ସର୍ଵତ୍ର ସର୍ଵତୋଭଦ୍ରଂ ଚତୁରସ୍ରଂ ସୁଭଦ୍ରକମ୍
ସମସ୍ତଠାରେ ସର୍ବତୋଭଦ୍ର, ଚତୁରସ୍ର ଓ ଶୁଭ ରୂପ।
ଶକ୍ତାନାଂ କାମପକ୍ଷେ ଚ ପଂଚସିଂହାସନଂ ମହତ୍
ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ପାଇଁ, କାମପକ୍ଷରେ, ବଡ଼ ପାଞ୍ଚସିଂହାସନ।
ସହସ୍ରଂ ଶତପତ୍ରଂ ଚ ଅନ୍ନଦାନେ ତିଲାଚଲେ
ଅନ୍ନଦାନରେ ହଜାରପତ୍ର ଓ ତିଳାଚଳରେ।
ପ୍ରତିଷ୍ଠାଯାଂ ସୁଭଦ୍ରଂ ଚ ସର୍ଵତୋଭଦ୍ରମେଵ ଚ
ପ୍ରତିଷ୍ଠାବେଳେ ଶୁଭ ଓ ସର୍ବତୋଭଦ୍ର ଦିଆଯିବ।
ଘଟପ୍ରସ୍ଥାପନେ ଚୈଵ ଗଜାହ୍ଵଂ ତୁରଗାସନମ୍
ଘଟ ପ୍ରତିଷ୍ଠାରେ ଗଜାହ୍ୱ ଓ ଘୋଡ଼ାର ଆସନ।
ଯସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଯଦ୍ବିଂବଂ ତତ୍ତୁ ତେନୈଵ ଯୋଜଯେତ୍
ଯେଉଁ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯେଉଁ ବିମ୍ବ ଉପଯୁକ୍ତ, ସେଠି ସେହି ବିମ୍ବ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵିହସ୍ତା ଚତୁରସ୍ରା ଚ ଵେଦିକା ପରିକୀର୍ତିତା
ବେଦିକା ଦୁଇ ହସ୍ତ ଓ ଚତୁରସ୍ର ରୂପରେ ଥାଏ।
ଷଡଂଗୁଲା ନଵଵ୍ଯୂହେ ଵର୍ଧଯେଦ୍ଯଜ୍ଞକୋଵିଦଃ
ନବବ୍ୟୁହରେ ଯଜ୍ଞରେ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ୟକ୍ତି ଛଅ ଆଙ୍ଗୁଠି ଅଧିକ କରିବା ଉଚିତ।
କ୍ରୌଂଚପ୍ରାଣେ ତୁର୍ଯହସ୍ତଂ ମୁଷ୍ଟିହସ୍ତଂ ସମୁଚ୍ଛ୍ରିତମ୍ 2.1.21.
କ୍ରଉଞ୍ଚପ୍ରାଣରେ ଚାରି ହସ୍ତ ଓ ମୁଠି ଉଚ୍ଚତାରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
କୁର୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିତ୍ରିକ୍ରମାଦ୍ଧୀନମୁଚ୍ଛ୍ରାଯେ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଉଚ୍ଚତା ଦୁଇ କିମ୍ବା ତିନି ପଦ ଅଧିକ କମ କରିବା ଉଚିତ।
ଗ୍ରହାଣାଂ ପୌଷ୍ଟିକେ ପକ୍ଷେ ବାହ୍ଯଗ୍ରାମାଦିସାଧନେ
ଗ୍ରହମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ପୋଷଣ ଦେଇଥାନ୍ତି, ସେଠାରେ ବାହାର ଗାଁ ଓ ଏହା ପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ଥାନ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ପ୍ରଥମେ ମୁଷ୍ଟିହସ୍ତଃ ସ୍ଯାତ୍ସଂପୂର୍ଣେ ଶେଷମାନକୈଃ
ପ୍ରଥମେ ହାତକୁ ମୁଠି କରିବା ଉଚିତ୍; ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ଅବଶିଷ୍ଟ ମାପ ଦେଖିବା ଦରକାର।
ଶେଷା ଚୈଵ ଵରିଷ୍ଠା ଚ ଲଵଲୀ ଭିତ୍ତି ଵେଦିକା
ଯେଉଁଅଂଶ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଯାଏ ଓ ଯେଉଁଅଂଶ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଗୁଡିକ ହେଉଛି ଲବଳୀ, ଦିଵାଲ ଓ ବେଦି।
ଅଯଥାଵ୍ଯତ୍ଯଯେ ଦୋଷସ୍ତସ୍ମାଦ୍ଯତ୍ନେନ ସାଧଯେତ୍
ଯଦି ଭୁଲ୍ ବଦଳ ହୁଏ, ତେବେ ଏହା ଦୋଷ ହୁଏ; ସେଥିପାଇଁ ଯଥାସମ୍ଭବ ଶ୍ରମ କରି କାମ ସଫଳ କରିବା ଉଚିତ୍।
ମୁଷ୍ଟିବାହୁଞ୍ଚ ପ୍ରାଦେଶଂ ଵର୍ଧଯେତ୍ଷୋଡଶାଂଶକେ
ମୁଠି, ବାହୁ ଓ ପ୍ରାଦେଶକୁ ଏକ ଷୋଳଂଶ ଅଂଶ ବଢ଼ାଇବା ଉଚିତ୍।
ଦର୍ପଣାକାରକଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଯାଗକେ ଶାଂତି କର୍ମଣି
ଯଜ୍ଞ ଓ ଶାନ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଦର୍ପଣ ଆକାରରେ ଏହାକୁ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍।
ନିଶାରଣୈର୍ଗୋମଯୈଶ୍ଚ ଵେଦିକାଂ ଚ ପ୍ରଲେପଯେତ୍
ଗୋବର ଓ ରାତିର ମଳ ଦ୍ୱାରା ବେଦିକୁ ଲେପନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ହୀନଵୀର୍ଯଗଵାନାଂ ଚ ପୁରୀଷଂ ଧେନୁକଂ ତଥା
ଯେଉଁ ଗାଈ ଦୁର୍ବଳ ଶକ୍ତିର ଅଟେ, ସେମାନଙ୍କର ଗୋବର ଓ ଗଧିର ମଳ,
ଵର୍ଜଯେତ୍ସର୍ଵଯାଗେଷୁ ସ୍ଥଂଡିଲେଷୁ ପ୍ରଯତ୍ନତଃ 2.1.21.
ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞରେ, ବିଶେଷକରି ବେଦିରେ, ଏଗୁଡିକୁ ସାବଧାନରେ ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ୍।
ତସ୍ମାତ୍ପ୍ରଯତ୍ନତଃ କାର୍ଯଂ ଯତ୍ସୂତ୍ରଂ ଯଚ୍ଚ କୀଲକମ୍
ସେଥିପାଇଁ ଯଥାସମ୍ଭବ ଶ୍ରମ କରି ଯେଉଁ ସୂତ୍ର ଓ କିଳ ଦରକାର, ସେଗୁଡିକୁ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍।
ପୀତକାର୍ଯସ୍ରଜଂ ଚୈଵ କୀଲକଂ ସ୍ଵର୍ଣନିର୍ମିତମ୍
କିଳ ସୁନାରେ ତିଆରି ହେବା ଉଚିତ୍, ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ମାଳା ହଳଦିଆ ହେବା ଦରକାର।
ଗଣନାଯକେ ସୁପ୍ରଶସ୍ତଂ ଶୈଷେପାମାର୍ଗମେଵ ଚ
ଗଣନା ପ୍ରଧାନ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ହେବା ଦରକାର, ଏବଂ ଅବଶିଷ୍ଟ ପଥ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ସେମିତି।
ଷୋଡଶେ ଚାର୍କହସ୍ତେ ଚ ତତ୍ର ନେମିଯୁତଂ ଭଵେତ୍
ଷୋଳଂଶ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ହାତରେ ରିମ ସହିତ ଯୋଗ ହେବା ଦରକାର।
ମଣ୍ଡଲଦେଵରଚନାଵର୍ଣନମ୍ ଅର୍କାଂଗୁଲମିତଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ଚତୁରସ୍ରଂ ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍
ମଣ୍ଡଳ ଦେବତା ବିନ୍ୟାସ ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଙ୍ଗୁଠିର ମାପରେ ଚତୁରସ୍ର କ୍ଷେତ୍ର ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍।
ଗୁଣାଂଗୁଲଂ ପ୍ରତିଦିଶଂ ଵର୍ଧଯେତ୍ସୁଵିଚକ୍ଷଣଃ
ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ଏକ ଆଙ୍ଗୁଠିର ମାପ ବଢ଼ାଇବା ଉଚିତ୍।
ଦ୍ଵିହସ୍ତେ ଚୈଵ ସୂତ୍ରାଗ୍ରେ ତ୍ର୍ଯଂଗୁଲାନି ସମଂତତଃ
ସୂତ୍ରର ଶେଷରେ, ଦୁଇ ହାତ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ତିନି ଆଙ୍ଗୁଠି ମାପ ରଖିବା ଦରକାର।
ଏଵଂ ପୋଡଶହସ୍ତାଂତଂ ଵର୍ଧଯେତ୍କ୍ରମତଃ ସ୍ଵଯମ୍
ଏଭଳି ଭାବେ ନିଜେ ଦେଖିଦେଖି ଷୋଳହ ହାତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୀର୍ଘ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଦ୍ଵାଦଶାଂଗୁଲକଲ୍ପାଭ୍ଯାଂ ମଧୁହସ୍ତେ ଚ ମଂଡଲେ
ବାରୋଟି ଆଙ୍ଗୁଠିର ମାପ ଦ୍ୱାରା, ବେଦିର ମଧ୍ୟ ଓ ହାତରେ ମାପ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା ଉଚିତ୍।
ପଦ୍ମମାନଂ ଚତୁର୍ଦ୍ଧା ତୁ ଵୃତ୍ତଂ କୁର୍ଯାତ୍ସମଂତତଃ
ପଦ୍ମର ଆକାରଟି ଚାରି ଭାଗରେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୋଲାକାର ଓ ସମାନ ହେବା ଉଚିତ।
ତୃତୀଯେ ଦଲସଂଧୀଂଶ୍ଚ ଦଲାଗ୍ରାଣି ଚତୁର୍ଥକେ
ତୃତୀୟ ଭାଗରେ ପତ୍ରଗୁଡ଼ିକର ସଂଯୋଗସ୍ଥଳୀ, ଚତୁର୍ଥ ଭାଗରେ ପତ୍ରର ଶୀର୍ଷ ଅଂଶ ରଖିବାକୁ କହାଯାଇଛି।