ତସ୍ଯ ଭାଵଂ ସମାଲୋକ୍ଯ ତ୍ରଯୋ ଦେଵାଃ ସନାତନାଃ 3.4.17.
ତାଙ୍କର ଭାବ ଦେଖି, ତିନିଜଣ ସନାତନ ଦେବତା—
ଲିଂଗହସ୍ତଃ ସ୍ଵଯଂ ରୁଦ୍ରୋ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତଦ୍ରସଵର୍ଦ୍ଧନଃ ରତିଂ ଦେହି ମଦାଘୂର୍ଣେ ନୋ ଚେତ୍ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯଜାମ୍ଯହମ୍
ରୁଦ୍ର ଲିଙ୍ଗ ହାତରେ ଧରି, ବିଷ୍ଣୁ ଆକାଂକ୍ଷା ବଢ଼ାଇ, କହିଲେ: 'ମଦରେ ମତାଳ ହୋଇଥିବା, ଆମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ, ନହେଲେ ମୁଁ ଜୀବନ ଛାଡିଦେବି।'
ପତିଵ୍ରତାଽନସୂଯା ଚ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତେଷାଂ ଵଚୋଽଶୁଭମ୍
ପତିବ୍ରତା ଅନସୂୟା, ସେମାନଙ୍କର ଅସଭ୍ୟ କଥା ଶୁଣି—
ମୋହିତାସ୍ତତ୍ର ତେ ଦେଵା ଗୃହୀତ୍ଵା ତାଂ ବଲାତ୍ତଦା
ସେଠାରେ, ସେ ଦେବତାମାନେ ମୋହିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଧରି ନେଲେ।
ତଦା କ୍ରୁଦ୍ଧା ସତୀ ସା ଵୈ ତାଞ୍ଛଶାପ ମୁନିପ୍ରିଯା
ତାପରେ, କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ସେ ସତୀ ମୁନିଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଦେବୀ ସେମାନଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ମହାଦେଵସ୍ଯ ଵୈ ଲିଂଗଂ ବ୍ରହ୍ମଣୋଽସ୍ଯ ମହାଶିରଃ ଭଵିଷ୍ଯଂତି ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠା ଉପହାସୋଽଯମୁତ୍ତମଃ
‘ମହାଦେବଙ୍କର ଲିଙ୍ଗ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ବଡ଼ ମୁଣ୍ଡ, ହେ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଦୁଇଟି ଉପହାସର ଅବସ୍ଥାକୁ ଆସିବ।’
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚୋ ଘୋରଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ମୁନିପ୍ରିଯାମ୍
ଏହି ଭୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେମାନେ ମୁନିଙ୍କର ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଅନସୂଯା ତଦା ପ୍ରାହ ଭଵନ୍ତୋ ମମ ପୁତ୍ରକାଃ
ତାପରେ ଅନସୂୟା କହିଲେ, 'ତମେ ମୋର ପୁଅ ହେବେ।'
ଇତ୍ଯୁକ୍ତେ ଵଚନେ ବ୍ରହ୍ମା ଚଂଦ୍ରମାଶ୍ଚ ତଦା ହ୍ଯଭୂତ୍ ତତ୍ପାପପରିହାରାର୍ଥଂ ଯୋଗଵନ୍ତୋ ବଭୂଵିରେ
ଏହି କଥା କହିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଚାନ୍ଦ୍ରମା ହେଲେ; ଏହି ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, ସେମାନେ ଯୋଗରେ ଲଗିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵୀ ପ୍ରକୃତିସ୍ସର୍ଵ ଧର୍ମିଣୀ
ଏହି ସମୟରେ, ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ଆଧାର ଓ ପ୍ରକୃତି—
ମନ୍ଵଂତରମତୋ ଜାତଂ ତେଷାଂ ଯୋଗଂ ପ୍ରକୁର୍ଵତାମ୍ 3.4.17.
