ସଂପ୍ରାପ୍ତୈକାଦଶଦାବ୍ଦେ ତୁ କୃଷ୍ଣାଂଶେ ଯୁଦ୍ଧଦୁର୍ମଦେ
ଏକାଦଶ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାବେଳେ, କୃଷ୍ଣପକ୍ଷରେ, ଯୁଦ୍ଧର ଉନ୍ମାଦ ଚଳିଥିଲା।
ବଲିଂ ଯଥୋଚିତଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଭଗିନ୍ଯୈ ଭଯକାତରଃ
ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହୋଇ, ସେ ନିଜ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଲେ।
ଅଗମା ଭଗିନୀ ତସ୍ଯ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭ୍ରାତରମାତୁରମ୍
ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ, ଭାଇଙ୍କୁ ଦୁଃଖିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ।
ଅଦ୍ଯାହଂ ସ୍ଵବଲୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଗତ୍ଵା ତତ୍ର ମହାଵତୀମ୍
ଆଜି ମୁଁ ନିଜ ସେନା ସହିତ ସେଇ ବଡ଼ ସହରକୁ ଯିବି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଧୁଂଧୁକାରଂ ଚ ସମାହୂଯ ମହାବଲମ୍
ଏଭଳି କହି, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧୁଂଧୁକାରଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
କେଚିଚ୍ଛୂରା ହଯାରୂଢା ଉଷ୍ଟ୍ରାରୂଢା ମହାବଲାଃ
କିଛି ବୀର ଘୋଡ଼ା ଓ ଉଠ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ, ସେମାନେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଦେଵସିଂହସ୍ତୁ କାଲଜ୍ଞଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚାଗମନଂ ରିପୋଃ
କିନ୍ତୁ ସମୟ ବୁଝିପାରୁଥିବା ଦେବସିଂହ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଆସିବା ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପରିମଲୋ ରାଜା ଵିହ୍ଵଲୋଽଭୂଦ୍ଭଯାତୁରଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପରିମଳ ରାଜା ଭୟରେ ଅସ୍ଥିର ହେଇପଡ଼ିଲେ।
ଅଦ୍ଯାହଂ ଚ ମହୀରାଜଂ ଧୁଂଧୁକାରଂ ସସୈନ୍ଯକମ୍ 3.3.11.
ଆଜି ମୁଁ ଧୁଂଧୁକାର ଓ ତାଙ୍କର ସେନା ସହିତ ବଡ଼ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ସେନାପତିରଭୂନ୍ମୁନେ
ଏଭଳି କହି, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ସେନାପତି ହେଲେ, ମୁନି।
ଚତୁର୍ଲକ୍ଷବଲୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ତେ ଯୁଦ୍ଧାଯ ସମାଯଯୁଃ
ଚାରି ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆସିଲେ।
ଊଷୁସ୍ତତ୍ର ରଣେ ମତ୍ତାଃ ସର୍ଵଶତ୍ରୁଭଯଂକରାଃ
ସେଠାରେ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ସେମାନେ ମତ୍ତ ହୋଇ ରହିଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରୁଥିଲେ।
କୃତ୍ଵା କୋଲାହଲଂ ଶବ୍ଦଂ ଯୁଦ୍ଧାଯ ସମୁପାଯଯୁଃ
ବଡ଼ ଶବ୍ଦ ଉଠାଇ, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
ଶତଘ୍ନୀଭିସ୍ତ୍ରିସାହସ୍ରୈଃ ପଞ୍ଚସାହସ୍ରକା ଯଯୁଃ
ତିନି ହଜାର ଏବଂ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ଶତଘ୍ନୀ ନେଇ ସେମାନେ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ସୈନ୍ଯଂ ଷଷ୍ଟିସହସ୍ରଂ ଚ ସ୍ଵଗର୍ଲୋକମୁପାଯଯୌ
ଷାଠି ହଜାର ସେନା ନିଜ ଦେଶକୁ ଆସିଲା।
ଦୁଦ୍ରୁଵୁର୍ଭୀରୁକାଃ ଶୂରା ଵଲଖାନେର୍ଦିଶୋ ଦଶ
ଭୟଭୀତମାନେ ପଳାଇଗଲେ, ଯବନ ଶୂର ବଳଖାନୀମାନେ ଦଶ ଦିଗକୁ ଛିଟିଗଲେ।
ହଯା ହଯୈସ୍ତଥା ଉଷ୍ଟ୍ରା ଉଷ୍ଟ୍ରପୈଶ୍ଚ ସମାହନନ୍
ଘୋଡ଼ା ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଲଡ଼ିଲେ, ଉଠ ଉଠ ସହିତ ଟକ୍କର ହେଲା।
ହାହାଭୂତାନ୍ସ୍ଵକୀଯାଂଶ୍ଚ ସୈନ୍ଯାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହାବଲାନ୍
ନିଜ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନାକୁ ହାରିଯିବାକୁ ଦେଖି, ହାହା ଭୂତମାନେ କନ୍ଦିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାନଂଦଃ ଶରୈଃ ଶତ୍ରୂନନଯଦ୍ଯମସାଦନମ୍ 3.3.11.
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଲେ।
ବଲଖାନିଃ ସ୍ଵଖଡ୍ଗେନ କୃଷ୍ଣାଂଶସ୍ତୁ ତଥୈଵ ଚ
ବଳଖାନୀ ନିଜ ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା କୃଷ୍ଣମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଘାତ କଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପରାଜିତଂ ସୈନ୍ଯଂ ଧୁଂଧୁକାରୋ ମହାବଲଃ
ସେନାକୁ ହାରିଯିବାକୁ ଦେଖି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧୁନ୍ଧୁକାର ରାଗିଗଲେ।
ଆହ୍ଲାଦେ ମୂର୍ଚ୍ଛିତେ ତତ୍ର ଦେଵସିଂହୋ ମହାବଲଃ
ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦ ଓ ମୂର୍ଛାରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବସିଂହ ଦେଖାଦେଲେ।
ସ ତୀକ୍ଷ୍ଣଵ୍ରଣମାସାଦ୍ଯ ଗଜସ୍ଥଃ ସଂମୁମୋହ ଵୈ
ତିବ୍ର ଆଘାତ ପାଇ, ହାତୀରେ ଚଢ଼ିଥିବା ସେ ଅଚେତନ ହେଲେ।
ଶସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯସ୍ତ୍ରାଣି ତେଷାଂ ତୁ ଛିତ୍ତ୍ଵା ଖଙ୍ଗେନ ଵତ୍ସଜଃ
ବତ୍ସଜ ନିଜ ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ।
ହତେ ଶତ୍ରୁସମୂହେ ତୁ ତଚ୍ଛେଷାସ୍ତୁ ପ୍ରଦୁଦ୍ରୁଵୁଃ
ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ସମୂହ ମରିଯିବା ପରେ, ଅବଶିଷ୍ଟମାନେ ପଳାଇଗଲେ।
ଆଜଗାମ ଗଜାରୂଢଃ ଶିଵଦତ୍ତଵରୋ ବଲୀ
ଶିବଦତ୍ତବର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ହାତୀରେ ଚଢ଼ି ଆସିଲେ।
ଆହ୍ଲାଦଂ ଚ ତଥା ଵୀରଂ ଦେଵଂ ପରିମଲାତ୍ମଜମ୍
ସେ ଆହ୍ଲାଦ ଓ ପରିମଳଙ୍କ ପୁତ୍ର ବୀର ଦେବଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ପୂଜଯିତ୍ଵା ଶତଘ୍ନୀଶ୍ଚ ମହାଵଧମକାରଯତ୍
ଶତଘ୍ନୀମାନେକୁ ପୂଜି, ସେ ବଡ଼ ହତ୍ୟାକାଣ୍ଡ ଘଟାଇଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଵୀରଃ ସୁଖଖାନିର୍ମହାବଲଃ । କପୋତଂ ହଯମାରୁହ୍ଯ ନଭୋମାର୍ଗେଣ ଚାଗମତ୍ ।। 3.3.11.
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୁଖଖାନୀ ଗବୁରା ଉପରେ ଚଢ଼ି, ଆକାଶମାର୍ଗରେ ଆସିଲେ।
ମୂର୍ଚ୍ଛଯିତ୍ଵା ମହୀରାଜଂ ସ୍ଵବଂଧୂଂଶ୍ଚ ସଵାହନାନ୍
ପୃଥିବୀର ରାଜା ଓ ନିଜ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହିତ ସେମାନଙ୍କର ବାହନମାନେକୁ ମୂର୍ଛିତ କରିଦେଲେ।