ତମେକଂ ସର୍ଵଵୃକ୍ଷାଣାଂ ଫଲପୁଷ୍ପାଦିଵୃଦ୍ଧିଦମ୍
ସେଇ ଏକ ଜିନିଷ ସମସ୍ତ ଗଛର ଫଳ ଓ ଫୁଲ ବୃଦ୍ଧି କରେ।
ତେନୋଦକାଦିସେକଶ୍ଚ କୃତୋ ଵୈ ଵୃଦ୍ଧିମାଦିଶେତ୍
ସେଥିରେ ପାଣି ଇତ୍ୟାଦି ସିଞ୍ଚନ କଲେ ବୃଦ୍ଧି ନିଶ୍ଚିତ।
ତେନାଶୋକେ ପ୍ରସେକଃ ସ୍ଯାତ୍ସହକାରସ୍ଯ ଵୃଦ୍ଧିମାନ୍
ଏହା ଦ୍ୱାରା ଅଶୋକ ଗଛରେ ସିଞ୍ଚନ କଲେ, ସହକାର ଗଛର ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ।
ଦୋହଦଂ ସର୍ଵଵୃକ୍ଷାଣାଂ ପୂଗାଦୀନାଂ ଵିଶେଷତଃ
ସମସ୍ତ ଗଛର ଆଶା, ବିଶେଷ କରି ପୁଗ ଓ ଅନ୍ୟ ଗଛମାନଙ୍କର।
ପ୍ରାକ୍ପ୍ରସୂତିର୍ଗଵାଦୀନାଂ ଛାଗାଦିମହିଷସ୍ଯ ଚ
ଗାଈ, ଛାଗଳ ଓ ମହିଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଶୁମାନଙ୍କର ଜନ୍ମ ପୂର୍ବରୁ,
ପରସ୍ଯ ସହକାରସ୍ଯ ଫଲଂ ସ୍ଯାନ୍ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ସହକାର ଗଛର ଫଳ ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କର ହୁଏ; ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତତ୍ର ମାସୈଃ ସର୍ଷପୈଶ୍ଚ ପୂରଯେନ୍ମର୍ଦଯେତ୍ତତଃ
ସେଠାରେ, କିଛି ମାସ ଧରି ସରସପ ଦାଣା ଭରିବା ଓ ପରେ ଛାତିବା ଉଚିତ।
ମୃତୋଽପି ଜୀଵଯେଚ୍ଛୀଘ୍ରଂ ମ୍ରିଯମାଣୋଽପି ଜୀଵତି 2.1.10.
ମୃତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତାକୁ ଶୀଘ୍ର ଜୀବନ୍ତ କରାଯାଏ; ମରୁଥିବାବେଳେ ମଧ୍ୟ ସେ ବଞ୍ଚିଥାଏ।
କ୍ଷୀରିକାତାମ୍ରକୈଃ ପତ୍ରୈର୍ଧୂମଂ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଦିନତ୍ରଯମ୍
କ୍ଷୀରିକାତାମ୍ର ଗଛର ପତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତିନି ଦିନ ଧୂପ ଦେବା ଉଚିତ।
ତତଃ ପ୍ରାଧାନ୍ଯତୋ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ଦ୍ରୁମାଣାଂ ଦୋହଦୋଽନ୍ଯଥା
ଏବେ ମୁଁ ଗଛମାନଙ୍କର ବିଶେଷ ଆକାଂକ୍ଷା କ୍ରମକ୍ରମେ କହିବି।
ପକ୍ଵାମ୍ରଂ ରୁଧିରଂ ଚୈଵ ଦାଡିମାନାଂ ପ୍ରଶସ୍ଯତେ
ଆମ୍ବ ଓ ଦାନା ଗଛ ପାଇଁ ପକ୍କ ଫଳ ଓ ରକ୍ତ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନାଯାଏ।
କ୍ଷୀରକେ ବଲଵୃଦ୍ଧିଃ ସ୍ଯାତ୍ତିଂଦୁକଃ କରମର୍ଦକଃ
କ୍ଷୀରକ ଗଛ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ; ଟିଣ୍ଡୁକ ଗଛ ପାଇଁ କରମର୍ଦ୍ଦକ ଫଳ ଉତ୍ତମ।
ସପୂତିମାଂସଂ ସଘୃତଂ ନାଲିକେରସ୍ଯ ରୋହିତମ୍
ନାଡ଼ିଆ ପାଇଁ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ ମାଂସ, ଘିଅ ଓ ଲାଲ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ।
କପିତ୍ଥବିଲ୍ଵଯୋଃ ସେକଂ ଗୁଡତୋଯେନ ସେଚଯେତ୍
କପିଠ ଓ ବେଲ ଗଛ ପାଇଁ ଗୁଡ଼ ମିଶା ଜଳରେ ଚିଟାଇବା ଉଚିତ।
ଗଂଧତୋଯସିତକରଂ ସର୍ପନିର୍ମୋକଧୂପକମ୍
ସୁଗନ୍ଧିତ ଜଳ, ସିଧା ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ସାପ ଛାଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଧୂପ ଦେବା ଉଚିତ।
ରଥ୍ଯାଵୃକ୍ଷେ ପ୍ରତିଷ୍ଠାପ୍ଯ ଫଲଵାଞ୍ଜାଯତେ ତତଃ
ରାସ୍ତାପାଖରେ ଥିବା ଗଛରେ ଏହାକୁ ରୋପିଲେ, ସେଠାରେ ଫଳ ହୁଏ।
ଦଦ୍ଯାଦ୍ଧୂପଂ ଧାନ୍ଯମଧ୍ଯେ ଧାନ୍ଯଵୃଦ୍ଧିଶ୍ଚ ଜାଯତେ
ଧାନ ମଧ୍ୟରେ ଧୂପ ଦେଲେ, ଧାନର ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ।
ଏରଂଡତୈଲଯୋଗେନ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଧୂପଂ ନିଶାଗମେ 2.1.10.
ଏରଣ୍ଡ ତେଲ ମିଶାଇ ରାତି ପଡ଼ିଲେ ଧୂପ ଦେବା ଉଚିତ।
କରିଵିଷ୍ଠାମୃଚ୍ଛଵିଷ୍ଠାଂ କୃତ୍ତିକାଯାଂ ସମାହରେତ୍
କୃତ୍ତିକା ନକ୍ଷତ୍ରରେ ହାତୀ ଓ ଡ଼େଙ୍କା ପୋଖାର ଗୋବର ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଶ୍ଵତ୍ଥମୂଲେ ଦଶହସ୍ତମାତ୍ରଂ କ୍ଷେତ୍ରଂ ପଵିତ୍ରଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମସ୍ଯ
ଅଶ୍ୱଥ ଗଛର ମୂଳରେ ଦଶ ହସ୍ତ ଆକାରର ଜମି ପୁରୁଷୋତ୍ତମଙ୍କ ପାଇଁ ପବିତ୍ର।
ବାହୁଵିଂଶାଂତରେ ରୋପେତ୍ସହକାରଂ ସ ଧର୍ମଵିତ୍
ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଏକ ଗଛରୁ କୋଡ଼ିଏ ବାହୁ ଦୂରରେ ସହକାର ଗଛ ରୋପିବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୈପର୍ଣିକଂ ଚ ପୁନ୍ନାଗଂ ଶ୍ରୀଵୃକ୍ଷଂ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ତରୌ
ଶ୍ରୈପର୍ଣ୍ଣିକ, ପୁନ୍ନାଗ ଓ ଶୁଭ ଗଛକୁ ମୂଳ ଗଛର ଦୁଇଗୁଣା ଦୂରରେ ରୋପିବା ଉଚିତ।
ଶୈଲେଷ୍ଟକାଦିରଚିତେ ଚତୁର୍ହସ୍ତେ ତୁ ସଂମିତେ
ପାଥର, ଇଟ୍ ବା ଏହା ସଦୃଶ ଜିନିଷରେ ତିଆରି, ଚାରି ହସ୍ତ ଲମ୍ବା ମାପରେ ହେବା ଉଚିତ।
ଶ୍ରୀଵିଷ୍ଣୋର୍ଵୃକ୍ଷପକ୍ଷେ ଚ ଵରୁଣେଷ୍ଟଂ ଚ କୂପକେ
ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସମର୍ପିତ ଗଛର ପାଖରେ ଏବଂ ବରୁଣଙ୍କ ପାଇଁ ଛୋଟ କୂଆରେ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଗ୍ନିକାର୍ଯଂ ଵିନା କୁର୍ଯାତ୍ପ୍ରକୁର୍ଯାଚ୍ଚ ସତାଂ ଗତିମ୍
ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ ବିନା କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହା ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାନଙ୍କର ପଥ ଲାଭ ହୁଏ।
ଅନ୍ଯେଷାଂ ଚୈଵ ଵୃକ୍ଷେ ଚ ତଥା ଚ ତୁଲସୀଵନେ
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗଛମାନେ ଏବଂ ତୁଳସୀ ବନରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରିବା ଉଚିତ।
ଵୃକ୍ଷାନ୍ଵାନେନ ସଂସ୍କୃତ୍ଯ ଵାସୋଭିରଭିଵେଷ୍ଟଯେତ୍
ଏହିପରି ଭାବେ ଗଛମାନେକୁ ସଂସ୍କାର କରି, ପରେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବସ୍ତ୍ରରେ ପୋଟିବା ଉଚିତ।
ତୁଲସ୍ଯାଃ ସହକାରସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଵୃକ୍ଷସ୍ଯ ଚୈଵ ହି 2.1.10.
ତୁଳସୀ, ସହକାର ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମ ଗଛ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କରିବା ଉଚିତ।
ତନ୍ତ୍ରାତ୍ମକପ୍ରତିଷ୍ଠାଵର୍ଣନମ୍ ସୂତ ଉଵାଚ ଅଥ ତଂତ୍ରଵିଧିଂ ଵକ୍ଷ୍ଯେ ପୁରାଣେଷ୍ଵପି ଗୀଯତେ
ତନ୍ତ୍ର ପ୍ରକାରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ବିବରଣୀ। ସୂତ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ: ଏବେ ମୁଁ ତନ୍ତ୍ର ବିଧି କହିବି, ଯାହା ପୁରାଣରେ ମଧ୍ୟ ଗାଯିତା।
ଶତଵୃକ୍ଷକ୍ଷୁଦ୍ରଵୃକ୍ଷେ ଦଶଦ୍ଵାଦଶ ଵୃକ୍ଷକେ
ଶତଗଛ, କିମ୍ବା ଛୋଟ ଗଛ, କିମ୍ବା ଦଶ ବା ବାରଟି ଗଛ ପାଇଁ ଏହି ବିଧି ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ।