ଭୈରଵାଖ୍ଯେନ ଭଲ୍ଲେନ ଶତ୍ରୁଦେହମତାଡଯତ୍
ଭୈରବ ନାମକ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ସେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଦେହକୁ ଆଘାତ କଲେ।
ତଦା ମାହିଷ୍ମତୀ ସେନା ନିର୍ଯଯୌ ସା ଦିଶୌ ଦଶ
ତାପରେ ମାହିଷ୍ମତୀ ସେନା ଦଶଦିଗରେ ବାହାରିଲା।
ଭଲ୍ଲେନ ତଚ୍ଛିରଃ କାଯାଦପାହରତ ଭୂମିପଃ
ରାଜା ବାଣ ଦ୍ୱାରା ତାହାର ମୁଣ୍ଡକୁ ଦେହରୁ ଅଲଗା କଲେ।
କାଲିଯଂ ତେ ପରାଜିତ୍ଯ ତଂ ଶତ୍ରୁଂ ପ୍ରତ୍ଯଷେଧଯନ୍
କାଳିୟାଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରି, ସେମାନେ ଶତ୍ରୁକୁ ପଛେଇଲେ।
ମୋହଯିତ୍ଵା ରିପୂନ୍ସର୍ଵାନ୍ ଯଯୌ ସ୍ଵଂ ନିଵେଶନମ୍
ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ମୋହିତ କରି, ସେ ନିଜ ଶିବିରକୁ ଫେରିଲେ।
ତଦା ପରିମଲୋ ରାଜା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶତ୍ରୁପରାଜଯମ୍
ତାପରେ ରାଜା ପରିମଳ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପରାଜୟ ଦେଖିଲେ।
ଜଯଚନ୍ଦ୍ରସ୍ତୁ ତଚ୍ଛୁତ୍ଵା ପରଂ ଵିସ୍ମଯମାଗତଃ
ଏହି ଖବର ଶୁଣି ଜୟଚନ୍ଦ୍ର ବହୁତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ିଲେ।
ଭୀଷ୍ମସିଂହେ ଗତେ ଲୋକେ ପଂଚମାସାନ୍ତରେ ନୃପେ
ଭୀଷ୍ମସିଂହ ଲୋକରୁ ବିଦାୟ ନେଲେ, ପଞ୍ଚମ ମାସରେ, ହେ ରାଜା।
ସା ତୁ ଗୁର୍ଜରଭୂପସ୍ଯ ତନଯାଖ୍ଯା ମଦାଲସା 3.3.8.
ସେ ଗୁର୍ଜର ରାଜାଙ୍କର ଝିଅ ମଦାଲସା ଥିଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତଜ୍ଜନ୍ମ ନୃପତିର୍ଵିତତାର ଧନଂ ବହୁ
ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ସୁନି ରାଜା ବହୁତ ଧନ ବଣ୍ଟିଦେଲେ।
ସହଦେଵାଂଶ ଏଵାସୌ ଭୁଵି ଜାତଃ ଶିଵାଜ୍ଞଯା
ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସହଦେବ ଦିନସର ଏହି ପୁଅ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଗତୌ ଗୋପାଲକେ ରାଷ୍ଟ୍ରେ ଭୂପତିର୍ଦଲଵାହନଃ
ଦଳବାହନ ନାମକ ରାଜା ଗୋପାଳମାନେ ବସୁଥିବା ଦେଶକୁ ଗଲେ।
ସହସ୍ରଚଂଡିକାହୋମେ ନାନାଭୂପସମାଗମେ
ହଜାର ଚଣ୍ଡୀ ହୋମ ଓ ବିଭିନ୍ନ ରାଜାମାନେ ଏକଠା ହେବା ସମୟରେ,
ପୂର୍ଵଂ ହି ନୃପକନ୍ଯାଭ୍ଯାଂ ପ୍ରତ୍ଯହଂ ବଂଧନଂ ଗତୌ
ପୂର୍ବରୁ ଦୁଇ ରାଜକୁମାରୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଦିନ ବନ୍ଧନ ହେଉଥିଲା।
ଦେଵକୀଂ ଦେଶରାଜାଯ ବ୍ରାହ୍ମୀଂ ତସ୍ଯାନୁଜାଯ ଵୈ
ଦେବକୀଙ୍କୁ ଦେଶର ରାଜାଙ୍କୁ ଓ ବ୍ରାହ୍ମୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଭାଉଣୀଙ୍କୁ ଦିଆଗଲା।
ଲକ୍ଷାଵୃତ୍ତିଂ ତଥା ଵେଶ୍ଯାଂ ଗୀତନୃତ୍ଯଵିଶାରଦାମ୍
ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଲକ୍ଷ ଆୟ ଥିବା ଏକ ବେଶ୍ୟାକୁ ମଧ୍ୟ ଦିଆଗଲା।
ଶତଂ ଗଜାନ୍ରଥାନ୍ପଂଚ ହଯାଂଶ୍ଚୈଵ ସହସ୍ରକାନ୍
ଶତ ଟି ହାତୀ, ପାଞ୍ଚଟି ରଥ ଓ ହଜାର ଘୋଡା ଦିଆଗଲା।
ବହୁଦ୍ରଵ୍ଯଯୁତାଂ କନ୍ଯାଂ ଦାସଦାସୀସମନ୍ଵିତାମ୍
ଅନେକ ଧନ ଓ ଦାସ-ଦାସୀ ସହିତ ଏକ କନ୍ୟା ଦିଆଗଲା।
ମଲନା ତାଂ ଵଧୂଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତସ୍ଯୈ ଗ୍ରୈଵେଯକଂ ଦଦୌ
ମଲନା ଏହି ବଧୁକୁ ଦେଖି ତାଙ୍କୁ ଗଳାର ହାର ଦେଲେ।
ରାଜା ଚ ପରମାନନ୍ଦୀ ଦେଶରାଜାଯ ଶୂରିଣେ
ରାଜା ବହୁତ ଖୁସି ହୋଇ, ଏହାକୁ ଦେଶର ବୀର ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଊଷତୁସ୍ତତ୍ର ତୌ ଵୀରୌ ରାଜମାନ୍ଯୌ ମହାବଲୌ 3.3.9.
ସେଠାରେ, ସେଇ ଦୁଇ ଶୂରବୀର, ରାଜାଙ୍କ ଆଦର ପାଇ, ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ରହିଲେ।
ଗୌରାଂଗଂ କମଲାକ୍ଷଂ ଚ ଦୀପ୍ଯମାନଂ ସ୍ଵତେଜସା
ଫୁଲ ରଙ୍ଗର ଚାମ ଓ ପଦ୍ମ ନୟନ ଥିବା, ନିଜ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଏକ ଜଣେ।
ଶଂଖଶବ୍ଦଂ ଚକାରୋଚ୍ଚୈର୍ଜଯଶବ୍ଦଂ ପୁନଃପୁନଃ
ସେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଶଂଖ ଧ୍ୱନି କଲେ ଏବଂ ପୁନିପୁନି ଜୟ ଧ୍ୱନି କଲେ।
ଆଯାତା ବହଵୋ ଵିପ୍ରା ଵେଦଶାସ୍ତ୍ରପରାଯଣାଃ
ବହୁତ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେଉଁମାନେ ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ନିଷ୍ଠାଶୀଳ, ଆସିଲେ।
ରାମାଂଶଂ ତଂ ଶିଶୁଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ପ୍ରସନ୍ନଵଦନଂ ଶୁଭମ୍
ସେ ଶିଶୁଟିଏ ରାମଙ୍କ ଅଂଶ ବୋଲି ଜାଣି, ମଧୁର ଓ ଶୁଭ ମୁହଁ ଥିଲା।
ସଂଜାତଃ କୃତ୍ତିକାଭେ ଚ ପିତୃଵଂଶଯଶସ୍କରଃ
ସେ କୃତ୍ତିକା ତାରା ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ ଓ ପିତୃବଂଶର ମର୍ଯ୍ୟାଦା ବଢ଼ାଇଲେ।
ମାସାନ୍ତେ ଚ ସୁତେ ଜାତେ ବ୍ରାହ୍ମୀ ପୁତ୍ରମଜୀଜନତ୍
ମାସ ଶେଷରେ, ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ହେବା ସମୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମୀ ଏକ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ତଦା ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ସର୍ଵେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବାଲଂ ଶୁଭାନନମ୍
ତାପରେ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସେ ଶୁଭ ମୁହଁ ଥିବା ଶିଶୁକୁ ଦେଖି,
ତୈର୍ଦ୍ଵିଜୈଶ୍ଚ କୃତୋ ନାମ୍ନା ବଲଖାନିର୍ମହାବଲଃ
ସେଇ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏହି ଶିଶୁଙ୍କୁ 'ବଳଖାନିନ' ବୋଲି ନାମ ରଖିଲେ, କାରଣ ସେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଚାମୁଣ୍ଡୋ ଦେଵକିସୁତୋ ନିଜଵଂଶଭଯଂକରଃ ନ ତତ୍ଯାଜ ସୁତଂ ରାଜା ବାଲତ୍ଵେଽପି ଦଯାପରଃ ।। 3.3.9.
ଦେବକୀଙ୍କ ପୁଅ ଚାମୁଣ୍ଡ, ନିଜ ଜାତି ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର ଥିଲେ, ଦୟାରୁ ଓ ଶିଶୁ ଥିଲେ ବେଳେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ପୁଅକୁ ଛାଡ଼ିଲେ ନାହିଁ।