିସ୍ସୃତଂ ସର୍ଵଦେହତଃ
ବିଷର ପ୍ରଭାବ ରକ୍ତ ଦ୍ୱାରା ସମଗ୍ର ଦେହରୁ ବାହାରିଗଲା।
ରାଜନ୍କିମୀଦୃଶଂ ଜାତଂ ତ୍ଵତ୍ସୈନ୍ଯଂ ତାଡନେ ରତମ୍ ଯାତନାଂ ପ୍ରଥମଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତଦନୂଦ୍ଵାହିତୋ ଭଵେତ୍
ହେ ରାଜା, ତୁମ ସେନା କାହିଁକି ଏଭଳି ପିଟିବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଛନ୍ତି? ପ୍ରଥମେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗି, ତାପରେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦିଆଯିବା ଉଚିତ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ସତି ଭୂପାଲେ ଗଜମୁକ୍ତା ସମାଗତା
ଏହିପରି କୁହାଯିବା ପରେ ରାଜାଙ୍କୁ, ଗଜମୁକ୍ତା ଆସିଲେ।
ନୃପଃ ପ୍ରାହ ସୁତେ ଶୀଘ୍ରଂ ଯାହି ତ୍ଵଂ ନିଜମଂଦିରେ
ରାଜା ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ କହିଲେ, 'ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ନିଜ ଘରକୁ ଯାଅ।'
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚୋ ଘୋରଂ ବଲଖାନିର୍ମହାବଲଃ
ଏହି ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ବଳଖାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ...
ଶୂରାନ୍ପଂଚଶତଂ ତଂ ଚ ରୁଦ୍ଧ୍ଵା ଶସ୍ତ୍ରୈଃ ସମଂତତଃ
ସେ ପାଖରେ ପଞ୍ଚଶତ ଶୂରବୀରଙ୍କୁ ଚାରିପଟେ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ କରି ଘେରିଦେଲେ।
ଗଜସେନ ସୁତୋ ଜ୍ଯେଷ୍ଠଃ ସୂର୍ଯଦ୍ଯୁତିରୁପାଗତଃ
ଗଜସେନଙ୍କ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଅ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଆସିଲେ।
ତଥା ଗତଂ ପତିଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗଜମୁକ୍ତା ସୁଦୁଃଖିତା
ଏଭଳି ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀକୁ ଯାଉଥିବା ଦେଖି, ଗଜମୁକ୍ତା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ।
ପତିଂ ନିଷ୍କାସ୍ଯ ରୁଦତୀ ଵ୍ଯଜନଂ ପତଯେ ଦଦୌ 3.3.16.
କାନ୍ଦୁଥିବା ସେ, ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ବାହାରେ ଆଣି, ତାଙ୍କୁ ଏକ ବିସ୍ତରା ପଖା ଦେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଵୀରଶ୍ଚାହ୍ଲାଦଃ ସପ୍ତଲକ୍ଷକୈଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ବୀର ଆହ୍ଲାଦ ସାତ ଲକ୍ଷ ସହିତ ଆସିଲେ।