ଦ୍ଵିତୀଯେଽହ୍ନି ଦ୍ଵିସାହସ୍ରଂ ତୃତୀଯେ ତୁ ସହସ୍ରକମ୍
ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନରେ ଦୁଇ ହଜାର, ତୃତୀୟ ଦିନରେ ଏକ ହଜାର ଦେବା ଉଚିତ।
ନଵାହେ କଲ୍ପଯେଲ୍ଲକ୍ଷମେକୈକାଂଗଂ ଦିନେ ଦିନେ
ନଅ ଦିନର କ୍ରିୟାରେ, ପ୍ରତି ଅଂଶ ପାଇଁ ପ୍ରତିଦିନ ଲକ୍ଷ ନିବେଦନ କରିବା ଉଚିତ।
କୋଟିହୋମେ ଚ ତିଥ୍ଯଂଗେ ଶତଭାଗେନ କଲ୍ପଯେତ୍
କୋଟି ହୋମରେ ତିଥି ଅଂଶ ଅନୁଯାୟୀ ଶତଭାଗରେ ବାଣ୍ଟି କରିବା ଉଚିତ।
ନିତ୍ଯମେକଂ ଦିନେ ଦଦ୍ଯାତ୍ପୃଥଙ୍ନିତ୍ଯଂ ନ ଚାଚରେତ୍
ପ୍ରତିଦିନ ଏକ ଦେଇବା ଉଚିତ, ଦିନେ ଦିନେ ଅଲଗା ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅଯୁତେ ଲକ୍ଷହୋମେ ଚ କୋଟିହୋମେ ଚ ସର୍ଵଦା
ଯେତେବେଳେ ଦଶ ହଜାର, ଲକ୍ଷ କିମ୍ବା କୋଟି ହୋମ ହୁଏ, ସେଉଁଠି ସବୁବେଳେ—
ମହୋତ୍ସଵେ ଦ୍ଵିତୀଯେ ତୁ ବଲିଦାନଂ ତଥୈଵ ଚ
ବଡ଼ ଉତ୍ସବର ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନରେ ମଧ୍ୟ ବଳି ଦେବା ନିୟମ ଅଛି।
ପଞ୍ଚାହେ ତୁ ତୃତୀଯେଽହ୍ନି ବଲିଦାନଂ ପ୍ରଶସ୍ଯତେ 2.1.14.
ପାଞ୍ଚ ଦିନର କ୍ରିୟାରେ, ତୃତୀୟ ଦିନରେ ବଳି ଦେବା ପ୍ରଶଂସିତ।
ପଞ୍ଚାହେ ଦ୍ଵାଦଶାହେ ତୁ ଦ୍ଵାତ୍ରିଂଶତ୍ଷୋଡଶେଽହନି
ପାଞ୍ଚ ଦିନ, ଦ୍ୱାଦଶ ଦିନ, ବତିଶି ଦିନ କିମ୍ବା ଷୋଳ ଦିନର କ୍ରିୟାରେ—
କୁଣ୍ଡସଂସ୍କାରଵର୍ଣନମ୍ ଅସଂସ୍କୃତେ ଚାର୍ଥହାନିସ୍ତସ୍ମାତ୍ସଂସ୍କୃତ୍ଯ ହୋମଯେତ୍
କୁଣ୍ଡ ପବିତ୍ର କରିବା ବିଷୟରେ: ଯଦି ପବିତ୍ର କରାଯାଏ ନାହିଁ, ତେବେ ଲକ୍ଷ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୁଏ; ତେଣୁ ପ୍ରଥମେ ପବିତ୍ର କରି, ପରେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଷ୍ଟାଦଶ ସ୍ଯୁଃ ସଂସ୍କାରାଃ କୁଣ୍ଡାନାଂ ତତ୍ର ଦର୍ଶିତାଃ
