କୁଂଡିକେଯଂ ଚ ଭୋ ଭକ୍ତାଃ ପୂରଯାମି ଚ ତାମହମ୍
ଭକ୍ତମାନେ, ଏହି ପାତ୍ରକୁ ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୂରଣ କରୁଛି।
ସୁଖଖାନିସ୍ତୁ ବଲଵାନ୍ମଧୁପୁଷ୍ପୈସ୍ତଥା ଫଲୈଃ ବଲଖାନିସ୍ତଥା ମାଂସୈର୍ମୂଲଶର୍ମା ତୁ ରକ୍ତକୈଃ
ସୁଖଖାନି ମଧୁ, ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ; ବଳଖାନି ମାଂସ ଦ୍ୱାରା; ମୂଳଶର୍ମା ଲାଲ ମୂଳ ଦ୍ୱାରା।
ଦେଵକୀ ଚ ତଦା ହଵ୍ଯୈଶ୍ଚନ୍ଦନାଦିଭିରର୍ଚନୈଃ
ସେ ସମୟରେ ଦେବକୀ ହବ୍ୟ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ଆହ୍ରାଦଶ୍ଚୈଵ ସର୍ଵାଂଗୈରୁଦଯଃ ଶିରସା ସ୍ଵଯମ୍
ଆହ୍ରାଦ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା, ଉଦୟ ନିଜ ମୁଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଉଵାଚ ଵଚନଂ ଦେଵୀ ସ୍ଵଭକ୍ତାନ୍ଭକ୍ତଵତ୍ସଲା
ଭକ୍ତବତ୍ସଳା ଦେବୀ ନିଜ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ବଲଖାନିର୍ମହାଵୀରୋ ଦୀର୍ଘେ କାଲେ ସ ମୃତ୍ଯୁଭାକ୍ 3.3.15.
ବଳଖାନି, ମହାବୀର, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
ଦେଵକୀ ଚ ଭଵେଦ୍ଦେଵୀ ଚିରକାଲଂ ସ୍ଵଲୋକଗା ଏକସ୍ତୁ ଦେଵଵତ୍ପ୍ରୋକ୍ତୋ ବଲାଧିକ୍ଯୋ ଦ୍ଵିତୀଯକଃ
ଦେବକୀ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିଜ ଲୋକରେ ଦେବୀ ହେଲେ; ଜଣେ ଦେବତା ସମାନ କହାଯାଉଛନ୍ତି, ଦ୍ୱିତୀୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ନିଷ୍କାମୋଽଯଂ ଦେଵସିଂହୋ ମୃତୋ ମୋକ୍ଷତ୍ଵମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏହି ଦେବସିଂହ, କୌଣସି ଆସା ନଥିବା, ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ମୋକ୍ଷ ପାଇଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣେ ପ୍ରତିସର୍ଗପର୍ଵଣି ଚତୁର୍ଯୁଗଖଂଡାପରପର୍ଯାଯେ କଲିଯୁଗୀଯେତିହାସସମୁଚ୍ଚଯେ ପଞ୍ଚଦଶୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ପ୍ରତିସର୍ଗ ପର୍ବରେ, ଚତୁର୍ଯୁଗ ଖଣ୍ଡର କଳିଯୁଗ ଇତିହାସ ସଂଗ୍ରହର ପଂଚଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ।
ଶୃଣୁ ତ୍ଵଂ ମୁନିଶାର୍ଦୂଲ ଦୃଷ୍ଟଂ ଯଦ୍ଯୋଗଦର୍ଶନାତ୍
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଶୁଣ, ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଯାହା ଦେଖାଯାଇଛି।
ରତ୍ନଭାନୌ ମୃତେ ରାଜ୍ଞି ମରୁଧନ୍ଵମହୀପତିଃ
ରତ୍ନଭାନୁ ରାଜାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ମରୁଧନ୍ବ ଭୂମିର ରାଜା ହେଲେ।
ଆରାଧ୍ଯ ପାଵକଂ ଦେଵଂ ଯଜ୍ଞଧ୍ଯାନଵ୍ରତାର୍ଚନୈଃ
ସେ ଯଜ୍ଞ, ଧ୍ୟାନ, ବ୍ରତ ଓ ପୂଜା ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କୁ ଆରାଧନା କଲେ।
ତଦା ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାନ୍ପାଵକୀଯଂ ହଯଂ ଶୁଭମ୍
ତେବେ, ପ୍ରସନ୍ନ ଭଗବାନ ଅଗ୍ନିଯୁକ୍ତ ଏକ ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ା ଦେଲେ।
ପାଵକାସ୍ତେ ହି ଚତ୍ଵାରଃ ସମୁଦ୍ଭୂତା ମହୀତଲେ
ଏହି ଚାରିଜଣ ଅଗ୍ନିରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ ଭୂମିରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଅଷ୍ଟାଦଶଵଯୋଭୂତାଃ ସର୍ଵେ ତେ ମୁନିପୁଂଗଵ
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଅଠାର ବର୍ଷ ବୟସର ଥିଲେ।
ଅଷ୍ଟାଦଶାବ୍ଦଵଯସା ସା କନ୍ଯା ଵରଵର୍ଣିନୀ
ସେ ସୁନ୍ଦର କନ୍ୟା ମଧ୍ୟ ଅଠାର ବର୍ଷ ବୟସର ଥିଲେ।
ଶାର୍ଦୂଲଵଂଶୀ ସ ନୃପଃ କୃତଵାନ୍ଵୈ ସ୍ଵଯଂଵରମ୍
ଶାର୍ଦୂଳ ବଂଶର ସେ ରାଜା ନିଜେ ସ୍ୱୟଂବର ଆୟୋଜନ କଲେ।
ମାର୍ଗଶୀର୍ଷେ ସିତେ ପକ୍ଷେ ଚାଷ୍ଟମ୍ଯାଂ ଚଂଦ୍ରଵାସରେ
ମାର୍ଗଶୀର୍ଷ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ସୋମବାର ଦିନରେ,
ଵିଦ୍ଯୁଦ୍ଵର୍ଣଂ ମୁଖଂ ତସ୍ଯାଶ୍ଚଂଚଲାଯାସ୍ତଥାଗତମ୍ 3.3.16.
