ପଲାଶସମିଧଂ ପଶ୍ଚାତ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠାମାହୁତିତ୍ରଯମ୍
ପରେ, ପଳାଶ କାଠ ଦେଇ, ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ ତିନି ଆହୁତି ଦେବା ଉଚିତ।
ମଧ୍ଵାଜ୍ଯଗୁଡମିଶ୍ରାଭିର୍ଲାଜାଭିର୍ଜୁହୁଯାତ୍ପୃଥକ୍
ମଧୁ, ଘିଅ ଓ ଗୁଡ଼ ମିଶା ଲାଜ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ଥାଲୀପାକସ୍ଯ ଜୁହୁଯାଦେକୈକାମାହୁତିଂ ପୁନଃ
ସ୍ଥାଳୀପାକ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ପ୍ରତିବାର ଏକ ଏକ ହୋମ ଦେବା ଉଚିତ।
ଵାସ୍ତୋଷ୍ପତଯ ଇତି ମଂତ୍ରେଣ ପଞ୍ଚଗଵ୍ଯୋ ଭଵେତ୍ତତଃ 2.2.20.
‘ବାସ୍ତୋଷ୍ପତୟେ’ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପଶ୍ଚାତ ଗୋର ଫଳ ପଞ୍ଚ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।
ଵୃଷାନ୍ନ ଇତି ମଂତ୍ରେଣ କଯା ନ ଇତି ଵୈ ପୁନଃ
‘ବୃଷାନ୍ନ’ ଏବଂ ‘କୟା ନ’ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୁନି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଇମା ରୁଦ୍ରେତି ମଂତ୍ରେଣ ଶ୍ରୀଶ୍ଚେତି ଋଚା ପୁନଃ
‘ଇମା ରୁଦ୍ର’ ଏବଂ ‘ଶ୍ରୀଶ୍ଚ ତେ’ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୁନି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ତଦ୍ଵିଷ୍ଣୋରିତି ମଂତ୍ରେଣ ତଥା ପୁଷ୍ପୋଦକେନ ଚ
‘ତଦ୍ ବିଷ୍ଣୋ’ ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ଫୁଲ ଜଳ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ପଞ୍ଚରକ୍ତେନ ରକ୍ତାନାଂ ମୃଦା କୈଶ୍ଚ କୁଶୋଦକୈଃ
ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଲାଲ ଦ୍ରବ୍ୟ, ଲାଲ ମାଟି ଏବଂ କିଛି କୁଶା ଜଳ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତୈଜସୈର୍ମାର୍ତ୍ତିକୈଶ୍ଚାପି ଅଷ୍ଟାଵିଂଶତିଭିସ୍ତଥା
ଧାତୁ ଏବଂ ମାଟିର ଦ୍ରବ୍ୟ ଏବଂ ଏହିପରି ଏକୁଶଟି ଦ୍ରବ୍ୟ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଅନ୍ନଂ ଲିପ୍ଯ ତତୋ ମୃଦ୍ଭିର୍ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚୈଵ ଯଥାକ୍ରମମ୍
ଖାଦ୍ୟକୁ ମାଟିରେ ଲିପି ଏହାକୁ ଅନୁକ୍ରମରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଧ୍ଵଜଂ ଚ ଧନୁନାଗେତି ଗଂଧଦ୍ଵାରେତି ଗୋମଯମ୍
‘ଧ୍ୱଜଂ ଚ ଧନୁନାଗେ’, ‘ଗନ୍ଧଦ୍ୱାରେ’ ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ଗୋମୟ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ସିଂଧୋସୀତି ଚ ସିଂଦୂରଂ ସ୍ଵଭାଵେ ରକ୍ତକଂ ତଥା
‘ସିଂଧୋସିତି’ ମନ୍ତ୍ର, ସିଂଦୁର ଏବଂ ସ୍ଵଭାବିକ ଲାଲ ରଙ୍ଗ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଧାରାଭିଃ ଶତପୁଷ୍ପାଭିର୍ଗନ୍ଧତୋଯାଦିଭିସ୍ତଥା
ପାଣିର ଧାରା, ଶତ ଫୁଲ ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧି ଜଳ ଆଦି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ରୋଚନା କୁଂକୁମୈର୍ଵାପି ସଂଲିଖ୍ଯ ତତ୍ର ପୂଜଯେତ୍ 2.2.20.
ହଳଦୀ ରଙ୍ଗ କିମ୍ବା କୁମ୍କୁମ ଦ୍ୱାରା ଚିତ୍ରାଙ୍କନ କରି ସେଠାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ମଂଡପସ୍ଯୋତ୍ତରେଦେଶେ ଶଯ୍ଯାଂ ନିର୍ମାଯ ଶୋଭନାମ୍
ମଣ୍ଡପର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଶଯ୍ୟା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଂଗୁଷ୍ଠମାତ୍ରଂ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ତତଃ ପୁଷ୍କରିଣୀମପି
ଅଂଗୁଠି ପରିମାଣର ଦ୍ରବ୍ୟ ସେଠି ରଖି ଏକ ପଦ୍ମପୋଖରୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ।
' ଅଂଗୁଷ୍ଠମାତ୍ରଂ ସମ୍ପୂଜ୍ଯ ଵରୁଣାଯ ନିଵେଦଯେତ୍
ଅଂଗୁଠି ପରିମାଣର ଦ୍ରବ୍ୟକୁ ପୂଜା କରି ଏହାକୁ ବରୁଣ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସୁଵର୍ଣଂ ରାଜତଂ ଚୈଵ ଧାନ୍ଯଂ ଵାସୋ ଵରାଟକମ୍
ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ରୂପା, ଧାନ୍ୟ, ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଏକ ମୁଦ୍ରା ଦେବା ଉଚିତ।
ନାଗଯଷ୍ଟିଂ ସମାଦାଯ କିଂଚିଦୁତ୍ତରଗାଂ ତଥା
ନାଗ ଦଣ୍ଡ ଏବଂ ଉତ୍ତର ଦିଗର କିଛି ଦ୍ରବ୍ୟ ନେଇ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ତତୋକ୍ଷତାଯ ଭୌମାଯ କୃତ୍ଵା ଚାଜ୍ଯାହୁତିତ୍ରଯମ୍
ଏହା ପରେ ଅଂଗୁଠି ଲଗାଇଥିବା ଏବଂ ଭୂଦେବୀ ପାଇଁ ତିନି ବାର ଘୃତ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
କ୍ଷୀରଂ ଚ ପିଷ୍ଟକଂ ଚୈଵ ଶଷ୍କୁଲୀଗନ୍ଧପୁଷ୍ପକମ୍
ଦୁଧ, ଆଟାର ତିଆରି ଖାଦ୍ୟ, ଶଷ୍କୁଳୀ ଏବଂ ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଦିଆଯାଏ।
ଆଚାର୍ଯୋ ଯଜମାନେନ ସୁସନ୍ନଦ୍ଧୈଶ୍ଚ ଭୃତ୍ଯକୈଃ
ଗୁରୁ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଏବଂ ଭଲ ଭାବରେ ପରିଧାନ କରିଥିବା ସେବକମାନେ ସହିତ ଅଛନ୍ତି।
ଅଵାପ୍ଯ ଚ ତତୋ ଯଷ୍ଟିଂ ସ୍ଥିରୋ ଭଵତି ଵୈରିଵା
ଯଜ୍ଞ ଦଣ୍ଡ ପାଇଲା ପରେ, ଜଣେ ଦୃଢ଼ ହୋଇଯାଏ, ଶତ୍ରୁ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ଅଟୁଟ ରହେ।
ଯଜ୍ଞପ୍ରିଯାସି ଦେଵି ତ୍ଵଂ ସର୍ଵଵିଘ୍ନଵିନାଶିନୀ 2.2.20.
ହେ ଦେବୀ, ତୁମେ ଯଜ୍ଞକୁ ପ୍ରେମ କରୁଛ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନକୁ ଦୂର କରିଥାଉ।
ଇତ୍ଯାମଂତ୍ର୍ଯ ଯଜେଚ୍ଚୈଵ ଗାଯତ୍ରୀଂ ଚ ପଠେତ୍ତତଃ
ଏଭଳି ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ ପରେ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପଠିବା ଉଚିତ।
ପୁନରାଗତ୍ଯ ତାଂ ଵେଦିଂ ନିର୍ମଥ୍ଯ ଵରୁଣଂ ପ୍ରଭୁମ୍
ପୁନି ଭୂଲି ଭାଗରେ ଫେରି, ବେଦିକୁ ମଥି ଏବଂ ବରୁଣ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅନିଷ୍ଟଂ ମାର୍ଜଯେନ୍ନାଗାନୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ କଲଶଂ ତଥା
ଅଶୁଭ ଦୂର କରି, ନାଗକୁ ଉଠାଇବା ଏବଂ କଳଶକୁ ମଧ୍ୟ ଉଠାଇବା ଉଚିତ।
ଵରୁଣଂ ପୁଷ୍କରିଣ୍ଯାଂ ଚ ଜଲମଧ୍ଯେ ଵିନିକ୍ଷିପେତ୍
ବରୁଣଙ୍କୁ ପଦ୍ମପୋକରୀର ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ନିର୍ମନ୍ଥେତ୍ତତ୍ର ଯୋ ନାଗଃ ସ୍ଥାପଯେତ୍ତୁ ଯଥାଵିଧି
ଯେଉଁ ନାଗକୁ ଏଠାରେ ମଥାଯାଏ, ତାହାକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅତ୍ର ସ୍ଵାମୀ ଭଵାନ୍ନାଗ ରକ୍ଷଣୀଯସ୍ତ୍ଵଯା ଜନଃ
ଏଠାରେ, ନାଗ, ତୁମେ ସ୍ୱାମୀ; ଲୋକମାନେ ତୁମର ରକ୍ଷା ଆଶା କରନ୍ତି।