ତତଃ ସୁଶୋଭନେ ସ୍ଥାନେ ଵେଦୀଂ ନିର୍ମାଯ ଦେଶିକଃ
ତାପରେ ସୁନ୍ଦର ସ୍ଥାନରେ ଶିକ୍ଷକ ଏକ ବେଦି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍।
ଵିଵାହୋକ୍ତେନ ଵିଧିନା କୁର୍ଯାନ୍ନିର୍ମଂଛନାଦିକମ୍
ବିବାହରେ ଯେମିତି ବିଧି ଅନୁସାରେ ଶୁଦ୍ଧି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଚାମରଂ ଵ୍ଯଜନଂ ଛତ୍ରଂ କାଂସ୍ଯଂ ଲୋହଂ ତଥୈଵ ଚ
ଚାମର, ବାହା, ଛତା, କାଂସ୍ୟ ଓ ଲୋହା ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ୍।
ଚତୁଷ୍କୋଣାଂ ଚ ସୁଷମାଂ ଦ୍ଵ୍ଯଂଗୁଷ୍ଠପରିମଂଡଲାମ୍
ଚତୁର୍ଭୁଜ ଏବଂ ସମ ମାପର, ଦୁଇ ଆଂଠି ଲମ୍ବା ପରିଧି ଥିବା ହେବା ଉଚିତ୍।
ଅଥ ଵା ସ୍ଵର୍ଣପତ୍ରେ ଚ କୁଂକୁମେନ ତଲେ ଲିଖେତ୍
ନହେଲେ ସୁନାର ପାତରେ ତଳେ କୁଙ୍କୁମ ଦ୍ୱାରା ଲେଖିବା ଉଚିତ୍।
କାରଯେଚ୍ଚତୁରସ୍ରଂ ଚ ପୀଠୋପରି ନ୍ଯସେଦ୍ବୁଧଃ
ଏକ ଚତୁର୍ଭୁଜ ତିଆରି, ପୀଠ ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍।
ଅଶକ୍ତେନ ତଥୈଵୈକକାଷ୍ଠେ ଵା ପିପ୍ପଲଚ୍ଛଦେ 2.2.19.
ଯଦି କେହି ସମର୍ଥ ନୁହଁନ୍ତି, ତେବେ ଏକଟି କାଠ କିମ୍ବା ପିପଳ ଗଛର ଏକଟି ପତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାଣପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ କୁର୍ଯାତ୍ତୁ ଵରୁଣାଯ ନିଵେଦଯେତ୍
ସେ ପ୍ରାଣପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ପରେ ସେଥିରେ ଏହାକୁ ବରୁଣଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଶୋକଃ ଖଦିରଃ ଶାଲୋ ହ୍ଯଶ୍ଵତ୍ଥୋ ବିଲ୍ଵକସ୍ତଥା
ଅଶୋକ, ଖଦିର, ସାଳ, ଅଶ୍ୱଥ୍ଥ ଓ ବିଲ୍ବ ଗଛ ମଧ୍ୟ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ନିଆଯାଏ।
ଏଷାମେଵ କାଷ୍ଠଯୂପଂ ଯଜମାନପ୍ରମାଣକମ୍
ଏହି ଗଛମାନଙ୍କର କାଠରୁ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ମାପ ଅନୁଯାୟୀ ଯୂପ ତିଆରି କରାଯିବ।
ଯୂପ ରକ୍ଷେତି ମଂତ୍ରେଣ ଖନିତ୍ଵା ଚ ପ୍ରଦାପଯେତ୍
'ଯୂପ ରକ୍ଷା' ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମାଟି ଖୋଦି ଏହାକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ତଡାଗସ୍ଯ ତଥୈଶାନ୍ଯାଂ ତଥା ପ୍ରାସାଦକସ୍ଯ ଚ
ଏହିପରି, ପୋଖରୀର ଉତ୍ତରପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଏବଂ ମନ୍ଦିରର ଉତ୍ତରପୂର୍ବ ଦିଗରେ ମଧ୍ୟ।
ନୌକା ଗତ୍ଵା ତତଃ ପଶ୍ଚାଦ୍ଯୂପମାଦାଯ ଵାଗ୍ଯତଃ
ନୌକାରେ ଚଳି, ପରେ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ଯୂପକୁ ନେଇଯିବା ଉଚିତ।
ଗଂତଵ୍ଯଂ ପ୍ରକଲ୍ପ୍ଯ ତତ୍ରୈଵ ଆପ୍ଯାଯସ୍ଵେତି ଵୈ ଋଚା
ସେଠାରେ ସଜାଇ ରଖି, 'ତୁମେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ' ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢିବା ସହିତ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ଅଂଗଦାଯ ସ୍ଵାହେତି ଭୌମାଯ ନମ ଇତ୍ଯତଃ
'ଅଙ୍ଗଦାୟ ସ୍ୱାହା' ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଓ 'ଭୂମାୟ ନମଃ' ପରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
କୂର୍ମାଯ ନମ ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ପୃଥିଵ୍ଯୈ ନମ ଇତ୍ଯୁତ
'କୂର୍ମାୟ ନମଃ' ଏବଂ 'ପୃଥିବ୍ୟାଇ ନମଃ' ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ପଞ୍ଚରତ୍ନେନ ଗନ୍ଧେନ ଶଂଖେନାର୍ଘ୍ଯଂ ପ୍ରଦାପଯେତ୍ 2.2.19.
ପାଞ୍ଚ ଧରଣର ମଣି ଓ ସୁଗନ୍ଧ ଦେଇ, ଶଂଖରେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
କଲ୍ପଯେଦ୍ରୋପଯେତ୍ତତ୍ର ହସ୍ତଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ପଠେଦିଦମ୍
ସେଠାରେ ଏହାକୁ ଠିକ୍ଭାବେ ରଖି, ହାତ ଦେଇ, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ଚକ୍ରଂ ସଦର୍ପଣଂ ଦଦ୍ଯାନ୍ନାଗଦଂଡଶିରୋ ଗତଃ
ସାପ ଦଣ୍ଡର ମୁଣ୍ଡରେ ଚକ୍ର ଓ ଦର୍ପଣ ରଖି, ଏହା ଦେବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ଚକ୍ରଂ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଶୂଲଂ ନାଗାଂଶ୍ଚ ପୂଜଯେତ୍
ଏଭଳି ଚକ୍ର ପୂଜା କରି, ପରେ ଶୂଳ ଓ ସାପମାନଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଗାଯତ୍ରସ୍ଵେତି ମଂତ୍ରେଣ ପଠେଦ୍ଦ୍ଵାରଦ୍ଵଯଂ ତତଃ
'ଗାୟତ୍ରସ୍ୱ' ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପରେ ଦୁଇଟି ଦ୍ୱାରରେ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ରକ୍ତପୁଷ୍ପାନ୍ଵିତଂ କୃତ୍ଵା ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ପ୍ରସାଦଯେତ୍
ଲାଲ୍ ଫୁଲ ଲଗାଇ, ଶିର ନମାଇ, ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ।
ତତୋ ଭୋଜ୍ଯଂ ସସର୍ପିଶ୍ଚ ସହିରଣ୍ଯଂ ଯଥାଵିଧି
ତାପରେ ଘିଅ ଓ ସୁନା ସହିତ ଭୋଜନ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଦେବା ଉଚିତ।
ମଂଥରାଂ ଵସୁତାଂ କାଂତାଂ ରାକ୍ଷସୀଂ ଚ ପିଶାଚିକାମ୍
ମନ୍ଥରା, ବସୁତା, କାଁତା, ରାକ୍ଷସୀ ଓ ପିଶାଚିକାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ପୂର୍ଣାଂତେ ଚ ପୃଥଗ୍ଦଦ୍ଯାଲ୍ଲାଜାଦ୍ଯୈର୍ଗୁଡମିଶ୍ରିତୈଃ
ପୂର୍ଣ୍ଣାହୁତି ସମାପ୍ତିରେ ଭିନ୍ନଭିନ୍ନଭାବେ ଲାଜା ଓ ଏହା ପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଧାନ୍ୟ, ଗୁଡ଼ ସହିତ ମିଶାଇ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ବୃହତ୍ପକ୍ଷାଵିଶଷୋଽଯଂ ମଧ୍ଯମେ ଚ କନୀଯକେ
ବଡ଼, ମଧ୍ୟମ ଓ ଛୋଟ ଅଂଶ ନେଇ ଏହିଭଳି ପ୍ରଭେଦ ରହିଛି।
ସ୍ଵାହେତି ଜୁହୁଯାତ୍ପଶ୍ଚାତ୍ପ୍ରଣୀତାଂ ଚାଲଯେତ୍ତତଃ 2.2.19.
ତାପରେ 'ସ୍ୱାହା' ବୋଲି ହୋମ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ପରେ ହୋମକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ାଇବା ଦରକାର।
ମନ୍ଦରେ ତୋରଣସ୍ଯୈଵ ଵିଷ୍ଵକ୍ସେନଂ ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍
ମନ୍ଦର ଦ୍ୱାରରେ ବିଷ୍ୱକ୍ସେନଙ୍କୁ ବିଧିବତ୍ ବିସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ପୂଜାଂତରେଣ ଯଃ କସ୍ଯ ଜପେନ୍ମନ୍ତ୍ରସହସ୍ରକମ୍
ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟ ପୂଜା ସମୟରେ କେହି ଯେଉଁ ଲୋକ ପାଇଁ ହଜାର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରେ—
ସର୍ଵସତ୍ତ୍ଵେଭ୍ଯ ଉଚ୍ଛିଷ୍ଟମପି ତଜ୍ଜଲମୁଦ୍ଧୃତମ୍
ସେଥିରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଯାହାକି ଜଳ ମଧ୍ୟ ଥାଏ, ସେଠାରୁ ଉଠାଇ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ।