ଵସୁଂଧରାଯୋଗଭେଦେ ପ୍ରପଂଚେ ଵର୍ତମାଦିଶେତ୍
ଭୂମିର ଭିନ୍ନତା ଏବଂ ତାହାର ସଂଯୋଗ ଅନୁଯାୟୀ, ସଂସାରରେ ଆରମ୍ଭ ସ୍ଥାନ ଦର୍ଶାଇବା ଉଚିତ।
ଅଂକୁରାର୍ପଣଯାଗେ ଚ ଵୈଷ୍ଣଵେ ଯାଗକର୍ମଣି
ଅଙ୍କୁର ଅର୍ପଣ ଯଜ୍ଞରେ ଏବଂ ବୈଷ୍ଣବ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟରେ,
ମାର୍ଜାରପୌଷ୍ଟିକେ ଵୈରଂ ରମ୍ଯେ ଚ ଶାଂତିକେ ତଥା
ବିଲାଇ ପୋଷଣ, ଶତ୍ରୁତା, ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଯଜ୍ଞରେ,
ପୁରଶ୍ଚରଣକାମ୍ଯେଷୁ ଜ୍ଵରାଦୀନାଂ ଵିମୋକ୍ଷଣେ
ପୂର୍ବପୂଜା କାମନାରେ, ଜ୍ୱର ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ ରୋଗ ହଟାଇବାକୁ,
ଦେଵତାତୀର୍ଥଯାତ୍ରାଦୌ ମହାଯୁଦ୍ଧପ୍ରଵେଶନେ
ଦେବତା ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭରେ ଏବଂ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ପ୍ରବେଶ ସମୟରେ,
ମାରଣୋଚ୍ଚାଟନେ ଚୈଵ ତଥା ରୋଗୋପଶାଂତଯେ 2.1.13.
ମୃତ୍ୟୁ କିମ୍ବା ଦୂର କରିବା ଯଜ୍ଞରେ ଏବଂ ରୋଗ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ମଧ୍ୟ।
ଅଷ୍ଟାସ୍ରମବ୍ଜକୁଂଡଂ ଚ ସପ୍ତାସ୍ରଂ ନିଧିସାଧନେ
ଅଷ୍ଟଦଳ ପଦ୍ମ ଆକୃତି ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ସପ୍ତଭୁଜ ଆକୃତି ଧନ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ।
ଯାଵନ୍ନିମ୍ନଂ ଭଵେଦେଵ ଵିସ୍ତାରସ୍ତାଵଦେଵ ତୁ
ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡର ପ୍ରସ୍ଥ ଏତେ ହେବା ଉଚିତ ଯେତେ ଦୂର ତଳ ନ ହୁଏ।
ଅଯୁତାଦିଷୁ ହୋମେଷୁ ମେଖଲାଂ ଯୋଜଯେତ୍ସୁଧୀଃ
ବଡ଼ ହୋମ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ମେଖଳା ବ୍ୟବହାର କରିବେ।
କୋଣଵେଦରସୈର୍ମାନଂ ଯଥାଯୋଗ୍ଯମନୁକ୍ରମାତ୍
କୋଣ ଏବଂ ସୀମାରେ ମାପ ଯଥାଯଥିକ୍ରମରେ ନିଆଯିବା ଉଚିତ।
ଅରତ୍ନିମାତ୍ରେ କୁଂଡେ ତୁ ତ୍ରିଶ୍ଚୈକାଂଗୁଲତଃ କ୍ରମାତ୍
ଏକ ଅରତ୍ନି ଆକୃତିର ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ, ତିନି ଏବଂ ଏକ ଅଙ୍ଗୁଳ ମାପ କ୍ରମକ୍ରମେ ନିଆଯିବ।
ସପ୍ତମେଖଲକଂ ଯୁକ୍ତଂ ଲକ୍ଷହୋମେ ନ ଶସ୍ଯତେ
ସପ୍ତ ମେଖଳା ଥିବା ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ଲକ୍ଷ ହୋମ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ।
ଏକାଂଗୁଲାଦିମାନେନ ନେମିଂ ସଂଵର୍ଧଯେତ୍ସୁଧୀଃ
ଏକ ଅଙ୍ଗୁଳ ମାପରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ କୁଣ୍ଡର ପାର୍ଶ୍ୱ ବଢ଼ାଇବେ।
ଵସୁହସ୍ତେ ଭାନୁପଂକ୍ତିର୍ଯୁଗ୍ମହୀନେଽପି ତାଃ କ୍ରମାତ୍
ବସୁଙ୍କ ହାତରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ପଙ୍କ୍ତି ଯଥାକ୍ରମେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହୁଏ, ଯଦିଓ ଯୁଗଳ ନଥାଏ।
ପାର୍ଶ୍ଵତୋ ଯୋଜଯେତ୍ତତ୍ର ମେଖଲାସ୍ତା ଯଥାକ୍ରମମ୍ ।। । ସାର୍ଧାଂଗୁଲାଦିମାନେନ ନେମିଂ ସଂଵର୍ଧଯେତ୍ସୁଧୀଃ
ସେଠାରେ, ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଠିକ୍ ଅନୁକ୍ରମରେ ବାନ୍ଧ ଲଗାଇବା ଉଚିତ୍। ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକେ ଏକ ଓ ଅର୍ଧ ଆଙ୍ଗୁଳି ମାପରେ ଚକ୍ରକୁ ବଢ଼ାଇବେ।
ଏକମେଖଲଯାଗେନ ଯୋଜଯେଚ୍ଛକ୍ତିଭାଵତଃ 2.1.13.
ପ୍ରତ୍ୟେକ ବାନ୍ଧକୁ ତାହାର ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ୍।
କୁଂଡସ୍ଯ ରୂପଂ ଜାନୀଯାତ୍ପରମଂ ପ୍ରକୃତେର୍ଵପୁଃ
କୁଣ୍ଡର ଆକୃତିକୁ ପ୍ରକୃତିର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ରୂପ ବୋଲି ଜାଣିବା ଦରକାର।
ଷଟଚତୁର୍ଧା ଗୁଣାଯାମଵିସ୍ତାରୋନ୍ନତିଶାଲିନୀ
ଏହା ଛଅ କିମ୍ବା ଚାରି ଭାଗରେ ହେବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ଏଥିରେ ଲମ୍ବ, ପ୍ରସ୍ଥ ଓ ଉଚ୍ଚତା ଥିବା ଦରକାର।
ଏକୈକାଂଗୁଲତୋ ଯୋନିଂ କୁଂଡଶୂନ୍ଯେଷୁ ଵର୍ଧଯେତ୍
ଯେଉଁ କୁଣ୍ଡରେ ମଧ୍ୟରେ ଖାଲି ନାହିଁ, ସେଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଂଶ ପାଇଁ ଏକ ଆଙ୍ଗୁଳି ମାପରେ ଯୋନିକୁ ବଢ଼ାଇବା ଉଚିତ୍।
ସ୍ଥାପଯେତ୍କୁଂଡକୋଣେଷୁ ଯୋନିଂ ତାଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, କୁଣ୍ଡର କୋଣରେ ଯୋନିକୁ ରଖିବା ଉଚିତ୍।
ତତ୍ତୁ କୁଂଡାନୁରୂପଂ ଵା ସୁଵ୍ଯକ୍ତଂ ସୁମନୋହରମ୍
ସେଠି, ଯେଉଁ ଯୋନି ତିଆରି ହେଉଛି, ଏହା କୁଣ୍ଡ ସହିତ ମେଳ ଖାଇ ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ସୁନ୍ଦର ହେବା ଦରକାର।
ଯାଵଦ୍ଦ୍ଵଯପ୍ରମାଣେନ ଅର୍ଧାଂଗୁଲକ୍ରମାଦ୍ବହିଃ
ଦୁଇ ମାପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ବେଳେ ଅର୍ଧ ଆଙ୍ଗୁଳି କରି ବାହାରକୁ ବଢ଼ାଇବା ଉଚିତ୍।
ତତ୍ର ତତ୍ର ଭଵେତ୍କୁଂଡଂ ବିଂବଶୂନ୍ଯଂ ନ ହୋମଯେତ୍
ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ଥାନରେ, କୁଣ୍ଡ ମଧ୍ୟରେ ଚକ୍ର ନ ଥିଲେ, ସେଠାରେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅଵଟୋପି ଉମାଦେଵୀ ବିଂବଃ ଖ୍ଯାତଃ ସଦାଶିଵଃ
ଖାଲି ସ୍ଥାନ ହେଉଛି ଉମା ଦେବୀ, ଏବଂ ଚକ୍ର ସଦା ଶିବ ବୋଲି ପରିଚିତ।
ତ୍ରଯୋଦଶାଂଗୁଲଂ ହିତ୍ଵା ଵହ୍ନିହସ୍ତମଥାପି ଵା
ତେର ଆଙ୍ଗୁଳି କିମ୍ବା ଅଗ୍ନି ହସ୍ତ ଛାଡ଼ି ରଖିବା ଉଚିତ୍।
ତସ୍ଯ ଦକ୍ଷିଣଦିଗ୍ଭାଗେ ଅଗ୍ରତୋ ମଂଡଲଂ ଲିଖେତ୍ 2.1.13.
ତାହାର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ, ସାମ୍ନାରେ ଏକ ମଣ୍ଡଳ ଆଙ୍କିବା ଉଚିତ୍।
ଅର୍କହସ୍ତାଂତରେ କୁର୍ଯାଚ୍ଛତୋର୍ଧ୍ଵାଂତେ ଶତେନ ଵା
ସୂର୍ଯ୍ୟ ହସ୍ତ ଓ ଶତ ଅଂଶ ଉପରେ ମଧ୍ୟରେ ଏହାକୁ କରିବା ଉଚିତ୍।
ଯଜ୍ଞମାନଵିଧାନଵର୍ଣନମ୍ ଅମାନେନ ହତୋ ଯଜ୍ଞସ୍ତସ୍ମାନ୍ମାନଂ ନ ହାପଯେତ୍
ଯଦି ଯଜ୍ଞ ଭୁଲ୍ ମାପରେ କରାଯାଏ, ତେବେ ସେ ନଷ୍ଟ ହୁଏ; ତେଣୁ ମାପକୁ କେବେ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଶତାର୍ଧଂ ପ୍ରଥମଂ ମାନଂ ଶତସାହସ୍ରମେଵ ଚ
ପ୍ରଥମ ମାପ ହେଉଛି ଏକ ଓ ଅର୍ଧ ଶତ, ଏବଂ ଏକ ଶତ ହଜାର ମଧ୍ୟ।
ଅତଃ ପରଂ ତୁ ଵିଭଵେ ରାଜା ଵାନ୍ଯୋ ଦ୍ଧିଜୋତ୍ତମାଃ
ଏହାପରେ, ଯେଉଁଠାରେ ସମ୍ଭବ, ରାଜା କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିପାରିବେ।