ଵାହଯେତ୍ସଦା ଵୃଷଭୈସ୍ତଡାଗାର୍ଥେଽପି ଭୂମିକାମ୍
ତାଳାବ ପାଇଁ ଭୂମି ସଦା ବଳଦ୍ବାଡ଼ି ଚାଷ କରିବା ଦରକାର।
ଯା ଭୂମିର୍ଗ୍ରହଯାଗାର୍ଥେ ତନ୍ନ ଵାହୈରପି ସ୍ପୃଶେତ୍
ଯେ ଭୂମି ଯଜ୍ଞଶାଳା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ, ସେଠାରେ କେବେ ଚାଷ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵାହଯେତ୍ତ୍ରିଦିନଂ ଵିପ୍ରାଃ ପଞ୍ଚଵ୍ରୀହୀଂଶ୍ଚ ଵାପଯେତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତିନି ଦିନ ଚାଷ କରାଇବା ଓ ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାର ଧାନ ବିଆପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ମୁଦ୍ଗମାଷୌ ଧାନ୍ଯ ତିଲାଃ ଶ୍ଯାମାକଶ୍ଚେତି ପଞ୍ଚମଃ
ମୁଗ, ବୁଟ, ଧାନ, ତିଳ ଓ ଶ୍ୟାମାକ ଏହି ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାର।
ସର୍ଷପଶ୍ଚ କଲାଯଶ୍ଚ ମୁଦ୍ଗୋ ମାଷଶ୍ଚତୁର୍ଥକଃ
ସରିଷପ, କଲାୟ, ମୁଗ ଓ ବୁଟ ଏହି ଚାରି ପ୍ରକାର।
ସୁଵର୍ଣମୃତ୍ତିକା ଗ୍ରାହ୍ଯା ଵର୍ଣାନାମନୁପୂର୍ଵଶଃ
ସୁନା ମାଟି ସଠିକ୍ ଅନୁକ୍ରମରେ ନେବା ଉଚିତ।
ଅରତ୍ନିମାତ୍ରଂ ଵିଜ୍ଞେଯଂ ପ୍ରଶସ୍ତଂ ଯଷ୍ଟିହସ୍ତକମ୍
ଏକ ହସ୍ତ ଲମ୍ବ ଦଣ୍ଡ ମାପିବା ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ।
କ୍ଷୀରଦାରୁଗର୍ତଯୁତଂ ଦ୍ଵାଦଶାଂଗୁଲମେଵ ଚ ।। ଜ୍ଵାଲଯେତ୍ତିଲତୈଲେନ ତଥା କେଶରଜେନ ଵା
ଦୁଧ ଗଛ ଓ ଦ୍ୱାଦଶ ଅଙ୍ଗୁଳ ଗଭୀର ଗଡ଼ି ନେଇବା ଉଚିତ; ଏହାକୁ ତିଳ ତେଲ କିମ୍ବା କେଶ ଧୂଳି ଦ୍ୱାରା ଜଳାଇବା ଦରକାର।
ପୂର୍ଵଦିକ୍ପ୍ରଣଵେ ସିଦ୍ଧିଃ ପଶ୍ଚିମାଶାଗତିଃ ଶୁଭା 2.1.10.
ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ; ପଶ୍ଚିମ ଦିଗ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଶୁଭ।
କଲ୍ପେ ଵିପତ୍କରଂ ଵିଦ୍ଯାତ୍ତଥା ଚୈଵ ଚ ଦିଗ୍ଗତେ
ଅନୁଷ୍ଠାନରେ କଣ ଅଶୁଭ ଆଣେ ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗର ଗୁଣ ଅବଗତ ହେବା ଉଚିତ।
ମାସେ ଘଟେ ତଥା ମାସଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଭୂମିପରିଗ୍ରହମ୍
ଏହି ମାସର ଉପଯୁକ୍ତ ସମୟରେ ଜମି ନେବା ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କରିବା ଉଚିତ।
ତତୋ ଵାସ୍ତୁବଲିଂ ଦଦ୍ଯାତ୍ଖନିତ୍ରଂ ପରିପୂଜଯେତ୍
ତାପରେ ବାସ୍ତୁ ବଳି ଦେଇବା ଏବଂ କୁଦାଳକୁ ଯଥାଯଥ ଆଦର ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ଆଜ୍ଯେନ ମଧୁଯୁକ୍ତେନ ଗାତ୍ରମେକଂ ପ୍ରଲେପଯେତ୍
ଘିଅ ଓ ମଧୁ ମିଶାଇ ଏକ ଅଙ୍ଗକୁ ଲେପନ କରିବା ଉଚିତ।
ଈଶାନାଭିମୁଖେନୈଵ କୂପପକ୍ଷେ ଵିଦୁର୍ବୁଧାଃ
ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହନ୍ତି, ଉତ୍ତରପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ଓ କୁଆଁ ପାଖରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ଯ ଵୈଵସ୍ଵତୋ ରାଜା ଧର୍ମସ୍ଯାର୍ଧଂ ନିକୃନ୍ତତି
ସେଠାରେ ବୈବସ୍ବତ ରାଜା ଧର୍ମର ଅର୍ଧାଂଶ କାଟିଦିଅନ୍ତି।
ଗୃହାରଂଭେ ଚ ଵିପ୍ରେଂଦ୍ରା ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵାସ୍ତୁ ବଲିଂ ତତଃ ।। ଶାଲୈଶ୍ଚ ଖାଦିରୈଶ୍ଚୈଵ ପଲାଶୈଃ କେଶରସ୍ଯ ଚ
ଘର ତିଆରି ଆରମ୍ଭ କଲେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶାଳ, ଖଦିର, ପଳାଶ ଓ କେଶର କାଠ ଦ୍ୱାରା ବାସ୍ତୁ ବଳି ଦେବା ଉଚିତ।
ବିଲ୍ଵସ୍ଯ ବକୁଲସ୍ଯୈଵ କଲୌ ଯୂପଃ ପ୍ରଶସ୍ଯତେ
କଳିଯୁଗରେ ବିଲ୍ବ ଓ ବକୁଳ କାଠର ବଳିଖୁଣ୍ଟି ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନାଯାଏ।
ସର୍ପାକାରସ୍ତଡାଗେ ଚ କୂପେ କୁମ୍ଭାକୃତିର୍ଭଵେତ୍
ପୋଖରୀରେ ସାପ ଆକୃତିରେ ଓ କୁଆଁରେ କୁମ୍ଭ ଆକୃତିରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
କୁର୍ଯାଚ୍ଛୁନାକୃତିଂ ସେତୌ ଵିଷ୍ଣୁଗେହେ ଗଦାକୃତିମ୍ 2.1.10.
