ଵିଵାହଵିଧିନା ସର୍ଵଂ କାର୍ଯଂ ଚୈଵାଧିଵାସନମ୍
ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ପବିତ୍ରତା ବିବାହ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁଯାୟୀ କରିବା ଉଚିତ୍।
ସର୍ଵମେଵ ପ୍ରଯୁଂଜୀତ ତଡାଗାଦିଷୁ ପଣ୍ଡିତଃ
ପଣ୍ଡିତମାନେ ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ତଳାବ ଓ ଏପରି ସ୍ଥାନରେ କରିବା ଉଚିତ୍।
ସଂଗୃହ୍ଯ ଗଂଧପୁଷ୍ପାଦ୍ଯୈର୍ଧୂପୈର୍ଦୀପୈଃ ସୁଶୋଭନୈଃ
ସୁଗନ୍ଧିତ ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପକରଣ, ଧୂପ ଓ ଦେଖିବାକୁ ଶୁଭ୍ର ଦୀପ ନେଇବା ଉଚିତ୍।
ଵୃଦ୍ଧିଶ୍ରାଦ୍ଧଂ ତତଃ କୁର୍ଯାନ୍ମାତୃପୂଜାପୁରଃସରମ୍ 2.2.20.
ତାପରେ ମାଆଙ୍କ ପୂଜା ପୂର୍ବକ ବୃଦ୍ଧି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଶୃଣୁଯାତ୍ପଶ୍ଚିମେ ଭାଗେ ମଂଡପସ୍ଯ ସମୀପତଃ
ମଣ୍ଡପର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, ସେ ନିକଟରେ ବସି ଶୁଣିବା ଉଚିତ୍।
ଅଥ ଵା ତତ୍ର ଦେଶୀଯଂ ଗୁରୁଂ ଵା ଶ୍ରୋତ୍ରିଯୋଦ୍ଭଵମ୍
ନହେଲେ, ସେଠାରେ ଅଞ୍ଚଳର ଗୁରୁ କିମ୍ବା ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଂଶର ଜନ୍ମା ଥିବା ଜଣେ ଥିବା ଉଚିତ୍।
ଵୈତାନକଲ୍ପେ ସଂପନ୍ନଂ ଶକ୍ତିକଲ୍ପପରାଯଣମ୍
ଯିଏ ବୈତାନ ନିୟମରେ ଦକ୍ଷ ଓ ଶକ୍ତିପୂଜାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ, ସେଠି ଥିବା ଉଚିତ୍।
ପତ୍ନୀହୀନମପୁତ୍ରଂ ଚ ଶ୍ଯାଵଦଂତମଦଂତକମ୍
ଯିଏ ପତ୍ନୀହୀନ, ପୁତ୍ରହୀନ, କଳା ଦାନ୍ତ ବା ଦାନ୍ତ ନଥିବା, ସେଠି ଥିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅପ୍ରଧାନେଷୁ ଯଜ୍ଞେଷୁ ଦାନଯଜ୍ଞେଷୁ ସତ୍ତମାଃ
ଅପ୍ରଧାନ ଯଜ୍ଞ ଓ ଦାନ ଯଜ୍ଞରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଏହି ନିୟମ ଲାଗୁ ହୁଏ।
କୁଶପ୍ରତିକୃତୌ ଚାପି ତତଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ସ ଗଚ୍ଛତି
କୁଶ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିମା ତିଆରି କଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ପରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।
ଅଯାଜ୍ଯଯାଜନୋଦ୍ଭୂତଂ ପଲ୍ଲଵଂ ଵ୍ଯଵହାରକେ
ଅନୁଚିତ ଯଜ୍ଞରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଅଙ୍କୁର ଆଇନଗତ କାରବାରରେ ଦେଖାଯାଏ।
ଦେଵସ୍ଵଂ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଵଂ ଚ ଲୋହଵିକ୍ରଯଣଂ ଧନମ୍
ଦେବତାଙ୍କର ଦ୍ରବ୍ୟ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ବିକ୍ରି କରିବାରୁ, କିମ୍ବା ଲୋହା ବ୍ୟବସାୟରୁ ଯେଉଁ ଧନ ମିଳେ—
ନିଂଦିତାନି ପୁରାଣେଷୁ ଯତ୍କୃତଂ ତତ୍ର ତତ୍ଫଲମ୍ ନ ଦଦ୍ଯାତ୍ତସ୍ଯ ଦାନଂ ଚ ଯାଵନ୍ନୈଵ ସମାପଯେତ୍
ପୁରାଣରେ ଯାହା ନିନ୍ଦିତ, ସେହି କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ସେଉଁଠି ମିଳେ; ଏହି ଧନରୁ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଏବଂ ଦାନ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ବ୍ରହ୍ମନ୍ନାଚାର୍ଯମୁଖ୍ଯୋସି ସଂସାରାତ୍ତ୍ରାହି ମାଂ ଵିଭୋ 2.2.20.
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଆପଣ ଶିକ୍ଷକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ; ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ସଂସାରର ଚକ୍ରରୁ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ।
ଚିରଂ ମେ ଶାଶ୍ଵତୀ କୀର୍ତିର୍ଯାଵଲ୍ଲୋକାଶ୍ଚରାଚରାଃ
ମୋର କୀର୍ତି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହୁ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚଳାଚଳ ଏବଂ ଅଚଳ ଜଗତ ଅଛି।
ତ୍ଵମାଦିଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ସଂସାରାର୍ଣଵତାରକ
ଆପଣ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆରମ୍ଭ, ସଂସାରର ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରନ୍ତି।
ବ୍ରହ୍ମାସନସମୁଦ୍ଭୂତଂ ପ୍ରକାଶିତଦିଗଂତରମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଆସନରୁ ଉଦ୍ଭବ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଆଲୋକିତ କରନ୍ତି।
ପ୍ରଫୁଲ୍ଲକମଲୋଦ୍ଭାସି ଭାସ୍ଵରାଂବରଭୂଷିତ
ଫୁଲିଥିବା ପଦ୍ମର ଚମକରେ ଚମକୁଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପୋଶାକରେ ସୁସଜ୍ଜିତ।
ଜ୍ଵଲଦ୍ଵୈଶ୍ଵାନରପ୍ରଖ୍ଯ ଧୂମଶ୍ଯାମାଲିତାନନ
ଧୂଆଁରେ ଶ୍ୟାମା ହୋଇଥିବା ମୁହଁ, ଅଗ୍ନିର ଭଳି ଜ୍ୱଳମାନ।
ତତସ୍ତୂର୍ଯାଦିଘୋଷେଣ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାନ୍
ତାପରେ, ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶବ୍ଦରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରଧାନ କରି—
ସ୍ଵସ୍ଥାନେ ସ୍ଥାପଯେଦ୍ଵିପ୍ରାନ୍ମଖେ ଧର୍ମୈର୍ଯଥାକ୍ରମମ୍
ଯଜ୍ଞରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ଧର୍ମାନୁସାରେ ବସାଇବା ଉଚିତ।
ଯଜ୍ଞେ ସୁଵିତତେ ଯୋସୌ ପୂଜ୍ଯତେ ପୁରୁଷଃ ସଦା
ସୁସଂଗଠିତ ଯଜ୍ଞରେ ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ସଦା ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି—
ମଖଶ୍ରେଷ୍ଠେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଯେନ ମଂତ୍ରାଃ ସୁଵିସ୍ତୃତାଃ
ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯଜ୍ଞମାନେରେ ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ପ୍ରଚାରିତ ହୁଏ—
ଯଜ୍ଞେଷୁ ସାକ୍ଷୀ ସର୍ଵେଷୁ ଵେଦଵେଦାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵଵିତ୍ 2.2.20.
ସେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ ସାକ୍ଷୀ, ବେଦ ଓ ବେଦର ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣିଥିବା।
ମାଂଗଲ୍ଯଂ କର୍ମଣାଂ ନିତ୍ଯଂ ଶାଶ୍ଵତଂ ବ୍ରହ୍ମରୂପିଣମ୍
ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ନିତ୍ୟ ମାଙ୍ଗଳ୍ୟ, ବ୍ରହ୍ମର ଆକାର ଧାରଣ କରିଥିବା।
ପାଲଯଂତି ଦିଶଃ ସର୍ଵା ଵିଦିଶଶ୍ଚ ତଥା ଇମାଃ ପାତଯେଦ୍ଦକ୍ଷିଣଂ ଜାନୁ ଵିକିରାନ୍ଵିକିରେତ୍ତତଃ
ସମସ୍ତ ଦିଗ ଓ ମଧ୍ୟଦିଗମାନେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ତାପରେ ଡାହାଣି ଘୁଁଡିକୁ ନମାଇ ଅଂଶଗୁଡିକ ବିକିରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯେ ଯାନି ଭୂତାନି ସ୍ଥାଵରାଣି ଚରାଣି ଚ
ତିନି ଲୋକରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଅଛନ୍ତି, ଅଚଳ ଓ ଚଳ—
ଵେଦ୍ଯାଵେଦୀତି ମଂତ୍ରେଣ ପଠେଦ୍ଵେଦିଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଚ
‘ବେଦ୍ୟାବେଦି’ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ବେଦିକୁ ନମସ୍କାର କରି ପାଠ କରିବା ଉଚିତ।
ଯାଜନଂ ଯଜମାନଶ୍ଚ ଶ୍ରେଯସା ତତ୍ର ଯାଜକଃ
ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଓ ପୁରୋହିତ ମଧ୍ୟରେ, ପୁରୋହିତ ଅଧିକ ମହତ୍ତ୍ୱ ଓ ପୁଣ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଐଶାନ୍ଯାଂ କଲଶେ ଦେଵଂ ସଂପୂଜ୍ଯ ଗଣ ନାଯକମ୍
ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଦିଗର କଳଶରେ, ଦେବତା ଓ ଗଣମାନଙ୍କର ନାୟକଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।