ଚକ୍ରାକାରୋ ଲକ୍ଷହୋମେ କୋଟିହୋମେ ହଲାକୃତିଃ
ଲକ୍ଷ ହୋମରେ ଚକ୍ର ଆକୃତିରେ ଏବଂ କୋଟି ହୋମରେ ହଳ ଆକୃତିରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ଶସ୍ଯୋଦିତାଂ ଭୂମିଂ ଶୁଦ୍ଧାଂ ପୂର୍ଵପ୍ଲଵାନ୍ଵିତାମ୍
ଏଭଳି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୂମି ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରବାହିତ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ହେବା ଦରକାର।
ସୋମଂ ଚ ନାଗରାଜାନଂ ତତୋ ବୀଜଂ ସୁଶୋଧଯେତ୍
ସୋମ ଓ ନାଗରାଜକୁ ପରିଶୁଧ୍ଧ କରି, ପରେ ବୀଜକୁ ଭଲଭାବେ ଶୁଧାଇବା ଉଚିତ।
ଦିନଦ୍ଵଯାଂତରେ ଚୈଵ ମଂତ୍ରୈଶ୍ଚ ପରିମଂତ୍ରଯେତ୍
ଦୁଇ ଦିନ ବ୍ୟବଧାନ ପରେ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵମସ୍ଯେତି ମଂତ୍ରେଣ ତ୍ରିଧା ଜପ୍ତ୍ଵା ଵିମାର୍ଜଯେତ୍
'ଏଭଳି ତାହାର' ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ତିନିଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଭଲଭାବେ ପୋଛି ଶୁଧ କରିବା ଉଚିତ।
ଇତ୍ଯଗୃହୀତମନୁନା ପଞ୍ଚଧା ପରିମଂତ୍ରିତମ୍
ଏଭଳି ଗ୍ରହଣ ନହୋଇଥିବା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପାଞ୍ଚଥର ପୂଜା କରାଯାଏ।
ଭାର୍ଯାମୃତୁମତୀଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ପଞ୍ଚମେଽହନି ସତ୍ତମାଃ
ଅମୃତମତୀ ନାମକ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ ପଞ୍ଚମ ଦିନରେ, ହେ ସଜ୍ଜନମାନେ,
ଏଵଂ ଵୃକ୍ଷସ୍ଯ ସଂସ୍କାରମଧ୍ଯେଽପି ତ୍ଵନୁଗଚ୍ଛତି
ଏଭଳି ଗଛର ସଂସ୍କାର ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଚାଲିବା ଉଚିତ।
ତୁଲସ୍ଯା ବୀଜମାଦାଯ ଵୈଷ୍ଣଵର୍କ୍ଷେ ଦ୍ଵିଜୋଽହନି 2.1.10.
ଦ୍ୱିଜମାନେ ଦିନେ ତୁଳସୀର ବୀଜ ନେଇ ଏକ ଭକ୍ତିମୟ ବୃକ୍ଷରେ ରୋପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଏତାଂ ତୁ ସ୍ଵର୍ଗମାପ୍ନୋତି ସିତକୁଂଭେ ନିପାତଯେତ୍
ଏହି ବୀଜକୁ ଧଳା ମାଟିର ମଟକାରେ ରଖିଲେ, ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ଅଵିଧୌ କୂପଵାପ୍ଯାଦୌ ଖନନେ ସୂଯତେ କ୍ଵଚିତ୍ ଲଭଂତେ ନ ଫଲଂ ତେଷାମିହ ଚାଭ୍ଯେତ୍ଯଧୋଗତିମ୍
ଯଦି ଏହାକୁ ଅଯୋଗ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ, ଯେପରିକି କୁଆଁ, ପୋଖରୀ କିମ୍ବା ଖୋଦା ଗଡ଼ିରେ ରୋପାଯାଏ, କେବେ କେବେ ଗଛ ହେଉଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ଏହିପରି କାମ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଏଠାରେ ଫଳ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ବରଂ ତଳକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ନଦୀତୀରେ ଶ୍ମଶାନେ ଚ ସ୍ଵଗୃହସ୍ଯ ଚ ଦକ୍ଷିଣେ
ନଦୀ କୂଳରେ, ଶ୍ମଶାନରେ କିମ୍ବା ନିଜ ଘରର ଦକ୍ଷିଣ ପଟେ—
ପତ୍ରପୁଷ୍ପଫଲାନାଂ ଚ ରଜୋରେଣୁସମାଗମାଃ
ଯେତେବେଳେ ପତ୍ର, ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଧୂଳି କିମ୍ବା ରେଣୁ ସହିତ ମିଶିଯାଏ—
ଯସ୍ତୁ ଵୃକ୍ଷଂ ପ୍ରକୁରୁତେ ଛାଯାପୁଷ୍ପଫଲୋପଗମ୍ କୀର୍ତିଶ୍ଚ ମାନୁଷେ ଲୋକେ ପ୍ରତ୍ଯଭ୍ଯେତି ଶୁଭଂ ଫଲମ୍
ଯେଉଁଠି ଗଛ ଛାୟା, ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଦେଉଛି, ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଏପରି ଗଛ ରୋପନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଶୁଭ ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ଅତୀତାନାଗତାଶ୍ଚାତଃ ପିତୄନ୍ସ ସ୍ଵର୍ଗତୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଗତ ଓ ଆଗାମୀ ପିତୃମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଅପୁତ୍ରସ୍ଯ ହି ପୁତ୍ରତ୍ତ୍ଵଂ ପାଦପା ଇହ କୁର୍ଵତେ
ଯାହାଙ୍କର ପୁଅ ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଗଛମାନେ ପୁଅ ସମାନ ହୁଅନ୍ତି।
ଶତୈଃ ପୁତ୍ରସହସ୍ରାଣାମେକ ଏଵ ଵିଶିଷ୍ଯତେ
ଶତ, ସହସ୍ର ପୁଅ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଗଛ ଏକଟି ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ମୁକ୍ତିହେତୁଃ ସହସ୍ରାଣାଂ ଲକ୍ଷକୋଟୀନି ଯାନି ଚ
ହଜାର, ଲକ୍ଷ, କୋଟି ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମୁକ୍ତିର କାରଣ ହେଉଛି ଏକ ଗଛ।
ପ୍ଲକ୍ଷୋ ଭାର୍ଯାପ୍ରଦଶ୍ଚୈଵ ବିଲ୍ଵ ଆଯୁଷ୍ଯଦଃ ସ୍ମୃତଃ 2.1.10.
ପ୍ଲକ୍ଷ ଗଛ ଭଲ ଜୀବନସଂଗିନୀ ଦେଇଥାଏ, ବିଲ୍ୱ ଗଛ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ତିଂଦୁକାତ୍କୁଲଵୃଦ୍ଧିଃ ସ୍ଯାଦ୍ଦାଡିମୀ କାମିନୀପ୍ରଦଃ
ତିମ୍ଦୁକ ଗଛରୁ କୁଳର ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ, ଦାଡିମ୍ବ ଗଛ ଆକର୍ଷଣ ଦେଇଥାଏ।
ସ୍ଵର୍ଗପ୍ରଦା ଧାତକୀ ସ୍ଯାଦ୍ଵଟୋ ମୋକ୍ଷପ୍ରଦାଯକଃ
ଧାତକୀ ଗଛ ସ୍ୱର୍ଗ ଦେଇଥାଏ, ବଟ ଗଛ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ସର୍ଵଶସ୍ଯଂ ବଲବଲେ ମଧୁକେ ଚାର୍ଜୁନେ ତଥା
ମଧୁକ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଗଛ ସମସ୍ତ ଶସ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଜୀଵଂତ୍ଯା ରୋଗଶାଂତିଃ ସ୍ଯାତ୍କେଶରଃ ଶତ୍ରୁମର୍ଦନଃ
ଜୀବନ୍ତୀ ଗଛ ରୋଗ ଶାନ୍ତି କରେ, କେଶର ଗଛ ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରେ।
ପନସେ ମଂଦବୁଦ୍ଧିଃ ସ୍ଯାତ୍କଲି ଵୃକ୍ଷଃ ଶ୍ରିଯଂ ହରେତ୍
ପନସ ଗଛ ରୋପିଲେ ବୁଦ୍ଧି ମନ୍ଦ ହୁଏ, କଳି ଗଛ ଧନ-ସମ୍ପଦ ହରାଇଦିଏ।
ତଥା ଚ ମର୍କଟୀନୀପରୋପଣାତ୍ସଂତତିକ୍ଷଯଃ ଶ୍ରୀଵୃକ୍ଷଂ କିଂଶୁକଂ ଚୈଵ ରୋପଣାତ୍ସ୍ଵର୍ଗମାଦିଶେତ୍
ମର୍କଟିନୀ ଗଛ ରୋପିଲେ ସନ୍ତାନ ହ୍ରାସ ହୁଏ, ଶ୍ରୀ ଓ କିଂଶୁକ ଗଛ ରୋପିଲେ ସ୍ୱର୍ଗ ମିଳେ।
ମଂଦାରେ କୁଲହାନିଃ ସ୍ଯାଚ୍ଛାଲ୍ମଲେ ଶୁକବୁଦ୍ଧିମାନ୍
ମନ୍ଦାର ଗଛ ରୋପିଲେ କୁଳ ହାନି ହୁଏ, ଶାଲ୍ମଳି ଗଛ ରୋପିଲେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବୁଦ୍ଧି ମିଳେ।
ଉତ୍ପନ୍ନେ କୁଲପାତଃ ସ୍ଯା ତ୍ପଶୋରେଵ କ୍ଷଯୋ ଭଵେତ୍
ଏହା ଆରମ୍ଭ ହେଲେ, ପରିବାରର ନାଶ ହୁଏ ଏବଂ ତପସ୍ୱୀଙ୍କର ତପ ଶକ୍ତି ହ୍ରାସ ପାଏ।
ଵିନା କ୍ରତୌ ଵିରୁଦ୍ଧଶ୍ଚ ନ ସିଂହଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ 2.1.10.
ଯଦି ବିଧି ବିନା କିଛି କରାଯାଏ କିମ୍ବା ବିରୋଧ କରାଯାଏ, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଠାରେ ସିଂହ ନାହିଁ।
ସହକାରସହସ୍ରାତ୍ତୁ ଵରିଷ୍ଠଂ ଧାତକୀଦ୍ଵଯମ୍
ହଜାର ଟି ସହକାର ଗଛ ଭିତରୁ ଦୁଇଟି ଧାତକୀ ଗଛ ଅଧିକ ଉତ୍ତମ।
ପାଟଲାନାଂ ଶତାତ୍ପଶ୍ଚାଦେକରକ୍ତଵଟୋ ଭଵେତ୍
ଶତ ଟି ପାଟଳ ଗଛ ପରେ ଗୋଟିଏ ରକ୍ତବଟ ଗଛ ରହିବା ଉଚିତ।