ସେମାନେ ଯୋଗ କରିବାରୁ, ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରୁ ଏକ ନୂତନ ମନ୍ବନ୍ତର ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଉଵାଚ ଵଚନଂ ରମ୍ଯଂ ତେଷାଂ ମଂଗଲହେତଵେ
ସେ ମାଙ୍ଗଳ୍ୟ ପାଇଁ ସେମାନେ ପାଇଁ ମଧୁର କଥା କହିଲେ।
ରୁଦ୍ରାଂଶଶ୍ଚୈଵ ଦୁର୍ଵାସାଃ ପ୍ରତ୍ଯୂଷଃ ସପ୍ତମୋ ଵସୁଃ ତେଷାଂ ଵାକ୍ଯଂ ସମାକର୍ଣ୍ଯ ଵସଵସ୍ତେ ତ୍ରଯୋଽଭଵନ୍
ରୁଦ୍ରଙ୍କର ଅଂଶ ଦୁର୍ବାସା, ପ୍ରତ୍ୟୁଷ ଏବଂ ସପ୍ତମ ବସୁ; ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ବସୁମାନେ ତିନିଜଣ ଅବତାର ନେଲେ।
ସ୍ଵାଂଶେନ ଭୂତଲଂ ଜଗ୍ମୁଃ କଲିଶୁଦ୍ଧାଯ ଦାରୁଣେ
ନିଜ ଅଂଶ ଦେଇ, ସେମାନେ କଳିଯୁଗର ଭୟଙ୍କରତା ଶୁଦ୍ଧ କରିବା ପାଇଁ ପୃଥିବୀରେ ଅବତରିଲେ।
ପୀପା ନାମ ସୁତଃ ସୋମଃ ସୁଦେଵସ୍ଯ ତଦା ହ୍ଯଭୂତ୍
ସେ ସମୟରେ ସୁଦେବଙ୍କର ପୁଅ ସୋମ, ଯାହାକୁ ପୀପା କୁହାଯାଉଥିଲା।
ରାମାନନ୍ଦସ୍ଯ ଶିଷ୍ଯୋଽଭୂଦ୍ଦ୍ଵାରକାଂ ସ ସମାଗତଃ ଵୈଷ୍ଣଵେଭ୍ଯୋ ଦଦୌ ତତ୍ର ପ୍ରେତତତ୍ତ୍ଵଵିନାଶିନୀମ୍
ସେ ରାମାନନ୍ଦଙ୍କର ଶିଷ୍ୟ ହେଲେ, ଦ୍ୱାରକାକୁ ଗଲେ, ଏବଂ ସେଠାରେ ବୈଷ୍ଣବମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରେତତତ୍ତ୍ୱକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ଶିକ୍ଷା ଦେଲେ।
ପ୍ରତ୍ଯୂଷଶ୍ଚୈଵ ପାଂଚାଲେ ଵୈଶ୍ଯଜାତ୍ଯାଂ ସମୁଦ୍ଭଵଃ
ପ୍ରତ୍ୟୂଷ ପଞ୍ଚାଳ ଦେଶର ବୈଶ୍ୟ ଜାତିରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ରାମାନନ୍ଦଂ ସମାଗମ୍ଯ ଶିଷ୍ଯୋ ଭୂତ୍ଵା ସ ନାନକଃ
ରାମାନନ୍ଦଙ୍କ ସହିତ ମିଳି, ନାନକ ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟ ହେଲେ।
ପ୍ରଭାସୋ ଵୈ ଶାଂତିପୁରେ ବ୍ରହ୍ମଜାତ୍ଯାଂ ସମୁଦ୍ଭଵଃ ଇତି ତେ ଵସୁମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ମଯା ଶୌନକ ଵର୍ଣିତମ୍
ପ୍ରଭାସ ଶାନ୍ତିପୁରରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଜାତିରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହିପରି ଭୂମିର ମହିମାକୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛି, ଶୌନକ।
ଅଶ୍ଵିନୌ ଚ ସମାଲୋକ୍ଯ ତଯୋର୍ଗାଥାମଵର୍ଣଯତ୍
ଅଶ୍ୱିନୀ ଦେଉତାମାନେକୁ ଦେଖି, ସେ ତାଙ୍କର ଗୀତ ଗାଇଲେ।
