ଯଯୌ ମହାଵତୀଂ ରମ୍ଯାଂ ଶିଵଦତ୍ତଵରୋ ବଲୀ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶିବଦତ୍ତ ସୁନ୍ଦର ମହାବତୀ ନଗରକୁ ଗଲେ।
ରୁଦ୍ରଂ କପର୍ଦିନଂ ଶଂଭୁଂ ଶରଣ୍ଯଂ ଶରଣଂ ଯଯୌ
ସେ ଜଟାଧାରୀ ଶମ୍ଭୁ, ଶରଣଦାତା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଶରଣକୁ ଗଲେ।
ସାର୍ଦ୍ଧଂ ପୁରାଦ୍ବହିର୍ଯାତସ୍ତ୍ରିଭିଃ ଶୂରୈଃ ସୁରକ୍ଷିତଃ
ସେ ତିନିଜଣ ଶୂରବୀରଙ୍କ ସହିତ ସହରରୁ ବାହାରିଲେ ଏବଂ ସୁରକ୍ଷିତ ରହିଲେ।
ହଯାଃ ଷୋଡଶସାହସ୍ରା ଵତ୍ସରାଜସ୍ତୁ ତତ୍ପତିଃ
ସେଠାରେ ରାଜା ବତ୍ସରାଜଙ୍କ ପାଖରେ ଷୋଳ ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଥିଲା।
ପ୍ରନଷ୍ଟୋ ମୁଲଂ ଯୁଦ୍ଧଂ ତେଷାଂ ଵୀରଵରକ୍ଷଯମ୍ ।।୭ ଅହୋରାତ୍ରପ୍ରମାଣେନ ମହଦ୍ଘୋରମଵର୍ତତ
ସେମାନଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧର ମୂଳ କାରଣ ହରାଇଗଲା, ବହୁତ ବୀର ନଷ୍ଟ ହେଲେ; ଏକ ଦିନ ଏବଂ ଏକ ରାତି ଧରି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।
ତେ ହତ୍ଵା ଶାତ୍ରଵୀଂ ସେନାଂ ଚକ୍ରୁର୍ଜଯରଵାନ୍ମୁହୁଃ
ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ମାରି, ସେମାନେ ପୁନିପୁନି ବିଜୟ ଧ୍ୱନି କଲେ।
ଦୁଦ୍ରୁଵୁଃ ସର୍ଵତୋ ଵିପ୍ର ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାନ୍କାଲିଯୋ ନୃପଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ରାଜା କାଳିୟା ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପଳାଇଗଲେ।
ହୃଦି କୃତ୍ଵା ମହାଦେଵଂ ମୋହନଂ ବାଣମାଦଧତ୍
ମହାଦେବଙ୍କୁ ହୃଦୟରେ ଧରି, ସେ ମୋହନ କୁଶଳ ବାଣ ଧରିଲେ।
ଶେଷାସ୍ତେ ଶତ୍ରଵଃ ସର୍ଵେ ରିପୁଘାତାଯ ସଂଯଯୁଃ 3.3.8.
ଅବଶିଷ୍ଟ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ଏକଠା ହୋଇ ଶତ୍ରୁ ନାଶ ପାଇଁ ଆଗେଲେ।
ଭୀଷ୍ମସିଂହସ୍ତଥା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ବୋଧଯାମାସ ସୈନିକାନ୍
ଭୀଷ୍ମସିଂହ ଏହା ଦେଖି ସେନାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କଲେ।
ଭୈରଵାଖ୍ଯେନ ଭଲ୍ଲେନ ଶତ୍ରୁଦେହମତାଡଯତ୍
ଭୈରବ ନାମକ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ସେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଦେହକୁ ଆଘାତ କଲେ।
ତଦା ମାହିଷ୍ମତୀ ସେନା ନିର୍ଯଯୌ ସା ଦିଶୌ ଦଶ
ତାପରେ ମାହିଷ୍ମତୀ ସେନା ଦଶଦିଗରେ ବାହାରିଲା।
ଭଲ୍ଲେନ ତଚ୍ଛିରଃ କାଯାଦପାହରତ ଭୂମିପଃ
ରାଜା ବାଣ ଦ୍ୱାରା ତାହାର ମୁଣ୍ଡକୁ ଦେହରୁ ଅଲଗା କଲେ।
କାଲିଯଂ ତେ ପରାଜିତ୍ଯ ତଂ ଶତ୍ରୁଂ ପ୍ରତ୍ଯଷେଧଯନ୍
କାଳିୟାଙ୍କୁ ପରାଜିତ କରି, ସେମାନେ ଶତ୍ରୁକୁ ପଛେଇଲେ।
ମୋହଯିତ୍ଵା ରିପୂନ୍ସର୍ଵାନ୍ ଯଯୌ ସ୍ଵଂ ନିଵେଶନମ୍
ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ମୋହିତ କରି, ସେ ନିଜ ଶିବିରକୁ ଫେରିଲେ।
ତଦା ପରିମଲୋ ରାଜା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଶତ୍ରୁପରାଜଯମ୍
ତାପରେ ରାଜା ପରିମଳ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପରାଜୟ ଦେଖିଲେ।
ଜଯଚନ୍ଦ୍ରସ୍ତୁ ତଚ୍ଛୁତ୍ଵା ପରଂ ଵିସ୍ମଯମାଗତଃ
ଏହି ଖବର ଶୁଣି ଜୟଚନ୍ଦ୍ର ବହୁତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡ଼ିଲେ।
ଭୀଷ୍ମସିଂହେ ଗତେ ଲୋକେ ପଂଚମାସାନ୍ତରେ ନୃପେ
ଭୀଷ୍ମସିଂହ ଲୋକରୁ ବିଦାୟ ନେଲେ, ପଞ୍ଚମ ମାସରେ, ହେ ରାଜା।
ସା ତୁ ଗୁର୍ଜରଭୂପସ୍ଯ ତନଯାଖ୍ଯା ମଦାଲସା 3.3.8.
ସେ ଗୁର୍ଜର ରାଜାଙ୍କର ଝିଅ ମଦାଲସା ଥିଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତଜ୍ଜନ୍ମ ନୃପତିର୍ଵିତତାର ଧନଂ ବହୁ
ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ସୁନି ରାଜା ବହୁତ ଧନ ବଣ୍ଟିଦେଲେ।
ସହଦେଵାଂଶ ଏଵାସୌ ଭୁଵି ଜାତଃ ଶିଵାଜ୍ଞଯା
ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସହଦେବ ଦିନସର ଏହି ପୁଅ ପୃଥିବୀରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଗତୌ ଗୋପାଲକେ ରାଷ୍ଟ୍ରେ ଭୂପତିର୍ଦଲଵାହନଃ
ଦଳବାହନ ନାମକ ରାଜା ଗୋପାଳମାନେ ବସୁଥିବା ଦେଶକୁ ଗଲେ।
ସହସ୍ରଚଂଡିକାହୋମେ ନାନାଭୂପସମାଗମେ
ହଜାର ଚଣ୍ଡୀ ହୋମ ଓ ବିଭିନ୍ନ ରାଜାମାନେ ଏକଠା ହେବା ସମୟରେ,
ପୂର୍ଵଂ ହି ନୃପକନ୍ଯାଭ୍ଯାଂ ପ୍ରତ୍ଯହଂ ବଂଧନଂ ଗତୌ
ପୂର୍ବରୁ ଦୁଇ ରାଜକୁମାରୀ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଦିନ ବନ୍ଧନ ହେଉଥିଲା।
ଦେଵକୀଂ ଦେଶରାଜାଯ ବ୍ରାହ୍ମୀଂ ତସ୍ଯାନୁଜାଯ ଵୈ
ଦେବକୀଙ୍କୁ ଦେଶର ରାଜାଙ୍କୁ ଓ ବ୍ରାହ୍ମୀଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଭାଉଣୀଙ୍କୁ ଦିଆଗଲା।
ଲକ୍ଷାଵୃତ୍ତିଂ ତଥା ଵେଶ୍ଯାଂ ଗୀତନୃତ୍ଯଵିଶାରଦାମ୍
ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଲକ୍ଷ ଆୟ ଥିବା ଏକ ବେଶ୍ୟାକୁ ମଧ୍ୟ ଦିଆଗଲା।
ଶତଂ ଗଜାନ୍ରଥାନ୍ପଂଚ ହଯାଂଶ୍ଚୈଵ ସହସ୍ରକାନ୍
ଶତ ଟି ହାତୀ, ପାଞ୍ଚଟି ରଥ ଓ ହଜାର ଘୋଡା ଦିଆଗଲା।
ବହୁଦ୍ରଵ୍ଯଯୁତାଂ କନ୍ଯାଂ ଦାସଦାସୀସମନ୍ଵିତାମ୍
ଅନେକ ଧନ ଓ ଦାସ-ଦାସୀ ସହିତ ଏକ କନ୍ୟା ଦିଆଗଲା।
ମଲନା ତାଂ ଵଧୂଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତସ୍ଯୈ ଗ୍ରୈଵେଯକଂ ଦଦୌ
ମଲନା ଏହି ବଧୁକୁ ଦେଖି ତାଙ୍କୁ ଗଳାର ହାର ଦେଲେ।
ରାଜା ଚ ପରମାନନ୍ଦୀ ଦେଶରାଜାଯ ଶୂରିଣେ
ରାଜା ବହୁତ ଖୁସି ହୋଇ, ଏହାକୁ ଦେଶର ବୀର ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଲେ।