ନ କୁର୍ଯାଚ୍ଚରଣୋଦ୍ଦେଶଂ ତଥା ପ୍ରହରସଂହତିମ୍
ଏଠାରେ ପାଦ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରିବା କିମ୍ବା ସମୟକୁ ଏକଠା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତୁଲାପୁରୁଷଦାନେ ଚ ତଥା ଚ ହାଟକାଚଲେ
ତୁଳାପୁରୁଷ ଦାନ ଓ ସୁନା ପାହାଡ଼ରେ ମଧ୍ୟ,
ନ ପାତ୍ରଂ ପ୍ରତିକୃତ୍ଯର୍ଥଂ ନ ଚାଲଂ ସୋଦକଂ ତଥା 2.2.17.
ନକଲି କିମ୍ବା ଅଯୋଗ୍ୟ, ଜଳ ବିନା ପାତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଶୂଦ୍ରସଂସ୍କାରକଶ୍ଚୈଵ କୃପଣୋ ଗଣଯାଜକଃ
ଯିଏ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ସଂସ୍କାର କରେ, କିମ୍ବା କଞ୍ଜୁଷ, କିମ୍ବା ଦଳର ପୁରୋହିତ,
ଶୂଦ୍ରଗେହନିଵାସୀ ଚ ଶୂଦ୍ରପ୍ରେରକ ଏଵ ଚ
ଯିଏ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଘରେ ବସେ କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ରକୁ ପଠାଏ,
ବନ୍ଧୁଦ୍ଵେଷୀ ଗୁରୁଦ୍ଵେଷୀ ଭାର୍ଯାଦ୍ଵେଷୀ ତଥୈଵ ଚ
ଯିଏ ନିଜ ବନ୍ଧୁ, ଗୁରୁ କିମ୍ବା ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ଘୃଣା କରେ,
ପ୍ରତିଗ୍ରାହୀ ଚ କୁନଖଃ ପାରଦାରିକ ଏଵ ଚ
ଯିଏ ଅଯଥା ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରେ, ନଖ ବିକୃତ, କିମ୍ବା ପରସ୍ତ୍ରୀଗମନ କରେ,
ଅଦୀକ୍ଷିତଃ କଦର୍ଯଶ୍ଚ ଚଂଡରୋଗୀ ଗଲଦ୍ଵ୍ରଣଃ
ଯିଏ ଦୀକ୍ଷିତ ନୁହେଁ, କଞ୍ଜୁଷ, ଭୟଙ୍କର ରୋଗୀ କିମ୍ବା ଝରୁଥିବା ଘାଉ ଥିବା,
ଵରଣାଂତେ ତୁ ପାତ୍ରାଣାଂ ପୂଜାମନ୍ତ୍ରାଞ୍ଛୃଣୁ ଦ୍ଵିଜ
ବାଛିଥିବା ପାତ୍ରମାନଙ୍କର ଶେଷରେ, ଏବେ ପୂଜା ମନ୍ତ୍ର ଶୁଣ, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
ବ୍ରହ୍ମମୂର୍ତିସ୍ତ୍ଵମାଚାର୍ଯଃ ସଂସାରାତ୍ପାହି ମାଂ ଵିଭୋ
ହେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ଆପଣ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ରୂପ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ସଂସାର ଚକ୍ରରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଚିରଂ ମେ ଶାଶ୍ଵତୀ କୀର୍ତିର୍ଯାଵଲ୍ଲୋକାଶ୍ଚରାଚରାଃ
ମୋର ଶ୍ରୀଖ୍ୟାତି ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚରାଚର ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ରହିଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ରହୁ।
ତ୍ଵମାଦିଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ସଂସାରାର୍ଣଵ ତାରକଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆଦିସ୍ୱରୂପ, ସଂସାର ରୂପୀ ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଉପାୟ ହେଉଛ।
ବ୍ରହ୍ମଣୈଵ ସମୁଦ୍ଭୂତ ପ୍ରକାଶିତଦିଗନ୍ତର 2.2.17.
ତୁମେ କେବଳ ବ୍ରହ୍ମାଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସମସ୍ତ ଦିଗ ଓ ଲୋକମାନେକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଛ।
ପ୍ରତପ୍ତକନକାଭାସ ଭାସିତଦ୍ଯୁତିଭୂତଲ
ତୁମର ରୂପ ତପ୍ତ ସୁନାର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତୁମର ତେଜରେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଆଲୋକିତ ହୁଏ।
ପ୍ରଫୁଲ୍ଲକନକାଭାସ ଭାସ୍ଵରାସୁରଭୂଷିତ
ତୁମେ ଖିଲିଥିବା ସୁନାର ଭଳି ଚମକୁଛ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ।
ଷଡଂଗଵେଦଵେଦଜ୍ଞ ଋତ୍ଵିଙ୍ଗମୋକ୍ଷପ୍ରଦୋ ଭଵ
ତୁମେ ଷଡଅଙ୍ଗ ବେଦ ଓ ସମସ୍ତ ବେଦର ଜ୍ଞାନୀ, ଯଜ୍ଞରେ କାର୍ଯ୍ୟନିଷ୍ଠ ପୁରୋହିତମାନେକୁ ମୋକ୍ଷ ଦେଉଥିବା, ଏଠାରେ ବିଦ୍ୟମାନ ହୁଅ।
ଵେଦ୍ଯାଃ ପଶ୍ଚିମଭାଗେ ତୁ ଆଚାର୍ଯଂ ସ୍ଥାପଯେଦ୍ବୁଧଃ
ବେଦିର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ବସାଇବା ଉଚିତ।
ହୋତାରଂ ସ୍ଥାପଯେତ୍ତତ୍ର ଵିଧିଜ୍ଞମଥ ଚୋତ୍ତରେ
ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ବିଧି ଜ୍ଞାନୀ ହୋତାଙ୍କୁ ବସାଇବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵାରିଦ୍ଵାରି ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଦ୍ଵାରପାଲାନନୁକ୍ରମାତ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦ୍ୱାରରେ, କ୍ରମଅନୁସାରେ ସାବଧାନ ଭାବେ ଦ୍ୱାରପାଳମାନେକୁ ରଖିବା ଦରକାର।
ପୂଜଯେଦ୍ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାଦ୍ଯୈର୍ଵାସସୋ ଯୁଗଲେନ ତୁ
ସେମାନେକୁ ସୁଗନ୍ଧି, ଫୁଲ ଓ ଯୁଗଳ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ନାରାଯଣସ୍ଵରୂପେଣ ଯଜ୍ଞଂ ମେ ସଫଲଂ କୁରୁ
ନାରାୟଣଙ୍କ ରୂପରେ, ମୋର ଯଜ୍ଞକୁ ସଫଳ କର।
ଋଗ୍ଵେଦାର୍ଥସ୍ଯ ତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞ ଇନ୍ଦ୍ରରୂପ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ
ତୁମେ ଋଗ୍ବେଦର ସତ୍ୟ ଅର୍ଥ ଜାଣିଛ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରୂପରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଯଜୁର୍ଵେଦାର୍ଥତତ୍ତ୍ଵଜ୍ଞ ବ୍ରହ୍ମରୂପ ନମୋଽସ୍ତୁ ତେ 2.2.17.
ତୁମେ ଯଜୁର୍ବେଦର ସତ୍ୟ ଅର୍ଥ ଜାଣିଛ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ରୂପରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ।
ମାଂଗଲ୍ଯଂ କର୍ମଣାଂ ନିତ୍ଯଂ ସର୍ଵଜ୍ଞଂ ଜ୍ଞାନରୂପି ଣମ୍
ତୁମେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ମଙ୍ଗଳ, ସଦା ସର୍ବଜ୍ଞ, ଜ୍ଞାନର ଦେହ।
ପାଲଯ ତ୍ଵଂ ଦିଶଃ ସର୍ଵା ଵିଦିଶଶ୍ଚ ତଥା ଇମମ୍ ନ ସଂକଲ୍ପଂ ଚରେଦ୍ଯାଗଂ ଵ୍ରତଂ ଦେଵାର୍ଚନଂ ତଥା
ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଓ ବିଦିଗକୁ ରକ୍ଷା କର, ଏବଂ କୌଣସି ସଂକଳ୍ପ, ଯଜ୍ଞ, ବ୍ରତ କିମ୍ବା ଦେବତା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ସଂକଲ୍ପମୂଲଃ କାମୋ ଵୈ ଯଜ୍ଞାଃ ସଂକଲ୍ପସଂଭଵାଃ
ଇଚ୍ଛା ସଂକଳ୍ପରେ ଆଧାରିତ, ଯଜ୍ଞମାନେ ସଂକଳ୍ପରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ।
ଫଲଂ ଚାଲ୍ପାଲ୍ପକଂ ତସ୍ଯ ଧର୍ମସ୍ଯାର୍ଦ୍ଧକ୍ଷଯୋ ଭଵେତ୍
ଏପରି ଧର୍ମର ଫଳ ବହୁତ କମ୍, ଏବଂ ତାହା ଧର୍ମର ଅର୍ଦ୍ଧ ହ୍ରାସ କରେ।
କାମାତ୍ପରୋ ନୈଵ ଭଵେନ୍ନିଷ୍କାମୋଽପି ନ ଶୋଭନଃ
ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନୁହେଁ, ଏବଂ ନିଷ୍କାମ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନୁହେଁ।
ସଂକଲ୍ପେନ ଵିନା ଯସ୍ତୁ ଧର୍ମଂ ଚରତି ମାନଵଃ
ଯେଉଁ ମଣିଷ ମନରେ ନିଶ୍ଚୟ ନ କରି ଧର୍ମ କରେ—
ନ କୁର୍ଯାତ୍ସ୍ଥାପନେ ଚୈଵ କୁର୍ଯାଦ୍ଵୈ ମଂଡଲାଂତରେ
ସେଠାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଅନ୍ୟ ଏକ ମଣ୍ଡଳରେ କରିବା ଉଚିତ୍ ।