ସେ ଚଞ୍ଚଳାଙ୍କର ମୁହଁ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ରଙ୍ଗରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଥିଲା।
ସାପି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ତଂ ଵୀରଂ ମୁମୋହ ଗଜମୁକ୍ତିକା
ସେ ନାୟକଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ହାତୀମୁକ୍ତା ପରି ମୂର୍ଛିତ ହେଲେ।
ତାରକାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ଭୂପାଲାଃ ସର୍ଵଶସ୍ତ୍ରାସ୍ତ୍ରସଂଯୁତାଃ
ତାରକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରାଜାମାନେ, ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ର ଓ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ସଜ୍ଜିତ ଥିଲେ।
ତଥାଵିଧାନ୍ନୃପାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭୂପାନ୍ପଂଚଶତାନ୍ବଲୀ
ଏମିତି ପାଞ୍ଚଶତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜାମାନେ ଥିବାକୁ ଦେଖି,
ସର୍ଵତୋ ଵଧ୍ଯମାନଂ ତଂ ବଲଖାନିଂ ସ ତାରକଃ
ତାରକ ଚାରିପଟେ ଘେରିଥିବା ସେନାକୁ ପ୍ରହାର କଲେ।
ମହୀରାଜସୁତୋ ଜ୍ଯେଷ୍ଠୋ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଖଡ୍ଗଂ ତଥା ଗତମ୍
ମହୀରାଜଙ୍କ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପୁଅ, ତଳୱାର ଉଠିଥିବାକୁ ଦେଖି,
ପରାଜିତେ ନୃପବଲେ ବଲଖାନିର୍ମହାବଲଃ
ରାଜାଙ୍କ ସେନା ପରାଜିତ ହେଲାପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳଖାନି ରହିଗଲେ।
ତାଂ ଗଚ୍ଛଂତୀଂ ସୁତାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଗଜସେନୋ ମହୀପତିଃ
ତାଙ୍କ ଝିଅ ଚାଲିଯିବାକୁ ଦେଖି, ମହୀପତି ଗଜସେନ ଚିନ୍ତିତ ହେଲେ।
ଜଂବୁକଘ୍ନଂ ମହାଵୀରଂ ମାଯଯା ତମମୋହଯତ୍
ଜମ୍ବୁକ ଘାତକ ମହାବୀରଙ୍କୁ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଭ୍ରମିତ କଲେ।
ନିଗଡୈସ୍ତଂ ବବଂଧାଶୁ ଦୃଢୈର୍ଲୋହମଯୈ ରୁଷା
କ୍ରୋଧରେ, ଦୃଢ଼ ଲୋହାର ଶୃଙ୍ଖଳରେ ତାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ବାନ୍ଧିଦେଲେ।
ଚାଂଡାଲାଂଶ୍ଚ ସମାହୂଯ କଠିନାଂସ୍ତତ୍ରଵାସିନଃ 3.3.16.
ସେଠାରେ ଥିବା କଠୋର ଚଣ୍ଡାଳମାନେକୁ ଡାକିଲେ।
ତେ ରୌଦ୍ରାସ୍ତଂ ସମାବଧ୍ଯ ତାଡଯାମାସୁରୂଜ୍ଜିତାଃ
ସେ କ୍ରୁର ଲୋକମାନେ, ତାଙ୍କୁ ବାନ୍ଧି ନିରନ୍ତର ପ୍ରହାର କଲେ।