ସେତୁରେ କୁକୁର ଆକୃତିରେ ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ମନ୍ଦିରରେ ଗଦା ଆକୃତିରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଗୋଯାଗେ ଚ ଵୃଷାକାରଂ ଗୃହଯାଗେ ଧ୍ଵଜାକୃତିମ୍
ଗୋଯାଜ୍ଞରେ ବୃଷ ଆକୃତିରେ ଏବଂ ଘରଯାଜ୍ଞରେ ପତାକା ଆକୃତିରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଚକ୍ରାକାରୋ ଲକ୍ଷହୋମେ କୋଟିହୋମେ ହଲାକୃତିଃ
ଲକ୍ଷ ହୋମରେ ଚକ୍ର ଆକୃତିରେ ଏବଂ କୋଟି ହୋମରେ ହଳ ଆକୃତିରେ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵଂ ଶସ୍ଯୋଦିତାଂ ଭୂମିଂ ଶୁଦ୍ଧାଂ ପୂର୍ଵପ୍ଲଵାନ୍ଵିତାମ୍
ଏଭଳି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୂମି ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରବାହିତ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ହେବା ଦରକାର।
ସୋମଂ ଚ ନାଗରାଜାନଂ ତତୋ ବୀଜଂ ସୁଶୋଧଯେତ୍
ସୋମ ଓ ନାଗରାଜକୁ ପରିଶୁଧ୍ଧ କରି, ପରେ ବୀଜକୁ ଭଲଭାବେ ଶୁଧାଇବା ଉଚିତ।
ଦିନଦ୍ଵଯାଂତରେ ଚୈଵ ମଂତ୍ରୈଶ୍ଚ ପରିମଂତ୍ରଯେତ୍
ଦୁଇ ଦିନ ବ୍ୟବଧାନ ପରେ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଏଵମସ୍ଯେତି ମଂତ୍ରେଣ ତ୍ରିଧା ଜପ୍ତ୍ଵା ଵିମାର୍ଜଯେତ୍
'ଏଭଳି ତାହାର' ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ତିନିଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ଭଲଭାବେ ପୋଛି ଶୁଧ କରିବା ଉଚିତ।
ଇତ୍ଯଗୃହୀତମନୁନା ପଞ୍ଚଧା ପରିମଂତ୍ରିତମ୍
ଏଭଳି ଗ୍ରହଣ ନହୋଇଥିବା ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପାଞ୍ଚଥର ପୂଜା କରାଯାଏ।
ଭାର୍ଯାମୃତୁମତୀଂ ସ୍ନାତ୍ଵା ପଞ୍ଚମେଽହନି ସତ୍ତମାଃ
ଅମୃତମତୀ ନାମକ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ ପଞ୍ଚମ ଦିନରେ, ହେ ସଜ୍ଜନମାନେ,
ଏଵଂ ଵୃକ୍ଷସ୍ଯ ସଂସ୍କାରମଧ୍ଯେଽପି ତ୍ଵନୁଗଚ୍ଛତି
ଏଭଳି ଗଛର ସଂସ୍କାର ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି ଚାଲିବା ଉଚିତ।
ତୁଲସ୍ଯା ବୀଜମାଦାଯ ଵୈଷ୍ଣଵର୍କ୍ଷେ ଦ୍ଵିଜୋଽହନି 2.1.10.
ଦ୍ୱିଜମାନେ ଦିନେ ତୁଳସୀର ବୀଜ ନେଇ ଏକ ଭକ୍ତିମୟ ବୃକ୍ଷରେ ରୋପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଏତାଂ ତୁ ସ୍ଵର୍ଗମାପ୍ନୋତି ସିତକୁଂଭେ ନିପାତଯେତ୍
ଏହି ବୀଜକୁ ଧଳା ମାଟିର ମଟକାରେ ରଖିଲେ, ସ୍ୱର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ।