ତେ ତୁ ପୂର୍ଵଭଵେ ଵିପ୍ର ଜରାସଂଧଃ ସକାଲିଯଃ
ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଜରାସନ୍ଧ କାଳିୟ ସହିତ ଥିଲେ।
ତ୍ରିଶିରାସ୍ତୁଦିଲୋ ଜାତଃ ଶୃଗାଲଃ ସ ଚ ଜମ୍ବୁକଃ
ତ୍ରିଶିରା ଜନ୍ମ ନେଲେ ଏକ ଶିଆଳ ଭାବେ, ଏହି ଶିଆଳ ହେଉଛି ଜମ୍ବୁକ।
ହତେଷୁ ଶତ୍ରୁପୁତ୍ରେଷୁ ଦେଵକୀ ଜମ୍ବୁକଂ ରିପୁମ୍
ଶତ୍ରୁପୁତ୍ରମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲାପରେ, ଦେବକୀ ଜମ୍ବୁକ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
କୃଷ୍ଣାଂଶଃ ଶିରସୀ ପିତ୍ରୋର୍ଗୃହୀତ୍ଵା ସ୍ନେହକାତରଃ
କୃଷ୍ଣାଂଶ ଗଭୀର ସ୍ନେହରେ, ତାଙ୍କ ପିତାମାତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଧରିଲେ।
ଵିହସ୍ଯ ତୌ ତଦା ତତ୍ର ପ୍ରୋଚତୁର୍ଵଚନଂ ପ୍ରିଯମ୍ ଇତି ଵାଣୀ ତଯୋର୍ଜାତା ବଲିନୋ ପ୍ରେତଦେହଯୋଃ
ସେମାନେ ହସି, ସେଠାରେ ପ୍ରିୟ କଥା କହିଲେ; ମୃତଦେହ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କଥା ହେଲା।
ଖଡ୍ଗହସ୍ତା ଚ ସା ଦେଵୀ ଶିଲାଯଂତ୍ରେ ତୁ ତଂ ରିପୁମ୍
ସେ ଦେବୀ ତଳୱାର ଧରି, ଶିଳାଯନ୍ତ୍ରରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ରଖିଲେ।
ହେ ପୁତ୍ରାଃ ସ୍ଵପିତୁଃ ଶତ୍ରୁଂ ଜମ୍ବୁକଂ ପୁରୁଷାଧମମ୍
“ହେ ପୁଅମାନେ, ତୁମ ପିତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ଜମ୍ବୁକ, ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଖରାପ, ତାକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କର।"
ସଂଚୂର୍ଣଯତ ତଦ୍ଗାତ୍ରଂ ତତ୍ତୈଲୈର୍ମଦନିର୍ମିତୈଃ 3.3.12.
“ସେ ଶରୀରକୁ ମଦରେ ତିଆରି ତେଲରେ ଭଲଭାବେ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କର।"
ତଥା କୃତ୍ଵା ତୁ ତେ ପୁତ୍ରା ମହିଷୀଂ ସସୁତାଂ ତଦା
ଏଭଳି କରି, ସେ ପୁଅମାନେ ରାଣୀ ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅ ସହିତ—
ତଦା ପରିମଲଂ ରାଜ୍ଞୀ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ୍ଵାମିନମାତୁରମ୍
ତାପରେ ରାଣୀ ସୁଗନ୍ଧ ଦେଖି, ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଦୁଃଖିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିଲେ।
ତତ୍ସୁତା ଖଡ୍ଗମାନୀଯ ବଲଖାନିଭୁଜଂ ପ୍ରତି
ତାଙ୍କ ଝିଅ ତଳୱାର ନେଇ, ବଳଶାଳୀ ବଳଖାନିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଗଲେ।
ତାଲନଂ ଦେଵସିଂହଂ ଚ ରାମାଂଶଂ ଚ ତଥାଵିଧମ୍
ତାଳନମ୍, ଦେବସିଂହ ଓ ସେଇଭଳି ରାମାଂଶ—
କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ମୋହଯିତ୍ଵାଶୁ ମାଯଯା ଚ ସମାହରତ୍ ତଚ୍ଛିରଶ୍ଚ ସମାହୃତ୍ଯ ଚିତାଯାଂ ଚ ସମାକ୍ଷିପତ୍
ମାୟାରେ କୃଷ୍ଣାଂଶକୁ ତୁରନ୍ତ ମୋହିତ କରି, ତାଙ୍କୁ ଧରିଲେ; ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ନେଇ, ଶବଦାହକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ତଦା ଵାଣୀ ସମୁତ୍ପନ୍ନା ବଲଖାନେ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ଭୋଃ
ତାପରେ ଏକ ଶବ୍ଦ ହେଲା, “ଶୁଣ, ବଳଖାନି!”
