ତ୍ର୍ଯଂବକାଯ ତଥା ଦଦ୍ଯାତ୍ତଥା ଧନଂଜଯାଯ ଚ ନଵଶ୍ଲୋକଶତୋଦ୍ଭୂତଂ ସଂପୂର୍ଣଂ ସ୍ଯାଦ୍ଭଵିଷ୍ଯକମ୍
ତ୍ରୟମ୍ବକ ଏବଂ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଏଭଳି ଦେଲେ, ନବଶତ ଶ୍ଲୋକରେ ଥିବା ଭବିଷ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ।
ସଂହତୌ ତୁ ଦିତିର୍ଜ୍ଞାତ୍ଵା କଶ୍ଯପଂ ସମପୂଜଯତ୍
ସଂହାର ସମୟରେ ଦିତି ଏହା ଜାଣି କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦାଂତରେ ସ୍ଵାମୀ କଶ୍ଯପୋ ଭଗଵାନୃଷିଃ ସା ତୁ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଵଚନଂ ପ୍ରାହ ହର୍ଷିତା
ବାରହ ବର୍ଷ ପରେ ପୂଜ୍ୟ କଶ୍ୟପ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ହେଲେ; ଏହା ଶୁଣି ସେ ନମସ୍କାର କରି ଆନନ୍ଦରେ କହିଲେ।
ଅଦିତିର୍ମମ ଯା ଦେଵୀ ସପତ୍ନୀ ପୁତ୍ରସଂଯୁତା
ମୋ ସହଧର୍ମିଣୀ ଦେବୀ ଅଦିତି ପୁଅମାନେ ସହିତ ଘିରିଛନ୍ତି।
ତଦଵର୍ଯସୁତେ ନୈଵ ଵିଷ୍ଣୁନା ସୁରପାଲିନା
କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଅବର ଝିଅ ପୁଅ ପାଖକୁ ଦେବତାଙ୍କ ରକ୍ଷକ ବିଷ୍ଣୁ ଆସିନାହାନ୍ତି।
ଦେହି ମେ ତନଯଂ ସ୍ଵାମିନ୍ଦ୍ଵାଦଶାଦିତ୍ଯନାଶନମ୍
ହେ ସ୍ୱାମୀ, ମୋତେ ଏମିତି ଏକ ପୁଅ ଦିଅ, ଯିଏ ବାରହ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିପାରିବ।
ବ୍ରହ୍ମଣା ନିର୍ମିତୌ ଲୋକେ ଧର୍ମାଧର୍ମୌ ପରାପରୌ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ତିଆରି କରାଯାଇଥିବା ଏହି ସଂସାରରେ ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ, ଉଚ୍ଚ ଓ ନିମ୍ନ ଅଛି।
ଅଧର୍ମପକ୍ଷାସ୍ତୁ ନରା ଵୈରିଣସ୍ତସ୍ଯ ଧୀମତଃ
ଅଧର୍ମ ପକ୍ଷରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ହେବେ।
ଅତୋ ଧର୍ମପ୍ରିଯେ ଶୁଦ୍ଧଂ କୁରୁ ତସ୍ମାନ୍ମହାବଲଃ
ତେଣୁ, ହେ ଧର୍ମକୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିବା, ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କର; ଏଭଳି କରିଲେ ତୁମେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦିତିର୍ଦେଵୀ କଶ୍ଯପାଦ୍ଗର୍ଭମୁତ୍ତମମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି ଦିତି ଦେବୀ କଶ୍ୟପଙ୍କ ଉତ୍ତମ ବୀଜ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ତସ୍ଯା ଗର୍ଭଗତେ ପୁତ୍ରେ ମହେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଭଯାନ୍ଵିତଃ 3.4.17.
ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ପୁଅ ଆସିଲାପରେ ମହେନ୍ଦ୍ର ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
ସପ୍ତମାସି ସ୍ଥିତେ ଗର୍ଭେ ଶକ୍ରମାଯାଵିମୋହିତା
ସପ୍ତମ ମାସରେ ଗର୍ଭ ଥିବାବେଳେ ଶକ୍ର ମାୟା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କଲେ।
ଅଂଗୁଷ୍ଠମାତ୍ରୋ ଭଗଵାନ୍ମହେନ୍ଦ୍ରୋ ଵଜ୍ରସଂଯୁତଃ
ଭଗବାନ ମହେନ୍ଦ୍ର, ଅଙ୍ଗୁଠି ପରି ଛୋଟ, ବଜ୍ର ଧାରଣ କରିଥିଲେ।
ଜୀଵଭୂତାନତିବଲାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସପ୍ତ ମହାରିପୂନ୍
ସେ ଜୀବ ହୋଇଥିବା ଏବଂ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସାତି ମହାଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ନମ୍ରୀଭୂତଶ୍ଚ ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହେନ୍ଦ୍ରସ୍ତୈଃ ସମନ୍ଵିତଃ
ସେମାନେ ନମ୍ର ହୋଇଥିବାକୁ ଦେଖି, ମହେନ୍ଦ୍ର ସେମାନଙ୍କ ସହ ରହିଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନା ସା ଦିତିର୍ଦେଵାନ୍ମହେନ୍ଦ୍ରାଯ ଚ ତାନ୍ଦଦୌ
ଦିତି ଖୁସି ହୋଇ, ସେଇ ଦେବତାମାନେକୁ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଇଲୋ ନାମ ସ ଵେଦଜ୍ଞୋ ଯଥେଲୋ ନୃପତିସ୍ତଦା
ସେ ସମୟରେ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ରାଜା ଇଳା ନାମକ ଜଣେ ରାଜା ଥିଲେ।
ଏକଦା ବଲଵାନ୍ରାଜା ମନୁପୁତ୍ର ଇଲଃ ସ୍ଵଯମ୍
କେବଳ ଏକ ଦିନ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମନୁଙ୍କ ପୁଅ ରାଜା ଇଳା ସ୍ୱୟଂ—
ମେରୋରଧଃ ସ୍ଥିତଃ ଖଣ୍ଡଃ ସ୍ଵର୍ଣଗର୍ଭୋ ହରିପ୍ରିଯଃ
ମେରୁ ପାହାଡ଼ ତଳେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣଗର୍ଭ ନାମକ ଏକ ଅଞ୍ଚଳ ଥିଲା, ଯାହା ହରିଙ୍କ ପ୍ରିୟ।
ଇଲେନାଵୃତମେଵାପି କୃତଂ ତତ୍ର ସ୍ଥଲେ ସୁରାଃ
ସେଠାରେ ଇଳା ଓ ଦେବତାମାନେ ଏହି ଭୂମିକୁ ଇଳାବୃତ ରୂପେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିଥିଲେ।
ଭାରତେ ଯେ ସ୍ଥିତା ଲୋକା ଇଲାଵୃତମୁପାଗତାଃ 3.4.17.
ଭାରତରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଲୋକ ଇଳାବୃତକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ।
ଆରୋହଣଂ ନରୈସ୍ତସ୍ମିତ୍କୃତଂ ସ୍ଵର୍ଣମଯଂ ଶୁଭମ୍
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସେଠାରେ ଚଢ଼ି, ଏକ ସୁନ୍ଦର ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣର ଗୃହ ତିଆରି କରିଥିଲେ।
ତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମନୁଜାନ୍ପ୍ରାପ୍ତାନ୍ସଦେହାନ୍ସ୍ଵର୍ଗମଣ୍ଡଲେ
ସେଠାକୁ ଦେହସହିତ ପହଞ୍ଚିଥିବା ମନୁଷ୍ୟମାନେକୁ ଦେଖି,
ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସ ଭଗଵାନ୍ରୁଦ୍ରୋ ଭଵାନ୍ଯା ସହ ଶଂକରଃ
ଏହା ଜାଣି, ଭଗବାନ ରୁଦ୍ର ଭବାନୀ ସହିତ ଶଙ୍କର ଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଵୈଵସ୍ଵତସୁତୋ ମହାନ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ବଡ଼ ବୈବସ୍ବତ ପୁଅ ଆସିଲେ।
ନଗ୍ନଭୂତଂ ସମାଲୋକ୍ଯ ନେତ୍ରେ ସଂମୀଲ୍ଯ ସଂସ୍ଥିତଃ
ନିଜକୁ ନଗ୍ନ ହୋଇଥିବା ଦେଖି, ସେ ଚକ୍ଷୁ ବନ୍ଦ କରି ଶାନ୍ତ ରହିଲେ।
ଅସ୍ମିନ୍ଖଣ୍ଡେ ସଦା ନାର୍ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯଂତି ଚ ମାଂ ଵିନା
ଏହି ଅଞ୍ଚଳରେ, ମୋତେ ଛାଡ଼ି ସବୁବେଳେ ନାରୀମାନେ ରହିବେ।
ଇଲା ବଭୂଵ ନୃପତେ କନ୍ଯା ଜନମନୋହରା
ହେ ରାଜନ, ଇଳା ଜନ୍ମରୁ ମନୋହର ଏକ କନ୍ୟା ହେଲେ।
ଇଲାସମାଧିଭୂତାଯାଃ ସପ୍ତଵିଂଶଚ୍ଚତୁର୍ଯୁଗମ୍ ବୁଧଂ ଦେଵଂ ପତିଂ କୃତ୍ଵା ଚଂଦ୍ରଵଂଶମଜୀଜନତ୍
ଇଳା ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ହୋଇ, ସତାଇଶ ଓ ଚାରି ଯୁଗ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ବୁଧ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ କରି, ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
ଅଯୋଧ୍ଯାଧିପତିଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ଯଦେଲାଵୃତମାଗତଃ
ଅୟୋଧ୍ୟାର ମହାନ ରାଜା ମଧ୍ୟ ଇଳାବୃତକୁ ଆସିଥିଲେ।