ନତ୍ଵା ସ ମାତୁଲଂ ଧୀମାଂସ୍ତଥାନ୍ଯାଁଶ୍ଚ ସଭାସଦଃ
ସେ ଜ୍ଞାନୀ ମାମା ଓ ଅନ୍ୟ ସଭ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ।
ତଦା ନୃପାଜ୍ଞଯା ଶୂରା ବଂଧନାଯ ସମୁଦ୍ଯତାଃ
ତାପରେ ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ବୀରମାନେ ବନ୍ଧନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ମୋହିତଂ ତଂ ନୃପଂ କୃତ୍ଵା ଦୁଷ୍ଟବୁଦ୍ଧିର୍ମହୀପତିଃ
ଦୁଷ୍ଟ ମନର ରାଜା ତାକୁ ମୋହିତ କରି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଵୀରୋ ବୋଧିତୋ ଦେଵମାଯଯା
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ବୀରଟି ଦେବୀ ମାୟାର ଶକ୍ତିରେ ସଚେତନ ହେଲେ।
ହତ୍ଵା ପଂଚଶତଂ ଶୂରୋ ହଯାରୂଢୋ ମହାବଲୀ ।। ଉର୍ଵୀଯାଂ ନଗରୀଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଜଲପାନେ ମନୋ ଦଧୌ
ପଞ୍ଚଶେ ଶତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ମାରି, ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିବା ସେ ଶୂର ବୀର, ପୃଥିବୀର ଏକ ସହରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ଏବଂ ପାଣି ପିବିବାକୁ ମନେ ଭାବିଲେ।
କୂପେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶୁଭା ନାର୍ଯୋ ଘଟପୂର୍ତିକରୀସ୍ତଦା
ସେଠାରେ, କୁଆଁ ପାଖରେ, ସେ ଦେଖିଲେ ଯେ କିଛି ଶୁଭ୍ର ନାରୀମାନେ ଘଡ଼ାରେ ପାଣି ଭରୁଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଃ ସୁଂଦରଂ ରୂପଂ ମୋହନାଯୋପଚକ୍ରିରେ
ସେମାନଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ରୂପ ଦେଖି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରିବା ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଆଚରଣ କରିଲେ।
ଵନଂ ଗତ୍ଵା ରିପୁଂ ଜିତ୍ଵା ବଦ୍ଧ୍ଵା ତମୁଭଯଂ ବଲୀ
ବନକୁ ଯାଇ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତି, ସେ ପ୍ରବଳ ବୀର ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ କରୁଣଂ ଵାକ୍ଯଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵନଗରଂ ଯଯୌ 3.3.11.
ସେଇ କଷ୍ଟଦାୟକ କଥା ଶୁଣି, ସେ ନିଜ ସହରକୁ ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପରିମଲୋ ରାଜା ଦ୍ଵିଜାତିଭ୍ଯୋ ଦଦୌ ଧନମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପରିମଳ ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଂକୁ ଧନ ଦେଲେ।
ସଂପ୍ରାପ୍ତୈକାଦଶଦାବ୍ଦେ ତୁ କୃଷ୍ଣାଂଶେ ଯୁଦ୍ଧଦୁର୍ମଦେ
ଏକାଦଶ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାବେଳେ, କୃଷ୍ଣପକ୍ଷରେ, ଯୁଦ୍ଧର ଉନ୍ମାଦ ଚଳିଥିଲା।
ବଲିଂ ଯଥୋଚିତଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଭଗିନ୍ଯୈ ଭଯକାତରଃ
ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହୋଇ, ସେ ନିଜ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଲେ।
ଅଗମା ଭଗିନୀ ତସ୍ଯ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭ୍ରାତରମାତୁରମ୍
ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ, ଭାଇଙ୍କୁ ଦୁଃଖିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ।
ଅଦ୍ଯାହଂ ସ୍ଵବଲୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଗତ୍ଵା ତତ୍ର ମହାଵତୀମ୍
ଆଜି ମୁଁ ନିଜ ସେନା ସହିତ ସେଇ ବଡ଼ ସହରକୁ ଯିବି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଧୁଂଧୁକାରଂ ଚ ସମାହୂଯ ମହାବଲମ୍
ଏଭଳି କହି, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧୁଂଧୁକାରଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।
କେଚିଚ୍ଛୂରା ହଯାରୂଢା ଉଷ୍ଟ୍ରାରୂଢା ମହାବଲାଃ
କିଛି ବୀର ଘୋଡ଼ା ଓ ଉଠ ଉପରେ ଚଢ଼ିଥିଲେ, ସେମାନେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଦେଵସିଂହସ୍ତୁ କାଲଜ୍ଞଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚାଗମନଂ ରିପୋଃ
କିନ୍ତୁ ସମୟ ବୁଝିପାରୁଥିବା ଦେବସିଂହ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଆସିବା ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପରିମଲୋ ରାଜା ଵିହ୍ଵଲୋଽଭୂଦ୍ଭଯାତୁରଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ପରିମଳ ରାଜା ଭୟରେ ଅସ୍ଥିର ହେଇପଡ଼ିଲେ।
ଅଦ୍ଯାହଂ ଚ ମହୀରାଜଂ ଧୁଂଧୁକାରଂ ସସୈନ୍ଯକମ୍ 3.3.11.
