ସ୍ଥାନଂ ଵିମର୍ଦିତଂ କୁର୍ଯାତ୍ଖନିତ୍ଵା ସେଚଯେଜ୍ଜଲୈଃ
ସ୍ଥାନଟି ଖୋଡ଼ି ଭଲଭାବେ ଚାପି ସମାନ କରି, ପରେ ଜଳ ଛିଟିବା ଉଚିତ।
ଅର୍କାଂଗୁଲମିତଂ ସୂତ୍ରଂ ଚତୁରସ୍ରଂ ପ୍ରକଲ୍ପଯେତ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଆଙ୍ଗୁଳ ମାପର ସୂତା ଦ୍ୱାରା ଚତୁରସ୍ର ଆକୃତି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ମାପଯେତ୍ତେନ ମାନେନ ତ୍ରିଵୃତ୍ତଂ କୁଂଡମୁଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍
ସେହି ମାପ ଦ୍ୱାରା ତିନି ଭାଗ ବୃତ୍ତାକାର ବେଦି ଚିହ୍ନଟ କରିବା ଉଚିତ।
ଵୃତ୍ତାନି କାଲିକାଦୀନି ବହିସ୍ତ୍ରୀଣି ଵିଵର୍ଜଯେତ୍
କାଳିକା ଓ ଅନ୍ୟ ତିନିଟି ବାହାର ଚକ୍ରକୁ ବାଦ ଦେବା ଉଚିତ।
ଦଶଧା ଭେଦଯେତ୍କ୍ଷେତ୍ରେ ଉର୍ଧ୍ଵାଧୋର୍ଧ୍ଵାଂଗୁଲଦ୍ଵଯମ୍
କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଦଶ ଭାଗରେ ବାଣ୍ଟିବା ଉଚିତ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାଗ ଦୁଇ ଆଙ୍ଗୁଳ ଉଚ୍ଚତାରେ।
ପଂଚଧା ଭେଦିତେ କ୍ଷେତ୍ରେ କାମଂ ଵା ଵିଭଜେତ୍ସୁଧୀଃ 2.1.13.
କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପାଞ୍ଚ ଭାଗରେ ବାଣ୍ଟିଲେ, ବିଦ୍ୱାନ୍ ବ୍ୟକ୍ତି ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ଆଉ ଭାଗ କରିପାରିବେ।
ଯୋନିସ୍ଥାନଂ ପ୍ରତିଷ୍ଠାପ୍ଯ ଅଶ୍ଵତ୍ଥସ୍ଯ ଦଲାକୃତିଃ
ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛର ପତ୍ର ଆକୃତିରେ ଉତ୍ପତ୍ତି ସ୍ଥାନକୁ ସ୍ଥାପନ କର।
ଚତୁରସ୍ରଂ ସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ସୂତ୍ରଂ ସଂକଲ୍ପଯୋଗତଃ
ଚାରିକୋଣା ଆକୃତି ଏକାଉଠି, ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନୁଯାୟୀ ସୂତା ବିନ୍ୟାସ କର।
ଶୃଂଗାଟକଂ ଯୁଗ୍ମପୁଟଂ ଷଡସ୍ରଂ କୁଂଡତ୍ରଯଂ ବୁଧାଃ
ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଶୃଙ୍ଗାଟକ, ଯୁଗଳ ପତ୍ର, ଷଡ୍ଭୁଜ ଏବଂ ତିନି ପ୍ରକାର ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ତିଆରି କରିବେ।
ଚତୁସ୍ରଂ ଭଵେତ୍କୁଂଡଂ ଦ୍ଵିଜସଂସ୍କାରକର୍ମଣି
ଦ୍ୱିଜଙ୍କ ଦିକ୍ଷା କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ଚାରିକୋଣା ହେବା ଉଚିତ।
ଵସୁଂଧରାଯୋଗଭେଦେ ପ୍ରପଂଚେ ଵର୍ତମାଦିଶେତ୍
ଭୂମିର ଭିନ୍ନତା ଏବଂ ତାହାର ସଂଯୋଗ ଅନୁଯାୟୀ, ସଂସାରରେ ଆରମ୍ଭ ସ୍ଥାନ ଦର୍ଶାଇବା ଉଚିତ।
ଅଂକୁରାର୍ପଣଯାଗେ ଚ ଵୈଷ୍ଣଵେ ଯାଗକର୍ମଣି
ଅଙ୍କୁର ଅର୍ପଣ ଯଜ୍ଞରେ ଏବଂ ବୈଷ୍ଣବ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟରେ,
ମାର୍ଜାରପୌଷ୍ଟିକେ ଵୈରଂ ରମ୍ଯେ ଚ ଶାଂତିକେ ତଥା
ବିଲାଇ ପୋଷଣ, ଶତ୍ରୁତା, ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଯଜ୍ଞରେ,
ପୁରଶ୍ଚରଣକାମ୍ଯେଷୁ ଜ୍ଵରାଦୀନାଂ ଵିମୋକ୍ଷଣେ
ପୂର୍ବପୂଜା କାମନାରେ, ଜ୍ୱର ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ ରୋଗ ହଟାଇବାକୁ,
ଦେଵତାତୀର୍ଥଯାତ୍ରାଦୌ ମହାଯୁଦ୍ଧପ୍ରଵେଶନେ
ଦେବତା ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭରେ ଏବଂ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ପ୍ରବେଶ ସମୟରେ,
ମାରଣୋଚ୍ଚାଟନେ ଚୈଵ ତଥା ରୋଗୋପଶାଂତଯେ 2.1.13.
ମୃତ୍ୟୁ କିମ୍ବା ଦୂର କରିବା ଯଜ୍ଞରେ ଏବଂ ରୋଗ ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ମଧ୍ୟ।
ଅଷ୍ଟାସ୍ରମବ୍ଜକୁଂଡଂ ଚ ସପ୍ତାସ୍ରଂ ନିଧିସାଧନେ
ଅଷ୍ଟଦଳ ପଦ୍ମ ଆକୃତି ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ସପ୍ତଭୁଜ ଆକୃତି ଧନ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ।
ଯାଵନ୍ନିମ୍ନଂ ଭଵେଦେଵ ଵିସ୍ତାରସ୍ତାଵଦେଵ ତୁ
ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡର ପ୍ରସ୍ଥ ଏତେ ହେବା ଉଚିତ ଯେତେ ଦୂର ତଳ ନ ହୁଏ।
ଅଯୁତାଦିଷୁ ହୋମେଷୁ ମେଖଲାଂ ଯୋଜଯେତ୍ସୁଧୀଃ
ବଡ଼ ହୋମ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ମେଖଳା ବ୍ୟବହାର କରିବେ।
କୋଣଵେଦରସୈର୍ମାନଂ ଯଥାଯୋଗ୍ଯମନୁକ୍ରମାତ୍
କୋଣ ଏବଂ ସୀମାରେ ମାପ ଯଥାଯଥିକ୍ରମରେ ନିଆଯିବା ଉଚିତ।
ଅରତ୍ନିମାତ୍ରେ କୁଂଡେ ତୁ ତ୍ରିଶ୍ଚୈକାଂଗୁଲତଃ କ୍ରମାତ୍
ଏକ ଅରତ୍ନି ଆକୃତିର ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ, ତିନି ଏବଂ ଏକ ଅଙ୍ଗୁଳ ମାପ କ୍ରମକ୍ରମେ ନିଆଯିବ।
ସପ୍ତମେଖଲକଂ ଯୁକ୍ତଂ ଲକ୍ଷହୋମେ ନ ଶସ୍ଯତେ
ସପ୍ତ ମେଖଳା ଥିବା ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ ଲକ୍ଷ ହୋମ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ।
ଏକାଂଗୁଲାଦିମାନେନ ନେମିଂ ସଂଵର୍ଧଯେତ୍ସୁଧୀଃ
ଏକ ଅଙ୍ଗୁଳ ମାପରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ କୁଣ୍ଡର ପାର୍ଶ୍ୱ ବଢ଼ାଇବେ।
ଵସୁହସ୍ତେ ଭାନୁପଂକ୍ତିର୍ଯୁଗ୍ମହୀନେଽପି ତାଃ କ୍ରମାତ୍
ବସୁଙ୍କ ହାତରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ପଙ୍କ୍ତି ଯଥାକ୍ରମେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହୁଏ, ଯଦିଓ ଯୁଗଳ ନଥାଏ।
ପାର୍ଶ୍ଵତୋ ଯୋଜଯେତ୍ତତ୍ର ମେଖଲାସ୍ତା ଯଥାକ୍ରମମ୍ ।। । ସାର୍ଧାଂଗୁଲାଦିମାନେନ ନେମିଂ ସଂଵର୍ଧଯେତ୍ସୁଧୀଃ
ସେଠାରେ, ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଠିକ୍ ଅନୁକ୍ରମରେ ବାନ୍ଧ ଲଗାଇବା ଉଚିତ୍। ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକେ ଏକ ଓ ଅର୍ଧ ଆଙ୍ଗୁଳି ମାପରେ ଚକ୍ରକୁ ବଢ଼ାଇବେ।
ଏକମେଖଲଯାଗେନ ଯୋଜଯେଚ୍ଛକ୍ତିଭାଵତଃ 2.1.13.
ପ୍ରତ୍ୟେକ ବାନ୍ଧକୁ ତାହାର ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ୍।
କୁଂଡସ୍ଯ ରୂପଂ ଜାନୀଯାତ୍ପରମଂ ପ୍ରକୃତେର୍ଵପୁଃ
କୁଣ୍ଡର ଆକୃତିକୁ ପ୍ରକୃତିର ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ରୂପ ବୋଲି ଜାଣିବା ଦରକାର।
ଷଟଚତୁର୍ଧା ଗୁଣାଯାମଵିସ୍ତାରୋନ୍ନତିଶାଲିନୀ
ଏହା ଛଅ କିମ୍ବା ଚାରି ଭାଗରେ ହେବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ଏଥିରେ ଲମ୍ବ, ପ୍ରସ୍ଥ ଓ ଉଚ୍ଚତା ଥିବା ଦରକାର।
ଏକୈକାଂଗୁଲତୋ ଯୋନିଂ କୁଂଡଶୂନ୍ଯେଷୁ ଵର୍ଧଯେତ୍
ଯେଉଁ କୁଣ୍ଡରେ ମଧ୍ୟରେ ଖାଲି ନାହିଁ, ସେଠାରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଂଶ ପାଇଁ ଏକ ଆଙ୍ଗୁଳି ମାପରେ ଯୋନିକୁ ବଢ଼ାଇବା ଉଚିତ୍।
ସ୍ଥାପଯେତ୍କୁଂଡକୋଣେଷୁ ଯୋନିଂ ତାଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, କୁଣ୍ଡର କୋଣରେ ଯୋନିକୁ ରଖିବା ଉଚିତ୍।