ଵରଯେଦଥ ଆଚାର୍ଯଂ ହୋତାରଂ ନୃଵରଶ୍ଚରେତ୍
ତାପରେ ଏକ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଏକ ହୋତା ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ।
ସେତୁଯାଗେ ଵିଧାତଵ୍ଯଂ ତଥା ଧାନ୍ଯାଚଲେପି ଚ
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସେତୁଯାଜ୍ଞରେ ଏବଂ ଧାନ୍ୟର ଢେର ଉପରେ କରିବା ଉଚିତ।
ଯଜେଦେନଂ କୃତେ ମୌଲିଯାଗାର୍ଥଂ ଯାଗମଂଡପମ୍ 2.3.16.
ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ମୌଳିଯାଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯାଜ୍ଞମଣ୍ଡପରେ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ।
ଵିଘ୍ନଗ୍ରହାଁଲ୍ଲୋକପାଲାନ୍ସର୍ଵସିଦ୍ଧିପ୍ରଦାଯକାନ୍
ବିଘ୍ନ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରଭାବ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, ସମସ୍ତ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ଲୋକପାଳଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତତ୍ରୈଵ ତୁ ଵରାହାଖ୍ଯଂ ପ୍ରତୀତମୃତ୍ଵିଗୁତ୍ତମମ୍
ସେଠାରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ବରାହ ନାମକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋତ୍ବିଜ୍ଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ।
ଆଜ୍ଯେନ ତୁ ଵରାହସ୍ଯ ହୋମପଞ୍ଚକମୀରିତମ୍ । ତତସ୍ତିଲଯଵେନୈଵ ଏକୈକାମାହୁତିଂ କ୍ରମାତ୍
ଘିଅ ଦ୍ୱାରା ବରାହଙ୍କୁ ପାଞ୍ଚଟି ହୋମ କରିବା ନିୟମ ଅଛି; ତାପରେ ତିଳ ଓ ଯବ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଅନୁକ୍ରମରେ ଏକ ଏକ ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ।
ବଲିଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ପୃଥଗ୍ରୂପଂ ଶେଷଯେଦ୍ଵିଧିପୂର୍ଵକମ୍
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ବଳି ଦେଇ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଅବଶିଷ୍ଟ ରଖିବା ଉଚିତ।
ମାଷଭକ୍ତଂ ତୁ ଲୋକାଯ ପୃଥିଵ୍ଯୈ ପରମାନ୍ନକମ୍
ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ମାଷ ଭାତ ଓ ପୃଥିବୀ ପାଇଁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅନ୍ନ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
( ଓଁ ଅଦ୍ଯେତ୍ଯାଦି ଏକଵିଂଶତିକୁଲସ୍ଯ ଵିଶିଷ୍ଟସ୍ଵର୍ଗପ୍ରାପ୍ତଯ ଇମଂ ସେତୁଂ ସଂକ୍ରମସମେତଂ ଵିଷ୍ଣୁଦୈଵତଂ ସୁରପୂଜିତଂ ଵିଧିଵଦ୍ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ପ୍ରୀତଯେଽହମୁତ୍ସୃଜେ ପିଚ୍ଛିଲେ ପତିତାନାଂ ଚ ଉଦ୍ଗତେନାଙ୍ଗଭଙ୍ଗତଃ
(ଓଁ, ଆଜି, ଏକୋଇଶଟି ପରିବାରର ବିଶେଷ ସ୍ୱର୍ଗ ଲାଗି, ଏହି ସେତୁକୁ ଏହାର ପାରାପାର ସହିତ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉପହାର ଦେଉଛି, ଯେଉଁଥିରେ ଦେବତାମାନେ ପୂଜା କରିଛନ୍ତି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବାସୁଦେବଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ— ଯେଉଁମାନେ ପିଚ୍ଚଳ ଜମିରେ ପଡ଼ିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଉଠିବା ସମୟରେ ଅଙ୍ଗ ଭାଙ୍ଗିଛି।
ସେତୋରସ୍ଯ ପ୍ରବନ୍ଧସ୍ଯ ଶ୍ରଦ୍ଧଯା ପରଯା ଯୁତଃ
ଏହି ସେତୁ ବାନ୍ଧିବାରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନିବେଶିତ ହେବା ଉଚିତ।
ଵେଦାଗମେନ ଯତ୍ପୁଣ୍ଯଂ କଥିତଂ ସେତୁବନ୍ଧନେ
ବେଦ ଓ ଆଗମରେ ସେତୁ ବନ୍ଧନ ସମ୍ପର୍କରେ ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟର ବର୍ଣ୍ଣନା ହୋଇଛି—
ଯୂପଂ ଦଦ୍ଯାଦିତି ମନ୍ତ୍ରେଣ ଅନ୍ତେ ଚାପି ତଥା ଧ୍ଵଜାନ୍
‘ଯୂପ ଦେବା ଉଚିତ’ ବୋଲି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି, ଶେଷରେ ଧ୍ୱଜ ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ—
ପୂର୍ଣାଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ସଵିତ୍ରେଽର୍ଘ୍ଯଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ଚ ସ୍ଵଗୃହଂ ଵ୍ରଜେତ୍ 2.3.16.
