ପ୍ରଜାପତିର୍ଋଷିଶ୍ଛନ୍ଦସ୍ତ୍ରିଷ୍ଟୁବ୍ଦେଵୋଽଥ ଶଂକରଃ
ଏଠିରେ ଋଷି ପ୍ରଜାପତି, ଛନ୍ଦ ତୃଷ୍ଟୁପ୍, ଦେବତା ଶଙ୍କର।
ଅଗ୍ନେରୁତ୍ତରଭାଗେ ଚ ହସ୍ତମାନାଂତରେପି ଚ
ଅଗ୍ନିର ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଓ ହାତ ମଧ୍ୟରେ—
ମନ୍ତ୍ରସ୍ଯ ଚ ଋଷିଶ୍ଛନ୍ଦୋ ଵାମଦେଵଃ ପ୍ରକୀର୍ତିତଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଋଷି ଓ ଛନ୍ଦ ବାମଦେବ ବୋଲି କହାଯାଇଛି।
ଶ୍ରୀପର୍ଣୀସହକାରୋତ୍ଥଂ ଵରୁଣସ୍ଯ ଵିଶେଷତଃ
ବିଶେଷ କରି ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରୀପର୍ଣ୍ଣୀ ଓ ସହକାର କାଠ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ଦୈର୍ଘ୍ଯେଣ ଚ ଚତୁଃଖ୍ଯାତକାଂଗୁଲଂ ଚ ପ୍ରମାଣତଃ
ଏହାର ଲମ୍ବ ଚାରି ଟି ଆଙ୍ଗୁଠିର ମାପରେ ହେବା ଉଚିତ।
ଅଭିଚାରେ ଭଵେତ୍କାଂସ୍ଯଂ ତାମ୍ରଂ ସ୍ଯାଚ୍ଛାଂତିକର୍ମଣି
ମନ୍ତ୍ରବିଦ୍ୟା କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ କାଂସ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରାଯିବ; ଶାନ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ତାମ୍ବା ଉପଯୁକ୍ତ।
ଦ୍ଵାଦଶାଂଗୁଲପ୍ରସ୍ତାରଂ ତୈଜସଂ ମାନଵର୍ଜିତମ୍
ସୁନାର ମାପ ଦ୍ୱାଦଶ ଆଙ୍ଗୁଠି ହେବା ଦରକାର, ଏହା ମାନବମାନେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସାଗରା ଅଥ ପ୍ରୀଯଂତାମିତ୍ଥମାଧ୍ଯାନମାଚରେତ୍
ତାପରେ, ସମୁଦ୍ରମାନଙ୍କର କୃପା ଲାଗି ଏହି ପ୍ରକାର ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ।
ନୈର୍ଋତେ ଦିକ୍ଷୁ ସୀତଃ ସ୍ଯାଦ୍ଵୈଶ୍ଵଦେଵେ ତଥୈଵ ଚ 2.2.13.
ନୈୃତ୍ୟ ଦିଗରେ ଏହାକୁ ରଖିବା ଦରକାର, ଏହିପରି ଭାବେ ବୈଶ୍ୱଦେବ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ।
ଅସ୍ଯ ମଂତ୍ରସ୍ଯ ଚ ଋଷିର୍ଭରଦ୍ଵାଜ ଉଦାହୃତଃ
ଏହି ମନ୍ତ୍ରର ଋଷି ଭରଦ୍ୱାଜ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ପ୍ରଯୋଜନାଦିକଂ ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ତତ ଆସାଦଯେତ୍କ୍ରମାତ୍
ଯେଉଁ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦରକାର, ତାହାକୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ କ୍ରମରେ ଆଣିବା ଉଚିତ।
ଋଷିଃ ସ୍ଯାନ୍ନାରଦଶ୍ଛନ୍ଦୋନୁଷ୍ଟୁପ୍ଚୈଵାଥ ଦେଵତା
ଏଠାରେ ଋଷି ନାରଦ, ଛନ୍ଦ ଅନୁଷ୍ଟୁପ୍ ଏବଂ ଦେବତା ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ।
କାଷ୍ଠଂ ଚ ପଶ୍ଚିମେ କୁର୍ଯାତ୍ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ପଶ୍ଚିମେନ ତୁ
କାଠକୁ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ରଖିବା ଓ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରୁ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦକ୍ଷିଣେ ଚୈଵ ଆପୂପଂ ଭୃଂଗରାଜଂ ତଥୈଵ ଚ
ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଆପୂପ ଓ ଭୃଙ୍ଗରାଜ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ।
ପନସଂ ନାରିକେଲଂ ଚ ମୋଦକଂ ଲଡ୍ଡୁକଂ ତଥା
ପନସ, ନାଡ଼ିଆ, ମୋଦକ ଓ ଲଡ଼ୁ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି ରଖିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରଣୀତାଂ ନ ସ୍ପୃଶେଜ୍ଜାତୁ ହୋମକାଲେ କଥଂଚନ
ପୂଜା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ଦ୍ରବ୍ୟ ହୋମ ସମୟରେ କେବେ ଛୁଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।
ଉଚ୍ଚୀରକଂ ମାତୁଲିଂଗଂ ଦୂର୍ଵାଂ ଧାତ୍ରୀଫଲାନି ଚ
ଉଚ୍ଚୀରକ, ବଡ଼ିଲେମ୍ବୁ, ଦୂର୍ବା ଓ ଆଉ ଧାତ୍ରୀ ଫଳ ମଧ୍ୟ ରଖିବା ଦରକାର।
ଐଶାନ୍ଯାଂ ସ୍ଥାପଯେତ୍ସର୍ଵଂ ଯଚ୍ଚ ଵୈ କଂକତୀମଯମ୍
ଏହି ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଏଶାନ କୋଣରେ ରଖିବା ଉଚିତ, କଂକଟୀ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଯାହା କିଛି ଅଛି ତାହା ସହିତ।
ଯଥାଯୋଗେନ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଗ୍ରାହ୍ଯଂ ତତ୍ପତ୍ରମେଵ ଚ 2.2.13.
ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ଏବଂ ପତ୍ର ମଧ୍ୟ ନେବା ଉଚିତ।
ପଵିଵଚ୍ଛେଦନକୁଶୈଶ୍ଛିଂଦ୍ଯାତ୍ପ୍ରାଦେଶିକଂ ପୁନଃ
କୁଶ ଘାସର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଧାର ଦ୍ୱାରା ଅଞ୍ଚଳୀୟ ଅଂଶ କଟିବା ଉଚିତ।
ଵିଷ୍ଣୋ ରରାଟମଂତ୍ରେଣ ଛେଦଯେଦଗ୍ରଭାଗତଃ
ବିଷ୍ଣୁ ରରାଟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପ୍ରଥମ ଅଂଶରୁ କଟିବା ଉଚିତ।
ନ ରସେନ ନ କାର୍ଷ୍ଣେନ ନ ଦୃଢେନ କଦାଚନ
କେବେ ରସ, କଳାପନି, କିମ୍ବା ଦୃଢ଼ତା ସହିତ କଟିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଛେଦଯେତ୍ପିଞ୍ଜୁଲୀଂ ଚାପି ପଵିତ୍ରମଥ ଦେଶିକଃ
ଗୁରୁ ଜଣେ ପିଞ୍ଜୁଳୀ ଓ ପବିତ୍ରକୁ କାଟିବା ଉଚିତ।
ପଂକ୍ତିଶ୍ଛଂଦୋ ଭଵେଦ୍ଦେଵଃ ସଂସ୍କାରେ ଵିନିଯୋଜଯେତ୍
ଏଠାରେ ପଙ୍କ୍ତି ଛନ୍ଦ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପଚାର କରିବା ଦରକାର।
କାଯତୀର୍ଥେନ ତତ୍କୁର୍ଯାଦ୍ଦେଵତୀର୍ଥେନ ଚେତ୍ଯପି
ଏହା ଶରୀର ପାଇଁ ପବିତ୍ର ଜଳ ଓ ଦେବତା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର ଜଳ ଦ୍ୱାରା କରିବା ଉଚିତ।
ମଧ୍ଯମାମଧ୍ଯମାଂଗୁଷ୍ଠ ଅପାମାର୍ଗେଣ ମଂତ୍ରିଭିଃ
ମଧ୍ୟମା, ଅନାମିକା ଓ ଅଙ୍ଗୁଠି ଦ୍ୱାରା ଏବଂ ଅପାମାର୍ଗ ଗଛ ସହିତ, ମନ୍ତ୍ରପାଠକ ମାନେ ଏହା କରିବେ।
ଋଷିଃ ସ୍ଯାଦ୍ଗୌତମଶ୍ଛନ୍ଦୋ ଧର୍ମରାଜୋଽଥ ଦେଵତା
ଏଠାରେ ଋଷି ହେଲେ ଗୌତମ, ଛନ୍ଦ ହେଉଛି ଧର୍ମରାଜ ଓ ଦେବତା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ମନେ କରିବା ଉଚିତ।
ସକୃଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯେ ତ୍ରିଭିଃ କାଷ୍ଠୈସ୍ତ୍ରିଵାରଂ ମଂତ୍ରପୁଷ୍ପକୈଃ
ଏକଥର ଦ୍ରବ୍ୟ, ତିନୋଟି କାଠି ଓ ତିନିଥର ମନ୍ତ୍ର ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ପ୍ରାଦେଶାଂତରତଶ୍ଚୈଵ ଆଜ୍ଯସ୍ଥାଲୀମଥାର୍ପଯେତ୍ 2.2.13.
ଏବଂ ଏକ ହସ୍ତ ଦୂରରେ ଘିଅ ଭାଣ୍ଡରେ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର।
ଦ୍ଯୂତଂ ନିଃସାରଯେତ୍ତତ୍ତୁ ନିରୂପ୍ଯାଶୁ କ୍ରମେଣ ତୁ
ଏହି ଜୁଆକୁ ବାହାର କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ ପରେ ଶୀଘ୍ର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ନିଷ୍ପତ୍ତି କରିବା ଦରକାର।