ଵିଷ୍ଣୋ ରରାଟମଂତ୍ରେଣ ଛେଦଯେଦଗ୍ରଭାଗତଃ
ବିଷ୍ଣୁ ରରାଟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପ୍ରଥମ ଅଂଶରୁ କଟିବା ଉଚିତ।
ନ ରସେନ ନ କାର୍ଷ୍ଣେନ ନ ଦୃଢେନ କଦାଚନ
କେବେ ରସ, କଳାପନି, କିମ୍ବା ଦୃଢ଼ତା ସହିତ କଟିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଛେଦଯେତ୍ପିଞ୍ଜୁଲୀଂ ଚାପି ପଵିତ୍ରମଥ ଦେଶିକଃ
ଗୁରୁ ଜଣେ ପିଞ୍ଜୁଳୀ ଓ ପବିତ୍ରକୁ କାଟିବା ଉଚିତ।
ପଂକ୍ତିଶ୍ଛଂଦୋ ଭଵେଦ୍ଦେଵଃ ସଂସ୍କାରେ ଵିନିଯୋଜଯେତ୍
ଏଠାରେ ପଙ୍କ୍ତି ଛନ୍ଦ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପଚାର କରିବା ଦରକାର।
କାଯତୀର୍ଥେନ ତତ୍କୁର୍ଯାଦ୍ଦେଵତୀର୍ଥେନ ଚେତ୍ଯପି
ଏହା ଶରୀର ପାଇଁ ପବିତ୍ର ଜଳ ଓ ଦେବତା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ଜଳ ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ।
ମଧ୍ଯମାମଧ୍ଯମାଂଗୁଷ୍ଠ ଅପାମାର୍ଗେଣ ମଂତ୍ରିଭିଃ
ମଧ୍ୟମା, ଅନାମିକା ଓ ଅଙ୍ଗୁଠି ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ଅପାମାର୍ଗ ଗଛ ସହିତ, ମନ୍ତ୍ରପାଠକ ମାନେ ଏହା କରିବେ।
ଋଷିଃ ସ୍ଯାଦ୍ଗୌତମଶ୍ଛନ୍ଦୋ ଧର୍ମରାଜୋଽଥ ଦେଵତା
ଏଠାରେ ଋଷି ହେଲେ ଗୌତମ, ଛନ୍ଦ ହେଉଛି ଧର୍ମରାଜ ଓ ଦେବତା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ମନେ କରିବା ଉଚିତ।
ସକୃଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯେ ତ୍ରିଭିଃ କାଷ୍ଠୈସ୍ତ୍ରିଵାରଂ ମଂତ୍ରପୁଷ୍ପକୈଃ
ଏକଥର ଦ୍ରବ୍ୟ, ତିନୋଟି କାଠି ଓ ତିନିଥର ମନ୍ତ୍ର ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାଦେଶାଂତରତଶ୍ଚୈଵ ଆଜ୍ଯସ୍ଥାଲୀମଥାର୍ପଯେତ୍ 2.2.13.
ଏବଂ ଏକ ହସ୍ତ ଦୂରରେ ଘିଅ ଭାଣ୍ଡରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର।
ଦ୍ଯୂତଂ ନିଃସାରଯେତ୍ତତ୍ତୁ ନିରୂପ୍ଯାଶୁ କ୍ରମେଣ ତୁ
ଏହି ଜୁଆକୁ ବାହାର କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ ପରେ ଶୀଘ୍ର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ନିଷ୍ପତ୍ତି କରିବା ଦରକାର।
ଋଷିର୍ନାରାଯଣଶ୍ଛନ୍ଦଃ ପଂକ୍ତିରୀଶୋଽଥ ଦେଵତା
ଏଠାରେ ଋଷି ହେଲେ ନାରାୟଣ, ଛନ୍ଦ ହେଉଛି ପଙ୍କ୍ତି ଓ ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି ଈଶ୍ୱର।
ଅଵେକ୍ଷ୍ଯ ଈଶମାରଭ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣାଵର୍ତକେନ ତୁ
ପ୍ରଥମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖି, ଡାହାଣ ଦିଗକୁ ଘୁରିବା ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ।
ପରିଵେଷ୍ଯାଜ୍ଯସ୍ଥାଲୀଂ ଚ ତ୍ରିଃ ସକୃଦ୍ଵା ସମାହିତଃ
ଘିଅ ଭାଣ୍ଡକୁ ଏକଥର କିମ୍ବା ତିନିଥର ଧ୍ୟାନ ସହିତ ପରିବେଷଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଋଷିଃ ସ୍ଯାଜ୍ଜମଦଗ୍ନିଶ୍ଚ ଗାଯତ୍ରୀ ଛନ୍ଦ ଈରିତମ୍
ଏଠାରେ ଋଷି ହେଲେ ଜମଦଗ୍ନି, ଛନ୍ଦ ହେଉଛି ଗାୟତ୍ରୀ, ଏହିପରି ଘୋଷିତ।
ଘୃତସ୍ଯ ଚ ତଥା ତ୍ଵଂ ନୋ ବ୍ରହ୍ମା ଵୈ ତୃପ୍ଯତାମିତି
ଘିଅ ପାଇଁ ଏହିପରି କହିବା ଉଚିତ— 'ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ଆମ ପାଇଁ ତୁମେ ତୃପ୍ତ ହୁଅ।'
ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ତୁ ମହାଯୋଗେ ସକୃଦନ୍ଯତ୍ର ସତ୍ତମାଃ
ମହାୟଜ୍ଞରେ ତିନିରାତି ଯାଏଁ, ଅନ୍ୟଏଠି ଏକଥର ମାତ୍ର, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ।
ଅଗ୍ରାନ୍ମୂଲଂ ପୁନଃ କୁର୍ଯାତ୍ସଂପୂଜ୍ଯ ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ
ଟିପରୁ ମୂଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁଣି କରିବା ଓ ପୁଣିପୁଣି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଭୁଵଂ ପୁନଃ ପ୍ରତପ୍ଯାଥ ପ୍ରୋକ୍ଷଣ୍ଯୁତ୍ତରତୋ ନ୍ଯସେତ୍
ପୁଣି ଭୁବଂକୁ ଉଷ୍ଣ କରି, ପରେ ପ୍ରୋକ୍ଷଣ ପାତ୍ରକୁ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଅଂଗୁଷ୍ଠେ ଦ୍ଵେ ଅନାମେ ତୁ ଗୃହ୍ଣୀଯାତ୍ତତ୍ପଵିତ୍ରକମ୍ 2.2.13.
