ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ରଵିଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ପପିହକମ୍
ତେବେ ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବ 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି କହି, ସେଠାରେ ନିଜେ ତାକୁ ପପିହା ପକ୍ଷୀ ଦେଲେ।
ଅତଃ ପପୀହକୋ ନାମ ଲୋକପାଲନକର୍ମଵାନ୍
ଏହିପରି, 'ପପିହା' ନାମକ ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷାକାରୀ ହେଲେ।
ବୁଭୁଜେ ସ୍ମରଵେଗେନ ତସ୍ଯାଂ ଜାତାସ୍ତୁରଂଗମାଃ
କାମବେଗରେ ଅନୁଭୂତି ହୋଇ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଭୋଗ କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କଠାରୁ ଘୋଡ଼ା ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ତଦା ଜାତୌ ହରିଣ୍ଯାଶ୍ଚ ମେଘପୁଷ୍ପବଲାହକୌ
ତାପରେ, ହରିଣୀଠାରୁ ମେଘ, ପୁଷ୍ପ ଓ ବଳାହକ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଦିଵ୍ଯାଂଗାସ୍ତେ ହି ଚତ୍ଵାରଃ ପୂର୍ଵଂ ଜାତା ମହାବଲାଃ
ସେମାନେ ଚାରିଜଣ ଦିବ୍ୟ ଦେହ ଓ ବିଶେଷ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଇତି ତେ କଥିତଂ ଵିପ୍ର ଶୃଣୁ ତତ୍ର କଥାଂ ଶୁଭାମ୍
ଏହିପରି ତୁମକୁ କହିଲି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏବେ ସେଠାର ମଙ୍ଗଳମୟ କଥା ଶୁଣ।
ଦେଵସିଂହାଯ ବଲିନେ ଦଦୌ ଚାଶ୍ଵଂ ମନୋରଥମ୍ 3.3.10.
ଦେବସିଂହଙ୍କୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିବା ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଘୋଡ଼ା ଦିଆଗଲା।
ବ୍ରହ୍ମାନଂଦାଯ ପୁତ୍ରାଯ ପ୍ରଦଦୌ ହରିନାଗରମ୍
ତାଙ୍କର ପୁଅ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦଙ୍କୁ ହରିଣାଗର ଦିଆଗଲା।
ହରିଣୀଂ ଵଡଵାଂ ଶୁଭ୍ରାଂ ବଲଖାନିଃ ସମାରୁହତ୍
ବଳଖାନି ଶୁଭ୍ର ଓ ସୁନ୍ଦର ମାଡ଼ି ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ।
ଆହ୍ଲାଦେନୈଵ ଶାର୍ଦୂଲୋ ହତଃ ପ୍ରାଣିଭଯଂକରଃ
ଆନନ୍ଦରେ, ସେଇ ବଘ ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିଲେ, ସେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାନଂଦେନ ହରିଣୋ ହତସ୍ତତ୍ର ମହାଵନେ
ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେଠାରେ ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲରେ ହରିଣ ମାରାଗଲା।
ଏତସ୍ମିନ୍ନଂତରେ ଦେଵୀ ଶାରଦା ଚ ଶୁଭାନନା
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଶୁଭ ମୁହଁଥିବା ଦେବୀ ଶାରଦା—
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାଂ ମୋହିତାଃ ସର୍ଵେ ସ୍ଵୈଃ ସ୍ଵୈର୍ବାଣୈରତାଡଯନ୍
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତେ ମୋହିତ ହେଲେ ଏବଂ ନିଜ ନିଜ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ।
ଆହ୍ଲାଦାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ତେ ଶୂରା ଵିସ୍ମିତାଶ୍ଚ ବଭୂଵିରେ
ଆନନ୍ଦ ଆଦି ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ବୀରମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ।
ତଦା ଚ ପୀଡିତା ଦେଵୀ ଭଯଭୀତା ଯଯୌ ଵନମ୍
ତାପରେ, ଦେବୀ ଦୁଃଖିତ ଓ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଵନାଂତରଂ ଚ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ଦେଵୀ ଧୃତ୍ଵା ସ୍ଵକଂ ଵପୁଃ
ଜଙ୍ଗଲ ଭିତରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଦେବୀ ନିଜ ସ୍ୱରୂପ ଧାରଣ କଲେ।
ଯଦା ତେ ଚ ଭଯଂ ଭୂଯାତ୍ତଦା ତ୍ଵଂ ମାଂ ସଦା ସ୍ମର 3.3.10.
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଭୟରେ ପଡ଼ିବ, ସେତେବେଳେ ସଦା ମୋତେ ସ୍ମରଣ କର।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାନ୍ତର୍ହିତା ଦେଵୀ ଶାରଦା ସର୍ଵମଂଗଲା
ଏଭଳି କହି ସମସ୍ତ ମଙ୍ଗଳର ଦେବୀ ଶାରଦା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ତଦା ପରାକ୍ରମଂ ତେଷାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାଜା ସୁଖୋଽଭଵତ୍
ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ଦେଖି ରାଜା ଖୁସି ହେଲେ।
ଵସଂତସମଯେ ରମ୍ଯେ ଯଯୁସ୍ତେ ପ୍ରମଦାଵନମ୍
ବସନ୍ତ ଋତୁର ମଧୁର ସମୟରେ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ ଉଦ୍ୟାନକୁ ଗଲେ।
ଊଷୁସ୍ତତ୍ର ଵ୍ରତାଚାରେ ମାଧଵେ କୃଷ୍ଣଵଲ୍ଲଭେ
ସେଠାରେ ସେମାନେ ମାଧବଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ରତ ଓ ଆଚାର ପାଳନ କଲେ।
ଋତୁକାଲୋଦ୍ଭଵୈଃ ପୁଷ୍ପୈର୍ଧୂପୈର୍ଦୀପୈର୍ଵିଧାନତଃ
ଋତୁଅନୁଯାୟୀ ଫୁଲ, ଧୂପ ଓ ଦୀପ ସହିତ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପୂଜା କଲେ।
କଂଦମୂଲଫଲାହାରା ଜୀଵହିଂସାଵିଵର୍ଜିତାଃ
ସେମାନେ କନ୍ଦ, ମୂଳ ଓ ଫଳ ଖାଇ ଜୀବମାନଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିଲେ ନାହିଁ।
ଦଦୌ ତେଭ୍ଯୋ ଵରଂ ରମ୍ଯଂ ତଚ୍ଛୃଣୁଧ୍ଵଂ ସମାହିତାଃ
ସେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ—ଏହାକୁ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ।
କାଲଜ୍ଞତ୍ଵଂ ଚ ଦେଵାଯ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞତ୍ଵଂ ନୃପାଯ ଚ
ସେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସମୟର ଜ୍ଞାନ ଓ ରାଜାଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମ ଜ୍ଞାନ ଦେଲେ।
କୃତକୃତ୍ଯାସ୍ତଦା ତେ ଵୈ ସ୍ଵଗେହଂ ପୁନରାଯଯୁଃ
କାମ୍ୟ ସାଧନ କରି ସେମାନେ ପୁନି ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଶ୍ଯାମାଂଗଂ ସାତ୍ଯକେରଂଶଂ ସୁଷୁଵେ ଶୁଭଲକ୍ଷଣମ୍
ସେ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଥିବା, ଶ୍ୟାମ ଅଙ୍ଗ ଓ ସାତ୍ୟକିଙ୍କ ଅଂଶ ଥିବା ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ଆଷାଢେ ମାସି ସଂପ୍ରାପ୍ତେ କୃଷ୍ଣାଂଶୋ ହଯଵାହନଃ
ଆଷାଢ଼ ମାସ ଆସିଲେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଂଶ ଥିବା ଅଶ୍ୱାରୂଢ଼ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସ ନଗରୀଂ ରମ୍ଯାଂ ଚତୁର୍ଵର୍ଣନିଷେଵିତାମ୍ 3.3.11.
ସେ ସୁନ୍ଦର ନଗରୀକୁ ଚାରିବର୍ଣ୍ଣର ଲୋକେ ପରିଚାଳିତ ଦେଖିଲେ।
ଦତ୍ତ୍ଵା ସ୍ଵର୍ଣଂ ଦ୍ଵିଜାତିଭ୍ଯଃ ସଂତର୍ପ୍ଯ ଦ୍ଵିଜଦେଵତାଃ
ସେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଓ ଦେବତାମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଉଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁନା ଦାନ କଲେ।