ଧ୍ଵଜଂ ଚ ଧନୁନାଗେତି ଗଂଧଦ୍ଵାରେତି ଗୋମଯମ୍
‘ଧ୍ୱଜଂ ଚ ଧନୁନାଗେ’, ‘ଗନ୍ଧଦ୍ୱାରେ’ ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ଗୋମୟ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସିଂଧୋସୀତି ଚ ସିଂଦୂରଂ ସ୍ଵଭାଵେ ରକ୍ତକଂ ତଥା
‘ସିଂଧୋସିତି’ ମନ୍ତ୍ର, ସିଂଦୁର ଏବଂ ସ୍ଵଭାବିକ ଲାଲ ରଙ୍ଗ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଧାରାଭିଃ ଶତପୁଷ୍ପାଭିର୍ଗନ୍ଧତୋଯାଦିଭିସ୍ତଥା
ପାଣିର ଧାରା, ଶତ ଫୁଲ ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧି ଜଳ ଆଦି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ରୋଚନା କୁଂକୁମୈର୍ଵାପି ସଂଲିଖ୍ଯ ତତ୍ର ପୂଜଯେତ୍ 2.2.20.
ହଳଦୀ ରଙ୍ଗ କିମ୍ବା କୁମ୍କୁମ ଦ୍ୱାରା ଚିତ୍ରାଙ୍କନ କରି ସେଠାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ମଂଡପସ୍ଯୋତ୍ତରେଦେଶେ ଶଯ୍ଯାଂ ନିର୍ମାଯ ଶୋଭନାମ୍
ମଣ୍ଡପର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଶଯ୍ୟା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଂଗୁଷ୍ଠମାତ୍ରଂ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ତତଃ ପୁଷ୍କରିଣୀମପି
ଅଂଗୁଠି ପରିମାଣର ଦ୍ରବ୍ୟ ସେଠି ରଖି ଏକ ପଦ୍ମପୋଖରୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।
' ଅଂଗୁଷ୍ଠମାତ୍ରଂ ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ଵରୁଣାଯ ନିଵେଦଯେତ୍
ଅଂଗୁଠି ପରିମାଣର ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ପୂଜା କରି ଏହାକୁ ବରୁଣ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସୁଵର୍ଣଂ ରାଜତଂ ଚୈଵ ଧାନ୍ଯଂ ଵାସୋ ଵରାଟକମ୍
ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ରୂପା, ଧାନ୍ୟ, ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଏକ ମୁଦ୍ରା ଦେବା ଉଚିତ।
ନାଗଯଷ୍ଟିଂ ସମାଦାଯ କିଂଚିଦୁତ୍ତରଗାଂ ତଥା
ନାଗ ଦଣ୍ଡ ଏବଂ ଉତ୍ତର ଦିଗର କିଛି ଦ୍ରବ୍ୟ ନେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତତୋକ୍ଷତାଯ ଭୌମାଯ କୃତ୍ଵା ଚାଜ୍ଯାହୁତିତ୍ରଯମ୍
ଏହା ପରେ ଅଂଗୁଠି ଲଗାଇଥିବା ଏବଂ ଭୂଦେବୀ ପାଇଁ ତିନି ବାର ଘୃତ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
କ୍ଷୀରଂ ଚ ପିଷ୍ଟକଂ ଚୈଵ ଶଷ୍କୁଲୀଗନ୍ଧପୁଷ୍ପକମ୍
ଦୁଧ, ଆଟାର ତିଆରି ଖାଦ୍ୟ, ଶଷ୍କୁଳୀ ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଦିଆଯାଏ।
ଆଚାର୍ଯୋ ଯଜମାନେନ ସୁସନ୍ନଦ୍ଧୈଶ୍ଚ ଭୃତ୍ଯକୈଃ
ଗୁରୁ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଏବଂ ଭଲ ଭାବରେ ପରିଧାନ କରିଥିବା ସେବକମାନେ ସହିତ ଅଛନ୍ତି।
ଅଵାପ୍ଯ ଚ ତତୋ ଯଷ୍ଟିଂ ସ୍ଥିରୋ ଭଵତି ଵୈରିଵା
ଯଜ୍ଞ ଦଣ୍ଡ ପାଇଲା ପରେ, ଜଣେ ଦୃଢ଼ ହୋଇଯାଏ, ଶତ୍ରୁ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ଅଟୁଟ ରହେ।
ଯଜ୍ଞପ୍ରିଯାସି ଦେଵି ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଵିଘ୍ନଵିନାଶିନୀ 2.2.20.
ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ଯଜ୍ଞକୁ ପ୍ରେମ କରୁଛ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନକୁ ଦୂର କରିଥାଉ।
ଇତ୍ଯାମଂତ୍ର୍ଯ ଯଜେଚ୍ଚୈଵ ଗାଯତ୍ରୀଂ ଚ ପଠେତ୍ତତଃ
ଏଭଳି ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ ପରେ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପଠିବା ଉଚିତ।
ପୁନରାଗତ୍ଯ ତାଂ ଵେଦିଂ ନିର୍ମଥ୍ଯ ଵରୁଣଂ ପ୍ରଭୁମ୍
ପୁନି ଭୂଲି ଭାଗରେ ଫେରି, ବେଦିକୁ ମଥି ଏବଂ ବରୁଣ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନିଷ୍ଟଂ ମାର୍ଜଯେନ୍ନାଗାନୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ କଲଶଂ ତଥା
ଅଶୁଭ ଦୂର କରି, ନାଗକୁ ଉଠାଇବା ଏବଂ କଳଶକୁ ମଧ୍ୟ ଉଠାଇବା ଉଚିତ।
ଵରୁଣଂ ପୁଷ୍କରିଣ୍ଯାଂ ଚ ଜଲମଧ୍ଯେ ଵିନିକ୍ଷିପେତ୍
ବରୁଣଙ୍କୁ ପଦ୍ମପୋକରୀର ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ନିର୍ମନ୍ଥେତ୍ତତ୍ର ଯୋ ନାଗଃ ସ୍ଥାପଯେତ୍ତୁ ଯଥାଵିଧି
ଯେଉଁ ନାଗକୁ ଏଠାରେ ମଥାଯାଏ, ତାହାକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅତ୍ର ସ୍ଵାମୀ ଭଵାନ୍ନାଗ ରକ୍ଷଣୀଯସ୍ତ୍ଵଯା ଜନଃ
ଏଠାରେ, ନାଗ, ତୁମେ ସ୍ୱାମୀ; ଲୋକମାନେ ତୁମର ରକ୍ଷା ଆଶା କରନ୍ତି।
ସଂପୂଜ୍ଯ ଗଂଧପୁଷ୍ପାଦ୍ଯୈଃ ପୁରତୋ ନିକ୍ଷିପେଦ୍ଦିଶି
ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ଏହାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଦିଗରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ସନ୍ନିରୁଦ୍ଧ୍ଯାଶୁ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ବଲିଂ ଦଦ୍ଯା ଦ୍ଵିଧାନତଃ
ତୁରନ୍ତ ନିଶ୍ଚିତ କରି, ସ୍ଥାପନ କରି, ଦୁଇ ପ୍ରକାରରେ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ଭୂରିତି ମଂତ୍ରୈ ସ୍ଵୈଃ ସ୍ଵୈରେଵ ତୁ ପୃଥଗ୍ଵିଧୈଃ
ଏଭଳି, ନିଜ ନିଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା 'ଭୂ' ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵଭାଗେ ପୁଷ୍କରିଣ୍ଯାଂ ହରିତାଭଂ ସଵଜ୍ରକମ୍ 2.2.20.
ପଦ୍ମପୋକରୀର ପୂର୍ବ ଭାଗରେ, ହରିତ ରଙ୍ଗର ଏକ ଦଣ୍ଡ ରଖିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରାତାରମିତି ମଂତ୍ରେଣ ଅଗ୍ନୌ ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ମୌକ୍ତିକମ୍
‘ତ୍ରାତାରମ୍’ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ମୁକ୍ତାକୁ ଅଗ୍ନିରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଵୈଶ୍ଵାନରେଣ ମନ୍ତ୍ରେଣ ପଠଲ୍ଲାଁଜାହୁତିଂ ପୁନଃ
‘ୱୈଶ୍ୱାନର’ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ପୁନି ଚାଉଳ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଶାଲିବୀଜେନ ସହିତଂ କଯା ନ ଇତି ମଂତ୍ରକମ୍
ଚାଉଳ ବିଜ ସହିତ, ‘କୟା ନ’ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦେବା ଉଚିତ।
ଉତ୍ତରେ ରୋଚନାଂ କନ୍ଯାଂ ତଥୈଵ ଗୌରସର୍ଷପମ୍
ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ରୋଚନା, ଜୀବନ୍ତ କନ୍ୟା ଏବଂ ଗାଉର ସରସପ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଵିନ୍ଯସ୍ଯ ତେନ ମଂତ୍ରେଣ ପ୍ରଦଦ୍ଯାଦାହୁତିଂ ପୁନଃ
ସେହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ଆହୁତି ପୁନର୍ବାର ଦେବା ଉଚିତ।
ସଂସ୍ଥାପ୍ଯାଜ୍ଯାହୁତିଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ତମୀଶାନ ଋଚା ପୁନଃ
ଘିଅ ଆହୁତି ସ୍ଥାପନ କରି, ଈଶାନ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୁନର୍ବାର ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ।