ଧୁଂଧୁକାରଶ୍ଚ ପ୍ରଦ୍ଯୋତଂ ହୃଦି ବାଣୈରତାଡଯତ୍
ଧୁଂଧୁକାର ପ୍ରଦ୍ୟୋତଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବାଣ ମାରିଲେ।
ଭ୍ରାତରଂ ନିହତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଵିଦ୍ଯୋତଶ୍ଚ ମହାଵଲଃ
ଭାଇ ମୃତ ହେବାକୁ ଦେଖି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଦ୍ୟୋତ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷୁବ୍ଧ ହେଲେ।
ତ୍ରିଭିଶ୍ଚ ତୋମରୈଃ ସୋଽପି ମୂର୍ଛିତୋ ଭୂମିମାଗମତ୍
ତିନିଟି ତୋମାର ଘାତରେ ସେ ଅଚେତନ ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ତଦା କୃଷ୍ଣକୁମାରୋଽସୌ ଗଜସ୍ଥସ୍ତ୍ଵରିତୋ ଯଯୌ
ତାପରେ କୃଷ୍ଣକୁମାର ହାତୀରେ ଚଢ଼ି ଦ୍ରୁତ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
ଭଲ୍ଲେନ ତେନ ସଂଭିନ୍ନୋ ମୃତଃ ସ୍ଵର୍ଗପୁରଂ ଯଯୌ 3.3.6.
ଏକ ଭାଲର ଘାତରେ ସେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରି, ସ୍ୱର୍ଗପୁରୀକୁ ଚଲିଗଲେ।
ରତ୍ନାଭାନୁର୍ମହାଵୀରୋଽଯୁଧ୍ଯତ୍ତେନ ସମନ୍ଵିତଃ
ମହାବୀର ରତ୍ନାଭାନୁ ତାଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ।
ଲକ୍ଷଣଂ ସହିତଂ ତାଭ୍ଯାଂ କ୍ରୁଦ୍ଧଂ ତଂ ସମଯୁଧ୍ଯତ
ଲକ୍ଷଣ, ସେଉଁଠି ଦୁଇଜଣଙ୍କ ସହ ମିଶି, କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ତାଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ରୁଦ୍ରାସ୍ତ୍ରୈର୍ମୋହଯାମାସ ଲକ୍ଷଣଂ ବଲଵତ୍ତରମ୍
ରୁଦ୍ରାସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରି ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲକ୍ଷଣଙ୍କୁ ମୁହଁଘୁଞ୍ଚାଇଦେଲେ।
ଧୁଂଧୁକାରଂ ମହୀରାଜଂ ଵୈଷ୍ଣଵୈଃ ସମମୋଜଯନ୍
ଧୁଂଧୁକାର ରାଜାଙ୍କୁ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ସହ ମିଶି ପରାଜିତ କରିଦେଲେ।
ଉଭୌ ସମବଲୌ ଵୀରୌ ଗଜପୃଷ୍ଠସ୍ଥିତୌ ରଣେ
ଦୁଇଜଣ ବୀର, ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ହାତୀର ପিঠିରେ ଦଢ଼ି ଦଢ଼ି ଦଠିଲେ।
ଯୁଯୁଧାତେ ବହୂନ୍ମାର୍ଗାନ୍କୃତଵଂତୌ ସୁଦୁର୍ଜଯୌ
ସେମାନେ ବହୁ ପ୍ରକାରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଦୁହେଁ ଦକ୍ଷ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଜୟ।
ହତେ ତସ୍ମିନ୍ମହାଵୀର୍ଯେ କାନ୍ଯକୁବ୍ଜା ଭଯାତୁରାଃ
ସେ ମହାବୀର ହତ ହେଲାପରେ, କାନ୍ୟକୁବ୍ଜ ଜନମାନେ ଭୟରେ ଭରିଗଲେ।
ରଣଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଗୃହଂ ଜଗ୍ମୁର୍ନୃପଶୋକପରାଯଣାଃ
ରାଜାଙ୍କ ଦୁଃଖରେ ଲୀନ ହୋଇ, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ଛାଡ଼ି ଘରକୁ ଚଲିଗଲେ।
ସ୍ଵଂସ୍ଵଂ ନିଵେଶନଂ ଜଗ୍ମୁର୍ମହୀରାଜଭଯାତୁରାଃ
ରାଜାଙ୍କ ଭୟରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ନିଜ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ମହୀରାଜସ୍ତୁ ବଲଵାନ୍ସପ୍ତଲକ୍ଷବଲାନ୍ଵିତଃ 3.3.6.
କିନ୍ତୁ ରାଜା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ ଓ ସାତ ଲକ୍ଷ ସେନା ସହିତ ଥିଲେ।
ତଥା ଭୀଷ୍ମଃ ପରିମଲୋ ଲକ୍ଷଣଃ ପିତରଂ ସ୍ଵକମ୍
ଏହିପରି ଭାବେ, ଭୀଷ୍ମ, ପରିମଳ ଓ ଲକ୍ଷଣ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ।
ଭୂମିରାଜସ୍ଯ ଵିଜଯୋ ଜଯଚଂଦଯଶୋ ରଣେ
ଭୂମିରାଜଙ୍କର ବିଜୟ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର କୀର୍ତି।
ଜଯଚଂଦ୍ରଃ କାନ୍ଯକୁବ୍ଜେ ଦେହଲ୍ଯାଂ ପୃଥିଵୀପତିଃ
କାନ୍ୟକୁବ୍ଜ ଓ ଦେହଳୀରେ ଜୟଚନ୍ଦ୍ର ପୃଥିବୀର ରାଜା ଥିଲେ।
ଭୀଷ୍ମଃ ସିଂହସ୍ଥିତେ ଗଂଗାକୂଲେ ଶକ୍ରପ୍ରପୂଜକଃ
ଭୀଷ୍ମ ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ସିଂହ ପରି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ମାସାଂତେ ଭଗଵାନିଂଦ୍ରୋ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତଦ୍ଭକ୍ତିମୁତ୍ତମାମ୍
ମାସ ଶେଷରେ ଭାଗ୍ୟବାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତିକୁ ଜାଣିଲେ।
ଦେହି ମେ ଵଡଵାଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ଯଦି ତୁଷ୍ଟୋ ଭଵାନ୍ପ୍ରଭୁଃ
"ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ଆପଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ତେବେ ମୋତେ ଦିବ୍ୟ ଅଶ୍ୱୀ ଦିଅ।"
ଦଦୌ ସ ଭଗଵାନିଂଦ୍ରସ୍ତତ୍ରୈଵାନ୍ତର୍ହିତୋଭଵତ୍
ସେଠାରେ ଭାଗ୍ୟବାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ର ଦେଲେ ଏବଂ ତୁରନ୍ତ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ତସ୍ମିନ୍କାଲେ ପରିମଲଃ ପିତୃଶୋକପରାଯଣଃ ପରୀକ୍ଷାର୍ଥଂ ଶିଵଃ ସାକ୍ଷାତ୍ସର୍ପରୋଗେଣ ତଂ ଗ୍ରସତ୍
ସେଇ ସମୟରେ ପରିମଳ ପିତୃଶୋକରେ ବିଲୀନ ଥିଲେ, ଶିବ ନିଜେ ସର୍ପ ରୋଗ ଦେଇ ପରୀକ୍ଷା କଲେ।
ଵ୍ଯତୀତେ ପଂଚମେ ମାସେ ନୃପଃ ଶକ୍ତିଵିଵର୍ଜିତଃ
ପାଞ୍ଚମ ମାସ ଶେଷ ହେବା ପରେ, ରାଜା ଶକ୍ତିହୀନ ହେଲେ।
ମରଣାଯ ଯଯୌ କାଶୀଂ ସ୍ଵପତ୍ନ୍ଯା ସହିତୋ ନୃପଃ
ମୃତ୍ୟୁ ପାଇଁ ରାଜା ତାଙ୍କର ରାଣୀଙ୍କ ସହ କାଶୀକୁ ଗଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ କଶ୍ଚିତ୍ପନ୍ନଗୋ ମୂଲସଂସ୍ଥିତଃ
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ଗଛ ମୂଳରେ ଏକ ସର୍ପ ବସିଥିଲା।
ରୁଦ୍ରାହିଂ ପନ୍ନଗଃ ପ୍ରାହ ଭଵାନ୍ନିର୍ଦଯ ମନ୍ଦଧୀଃ
ରୁଦ୍ରାହି ନାମକ ସର୍ପ କହିଲା: "ତୁମେ ନିଷ୍ଠୁର ଓ ମନ୍ଦବୁଦ୍ଧି।"
ମୂର୍ଖୋଽଯଂ ଭୂପତିଃ ସାକ୍ଷାଦାରନାଲଂ ପିବେନ୍ନହି 3.3.7.
"ଏହି ରାଜା ମୂର୍ଖ, ସେ ସିଧାସଳଖ ଗଳିତ ତାମା ମଧ୍ୟ ପିଇଦେବ।"
ରାଜ୍ଞୋ ଦେହେ ପରଂ ହର୍ଷଂ ପ୍ରତ୍ଯହଂ ପ୍ରାପ୍ତଵାନହମ୍
ପ୍ରତିଦିନ ମୁଁ ରାଜାଙ୍କ ଦେହରେ ବଡ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲି।
ମୂର୍ଖୋତ୍ର ଭୂପତିର୍ଯୋ ଵୈ ତୈଲୋଷ୍ଣଂ ଯନ୍ନ ଦତ୍ତଵାନ୍
ଏଠାରେ ରାଜା ମୂର୍ଖ, କାରଣ ସେ ଗରମ ତେଲ ଦେଇନଥିଲେ।