ଗୋପ୍ରଚାରେ ଚ ଶୈଲେଯଂ ଯୂପଂ ହସ୍ତଦ୍ଵଯାନ୍ଵିତମ୍
ଗଂ ଚରାଉଥିବା ଥାନରେ, ପାହାଡ଼ର ଏକ ପଥର ଯଜ୍ଞସ୍ତମ୍ଭ, ଦୁଇଟି ହାତ ଥିବା ଭାବରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଯୂପଂ ଚ ଚୈତ୍ରଵୃକ୍ଷଂ ଚ କୁଣ୍ଡଲୀମଠପୀଠିକାମ୍ 2.3.2.
ଯଜ୍ଞସ୍ତମ୍ଭଟି ଚୈତ୍ର ଗଛରେ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଏହା ପାଖରେ ଗୋଲାକାର ମଠ ପୀଠିକା ରଖିବା ଉଚିତ।
ଚତୁର୍ହସ୍ତପ୍ରମାଣେନ ଶତକୁଣ୍ଡେନ ସଂମିତମ୍
ଏହାର ଆକାର ଚାରି ହାତ ହେବା ଉଚିତ ଏବଂ ଏହାକୁ ଏକ ଶତ ଗଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଘେରିବା ଉଚିତ।
ଭୂମୌ ରତ୍ନଂ ଚ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ଇମଂ ମନ୍ତ୍ରମୁଦାହରେତ୍
ଜମିରେ ଏକ ରତ୍ନ ରଖି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଗୋଭ୍ଯ ଏଷା ମଯା ଭୂମିଃ ସମ୍ପ୍ରଦତ୍ତା ଶୁଭାର୍ଥିନା
ମୁଁ ଶୁଭ ଚାହିଁ, ଏହି ଭୂମି ଗଂ ପାଇଁ ଦେଇଛି।
ସ ମୁକ୍ତଃ ସର୍ଵପାପେଭ୍ଯୋ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକେ ମହୀଯତେ
ସେ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁର ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ତାଵଦ୍ଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ
ସେ ହଜାର ହଜାର ବର୍ଷ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ସେତୁଂ କୃତ୍ଵା ଦକ୍ଷିଣତଃ ପଶ୍ଚିମେଂଗାରରୋପଣମ୍
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଏକ ସେତୁ ତିଆରି କରି, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ରୋପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତତଃ ସହସ୍ରଧାରାଂ ଚ ଶସ୍ଯେନ ପରିପୂରିତାମ୍
ତାପରେ, ହଜାର ଧାରା ଧାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ରଖିବା ଉଚିତ।
ନଗରଗ୍ରାମପୂର୍ଵେ ଵା ଉତ୍ତରେ ପଶ୍ଚିମେପି ଵା
ନଗର କିମ୍ବା ଗ୍ରାମର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, କିମ୍ବା ଉତ୍ତର କିମ୍ବା ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ,
ଗୋପ୍ରଚାରଂ ଖନେଦ୍ଯସ୍ତୁ ଵାହଯେଦ୍ଵା କଥଂଚନ
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଗଂ ଚରାଉଥିବା ଥାନ ଖୋଡ଼ିବା କିମ୍ବା ଚଳାଇବା କରେ,
ସ୍ଵର୍ଗଂ ନଯତି ଗୋଚର୍ମ ସମ୍ଯଗ୍ଦତ୍ତଂ ସଦକ୍ଷିଣମ୍ 2.3.2.
ଏକ ଗଂ ଚର୍ମ ସଠିକ ଭାବରେ ଦାନ କଲେ ଏବଂ ସହ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଲେ, ସେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଏ।
ତାଵତ୍କାଲଂ ଵସେତ୍ସ୍ଵର୍ଗେ ଵିଷ୍ଣୁଲୋକାନ୍ନ ତଚ୍ଚ୍ଯୁତିଃ
ସେ ଏହି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସିଥାଏ, ବିଷ୍ଣୁର ଲୋକରୁ କେବେ ବି ଖସି ନାହିଁ।
ମହାଯାଗାଵସାନେ ଚ ଯୋ ନ ତର୍ପଯତି ଦ୍ଵିଜାନ୍
ଏବଂ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ ଶେଷରେ, ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରେନାହିଁ,
ଵୃଷୋତ୍ସର୍ଗା ଵସାନେ ତୁ ପ୍ରଦଦ୍ଯାଦ୍ଯୋ ମହୀଂ ଦ୍ଵିଜାଃ
କିନ୍ତୁ ବୃଷ ଛାଡ଼ିବା ଶେଷରେ, ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ଭୂମି ଦେଇଥାଏ,
ତତ୍ର ମାନଂ ପୃଥକ୍ଚୈଵ ଶୃଣୁତାତ୍ର ସମାଗତାଃ
ଏଠାରେ ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଏହି ବିଷୟର ଭିନ୍ନ ମାପ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ଗଵାଂ ଶତଂ ଵୃଷଶ୍ଚୈକୋ ଯତ୍ର ତିଷ୍ଠତ୍ଯଯଂତ୍ରିତଃ
ଯେଉଁଠି ଏକ ଶତ ଗଂ ଏବଂ ଏକ ବୃଷ ଅନିୟମିତ ଭାବରେ ଦଢ଼ି ରହିଥାଏ,
ଗୋପ୍ରଚାରସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ଚ ଭୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଏହା ଦେବତା ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଗଂ ଚରାଉଥିବା ଥାନ।
ମଣ୍ଡପଂ ପୂଜଯେତ୍ସୂର୍ଯଂ ଵାସୁଦେଵସମନ୍ଵିତମ୍
ମଣ୍ଡପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଓ ଵାସୁଦେବଙ୍କ ସହିତ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦେହି ମେତି ଚ ମନ୍ତ୍ରେଣ ଵିନ୍ଯସେନ୍ମଂଡପୋପରି
‘ଦେଉ’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ମଣ୍ଡପରେ ଏହାକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଦରକାର।
ସମୁତ୍ସୃଜେଜ୍ଜପେତ୍ପଶ୍ଚାତ୍ସୌରଂ ସୂକ୍ତଂ ଚ ଵୈଷ୍ଣଵମ୍
ଅର୍ପଣ କରିବା ପରେ ସୌର ସୂକ୍ତ ଓ ବୈଷ୍ଣବ ଷ୍ଟୋତ୍ର ପଠିବା ଉଚିତ।
ଦିକ୍ପାଲାନ୍ସଂନ୍ଯସେତ୍ସ୍ଵାସୁ ସ୍ଵାସୁ ଦିକ୍ଷୁ ଵିଚକ୍ଷଣଃ 2.3.2.
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ ଦିଗପାଳମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ନିଜ ଦିଗରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ଧର୍ମସଂସ୍ଥାପନାର୍ଥାଯ ଆତ୍ମନୋ ଵିଭଵାଯ ଚ
ଧର୍ମ ସ୍ଥାପନ ଓ ନିଜର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ।
ଭୋ ଵହ୍ନେ ମେଷଵାହସ୍ତ୍ଵଂ ଚତୁଃଶୃଂଗଵିରାଜିତ
ଓ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ମେଷ ଉପରେ ଚାଲିଥିବା, ଚାରିଟି ଶିଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ଯମ ତ୍ଵଂ ଦକ୍ଷିଣାଶେଶ ମହାମହିଷଵାହନ
ଓ ଯମ, ତୁମେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ଅଧିପତି, ବଡ଼ ମହିଷ ଉପରେ ଚାଲିଥିବା।
ମଞ୍ଚସ୍ଥୋ ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରସ୍ତ୍ଵଂ ଖଡ୍ଗପାଣିର୍ମହାବଲଃ
ସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା, ତୁମେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ରାଜା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ତଳୱାର ଧାରଣ କରିଥିବା।
ଵାରିରାଟ୍ ଧ୍ଵଜହସ୍ତୋଽସି ପଵନୋ ମୃଗଵାହନଃ
ଓ ଜଳର ରାଜା, ତୁମେ ଧ୍ୱଜ ଧରିଥିବା; ଓ ପବନ, ତୁମେ ମୃଗ ଉପରେ ଚାଲିଥିବା।
ଧନାଧ୍ଯକ୍ଷୋ ଗଦାହସ୍ତଃ ପିଂଗାକ୍ଷୋ ନରଵାହନଃ
ଓ ଧନର ଅଧିକାରୀ, ତୁମେ ଗଦା ଧରିଥିବା; ପିଙ୍ଗଳ ଚକ୍ଷୁ, ନର ଉପରେ ଚାଲିଥିବା।
ଆଦିଦେଵୋସି ଦେଵାନାଂ କର୍ତା ହର୍ତା ମହେଶ୍ଵରଃ
ତୁମେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଦିଦେବ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ସଂହାରକ, ମହେଶ୍ୱର।
ଅନଂତୋ ନାଗରାଜୋ ଯୋ ଧରାମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ତିଷ୍ଠତି
ଅନନ୍ତ ନାଗରାଜ, ଯିଏ ପୃଥିବୀକୁ ଉଠାଇ ଧରିଛନ୍ତି।