ଅନ୍ନଂ ଚ ପରମାନ୍ନଂ ଚ ହ୍ଯଵେକ୍ଷ୍ଯଂ ତିଲମେଵ ଚ
ଚାଉଳ, ଉତ୍ତମ ଚାଉଳ ଓ ତିଳ ବିଚାର କରିବା ଦରକାର।
ଶୈଵେ ଯଵାଦିତଃ କାର୍ଯା ଶାକ୍ତେ ପୁଷ୍ପାଦିତୋ ଭଵେତ୍ 2.2.16.
ଶିବପୂଜା ପାଇଁ ଯବ ଓ ଏହା ସଦୃଶ ଦ୍ରବ୍ୟ, ଶାକ୍ତପୂଜା ପାଇଁ ଫୁଲ ଓ ଏହା ସଦୃଶ ଦ୍ରବ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
କୃଷ୍ଣେ ଚ କରଵୀରାଦି ଶ୍ରୀଫଲାନି ଚ ତ୍ରୈପୁରେ
ତ୍ରିପୁରା ମନ୍ଦିରରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ପାଇଁ କରବୀର ଓ ଏହା ପରି ଫୁଲ ଏବଂ ନଡ଼ିଆ ଫଳ ଅର୍ପଣ କର।
ଦେଵଧ୍ଯାନଵର୍ଣନମ୍ ସର୍ଵେ ଶୁଦ୍ଧା ଲକ୍ଷିତା ଲକ୍ଷଣାଦ୍ଯୈରେକଃ କାର୍ଯୋ ଜାପକୋସ୍ମିନ୍ମହାତ୍ମା
ସମସ୍ତେ ପବିତ୍ର ଓ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ ହେବା ଉଚିତ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଏକ ଉତ୍ତମ ମନ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ମୁଖ୍ୟ ପାଠକ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଦରକାର।
ଦିଵ୍ଯୈର୍ଗଂଧୈର୍ଗଂଧମାଲ୍ଯୈଃ ସୁଵର୍ଣୈସ୍ତୈଲଂ କାର୍ଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ପଞ୍ଚଵିଂଶାଃ
ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଓ ମାଳା, ସୁନା ଦ୍ୱାରା, ପଚିଶିଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହି ତେଲ ତିଆରି କରିବେ।
ନାର୍ହଯିତ୍ଵା ଯଥୋକ୍ତେନ କଶ୍ଚିତ୍ପତ୍ରଂ ନିଵେଶଯେତ୍
ଯଥାଯଥ ଆଦର କରିବା ପୂର୍ବରୁ କେହି ମଧ୍ୟ ପାତ୍ର ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପ୍ରତିଷ୍ଠାଦିଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ସମ୍ଯଗ୍ଵିପ୍ରାନଥାର୍ହଯେତ୍
ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଓ ଏହା ପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଆଦର ଦେବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଦଦ୍ଯାଦର୍ହଣଂ ସମ୍ଯକ୍ପଶ୍ଚାତ୍ପାତ୍ରଂ ନିଵେଦଯେତ୍
ଠିକ୍ ଭାବେ ଆଦର ଦେଇ ସେପରେ ପାତ୍ର ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରତ୍ଯେକଂ ବ୍ରାହ୍ମଣା ଯଜ୍ଞେ ଵେଦମନ୍ତ୍ରେଷୁ ପାରଗାଃ
ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବେଦ ଓ ମନ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେବା ଦରକାର।
ଵିଶିଷ୍ଟାନାମଭାଵେଽପି କୁର୍ଯାତ୍କୁଶମଯାନ୍ଦ୍ଵିଜାନ୍
ଏମିତି ବିଶିଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତି ନ ମିଳିଲେ, କୁଶ ଘାସରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତିଆରି କରି ନିଯୁକ୍ତ କରିପାରିବେ।
ନ କୁର୍ଯାଚ୍ଚରଣୋଦ୍ଦେଶଂ ତଥା ପ୍ରହରସଂହତିମ୍
ଏଠାରେ ପାଦ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରିବା କିମ୍ବା ସମୟକୁ ଏକଠା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତୁଲାପୁରୁଷଦାନେ ଚ ତଥା ଚ ହାଟକାଚଲେ
ତୁଳାପୁରୁଷ ଦାନ ଓ ସୁନା ପାହାଡ଼ରେ ମଧ୍ୟ,
ନ ପାତ୍ରଂ ପ୍ରତିକୃତ୍ଯର୍ଥଂ ନ ଚାଲଂ ସୋଦକଂ ତଥା 2.2.17.