ଏଠାରେ କୁଣ୍ଡ ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ଅଠର ଧରଣର ପ୍ରକ୍ରିୟା ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି।
ତ୍ରିସୂତ୍ରୀକରଣଂ ପଶ୍ଚାଦ୍ଵୃତ୍ତସୂତ୍ରଂ ନିପାତଯେତ୍
ତିନିଟି ସୂତା ବନ୍ଧିବା ପରେ, ଗୋଲାକାର ସୂତାକୁ ଠିକ୍ ସ୍ଥାନରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଜିହ୍ଵାଂ ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍ପଶ୍ଚାତ୍ତସ୍ମାଦଗ୍ନିଂ ସମାହରେତ୍
ତାପରେ ଜିହ୍ବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଦରକାର, ଏବଂ ସେଥିପରେ ଅଗ୍ନିକୁ ଆଣିବା ଉଚିତ।
ନଦୀପର୍ଵତଶାଲାଭ୍ଯଃ ସ୍ତ୍ରୀହସ୍ତାତ୍ପରିଵର୍ଜଯେତ୍
ନଦୀ, ପାହାଡ଼, ଝୁପଡ଼ି କିମ୍ବା ଜଣେ ଜିଅର ହାତରୁ ଏହା ନେବାକୁ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ତମଗ୍ନିଂ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣୀଯାଦାତ୍ମନୋଽଭିମୁଖଂ ଯଥା
ସେ ଅଗ୍ନିକୁ ଏମିତି ଭାବେ ନେବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠି ଅଗ୍ନି ସ୍ୱୟଂ ଦିଗରେ ଦେଖିବ।
ଵାଗୀଶ୍ଵରୀମୃତୁସ୍ନାତାଂ ଵାଗୀଶ୍ଵରସମାଗତାମ୍
ଯିଏ ରଜୋନିବୃତି ପରେ ସ୍ନାନ କରିଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯିଏ ବାଣୀଦେବୀ ସହିତ ଏକତ୍ର ହୋଇଛନ୍ତି,
କାଲବୀଜେନ ଚୈଶାନ୍ଯାଂ ଯୋନାଵଗ୍ନିଂ ଵିନିକ୍ଷିପେତ୍
ସେ ନାରୀ, କାଳବୀଜ ସହିତ ଅଗ୍ନିକୁ ଉତ୍ତରପୂର୍ବ ଦିଗର ଗର୍ଭସ୍ଥାନରେ ରଖିବା ଉଚିତ।
ପିତୃପିଙ୍ଗଲ ଦହଦହ ପଂଚଯୁଗ୍ମମୁଦୀର୍ଯ ଚ
‘ପିତୃପିଙ୍ଗଳ, ପଡ଼, ପଡ଼’ ବୋଲି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ପାଞ୍ଚ ଯୁଗଳ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଵହ୍ନିବର୍ହିଷି ସଂଯୁକ୍ତାଃ ସାଦିଯାଂତାଃ ସବିଂଦଵଃ 2.1.15.
ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନିରେ ଦର୍ଭା ସହିତ ଯୋଗ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଉପହାର ଓ ତିଳକାଣ୍ଡ ସହିତ ଅଛନ୍ତି।
ଜିହ୍ଵାସ୍ତାସ୍ତ୍ରିଵିଧାଃ ପ୍ରୋକ୍ତା ଯଜ୍ଞଦତ୍ତେନ ସତ୍ତମାଃ
ଯଜ୍ଞଦତ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିନି ପ୍ରକାର ଜିହ୍ବା ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ।
ତ୍ରିମଧ୍ଵକ୍ତୈର୍ଯତ୍ର ହୋମଂ କର୍ଣିକାଯାଂ ଚ ହୋମଯେତ୍
ଯେଉଁଠି ତିନି ପ୍ରକାର ମଧୁ ସହିତ ହୋମ କରାଯାଏ, ସେଠି କର୍ଣ୍ଣିକା ମଧ୍ୟରେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ବହୁରୂପାତିରୂପା ଚ ସାତ୍ତ୍ଵିକା ଯୋଗକର୍ମସୁ
ଯିଏ ବହୁ ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି, ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ରୂପ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଯୋଗ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣ ଥାଏ,
ଲୋହିତାସ୍ଯାତ୍କରାଲାସ୍ଯାତ୍କାଲୀଭାସସ୍ଯ ଇତ୍ଯପି
ଲାଲ୍ ମୁହଁ, ଭୟଙ୍କର ମୁହଁ, ଏବଂ କାଳୀଙ୍କ ଆକୃତି ଥିବା ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ସମିଦ୍ଭେଦେଷୁ ଯା ଜିହ୍ଵାସ୍ତାସ୍ତୁ ତେନୈଵ ଯୋଜଯେତ୍
ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଇଂଧନରେ ଜିହ୍ବା ଅଛି, ସେମାନେ ଯେଉଁଠି ଯୋଗ୍ୟ, ସେଉଁଠି ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିମଧ୍ଵକ୍ତୈର୍ଯଥା ହୋମଂ କର୍ଣିକାଯାଂ ଚ ହୋମଯେତ୍
ଯେପରି ତିନି ପ୍ରକାର ମଧୁ ସହିତ ହୋମ କରାଯାଏ, ସେପରି କର୍ଣ୍ଣିକା ମଧ୍ୟରେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ।
ବହୁରୂପା ପୁଷ୍ପହୋମେ କୃଷ୍ଣା ଚାନ୍ନେନ ପାଯସୈଃ ।। ଇକ୍ଷୁହୋମେ ପଦ୍ମରାଗା ସୁଵର୍ଣା ପଦ୍ମହୋମକେ
ଫୁଲ ହୋମରେ ବହୁ ରୂପ ଥାଏ, ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାୟସ ସହିତ କୃଷ୍ଣ ରୂପ ଥାଏ; ଇଖୁ ହୋମରେ ପଦ୍ମରାଗ ରଙ୍ଗ ଥାଏ, ପଦ୍ମ ହୋମରେ ସୁନା ରୂପ ଥାଏ।
ଲୋହିତା ପଦ୍ମହୋମେ ଚ ଶ୍ଵେତା ଵୈ ବିଲ୍ଵପତ୍ରକେ
ପଦ୍ମ ହୋମରେ ଲାଲ୍ ରୂପ ଥାଏ, ବିଳ୍ବପତ୍ର ସହିତ ଶ୍ୱେତ ରୂପ ଥାଏ।
ଲୋହିତାସ୍ଯା ପିତୃହୋମେ ତତୋ ଜ୍ଞେଯା ମନୋଜଵା
ପିତୃ ହୋମରେ ଲାଲ୍ ମୁହଁ ଥାଏ, ତାପରେ ଦ୍ରୁତ ବୁଦ୍ଧି ଥିବା ଜଣେ ଜଣାଯିବେ।
ସମାନମାଜ୍ଯହୋମେ ଚ ନିଷଣ୍ଣଂ ଶେଷଵସ୍ତୁଷୁ 2.1.15.
ଘୃତ ହୋମରେ ଏହି ରୂପ ଥାଏ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟରେ ଯେଉଁଠି ଅବଶିଷ୍ଟ ଅଛି।
କର୍ଣହୋମେ ତୁ ଵୈ ଵ୍ଯାଧିର୍ନେତ୍ରେ ତଦ୍ଦ୍ଵଯମୀରିତମ୍
କାନରେ ଯଦି ହୋମ କରାଯାଏ, ତେବେ ରୋଗ ହେବ; ଆଉ ଆଖିରେ ଦେଲେ, ଦୁଇଟି ଆଖି ଦୁଃଖ ପାଇବ, ଏହିପରି କୁହାଯାଏ।
ପୁତ୍ରଂ ଵିପତ୍କରଂ ଚୈଵ ତସ୍ମାତ୍ତତ୍ର ନ ହୋମଯେତ୍
ପୁଅ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିବ; ତେଣୁ ସେଠାରେ କେବେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।