ଵୈଵସ୍ଵତେଽନ୍ତରେ ପୂର୍ଵଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ଵିଚିତ୍ରକୃତ୍ ସ୍ପର୍ଦ୍ଧାଭୂତୋ ମହାମାଯାଂ ତୁଷ୍ଟାଵ ବହୁପୂଜନୈଃ
ବୈବସ୍ବତ ମନୁଙ୍କର ଅନ୍ତରାଳରେ, ପୂର୍ବରୁ ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ତିଆରି କରିଥିବା, ମହାମାୟାଙ୍କୁ ଅନେକ ପୂଜା ଦେଇ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଦ୍ଧା କରିଥିଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନା ସା ତଦା ଦେଵୀ ଚିତ୍ରାଯାଂ ତସ୍ଯ ଯୋଷିତି
ସେତେବେଳେ, ଦେବୀ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଇ, ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଚିତ୍ରା ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଷୋଡଶାବ୍ଦେ ଵଯଃ ପ୍ରାପ୍ତେ ସଂଜ୍ଞାଯାସ୍ତତ୍ପିତା ସୁଖୀ
ଯେତେବେଳେ ସେ ଷୋଡଶ ବର୍ଷରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ତାଙ୍କର ପିତା ସଞ୍ଜ୍ଞା ଖୁସି ହେଲେ।
ଯକ୍ଷାଧୀଶାଶ୍ଚ ଷଡ୍ଵିଂଶତ୍କୁବେରାଦ୍ଯାସ୍ସମାଗତାଃ
ଏବଂ ଷଡ୍ବିଂଶତି ଯକ୍ଷ ଅଧିପତି, କୁବେର ଆଦି, ଏକଠି ହେଲେ।
ପାଵକା ଊନପଂଚାଶଦ୍ଵାଯଵଶ୍ଚ ତଥା ସ୍ମୃତାଃ
ଉନପଞ୍ଚାଶି ଅଗ୍ନି ଏବଂ ବାୟୁମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଉଛନ୍ତି।
ତ୍ରଯୋଦଶ ଚ ପ୍ରତ୍ଯୂଷାଃ ପ୍ରାପ୍ତା ଵିଶ୍ଵପ୍ରରକ୍ଷକାଃ
ତେର ଜଣ ପ୍ରତ୍ୟୂଷ, ବିଶ୍ୱର ରକ୍ଷକ, ଆସିଥିଲେ।
ଭଵାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ତଦାଃ ରୁଦ୍ରାଃ ଶଶିମଣ୍ଡଲରକ୍ଷକାଃ
ଏବଂ ତାହାପରେ ଭବ ଆଦି ରୁଦ୍ରମାନେ, ଚନ୍ଦ୍ରମା ମଣ୍ଡଳର ରକ୍ଷକ, ଆସିଥିଲେ।
ଦାନଵା ଵିପ୍ରଚିତ୍ତ୍ଯାଦ୍ଯାଶ୍ଚତୁରାଶୀତିରାଯଯୁଃ
ଦାନବମାନେ, ବିପ୍ରଚିତ୍ତି ଆଦି ଏବଂ ଅଠାଉଁ ଚାରି ଜଣ, ଆସିଥିଲେ।
ଶେଷାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ତଦା ନାଗାସ୍ତାର୍କ୍ଷ୍ଯାଦ୍ଯା ଗରୁଡାଃ ସ୍ମୃତାଃ 3.4.18.
ଏବଂ ତାହାପରେ ଶେଷ ଆଦି ନାଗମାନେ, ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ ଆଦି ଗରୁଡମାନେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଉଛନ୍ତି।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵୀ ଦେଵକନ୍ଯାସମନ୍ଵିତା
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଦେବୀ ଦେବକନ୍ୟାମାନେ ସହିତ ଆସିଥିଲେ।