ମାସେ ଘଟେ ତଥା ମାସଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଭୂମିପରିଗ୍ରହମ୍
ଏହି ମାସର ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ଜମି ନେବା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କରିବା ଉଚିତ।
ତତୋ ଵାସ୍ତୁବଲିଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ଖନିତ୍ରଂ ପରିପୂଜଯେତ୍
ତାପରେ ବାସ୍ତୁ ବଳି ଦେଇବା ଏବଂ କୁଦାଳକୁ ଯଥାଯଥ ଆଦର ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ଆଜ୍ଯେନ ମଧୁଯୁକ୍ତେନ ଗାତ୍ରମେକଂ ପ୍ରଲେପଯେତ୍
ଘିଅ ଓ ମଧୁ ମିଶାଇ ଏକ ଅଙ୍ଗକୁ ଲେପନ କରିବା ଉଚିତ।
ଈଶାନାଭିମୁଖେନୈଵ କୂପପକ୍ଷେ ଵିଦୁର୍ବୁଧାଃ
ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହନ୍ତି, ଉତ୍ତରପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଓ କୁଆଁ ପାଖରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ଯ ଵୈଵସ୍ଵତୋ ରାଜା ଧର୍ମସ୍ଯାର୍ଧଂ ନିକୃନ୍ତତି
ସେଠାରେ ବୈବସ୍ବତ ରାଜା ଧର୍ମର ଅର୍ଧାଂଶ କାଟିଦିଅନ୍ତି।
ଗୃହାରଂଭେ ଚ ଵିପ୍ରେଂଦ୍ରା ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵାସ୍ତୁ ବଲିଂ ତତଃ ।। ଶାଲୈଶ୍ଚ ଖାଦିରୈଶ୍ଚୈଵ ପଲାଶୈଃ କେଶରସ୍ଯ ଚ
ଘର ତିଆରି ଆରମ୍ଭ କଲେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶାଳ, ଖଦିର, ପଳାଶ ଓ କେଶର କାଠ ଦ୍ୱାରା ବାସ୍ତୁ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ।
ବିଲ୍ଵସ୍ଯ ବକୁଲସ୍ଯୈଵ କଲୌ ଯୂପଃ ପ୍ରଶସ୍ଯତେ
କଳିଯୁଗରେ ବିଲ୍ବ ଓ ବକୁଳ କାଠର ବଳିଖୁଣ୍ଟି ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନାଯାଏ।
ସର୍ପାକାରସ୍ତଡାଗେ ଚ କୂପେ କୁମ୍ଭାକୃତିର୍ଭଵେତ୍
ପୋଖରୀରେ ସାପ ଆକୃତିରେ ଓ କୁଆଁରେ କୁମ୍ଭ ଆକୃତିରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
କୁର୍ଯାଚ୍ଛୁନାକୃତିଂ ସେତୌ ଵିଷ୍ଣୁଗେହେ ଗଦାକୃତିମ୍ 2.1.10.
ସେତୁରେ କୁକୁର ଆକୃତିରେ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ଦିରରେ ଗଦା ଆକୃତିରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଗୋଯାଗେ ଚ ଵୃଷାକାରଂ ଗୃହଯାଗେ ଧ୍ଵଜାକୃତିମ୍
ଗୋଯାଜ୍ଞରେ ବୃଷ ଆକୃତିରେ ଏବଂ ଘରଯାଜ୍ଞରେ ପତାକା ଆକୃତିରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଚକ୍ରାକାରୋ ଲକ୍ଷହୋମେ କୋଟିହୋମେ ହଲାକୃତିଃ
ଲକ୍ଷ ହୋମରେ ଚକ୍ର ଆକୃତିରେ ଏବଂ କୋଟି ହୋମରେ ହଳ ଆକୃତିରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ଶସ୍ଯୋଦିତାଂ ଭୂମିଂ ଶୁଦ୍ଧାଂ ପୂର୍ଵପ୍ଲଵାନ୍ଵିତାମ୍
ଏଭଳି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୂମି ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରବାହିତ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ହେବା ଦରକାର।
ସୋମଂ ଚ ନାଗରାଜାନଂ ତତୋ ବୀଜଂ ସୁଶୋଧଯେତ୍
ସୋମ ଓ ନାଗରାଜକୁ ପରିଶୁଧ୍ଧ କରି, ପରେ ବୀଜକୁ ଭଲଭାବେ ଶୁଧାଇବା ଉଚିତ।
ଦିନଦ୍ଵଯାଂତରେ ଚୈଵ ମଂତ୍ରୈଶ୍ଚ ପରିମଂତ୍ରଯେତ୍
ଦୁଇ ଦିନ ବ୍ୟବଧାନ ପରେ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵମସ୍ଯେତି ମଂତ୍ରେଣ ତ୍ରିଧା ଜପ୍ତ୍ଵା ଵିମାର୍ଜଯେତ୍
'ଏଭଳି ତାହାର' ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ତିନିଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଭଲଭାବେ ପୋଛି ଶୁଧ କରିବା ଉଚିତ।
ଇତ୍ଯଗୃହୀତମନୁନା ପଞ୍ଚଧା ପରିମଂତ୍ରିତମ୍
ଏଭଳି ଗ୍ରହଣ ନହୋଇଥିବା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପାଞ୍ଚଥର ପୂଜା କରାଯାଏ।
ଭାର୍ଯାମୃତୁମତୀଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ପଞ୍ଚମେଽହନି ସତ୍ତମାଃ
ଅମୃତମତୀ ନାମକ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ ପଞ୍ଚମ ଦିନରେ, ହେ ସଜ୍ଜନମାନେ,
ଏଵଂ ଵୃକ୍ଷସ୍ଯ ସଂସ୍କାରମଧ୍ଯେଽପି ତ୍ଵନୁଗଚ୍ଛତି
ଏଭଳି ଗଛର ସଂସ୍କାର ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଚାଲିବା ଉଚିତ।
ତୁଲସ୍ଯା ବୀଜମାଦାଯ ଵୈଷ୍ଣଵର୍କ୍ଷେ ଦ୍ଵିଜୋଽହନି 2.1.10.
ଦ୍ୱିଜମାନେ ଦିନେ ତୁଳସୀର ବୀଜ ନେଇ ଏକ ଭକ୍ତିମୟ ବୃକ୍ଷରେ ରୋପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଏତାଂ ତୁ ସ୍ଵର୍ଗମାପ୍ନୋତି ସିତକୁଂଭେ ନିପାତଯେତ୍
ଏହି ବୀଜକୁ ଧଳା ମାଟିର ମଟକାରେ ରଖିଲେ, ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।
ଅଵିଧୌ କୂପଵାପ୍ଯାଦୌ ଖନନେ ସୂଯତେ କ୍ଵଚିତ୍ ଲଭଂତେ ନ ଫଲଂ ତେଷାମିହ ଚାଭ୍ଯେତ୍ଯଧୋଗତିମ୍
ଯଦି ଏହାକୁ ଅଯୋଗ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ, ଯେପରିକି କୁଆଁ, ପୋଖରୀ କିମ୍ବା ଖୋଦା ଗଡ଼ିରେ ରୋପାଯାଏ, କେବେ କେବେ ଗଛ ହେଉଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ଏହିପରି କାମ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ଏଠାରେ ଫଳ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ, ବରଂ ତଳକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ନଦୀତୀରେ ଶ୍ମଶାନେ ଚ ସ୍ଵଗୃହସ୍ଯ ଚ ଦକ୍ଷିଣେ
ନଦୀ କୂଳରେ, ଶ୍ମଶାନରେ କିମ୍ବା ନିଜ ଘରର ଦକ୍ଷିଣ ପଟେ—
ପତ୍ରପୁଷ୍ପଫଲାନାଂ ଚ ରଜୋରେଣୁସମାଗମାଃ
ଯେତେବେଳେ ପତ୍ର, ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଧୂଳି କିମ୍ବା ରେଣୁ ସହିତ ମିଶିଯାଏ—
ଯସ୍ତୁ ଵୃକ୍ଷଂ ପ୍ରକୁରୁତେ ଛାଯାପୁଷ୍ପଫଲୋପଗମ୍ କୀର୍ତିଶ୍ଚ ମାନୁଷେ ଲୋକେ ପ୍ରତ୍ଯଭ୍ଯେତି ଶୁଭଂ ଫଲମ୍
ଯେଉଁଠି ଗଛ ଛାୟା, ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଦେଉଛି, ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଏପରି ଗଛ ରୋପନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଶୁଭ ଫଳ ପାଆନ୍ତି।
ଅତୀତାନାଗତାଶ୍ଚାତଃ ପିତୄନ୍ସ ସ୍ଵର୍ଗତୋ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଗତ ଓ ଆଗାମୀ ପିତୃମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।
ଅପୁତ୍ରସ୍ଯ ହି ପୁତ୍ରତ୍ତ୍ଵଂ ପାଦପା ଇହ କୁର୍ଵତେ
ଯାହାଙ୍କର ପୁଅ ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଗଛମାନେ ପୁଅ ସମାନ ହୁଅନ୍ତି।
ଶତୈଃ ପୁତ୍ରସହସ୍ରାଣାମେକ ଏଵ ଵିଶିଷ୍ଯତେ
ଶତ, ସହସ୍ର ପୁଅ ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଗଛ ଏକଟି ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ମୁକ୍ତିହେତୁଃ ସହସ୍ରାଣାଂ ଲକ୍ଷକୋଟୀନି ଯାନି ଚ
ହଜାର, ଲକ୍ଷ, କୋଟି ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ମୁକ୍ତିର କାରଣ ହେଉଛି ଏକ ଗଛ।
ପ୍ଲକ୍ଷୋ ଭାର୍ଯାପ୍ରଦଶ୍ଚୈଵ ବିଲ୍ଵ ଆଯୁଷ୍ଯଦଃ ସ୍ମୃତଃ 2.1.10.
ପ୍ଲକ୍ଷ ଗଛ ଭଲ ଜୀବନସଂଗିନୀ ଦେଇଥାଏ, ବିଲ୍ୱ ଗଛ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ତିଂଦୁକାତ୍କୁଲଵୃଦ୍ଧିଃ ସ୍ଯାଦ୍ଦାଡିମୀ କାମିନୀପ୍ରଦଃ
ତିମ୍ଦୁକ ଗଛରୁ କୁଳର ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ, ଦାଡିମ୍ବ ଗଛ ଆକର୍ଷଣ ଦେଇଥାଏ।