ଆଜି ମୁଁ ଧୁଂଧୁକାର ଓ ତାଙ୍କର ସେନା ସହିତ ବଡ଼ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତଂ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ସେନାପତିରଭୂନ୍ମୁନେ
ଏଭଳି କହି, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେ ସେନାପତି ହେଲେ, ମୁନି।
ଚତୁର୍ଲକ୍ଷବଲୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ତେ ଯୁଦ୍ଧାଯ ସମାଯଯୁଃ
ଚାରି ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆସିଲେ।
ଊଷୁସ୍ତତ୍ର ରଣେ ମତ୍ତାଃ ସର୍ଵଶତ୍ରୁଭଯଂକରାଃ
ସେଠାରେ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ସେମାନେ ମତ୍ତ ହୋଇ ରହିଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଭୟଭୀତ କରୁଥିଲେ।
କୃତ୍ଵା କୋଲାହଲଂ ଶବ୍ଦଂ ଯୁଦ୍ଧାଯ ସମୁପାଯଯୁଃ
ବଡ଼ ଶବ୍ଦ ଉଠାଇ, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
ଶତଘ୍ନୀଭିସ୍ତ୍ରିସାହସ୍ରୈଃ ପଞ୍ଚସାହସ୍ରକା ଯଯୁଃ
ତିନି ହଜାର ଏବଂ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ଶତଘ୍ନୀ ନେଇ ସେମାନେ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ସୈନ୍ଯଂ ଷଷ୍ଟିସହସ୍ରଂ ଚ ସ୍ଵଗର୍ଲୋକମୁପାଯଯୌ
ଷାଠି ହଜାର ସେନା ନିଜ ଦେଶକୁ ଆସିଲା।
ଦୁଦ୍ରୁଵୁର୍ଭୀରୁକାଃ ଶୂରା ଵଲଖାନେର୍ଦିଶୋ ଦଶ
ଭୟଭୀତମାନେ ପଳାଇଗଲେ, ଯବନ ଶୂର ବଳଖାନୀମାନେ ଦଶ ଦିଗକୁ ଛିଟିଗଲେ।
ହଯା ହଯୈସ୍ତଥା ଉଷ୍ଟ୍ରା ଉଷ୍ଟ୍ରପୈଶ୍ଚ ସମାହନନ୍
ଘୋଡ଼ା ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଲଡ଼ିଲେ, ଉଠ ଉଠ ସହିତ ଟକ୍କର ହେଲା।
ହାହାଭୂତାନ୍ସ୍ଵକୀଯାଂଶ୍ଚ ସୈନ୍ଯାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମହାବଲାନ୍
ନିଜ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନାକୁ ହାରିଯିବାକୁ ଦେଖି, ହାହା ଭୂତମାନେ କନ୍ଦିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାନଂଦଃ ଶରୈଃ ଶତ୍ରୂନନଯଦ୍ଯମସାଦନମ୍ 3.3.11.
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଲେ।
ବଲଖାନିଃ ସ୍ଵଖଡ୍ଗେନ କୃଷ୍ଣାଂଶସ୍ତୁ ତଥୈଵ ଚ
ବଳଖାନୀ ନିଜ ତଳୱାର ଦ୍ୱାରା କୃଷ୍ଣମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଘାତ କଲେ।