ପ୍ରଯୋଜନାଦିକଂ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ତତ ଆସାଦଯେତ୍କ୍ରମାତ୍
ଯେଉଁ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦରକାର, ତାହାକୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ କ୍ରମରେ ଆଣିବା ଉଚିତ।
ଋଷିଃ ସ୍ଯାନ୍ନାରଦଶ୍ଛନ୍ଦୋନୁଷ୍ଟୁପ୍ଚୈଵାଥ ଦେଵତା
ଏଠାରେ ଋଷି ନାରଦ, ଛନ୍ଦ ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ଏବଂ ଦେବତା ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ।
କାଷ୍ଠଂ ଚ ପଶ୍ଚିମେ କୁର୍ଯାତ୍ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ପଶ୍ଚିମେନ ତୁ
କାଠକୁ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ରଖିବା ଓ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦକ୍ଷିଣେ ଚୈଵ ଆପୂପଂ ଭୃଂଗରାଜଂ ତଥୈଵ ଚ
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଆପୂପ ଓ ଭୃଙ୍ଗରାଜ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ପନସଂ ନାରିକେଲଂ ଚ ମୋଦକଂ ଲଡ୍ଡୁକଂ ତଥା
ପନସ, ନାଡ଼ିଆ, ମୋଦକ ଓ ଲଡ଼ୁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ରଖିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଣୀତାଂ ନ ସ୍ପୃଶେଜ୍ଜାତୁ ହୋମକାଲେ କଥଂଚନ
ପୂଜା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ଦ୍ରବ୍ୟ ହୋମ ସମୟରେ କେବେ ଛୁଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ଉଚ୍ଚୀରକଂ ମାତୁଲିଂଗଂ ଦୂର୍ଵାଂ ଧାତ୍ରୀଫଲାନି ଚ
ଉଚ୍ଚୀରକ, ବଡ଼ିଲେମ୍ବୁ, ଦୂର୍ବା ଓ ଆଉ ଧାତ୍ରୀ ଫଳ ମଧ୍ୟ ରଖିବା ଦରକାର।
ଐଶାନ୍ଯାଂ ସ୍ଥାପଯେତ୍ସର୍ଵଂ ଯଚ୍ଚ ଵୈ କଂକତୀମଯମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଏଶାନ କୋଣରେ ରଖିବା ଉଚିତ, କଂକଟୀ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଯାହା କିଛି ଅଛି ତାହା ସହିତ।
ଯଥାଯୋଗେନ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଗ୍ରାହ୍ଯଂ ତତ୍ପତ୍ରମେଵ ଚ 2.2.13.
ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଏବଂ ପତ୍ର ମଧ୍ୟ ନେବା ଉଚିତ।
ପଵିଵଚ୍ଛେଦନକୁଶୈଶ୍ଛିଂଦ୍ଯାତ୍ପ୍ରାଦେଶିକଂ ପୁନଃ
କୁଶ ଘାସର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଧାର ଦ୍ୱାରା ଅଞ୍ଚଳୀୟ ଅଂଶ କଟିବା ଉଚିତ।
ଵିଷ୍ଣୋ ରରାଟମଂତ୍ରେଣ ଛେଦଯେଦଗ୍ରଭାଗତଃ
ବିଷ୍ଣୁ ରରାଟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପ୍ରଥମ ଅଂଶରୁ କଟିବା ଉଚିତ।
ନ ରସେନ ନ କାର୍ଷ୍ଣେନ ନ ଦୃଢେନ କଦାଚନ
କେବେ ରସ, କଳାପନି, କିମ୍ବା ଦୃଢ଼ତା ସହିତ କଟିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଛେଦଯେତ୍ପିଞ୍ଜୁଲୀଂ ଚାପି ପଵିତ୍ରମଥ ଦେଶିକଃ
ଗୁରୁ ଜଣେ ପିଞ୍ଜୁଳୀ ଓ ପବିତ୍ରକୁ କାଟିବା ଉଚିତ।
ପଂକ୍ତିଶ୍ଛଂଦୋ ଭଵେଦ୍ଦେଵଃ ସଂସ୍କାରେ ଵିନିଯୋଜଯେତ୍
ଏଠାରେ ପଙ୍କ୍ତି ଛନ୍ଦ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପଚାର କରିବା ଦରକାର।
କାଯତୀର୍ଥେନ ତତ୍କୁର୍ଯାଦ୍ଦେଵତୀର୍ଥେନ ଚେତ୍ଯପି
ଏହା ଶରୀର ପାଇଁ ପବିତ୍ର ଜଳ ଓ ଦେବତା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ଜଳ ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ।
ମଧ୍ଯମାମଧ୍ଯମାଂଗୁଷ୍ଠ ଅପାମାର୍ଗେଣ ମଂତ୍ରିଭିଃ
ମଧ୍ୟମା, ଅନାମିକା ଓ ଅଙ୍ଗୁଠି ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ଅପାମାର୍ଗ ଗଛ ସହିତ, ମନ୍ତ୍ରପାଠକ ମାନେ ଏହା କରିବେ।
ଋଷିଃ ସ୍ଯାଦ୍ଗୌତମଶ୍ଛନ୍ଦୋ ଧର୍ମରାଜୋଽଥ ଦେଵତା
ଏଠାରେ ଋଷି ହେଲେ ଗୌତମ, ଛନ୍ଦ ହେଉଛି ଧର୍ମରାଜ ଓ ଦେବତା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ମନେ କରିବା ଉଚିତ।
ସକୃଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯେ ତ୍ରିଭିଃ କାଷ୍ଠୈସ୍ତ୍ରିଵାରଂ ମଂତ୍ରପୁଷ୍ପକୈଃ
ଏକଥର ଦ୍ରବ୍ୟ, ତିନୋଟି କାଠି ଓ ତିନିଥର ମନ୍ତ୍ର ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାଦେଶାଂତରତଶ୍ଚୈଵ ଆଜ୍ଯସ୍ଥାଲୀମଥାର୍ପଯେତ୍ 2.2.13.
ଏବଂ ଏକ ହସ୍ତ ଦୂରରେ ଘିଅ ଭାଣ୍ଡରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର।
ଦ୍ଯୂତଂ ନିଃସାରଯେତ୍ତତ୍ତୁ ନିରୂପ୍ଯାଶୁ କ୍ରମେଣ ତୁ
ଏହି ଜୁଆକୁ ବାହାର କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ ପରେ ଶୀଘ୍ର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ନିଷ୍ପତ୍ତି କରିବା ଦରକାର।
ଋଷିର୍ନାରାଯଣଶ୍ଛନ୍ଦଃ ପଂକ୍ତିରୀଶୋଽଥ ଦେଵତା
ଏଠାରେ ଋଷି ହେଲେ ନାରାୟଣ, ଛନ୍ଦ ହେଉଛି ପଙ୍କ୍ତି ଓ ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି ଈଶ୍ୱର।
ଅଵେକ୍ଷ୍ଯ ଈଶମାରଭ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣାଵର୍ତକେନ ତୁ
ପ୍ରଥମେ ଈଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖି, ଡାହାଣ ଦିଗକୁ ଘୁରିବା ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ।
ପରିଵେଷ୍ଯାଜ୍ଯସ୍ଥାଲୀଂ ଚ ତ୍ରିଃ ସକୃଦ୍ଵା ସମାହିତଃ
ଘିଅ ଭାଣ୍ଡକୁ ଏକଥର କିମ୍ବା ତିନିଥର ଧ୍ୟାନ ସହିତ ପରିବେଷଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଋଷିଃ ସ୍ଯାଜ୍ଜମଦଗ୍ନିଶ୍ଚ ଗାଯତ୍ରୀ ଛନ୍ଦ ଈରିତମ୍
ଏଠାରେ ଋଷି ହେଲେ ଜମଦଗ୍ନି, ଛନ୍ଦ ହେଉଛି ଗାୟତ୍ରୀ, ଏହିପରି ଘୋଷିତ।
ଘୃତସ୍ଯ ଚ ତଥା ତ୍ଵଂ ନୋ ବ୍ରହ୍ମା ଵୈ ତୃପ୍ଯତାମିତି
ଘିଅ ପାଇଁ ଏହିପରି କହିବା ଉଚିତ— 'ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ଆମ ପାଇଁ ତୁମେ ତୃପ୍ତ ହୁଅ।'
ତ୍ରିରାତ୍ରଂ ତୁ ମହାଯୋଗେ ସକୃଦନ୍ଯତ୍ର ସତ୍ତମାଃ
ମହାୟଜ୍ଞରେ ତିନିରାତି ଯାଏଁ, ଅନ୍ୟଏଠି ଏକଥର ମାତ୍ର, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ।
ଅଗ୍ରାନ୍ମୂଲଂ ପୁନଃ କୁର୍ଯାତ୍ସଂପୂଜ୍ଯ ଚ ପୁନଃ ପୁନଃ
ଟିପରୁ ମୂଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପୁଣି କରିବା ଓ ପୁଣିପୁଣି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଭୁଵଂ ପୁନଃ ପ୍ରତପ୍ଯାଥ ପ୍ରୋକ୍ଷଣ୍ଯୁତ୍ତରତୋ ନ୍ଯସେତ୍
ପୁଣି ଭୁବଂକୁ ଉଷ୍ଣ କରି, ପରେ ପ୍ରୋକ୍ଷଣ ପାତ୍ରକୁ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଅଂଗୁଷ୍ଠେ ଦ୍ଵେ ଅନାମେ ତୁ ଗୃହ୍ଣୀଯାତ୍ତତ୍ପଵିତ୍ରକମ୍ 2.2.13.
ଅଙ୍ଗୁଠି ଓ ଅନାମିକା ଦ୍ୱାରା ସେହି ପବିତ୍ରକୁ ଧରିବା ଉଚିତ।
ପାତାଲେ ତ୍ରିସ୍ତଥାକାଶେ ଅଵେକ୍ଷ୍ଯାଜ୍ଯଂ ତତସ୍ତ୍ରିଭିଃ
ପାତାଳରେ ତିନିଥର, ଏଭଳି ଆକାଶରେ ମଧ୍ୟ, ଘିଅକୁ ଦେଖି ପରେ ତିନିଥର କରିବା ଉଚିତ।