ଅଙ୍ଗୁଠି ଓ ଅନାମିକା ଦ୍ୱାରା ସେହି ପବିତ୍ରକୁ ଧରିବା ଉଚିତ।
ପାତାଲେ ତ୍ରିସ୍ତଥାକାଶେ ଅଵେକ୍ଷ୍ଯାଜ୍ଯଂ ତତସ୍ତ୍ରିଭିଃ
ପାତାଳରେ ତିନିଥର, ଏଭଳି ଆକାଶରେ ମଧ୍ୟ, ଘିଅକୁ ଦେଖି ପରେ ତିନିଥର କରିବା ଉଚିତ।
ତତଃ ପାଯସମାଦାଯ ଉତ୍ଥାଯ ଚ ସମନ୍ତ୍ର କମ୍
ତାପରେ ସେ ପାୟସ ନେଇ, ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ଉଠିଯାନ୍ତି।
ସପଵିତ୍ରଂ ଦକ୍ଷକରେ ଗୃହୀତ୍ଵା ପ୍ରୋକ୍ଷଣୀଯକମ୍
ପବିତ୍ର ତାଗ ଡାହାଣ ହାତରେ ଧରି, ସେ ପ୍ରୋକ୍ଷଣ ପାତ୍ର ଉଠାନ୍ତି।
ଅଗ୍ନିଂ ପର୍ଯୁକ୍ଷଯେତ୍ପଶ୍ଚାଦ୍ଦକ୍ଷିଣାଵର୍ତକେନ ଚ
ତାପରେ ସେ ଅଗ୍ନିକୁ ଡାହାଣ ଦିଗରେ ଘୁଞ୍ଚି ଜଳ ଛିଟିଦିଅନ୍ତି।
ସଂଯାଵାର୍ଥଂ ଚ ଭୋ ଵିପ୍ରା ଅଗ୍ନିଵତ୍ତତ୍ର ଦେଶିକଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ନିବେଦନ ପାଇଁ ଗୁରୁ ସେଠାରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଯଥାଯଥ ଦେଖନ୍ତି।
କମଂଡଲୁଂ ପରେ ହସ୍ତେ ତତୋ ଦକ୍ଷକରେଣ ତୁ
ତାପରେ ସେ ଜଳପାତ୍ରଟିଏ ଅନ୍ୟ ହାତରେ ଧରି, ପୁଣି ଡାହାଣ ହାତ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି।
ଅଂତେ ଚ ଦେଵତୋଦ୍ଦେଶଂ ପ୍ରାଜାପତ୍ଯଂ ସମୀରଯନ୍
ଶେଷରେ, ସେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରନ୍ତି ଏବଂ ପ୍ରଜାପତ୍ୟ ହବିକୁ ହଲାନ୍ତି।
ଵାଯୁକୋଣଂ ସମାରଭ୍ଯ ଵହ୍ନିକୋଣାନ୍ତକେନ ତୁ
ବାୟୁ କୋଣରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଅଗ୍ନି କୋଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲନ୍ତି।
ଅଗ୍ନୀଷୋମାତ୍ମକଂ ଚୈଵ ଜୁହୁଯାଦ୍ରାକ୍ଷସାଦିତଃ
ଅଗ୍ନି ଓ ସୋମଙ୍କୁ ହବି ଦେଇ, ରାକ୍ଷସମାନେଠାରୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ପଶ୍ଚାତ୍ସ୍ଵିଷ୍ଟଂ ତତୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦଦ୍ଯାଚ୍ଚ ମତିଭିସ୍ତଥା 2.2.13.
ତାପରେ ସ୍ୱିଷ୍ଟ ହବି ଦେବା ଦରକାର, ଏବଂ ବୁଝିବା ସହିତ ଅନ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଉଦ୍ଵାହ ଇତି ମଂତ୍ର ସ୍ଯ ଅଥର୍ଵଣ ଋଷିଃ ସ୍ମୃତଃ
'ଉଦ୍ବାହ' ନାମକ ମନ୍ତ୍ର ଅଥର୍ବଣ ଋଷିଙ୍କୁ ଉପରେ ଲିଖାଯାଇଛି।