ସବିତାଙ୍କୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ, ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ, ପରେ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଯିବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵଂ ଚ ଦଧିଵାସଂ ଚ ପ୍ରଭାତେ ଵିପ୍ରଭୋଜନମ୍
ପୂର୍ବରୁ ଦହି ଭାତ ଦେବା ଓ ପ୍ରଭାତେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଯିବା ଉଚିତ।
ଵିଷ୍ଣୁଂ ଶିଵଂ ହୁତାଶଂ ଚ ଏକକୁଣ୍ଡେ ସମର୍ଚଯେତ୍
ଏକେ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
କୁର୍ଯାଦେକୈକଶୋ ଵିପ୍ରା ଅଷ୍ଟା ଵିଂଶତିସଂଖ୍ଯଯା ଜ୍ଞାତିଭିଃ ସହ ଭୁଞ୍ଜୀତ କୃତକୃତ୍ଯୋଽଭିଧୀଯତେ
ଏକେକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ, ମୋଟ ଅଠାଇଶିଜଣ, ନିଜ ଜଣେଇ ମାନେ ସହିତ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ; ଏପରି କରିଥିବାକୁ କୃତକୃତ୍ୟ ଭାବେ କୁହାଯାଏ।
ଗୋପ୍ରଚାରଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ଷଷ୍ଟିହସ୍ତମିତାଂ ଭୂମିଂ ତସ୍ଯ ପୂର୍ଣାଂ ମନୋରମାମ୍
ଗାଁଠିଆ ପାଇଁ ନିୟମ: ଷଷ୍ଟି ହସ୍ତ ଲମ୍ବା ଏବଂ ମନୋହର ଏକ ଜମି—
ପ୍ରଚାରାର୍ଥଂ ଗଵାଂ ଚୈଵ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ସୁସମାହିତଃ
ଯିଏ ଏପରି ଜମି ଗାଈ ଚରାଇବା ପାଇଁ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ଦେଇଥାଏ—
ତଦର୍ଧଂ ଚ ତଦର୍ଧଂ ଚ ତଦର୍ଧଂ ଵା ସମୁତ୍ସୃଜେତ୍
ସେ ଯଦି ଏହାର ଅର୍ଦ୍ଧ, କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ, କିମ୍ବା ତାହାର ଅର୍ଦ୍ଧ ଦେଇଥାଏ—
ଅଲଂକାରଂ ଵିନା ଧେନୁଂ ଫଲସ୍ଯାର୍ଧଂ ପ୍ରକୀର୍ତିତମ୍
ଗହଣା ବିନା ଦିଆଯାଇଥିବା ଗାଈରେ ଅର୍ଦ୍ଧ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ।
ଦ୍ଵିହସ୍ତଵେଦିକାମଧ୍ଯେ ପ୍ରକୁର୍ଯାତ୍ସେତୁମଂଡପମ୍
ଦୁଇ ହସ୍ତ ଚଉଡ଼ା ବେଦିର ମଧ୍ୟରେ ସେତୁ ପାଇଁ ଏକ ମଣ୍ଡପ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଗଣେଶଂ କ୍ଷେତ୍ରପାଲଂ ଚ ଶେଷଂ ଚୈଵ ଦିଗୀଶ୍ଵରାନ୍
ଗଣେଶ, କ୍ଷେତ୍ରପାଳ, ଶେଷ ଓ ଦିଗ୍ପାଳମାନେ—
ସ୍ଥାଲୀପାକେନ ଜୁହୁଯାଦନ୍ତେ ଵୈ ଵିପ୍ରଭୋଜନମ୍
ସ୍ଥାଳୀପାକ ଅନୁସାରେ ହୋମ କରି, ଶେଷରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଯିବା ଉଚିତ।
ତ୍ର୍ଯମ୍ବକେନୈଵ ମଂତ୍ରେଣ ଭୂମିଂ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ପୂଜଯେତ୍
ତ୍ରୟମ୍ବକ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭୂମିକୁ ସ୍ଥାପନ କରି, ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଦଦ୍ଯାଦସୁନୀତେତି ପୁନସ୍ତୁ ନୈଵ ସ୍ଥାପଯେତ୍
‘ଅସୁନୀତି’ ମନ୍ତ୍ର ଦେଇ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ, କିନ୍ତୁ ପୁଣିଥରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଏଵଂ ଯୂପସ୍ଯ ଚ ତଥା ଅଧିଗୃହ୍ଣାତି ମଂତ୍ରକମ୍ 2.3.17.
ଏଭଳି ଯୂପ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଉଚିତ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ସୁରାସୁରେତି କୁସୁମଂ ଦୂର୍ଵାମନ୍ତ୍ରେଣ ଦୂର୍ଵିକାମ୍
‘ସୁରାସୁର’ ମନ୍ତ୍ରରେ ଫୁଲ ଓ ‘ଦୂର୍ବା’ ମନ୍ତ୍ରରେ ଦୂର୍ବା ଘାସ ଦେବା ଉଚିତ।
ସ୍ଥାଲୀପାକେନ ଵିଧିନା ଅନ୍ଯେଷାଂ ପୂର୍ଵଵଚ୍ଚରେତ୍
ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ଥାଳୀପାକ ଦେଇ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବବତ କରିବା ଉଚିତ।
ତଂତ୍ରେଣ ନିର୍ମିତଂ କୁର୍ଯାତ୍ସକଲଂ ଚ ତ୍ରିହସ୍ତକମ୍
ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁଯାୟୀ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜିନିଷଟିକୁ ତିନି ହସ୍ତ ଲମ୍ବା କରି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍।
ସ୍ଥାପଯେତ୍ତତ୍ର ମନ୍ତ୍ରେଣ ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯେନ ଯତ୍ନତଃ
ସାବଧାନତା ସହିତ, ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ଓ ଗାଈର ପଞ୍ଚ ପଦାର୍ଥ ବ୍ୟବହାର କରି ସେଠାରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ୍।