ଫଲମସ୍ଯ ଵିଵାହେ ସ୍ଵେ ଭୋକ୍ତଵ୍ଯଂ ପାପକର୍ମଣଃ
ଯେଉଁଠି ଅପରାଧ କରାଯାଇଛି, ବିବାହ ସମୟରେ ତାହାର ଫଳ ନିଶ୍ଚୟ ଭୋଗିବାକୁ ପଡିବ।
ତତସ୍ତୁ ସୈନିକାଃ ସର୍ଵେ ମହାହର୍ଷସମନ୍ଵିତାଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ସେନା ମହାନ୍ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ମହାଵତୀଂ ସମାଜଗ୍ମୁଃ କୃତକୃ ତ୍ଯତ୍ଵମାଗତାଃ
ସେମାନେ ନିଜେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧନ କରି, ବଡ଼ ସହରକୁ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ତତ୍ପଶ୍ଚାତ୍ସ୍ଵ ପୁରୀଂ ପ୍ରାଯ ତଦା କିମଭଵନ୍ମୁନେ
ତାପରେ ସେମାନେ ନିଜ ନଗରକୁ ଫେରିଲେ; ଏହା ପରେ କଣ ଘଟିଲା, ମୁନି?
ଜ୍ଯେଷ୍ଠେ ମାସି ଗୃହଂ ପ୍ରାପ୍ତା ଦଧ୍ମୁର୍ଵାଦ୍ଯାନ୍ଯନେକଶଃ
ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ ସେମାନେ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚି, ବହୁ ପ୍ରକାର ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ବଜାଇଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପରିମଲୋ ରାଜା ସ୍ଵସୁତାଞ୍ଜଯିନୋ ବଲୀନ୍
ଏହି ଖବର ଶୁଣି, ରାଜା ପରିମଳ ନିଜର ବିଜୟୀ ପୁଅମାନେ ଓ ସେନାମାନେଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମହୀରାଜୋ ବଲଖାନିଂ ମହାବଲମ୍
ଏପରି ଶୁଣି, ମହୀପତି ବଳଖାନିର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନାକୁ ଏକତ୍ର କଲେ।
ଅର୍ଦ୍ଧକୋଟିମିତଂ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ମତ୍ତଃ ପ୍ରାପ୍ଯ ସୁଖୀ ଭଵ
ମୋ ଠାରୁ ଅର୍ଦ୍ଧ କୋଟି ଟଙ୍କା ନିଅ, ଏବଂ ଖୁସିରେ ରୁହ।
ଵର୍ଷେ ଵର୍ଷେ ଚ ତଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ଗୃହାଣ ବଲଵନ୍ପ୍ରଭୋ
ପ୍ରତିବର୍ଷ ଏହି ଧନ ନିଅ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରଭୁ।
ଵଯସ୍ତ୍ରଯୋଦଶାବ୍ଦେ ଚ କୃଷ୍ଣାଂଶେ ବଲଵତ୍ତରେ
ତେର ଦିନ ବୟସରେ, କୃଷ୍ଣା ପକ୍ଷର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଂଶରେ,
ଭାଦ୍ରେ ଶୁକ୍ଲେ ତ୍ରଯୋଦଶ୍ଯାଂ ଚାହ୍ଲାଦଃ ସାନୁଜୋ ଯଯୌ
ଭାଦ୍ର ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ତେରତିଅ ତିଥିରେ, ଆହ୍ଲାଦ ତାଙ୍କ ଭାଉଁକୁ ନେଇ ଚାଲିଗଲେ।
କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ବିନ୍ଦୁଲାରୂଢୋ ଵତ୍ସଜୋ ହରିଣୀସ୍ଥିତଃ
କୃଷ୍ଣା ପକ୍ଷରେ, ବିନ୍ଦୁଲା ହରିଣୀରେ ଥିବା ବତ୍ସର ପୁଅ ଚଢ଼ିଲେ।
ଚତ୍ଵାରୋ ଦ୍ଵିଦିନାନ୍ତେ ଚ ଗଯାକ୍ଷେତ୍ରଂ ସମାଯଯୁଃ 3.3.13.
ଦୁଇ ଦିନ ପରେ, ଚାରିଜଣ ଗୟା କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଶତଂ ଶତଂ ଗଜାଂଶ୍ଚୈଵ ଭୂଷିତାଂଶ୍ଚ ରଥାସ୍ତଥା
ଶତଶତ ହାତୀ ଏବଂ ଶୋଭାଯୁକ୍ତ ରଥ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଧେନୂର୍ହିରଣ୍ଯରତ୍ନାନି ଵାସାଂସି ଵିଵିଧାନି ଚ
ଗାଈ, ସୁନା, ମଣିମୁକୁତା ଓ ବିଭିନ୍ନ ପୋଷାକ ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥିଲା।
ଲକ୍ଷାଵର୍ତିସ୍ତୁ ଯା ଵେଶ୍ଯା ଯଯୌ ବଦରିକାଶ୍ରମମ୍
ଲକ୍ଷାବତୀ ନାମକ ବେଶ୍ୟା ବଦରିକା ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ।