ପୂଜ୍ଯତେ ଶିଵଲୋକେ ଚ ଵସ୍ଵାଦିତ୍ଯମରୁଦ୍ଗଣୈଃ
ସେ ଶିବଙ୍କ ଲୋକରେ ବସୁ, ଆଦିତ୍ୟ ଓ ମରୁତ ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି।
ଅକାମୋ ଯସ୍ତ୍ଵିମଂ କୁର୍ଯାଲ୍ଲକ୍ଷହୋମଂ ଯଥାଵିଧି
ଯିଏ ଇଚ୍ଛା ଛାଡ଼ି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏହି ଲକ୍ଷ ହୋମ କରେ,
ପୁତ୍ରାର୍ଥୀ ଲଭତେ ପୁତ୍ରଂ ଧନାର୍ଥୀ ଲଭତେ ଧନମ୍
ପୁଅ ଚାହାଁଥିବା ପୁଅ ପାଏ, ଧନ ଚାହାଁଥିବା ଧନ ପାଏ।
ଭ୍ରଷ୍ଟରାଜ୍ଯସ୍ତଥା ରାଜ୍ଯଂ ଶ୍ରୀକାମଃ ଶ୍ରିଯମାପ୍ନୁଯାତ୍
ରାଜ୍ୟ ହରାଇଥିବା ରାଜ୍ୟ ପୁନି ପାଏ, ଶ୍ରୀ ଆଶା କରୁଥିବା ଶ୍ରୀ ଲାଭ କରେ।
ନିଷ୍କାମଃ କୁରୁତେ ଯସ୍ତୁ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମାଧିଗଚ୍ଛତି
ଯିଏ କୌଣସି ଇଚ୍ଛା ବିନା ଏହା କରେ, ସେ ପରମ ବ୍ରହ୍ମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ଆଚାର୍ଯ ଏଵ ହୋତା ସ୍ଯାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାନାମସଂଭଵେ 2.1.20.
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉପଲବ୍ଧ ନଥିଲେ, ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ନିଜେ ପୁରୋହିତ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ଦର୍ଭାସନେଽତୋ ନ କୁଶେ ତୃଣେ ପତ୍ତ୍ରେ ତ୍ଵଚେଽପି ଚ
ତେଣୁ ଦର୍ଭା ଘାସ, କୁଶ ଘାସ, ତୃଣ, ପତ୍ର କିମ୍ବା ଚାମରେ ବସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତତ୍ର ଦାରୁମଯଂ କୁର୍ଯାଦାଗମଂ ଭଜତେ ଦ୍ଵିଜଃ
ଏହି ପରିସ୍ଥିତିରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାରମ୍ପରିକ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କାଠର ଆସନ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵିଜସଂସ୍କାରକାର୍ଯେଷୁ ପୂର୍ଣାଦୌ ଚାପି ଦକ୍ଷିଣା
ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ସଂସ୍କାର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଓ ଶେଷରେ ମଧ୍ୟ ଦକ୍ଷିଣା ଦେବା ଉଚିତ।
ମଣ୍ଡଲଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ଯଦଧୀନା ଭଵେତ୍ସିଦ୍ଧିସ୍ତସ୍ମାତ୍କୁର୍ଯାତ୍ସମାହିତଃ
ଯେଉଁ ନିୟମ ଉପରେ ସିଦ୍ଧି ନିର୍ଭର କରେ, ସେହିପରି ଏହାକୁ ଏକାଗ୍ର ମନେ କରିବା ଉଚିତ।
ଦେଵାଃ ପଦ୍ମାସନସ୍ଥାଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯଂତି ଵସଂତି ଚ
ଦେବତାମାନେ ପଦ୍ମାସନ ଉପରେ ବସି, ସେଠାରେ ବାସ କରିବେ ଓ ରହିବେ।
ଅତୋ ମଂଡଲଵିଚ୍ଛେଦଂ ଯସ୍ମାଦ୍ଦଶଗୁଣଂ ଭଵେତ୍
ଏହିପରି, ଯଦି ମଣ୍ଡଳ ଭଙ୍ଗ ହୁଏ, ତେବେ ତାହାର ପରିଣାମ ଦଶଗୁଣ ହୁଏ।
ତ୍ରିଶତଂ ଵଂଦନେ ସାଧ୍ଯେ ସହସ୍ରଂ ଚ ରଜୋଽଷ୍ଟକମ୍
ପୂଜା ପାଇଁ ତିନିଶଏ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଆଠ ପ୍ରକାର ଧୂଳି ପାଇଁ ହଜାରଟି ଦିଆଯିବା ଦରକାର।
ଯନ୍ତ୍ରେ ମଣୌ ଶାଲଗ୍ରାମେ ପ୍ରତିମାଯାଂ ଵିଶେଷତଃ
ଏହି ଯନ୍ତ୍ର, ମଣି, ଶାଳଗ୍ରାମ ଓ ପ୍ରତିମାରେ ବିଶେଷ ଭାବରେ।
ରଜୋଯୁକ୍ତଂ ଲିଖେଦ୍ଯସ୍ତୁ ପୂଜାକାର୍ଯେ ଵିଭୂତଯେ
ଯେଉଁଠି ପୂଜାର କାମ ପାଇଁ ଧୂଳି ଦେଇ ଲେଖାଯାଏ, ତାହା ଶ୍ରୀବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ହୁଏ।
ଚତୁରସ୍ରଂ ନଵଂ ଵ୍ଯୂହଂ କ୍ରୌଂଚପ୍ରାଣଂ ଚତୁ ର୍ଵିଧମ୍
ଚତୁରସ୍ର, ନବବ୍ୟୁହ, କ୍ରଉଞ୍ଚପ୍ରାଣ ଓ ଚାରି ପ୍ରକାର ରୂପ।
ପାରିଜାତଂ ଚଂଦ୍ରବିଂବଂ ସୂର୍ଯକାଂତଂ ଚ ଶେଖରମ୍
ପାରିଜାତ, ଚନ୍ଦ୍ରବିମ୍ବ, ସୂର୍ଯ୍ୟକାନ୍ତ ଓ ଶିରୋଭୂଷଣ।
ପଂଚାବ୍ଜଂ ଚୈଵ ମୈନାକଂ କାମରାଜଂ ଚ ପୁଷ୍କରମ୍
ପାଞ୍ଚ ଅମ୍ବୁଜ, ମୈନାକ, କାମରାଜ ଓ ପୁଷ୍କର।
ଚତ୍ଵାରିଂଶତ୍ତଥା ପଂଚସ୍ଵାଧିକଂ ପରିସଂଖ୍ଯଯା 2.1.21.
ଏହିପରି ମୋଟ ପଞ୍ଚଚାଳିସଟି ଗଣନାରେ ହୁଏ।
ପ୍ରଶସ୍ତଂ ଚାପି ଗୋମେଧେ କ୍ରୌଂଚଂ ଘ୍ରାଣଂ ଚତୁର୍ଵିଧମ୍
ଉତ୍ତମ ଗୋମେଧ, କ୍ରଉଞ୍ଚ, ଚାରି ପ୍ରକାର ଘ୍ରାଣ।
ସର୍ଵତ୍ର ସର୍ଵତୋଭଦ୍ରଂ ଚତୁରସ୍ରଂ ସୁଭଦ୍ରକମ୍
ସମସ୍ତଠାରେ ସର୍ବତୋଭଦ୍ର, ଚତୁରସ୍ର ଓ ଶୁଭ ରୂପ।
ଶକ୍ତାନାଂ କାମପକ୍ଷେ ଚ ପଂଚସିଂହାସନଂ ମହତ୍
ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ପାଇଁ, କାମପକ୍ଷରେ, ବଡ଼ ପାଞ୍ଚସିଂହାସନ।
ସହସ୍ରଂ ଶତପତ୍ରଂ ଚ ଅନ୍ନଦାନେ ତିଲାଚଲେ
ଅନ୍ନଦାନରେ ହଜାରପତ୍ର ଓ ତିଳାଚଳରେ।
ପ୍ରତିଷ୍ଠାଯାଂ ସୁଭଦ୍ରଂ ଚ ସର୍ଵତୋଭଦ୍ରମେଵ ଚ
ପ୍ରତିଷ୍ଠାବେଳେ ଶୁଭ ଓ ସର୍ବତୋଭଦ୍ର ଦିଆଯିବ।
ଘଟପ୍ରସ୍ଥାପନେ ଚୈଵ ଗଜାହ୍ଵଂ ତୁରଗାସନମ୍
ଘଟ ପ୍ରତିଷ୍ଠାରେ ଗଜାହ୍ୱ ଓ ଘୋଡ଼ାର ଆସନ।
ଯସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ଯଦ୍ବିଂବଂ ତତ୍ତୁ ତେନୈଵ ଯୋଜଯେତ୍
ଯେଉଁ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯେଉଁ ବିମ୍ବ ଉପଯୁକ୍ତ, ସେଠି ସେହି ବିମ୍ବ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।
ଦ୍ଵିହସ୍ତା ଚତୁରସ୍ରା ଚ ଵେଦିକା ପରିକୀର୍ତିତା
ବେଦିକା ଦୁଇ ହସ୍ତ ଓ ଚତୁରସ୍ର ରୂପରେ ଥାଏ।
ଷଡଂଗୁଲା ନଵଵ୍ଯୂହେ ଵର୍ଧଯେଦ୍ଯଜ୍ଞକୋଵିଦଃ
ନବବ୍ୟୁହରେ ଯଜ୍ଞରେ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ୟକ୍ତି ଛଅ ଆଙ୍ଗୁଠି ଅଧିକ କରିବା ଉଚିତ।
କ୍ରୌଂଚପ୍ରାଣେ ତୁର୍ଯହସ୍ତଂ ମୁଷ୍ଟିହସ୍ତଂ ସମୁଚ୍ଛ୍ରିତମ୍ 2.1.21.
କ୍ରଉଞ୍ଚପ୍ରାଣରେ ଚାରି ହସ୍ତ ଓ ମୁଠି ଉଚ୍ଚତାରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
କୁର୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିତ୍ରିକ୍ରମାଦ୍ଧୀନମୁଚ୍ଛ୍ରାଯେ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଉଚ୍ଚତା ଦୁଇ କିମ୍ବା ତିନି ପଦ ଅଧିକ କମ କରିବା ଉଚିତ।