ସହଦେଵାଂଶ ଏଵାସୌ ଭୁଵି ଜାତଃ ଶିଵାଜ୍ଞଯା
ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସହଦେବ ଦିନସର ଏହି ପୁଅ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଗତୌ ଗୋପାଲକେ ରାଷ୍ଟ୍ରେ ଭୂପତିର୍ଦଲଵାହନଃ
ଦଳବାହନ ନାମକ ରାଜା ଗୋପାଳମାନେ ବସୁଥିବା ଦେଶକୁ ଗଲେ।
ସହସ୍ରଚଂଡିକାହୋମେ ନାନାଭୂପସମାଗମେ
ହଜାର ଚଣ୍ଡୀ ହୋମ ଓ ବିଭିନ୍ନ ରାଜାମାନେ ଏକଠା ହେବା ସମୟରେ,
ପୂର୍ଵଂ ହି ନୃପକନ୍ଯାଭ୍ଯାଂ ପ୍ରତ୍ଯହଂ ବଂଧନଂ ଗତୌ
ପୂର୍ବରୁ ଦୁଇ ରାଜକୁମାରୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଦିନ ବନ୍ଧନ ହେଉଥିଲା।
ଦେଵକୀଂ ଦେଶରାଜାଯ ବ୍ରାହ୍ମୀଂ ତସ୍ଯାନୁଜାଯ ଵୈ
ଦେବକୀଙ୍କୁ ଦେଶର ରାଜାଙ୍କୁ ଓ ବ୍ରାହ୍ମୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଭାଉଣୀଙ୍କୁ ଦିଆଗଲା।
ଲକ୍ଷାଵୃତ୍ତିଂ ତଥା ଵେଶ୍ଯାଂ ଗୀତନୃତ୍ଯଵିଶାରଦାମ୍
ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଲକ୍ଷ ଆୟ ଥିବା ଏକ ବେଶ୍ୟାକୁ ମଧ୍ୟ ଦିଆଗଲା।
ଶତଂ ଗଜାନ୍ରଥାନ୍ପଂଚ ହଯାଂଶ୍ଚୈଵ ସହସ୍ରକାନ୍
ଶତ ଟି ହାତୀ, ପାଞ୍ଚଟି ରଥ ଓ ହଜାର ଘୋଡା ଦିଆଗଲା।
ବହୁଦ୍ରଵ୍ଯଯୁତାଂ କନ୍ଯାଂ ଦାସଦାସୀସମନ୍ଵିତାମ୍
ଅନେକ ଧନ ଓ ଦାସ-ଦାସୀ ସହିତ ଏକ କନ୍ୟା ଦିଆଗଲା।
ମଲନା ତାଂ ଵଧୂଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତସ୍ଯୈ ଗ୍ରୈଵେଯକଂ ଦଦୌ
ମଲନା ଏହି ବଧୁକୁ ଦେଖି ତାଙ୍କୁ ଗଳାର ହାର ଦେଲେ।
ରାଜା ଚ ପରମାନନ୍ଦୀ ଦେଶରାଜାଯ ଶୂରିଣେ
ରାଜା ବହୁତ ଖୁସି ହୋଇ, ଏହାକୁ ଦେଶର ବୀର ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଊଷତୁସ୍ତତ୍ର ତୌ ଵୀରୌ ରାଜମାନ୍ଯୌ ମହାବଲୌ 3.3.9.
ସେଠାରେ, ସେଇ ଦୁଇ ଶୂରବୀର, ରାଜାଙ୍କ ଆଦର ପାଇ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ରହିଲେ।
ଗୌରାଂଗଂ କମଲାକ୍ଷଂ ଚ ଦୀପ୍ଯମାନଂ ସ୍ଵତେଜସା
ଫୁଲ ରଙ୍ଗର ଚାମ ଓ ପଦ୍ମ ନୟନ ଥିବା, ନିଜ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଏକ ଜଣେ।
ଶଂଖଶବ୍ଦଂ ଚକାରୋଚ୍ଚୈର୍ଜଯଶବ୍ଦଂ ପୁନଃପୁନଃ
ସେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଶଂଖ ଧ୍ୱନି କଲେ ଏବଂ ପୁନିପୁନି ଜୟ ଧ୍ୱନି କଲେ।
ଆଯାତା ବହଵୋ ଵିପ୍ରା ଵେଦଶାସ୍ତ୍ରପରାଯଣାଃ
ବହୁତ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ନିଷ୍ଠାଶୀଳ, ଆସିଲେ।
ରାମାଂଶଂ ତଂ ଶିଶୁଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ପ୍ରସନ୍ନଵଦନଂ ଶୁଭମ୍
ସେ ଶିଶୁଟିଏ ରାମଙ୍କ ଅଂଶ ବୋଲି ଜାଣି, ମଧୁର ଓ ଶୁଭ ମୁହଁ ଥିଲା।
ସଂଜାତଃ କୃତ୍ତିକାଭେ ଚ ପିତୃଵଂଶଯଶସ୍କରଃ
ସେ କୃତ୍ତିକା ତାରା ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ ଓ ପିତୃବଂଶର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ବଢ଼ାଇଲେ।
ମାସାନ୍ତେ ଚ ସୁତେ ଜାତେ ବ୍ରାହ୍ମୀ ପୁତ୍ରମଜୀଜନତ୍
ମାସ ଶେଷରେ, ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ହେବା ସମୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମୀ ଏକ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ତଦା ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ସର୍ଵେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବାଲଂ ଶୁଭାନନମ୍
ତାପରେ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେ ଶୁଭ ମୁହଁ ଥିବା ଶିଶୁକୁ ଦେଖି,
ତୈର୍ଦ୍ଵିଜୈଶ୍ଚ କୃତୋ ନାମ୍ନା ବଲଖାନିର୍ମହାବଲଃ
ସେଇ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏହି ଶିଶୁଙ୍କୁ 'ବଳଖାନିନ' ବୋଲି ନାମ ରଖିଲେ, କାରଣ ସେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଚାମୁଣ୍ଡୋ ଦେଵକିସୁତୋ ନିଜଵଂଶଭଯଂକରଃ ନ ତତ୍ଯାଜ ସୁତଂ ରାଜା ବାଲତ୍ଵେଽପି ଦଯାପରଃ ।। 3.3.9.
ଦେବକୀଙ୍କ ପୁଅ ଚାମୁଣ୍ଡ, ନିଜ ଜାତି ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର ଥିଲେ, ଦୟାରୁ ଓ ଶିଶୁ ଥିଲେ ବେଳେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ପୁଅକୁ ଛାଡ଼ିଲେ ନାହିଁ।
ତ୍ରିଵର୍ଷାଂତେ ଗତେ ତସ୍ମିନ୍ବଲଖାନୌ ସୁତେ ଶୁଭେ
ସେଇ ଶୁଭ ପୁଅ ବଳଖାନିନଙ୍କର ତିନି ବର୍ଷ କଟିଗଲାପରେ,
ଵତ୍ସରାଜୋ ଯଯୌ ଦେଶେ ଗୁର୍ଜରେ ଚ ମଦାଲସାମ୍। ସ ସୁତାଂ ଚ ସମାଦାଯ ଦିନେ ତସ୍ମିନ୍ସମାଗତଃ
ବତ୍ସରାଜ ଗୁର୍ଜର ଦେଶକୁ ଯାଇଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଝିଅ ମଦାଳସାକୁ ନେଇ, ସେ ଦିନ ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ପ୍ରାପ୍ତେ ତସ୍ମିନ୍ଵତ୍ସରାଜେ ଜମ୍ବୁକଃ ସ୍ଵବଲୈର୍ଵୃତଃ
ବତ୍ସରାଜ ଆସିଥିବାବେଳେ, ଜମ୍ବୁକ ନିଜ ସେନା ସହିତ ଘେରି ରହିଲେ।
ରୁରୋଧ ନଗରୀଂ ସର୍ଵାଂ ରାଜ୍ଞଃ ପରିମଲସ୍ଯ ଵୈ
ସେ ରାଜା ପରିମଳଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଗରକୁ ଘେରାଉ କରିଦେଲେ।
ମାହିଷ୍ମତୈଃ ସପ୍ତଲକ୍ଷୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଯୁଦ୍ଧମଭୂନ୍ମହତ୍
ମାହିଷ୍ମତ ଲୋକଙ୍କ ସାତ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।
ଶିଵସ୍ଯ ଵରଦାନେନ ଭ୍ରାତ୍ରୋର୍ଜାତଃ ପରାଜଯଃ
ଶିବଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ, ସେଇ ଭାଇମାନେ ପରାଜିତ ହେଲେ।
ଵେଶ୍ଯାଂ ଲକ୍ଷାରତିଂ ତସ୍ଯ ତଂ ହତଂ ତଦ୍ଗଜଂ ତଥା
ସେ ଲକ୍ଷାରତି ନାମକ ବେଶ୍ୟାକୁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ହାତୀକୁ ମାରିଦେଲେ।
ଗୃହୀତ୍ଵା ନଗରୀଂ ସର୍ଵାଂ ଭସ୍ମଯିତ୍ଵା ଗୃହଂ ଯଯୌ
ସମସ୍ତ ନଗରକୁ ଦଳି ଏବଂ ଭସ୍ମ କରି, ସେ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଦୁର୍ଗେଷୁ ଯାନି ରତ୍ନାନି ତାନି ପ୍ରାପ୍ଯ ମୁଦା ଯଯୌ
କିଲ୍ଲାରେ ଥିବା ରତ୍ନମାନେ ନେଇ, ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଚାଲିଗଲେ।
କୃଷ୍ଣାଂଶଂ ସପ୍ତମାସ୍ଯଂ ହି ଚାଦଧାଦ୍ଦୈଵତପ୍ରିଯା 3.3.9.
ଦେବତାମାନେ ପ୍ରିୟ ଥିବା ଦେବୀ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସପ୍ତମାଂଶକୁ ତାଙ୍କର ଗର୍ଭରେ ଧରିଲେ।