ନକଲି କିମ୍ବା ଅଯୋଗ୍ୟ, ଜଳ ବିନା ପାତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଶୂଦ୍ରସଂସ୍କାରକଶ୍ଚୈଵ କୃପଣୋ ଗଣଯାଜକଃ
ଯିଏ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ସଂସ୍କାର କରେ, କିମ୍ବା କଞ୍ଜୁଷ, କିମ୍ବା ଦଳର ପୁରୋହିତ,
ଶୂଦ୍ରଗେହନିଵାସୀ ଚ ଶୂଦ୍ରପ୍ରେରକ ଏଵ ଚ
ଯିଏ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଘରେ ବସେ କିମ୍ବା ଶୂଦ୍ରକୁ ପଠାଏ,
ବନ୍ଧୁଦ୍ଵେଷୀ ଗୁରୁଦ୍ଵେଷୀ ଭାର୍ଯାଦ୍ଵେଷୀ ତଥୈଵ ଚ
ଯିଏ ନିଜ ବନ୍ଧୁ, ଗୁରୁ କିମ୍ବା ଭାର୍ଯ୍ୟାକୁ ଘୃଣା କରେ,
ପ୍ରତିଗ୍ରାହୀ ଚ କୁନଖଃ ପାରଦାରିକ ଏଵ ଚ
ଯିଏ ଅଯଥା ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରେ, ନଖ ବିକୃତ, କିମ୍ବା ପରସ୍ତ୍ରୀଗମନ କରେ,
ଅଦୀକ୍ଷିତଃ କଦର୍ଯଶ୍ଚ ଚଂଡରୋଗୀ ଗଲଦ୍ଵ୍ରଣଃ
ଯିଏ ଦୀକ୍ଷିତ ନୁହେଁ, କଞ୍ଜୁଷ, ଭୟଙ୍କର ରୋଗୀ କିମ୍ବା ଝରୁଥିବା ଘାଉ ଥିବା,
ଵରଣାଂତେ ତୁ ପାତ୍ରାଣାଂ ପୂଜାମନ୍ତ୍ରାଞ୍ଛୃଣୁ ଦ୍ଵିଜ
ବାଛିଥିବା ପାତ୍ରମାନଙ୍କର ଶେଷରେ, ଏବେ ପୂଜା ମନ୍ତ୍ର ଶୁଣ, ହେ ଦ୍ୱିଜ।
ବ୍ରହ୍ମମୂର୍ତିସ୍ତ୍ଵମାଚାର୍ଯଃ ସଂସାରାତ୍ପାହି ମାଂ ଵିଭୋ
ହେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ, ଆପଣ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ରୂପ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋତେ ସଂସାର ଚକ୍ରରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ଚିରଂ ମେ ଶାଶ୍ଵତୀ କୀର୍ତିର୍ଯାଵଲ୍ଲୋକାଶ୍ଚରାଚରାଃ
ମୋର ଶ୍ରୀଖ୍ୟାତି ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚରାଚର ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ରହିଛି, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ରହୁ।
ତ୍ଵମାଦିଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ସଂସାରାର୍ଣଵ ତାରକଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ଆଦିସ୍ୱରୂପ, ସଂସାର ରୂପୀ ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଉପାୟ ହେଉଛ।
ବ୍ରହ୍ମଣୈଵ ସମୁଦ୍ଭୂତ ପ୍ରକାଶିତଦିଗନ୍ତର 2.2.17.
ତୁମେ କେବଳ ବ୍ରହ୍ମାଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସମସ୍ତ ଦିଗ ଓ ଲୋକମାନେକୁ ପ୍ରକାଶ କରୁଛ।
ପ୍ରତପ୍ତକନକାଭାସ ଭାସିତଦ୍ଯୁତିଭୂତଲ
ତୁମର ରୂପ ତପ୍ତ ସୁନାର ଭଳି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ତୁମର ତେଜରେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଆଲୋକିତ ହୁଏ।
ପ୍ରଫୁଲ୍ଲକନକାଭାସ ଭାସ୍ଵରାସୁରଭୂଷିତ
ତୁମେ ଖିଲିଥିବା ସୁନାର ଭଳି ଚମକୁଛ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ।
ଷଡଂଗଵେଦଵେଦଜ୍ଞ ଋତ୍ଵିଙ୍ଗମୋକ୍ଷପ୍ରଦୋ ଭଵ
ତୁମେ ଷଡଅଙ୍ଗ ବେଦ ଓ ସମସ୍ତ ବେଦର ଜ୍ଞାନୀ, ଯଜ୍ଞରେ କାର୍ଯ୍ୟନିଷ୍ଠ ପୁରୋହିତମାନେକୁ ମୋକ୍ଷ ଦେଉଥିବା, ଏଠାରେ ବିଦ୍ୟମାନ ହୁଅ।
ଵେଦ୍ଯାଃ ପଶ୍ଚିମଭାଗେ ତୁ ଆଚାର୍ଯଂ ସ୍ଥାପଯେଦ୍ବୁଧଃ
ବେଦିର ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ବସାଇବା ଉଚିତ।
ହୋତାରଂ ସ୍ଥାପଯେତ୍ତତ୍ର ଵିଧିଜ୍ଞମଥ ଚୋତ୍ତରେ
ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ବିଧି ଜ୍ଞାନୀ ହୋତାଙ୍କୁ ବସାଇବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵାରିଦ୍ଵାରି ପ୍ରଯତ୍ନେନ ଦ୍ଵାରପାଲାନନୁକ୍ରମାତ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦ୍ୱାରରେ, କ୍ରମଅନୁସାରେ ସାବଧାନ ଭାବେ ଦ୍ୱାରପାଳମାନେକୁ ରଖିବା ଦରକାର।
ପୂଜଯେଦ୍ଗନ୍ଧପୁଷ୍ପାଦ୍ଯୈର୍ଵାସସୋ ଯୁଗଲେନ ତୁ
ସେମାନେକୁ ସୁଗନ୍ଧି, ଫୁଲ ଓ ଯୁଗଳ ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।