ଲୋହିତସ୍ଯାଦ୍ଭୁତଂ ଵିଦ୍ଯାତ୍ସହସ୍ରଂ ଚ ଵିଶୋଧନମ୍
ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ରକ୍ତର ହଜାର ଆହୁତି ଦେବାକୁ ଅସାଧାରଣ ମନାଯାଏ।
ଦ୍ରୋଣକାକୋ ବକଶ୍ଚୈଵ ଉଲୂକଦ୍ଵଯମେଵ ଚ 2.3.20.
ଏକ କାଉ, ଏକ ବକ, ଓ ଦୁଇଟି ପେଉଁଠି ଉଲୁକ—ଏମାନେ ଧ୍ୟାନ ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ।
ଯସ୍ଯ ଦେଵଗୃହଂ ପଶ୍ଯେତ୍ତସ୍ଯ ତସ୍ଯାଯୁତଂ ହୁନେତ୍ ସଂପତ୍ତିସୂଚକଂ ଗେହେ ମରଣଂ ଦୁଃଖଦର୍ଶନମ୍
ଯେଉଁଠାରେ କେହି ଦେବତାଙ୍କ ଘର ଦେଖେ, ସେଠି ଦଶ ହଜାର ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ। ଘରେ ଏହା ସମୃଦ୍ଧିର ଚିହ୍ନ, କିନ୍ତୁ ମୃତ୍ୟୁ ଦେଖିଲେ ଦୁଃଖ ଆସେ।
କ୍ରଂଦନେ ହତରାଜ୍ଯେନ ଗଜାଶ୍ଵଵାହନେ କ୍ଵଚିତ୍
ଯେଉଁଠାରେ କାନ୍ଦଣ, ରାଜ୍ୟ ହାରାଇବା, କିମ୍ବା କେବେ କେବେ ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ା ଯୋଡ଼ାଯାଏ, ସେଠି ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନ ମନାଯାଏ।
ପ୍ରମାଦାତ୍କଂପନେ ହାନିଃ ସ୍ଵେଦେ ଜାତେ ଵିପଦ୍ଭଵେତ୍
ଅବଧାନ ନ ରହିଲେ କମ୍ପନ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷତି ହୁଏ, ଓ ଘାମ ଆସିଲେ ଅପସ୍ମାର ହୁଏ।
ଗୋଚ୍ଛାଗୌ ଵାଥ ଗୋମାଯୁର୍ଗୃହୋପରି ପ୍ରନୃତ୍ଯତି
ଯଦି ଗାଈ, ବଳଦ ବା ଶିଆଳ ଘର ଉପରେ ନାଚେ, ତେବେ ଏହା ଅପଶକୁନ ମନାଯାଏ।
ଶ୍ଵଜଂବୁକାଵଥ ଵ୍ଯାଘ୍ରୋ ଯଥାଶକ୍ତି ଚ ଧାଵତି
ଯଦି କୁକୁର, ଶିଆଳ ବା ବାଘ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶକ୍ତିରେ ଦୌଡ଼େ, ଏହା ଅପଶକୁନ ଚିହ୍ନ।
ରାହୋରଦ୍ଭୁତମୁଦିଶ୍ଯ ସହସ୍ରଂ ଜୁହୁଯାଚ୍ଚରୁମ୍ ଯଦ୍ଗୃହେଷୁ ହୁତଂ ଯାତି ଦେଶଵିପ୍ଲଵମାଦିଶେତ୍
ରାହୁଙ୍କର ଅସାଧାରଣ ଚିହ୍ନ ପାଇଁ ହଜାର ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ। ଘରେ ଯେଉଁ ଆହୁତି ଦିଆଯାଏ, ତାହା ଦେଶରେ ବିପ୍ଳବ ଘଟିବାର ସୂଚନା ଦିଏ।
ଦେଶେ ଵା ନଗରେ ଗ୍ରାମେ ଆରଣ୍ଯପଶୁବନ୍ଧନମ୍ ତଦ୍ଗୃହେ ମରଣଂ ଚୈଵ ଦେଶ ଵିପ୍ଲଵମାଦିଶେତ୍
ଦେଶ, ସହର ବା ଗାଁରେ ଜଙ୍ଗଲୀ ପଶୁ ଧରାଯାଏ, ତେବେ ସେଘରେ ମୃତ୍ୟୁ ଓ ସେଇ ଦେଶରେ ବିପ୍ଳବ ହୁଏ।
ଦିଵାଦ୍ଭୁତେଽଯୁତଂ ରାତ୍ରୌ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ଚ ଭଵେଦ୍ଧ୍ରୁଵମ୍
ଦିନେ ଅସାଧାରଣ ଘଟଣା ପାଇଁ ଦଶ ହଜାର, ରାତିରେ ନିଶ୍ଚିତ ଦୁଇଗୁଣା ଦେବା ଉଚିତ।
ଅକାଲେ ତତ୍ର ମରଣମକାଲେ ଗୃହିଣୀମୃତିଃ
ଯଦି ଅସମୟରେ ମୃତ୍ୟୁ ହୁଏ, କିମ୍ବା ଗୃହସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଜନାନୀ ଅସମୟରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ଏହା ଅଶୁଭ।
ଏକୈକସ୍ଯାଯୁତଂ ଯତ୍ର କୁର୍ଯାତ୍ତତ୍ରୈଵ ହୋମଯେତ୍ 2.3.20.
ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଇଁ ଦଶ ହଜାର ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ, ସେଠି ଆହୁତି ଦେଉ।
ଅଧିପ୍ରତ୍ଯଧିସହିତଂ ଗୃହପକ୍ଷେଽପି ସତ୍ତମାଃ
ଘରର ମୁଖ୍ୟ ଓ ଉପମୁଖ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ଘରର ଭଲ ପାଇଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଏକୈକସ୍ଯାହୁତଂ ଵିପ୍ରା ଅଷ୍ଟାଵଷ୍ଟୌ ହୁତଂ ଚ ଵା
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ଆହୁତି, କିମ୍ବା ଆଠ ଆହୁତି ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ।
ମାନାଂତଂ ଚ ଦଦେତ୍ପୂର୍ଣାଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ପୂର୍ଣାଂ ନ ହୋମଯେତ୍
ଯେଉଁ ମାପ ଦିଆଯିବାକୁ ଉଚିତ, ସେହି ମାପ ପୂରା ଦେବା ଦରକାର, କିନ୍ତୁ ପୂରା ଦେଇ ପରେ ତାହାକୁ ଅଗ୍ନିରେ ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଅମାନକରଣେ ଦୋଷସ୍ତସ୍ମାନ୍ମାନଂ ନ ହାପଯେତ୍
ଯଦି ମାପ ଠିକ୍ ଭାବେ ନ ହୁଏ, ତେବେ ଦୋଷ ହୁଏ; ତେଣୁ ମାପ କମେଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଅନିଷ୍ଟାଯ ତତୋ ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚରୁହୋମଂ ଵିଭାଗଶଃ
ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, ଏହା ପରେ ଚରୁ ହୋମକୁ ଭାଗ ଭାଗରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ତ୍ର୍ଯଂବକାଦିଷୁ ମଂତ୍ରେଷୁ ହୋମତ୍ରଯମୁଦାହୃତମ୍
ତ୍ରୟମ୍ବକ ଓ ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରମାନେ ରେ, ତିନିଟି ହୋମ ଦେବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି।
ଆଦିତ୍ଯାଯାଷ୍ଟାଵଷ୍ଟାଵଧିକକଲ୍ପଯେତ୍ସୁଧୀଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ଆଠ କିମ୍ବା ଆଠର ଗୁଣିତ ହୋମ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ୍।
ଅନିଷ୍ଟାଯ ଯୁଗାଂଗଂ ତୁ ଗ୍ରହେଭ୍ଯୋ ହ୍ଯଂଗନାଯ ଚ
ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, ଯୁଗାଙ୍ଗ ଭାଗକୁ ଗ୍ରହମାନେ ଓ ସେମାନଙ୍କର ଦୋଷ ନିବାରଣ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କରାଯିବ।
ଦ୍ଵୌ ତୁ ଦଦ୍ଯାତ୍ତ୍ର୍ଯଂବକାଯ ତଥା ଧନଂଜଯାଯ ଚ
ତ୍ରୟମ୍ବକ ଓ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଦୁଇଟି ହୋମ ଦେବାକୁ ଉଚିତ୍।
ସହସ୍ରେ ଚୈଵ ଵିଂଶାଂଗେ ଅନିଷ୍ଟାଯ ଦଶାଂଶକମ୍ 2.3.20.
ହଜାର ଭାଗ ଓ କୁଡି ଅଂଶ ଥିବା କ୍ରମରେ, ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଦଶମ ଅଂଶ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ତତ୍ରାନିଷ୍ଟେ ପଂଚଶତଂ ତସ୍ଯାର୍ଧଂ ଗ୍ରହଵାଗ୍ଯତଃ ।। ଏକତ୍ରିଂଶଦ୍ଭଵେନ୍ମାନମ୍ ( ୩୧) ଅନ୍ଯେଷାଂ ତୁ ଚତୁର୍ଦଶ (୧୪)
ସେଠାରେ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚଶେ ହୋମ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଗ୍ରହମାନେ ପାଇଁ ତାହାର ଅର୍ଧାଂଶ, ମାପ ଏକତିରିଶ, ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଚଉଦ।
ଗ୍ରହାଧିକଂ ହୋମଯୁଗଂ ତତ୍ର ଭାଗେ ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍
ଗ୍ରହମାନେ ଠାରୁ ଅଧିକ ଥିବା ହୋମ ଯୁଗକୁ ସେଠି ଭାଗରେ ବଣ୍ଟନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଗ୍ରହେଭ୍ଯଶ୍ଚୈଵ ପଂଚାଂଗଂ ତତ୍ର ଵାଂଗଂ ପରାନପି
ଗ୍ରହମାନେ ପାଇଁ ପାଞ୍ଚ ଅଂଶ ଓ ତାହାରେ ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଦୁଇ ଅଂଶ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଅଧିକଂ ଚ ଭଵେତ୍ଷଷ୍ଟିର୍ଦଶମେ ଭାଗଶେଷତଃ
ଅଧିକ ଯେଉଁଠି ଅଛି, ସେଠାରେ ଦଶମ ଅଂଶର ଅବଶିଷ୍ଟ ଭାଗ ହିସାବରେ ସାଠି ହୋଇଥାଏ।
ଚତୁଃଶତଂ ଗ୍ରହାଣାଂ ଚ ତଥା ସପ୍ତଶତାଧିକମ୍
ଗ୍ରହମାନେ ପାଇଁ ଚାରିଶେ ଓ ଏହା ସହିତ ସାତଶେ ଅଧିକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।
ତିଥ୍ଯଂଗଭାଗଃ ଶେଷେଣ ଗ୍ରହେ ସପ୍ତଶତାଧିକମ୍
ତିଥି ଅଂଶ ଓ ଅବଶିଷ୍ଟ ସହିତ, ଗ୍ରହ ପାଇଁ ସାତଶେ ଅଧିକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ।
ଗ୍ରହାଂଗେ ଯଃ ସ୍ଥିତୋ ଭାଗୋ ଯୁଗଲଂ ଭାଗଶେଷତଃ
ଗ୍ରହ ଅଂଶରେ ଯେଉଁ ଭାଗ ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି, ତାହା ଯୁଗଳ ଭାବେ ରହିଥାଏ।
ଶାଂତିକେ ପୌଷ୍ଟିକେ କାମ୍ଯେ ଯଦୀଚ୍ଛେତ୍ସୁଖମାତ୍ମନଃ
ଶାନ୍ତି, ପୌଷ୍ଟିକତା କିମ୍ବା କାମନା ପୂରଣ ପାଇଁ, ଯଦି ନିଜ ପାଇଁ ସୁଖ ଚାହାଁନ୍ତି—