କର୍ତୁର୍ଦଶଗୁଣଂ ପ୍ରୋକ୍ତମାପାନପରିପାଲକଃ
ପାନୀୟ ଓ ଜଳର ରକ୍ଷାକାରୀ ଯିଏ, ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ଦଶଗୁଣ ହୁଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ପତିତଂ ପତମାନଂ ଚ ତଥାର୍ଦ୍ଧସ୍ଫୁଟିତଂ ତଥା
ଯେଉଁଠି କିଛି ପଡ଼ିଯାଇଛି, ପଡ଼ୁଛି କିମ୍ବା ଅର୍ଧଭାଗ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଛି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଗଣନା ହୁଏ।
ପତିତସ୍ଯ ତୁ ଯଃ କର୍ତା ପତମାନସ୍ଯ ରକ୍ଷିତା
ଯିଏ ପଡ଼ିଯାଇଥିବା କିଛିକୁ ମରାମତି କରେ, କିମ୍ବା ପଡ଼ୁଥିବାକୁ ରକ୍ଷା କରେ, ସେ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ।
ଯଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଵିଷ୍ଣୁପ୍ରାସାଦଂ ଜ୍ଯୋତିର୍ଲିଂଗସ୍ଯ ଵା କ୍ଵଚିତ୍
ଯିଏ କେଉଁଠି ଭି ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମନ୍ଦିର କିମ୍ବା ଜ୍ୟୋତିର୍ଲିଙ୍ଗ ନିମନ୍ତେ ମନ୍ଦିର ତିଆରି କରେ,
ସ୍ଵଯଂ ସ୍ଵକୁଲମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ କଲ୍ପକୋଟିଂ ଵସେଦ୍ଦିଵି
ସେ ନିଜେ ଓ ନିଜ ପରିବାରକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, କୋଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରେ।
ଦେଵୀଲିଂଗେଷୁ ଯୋନୌ ଵା କୃତ୍ଵା ଦେଵକୁଲଂ ନରଃ
ଯଦି କେହି ଦେବୀଙ୍କ ଲିଙ୍ଗ କିମ୍ବା ଯୋନି ସ୍ଥାନରେ ଦେବମନ୍ଦିର ତିଆରି କରେ,
ପ୍ରାଵୃଟ୍କାଲେ ସ୍ଥିତଂ ତୋଯମଗ୍ନିଷ୍ଟୋମଫଲଂ ଲଭେତ୍
ବର୍ଷାକାଳରେ ଯେ ପାଣି ରଖାଯାଏ, ତାହା ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ଦିଏ।
ନିଦାଘକାଲେ ପାନୀଯଂ ଯସ୍ଯ ତିଷ୍ଠତି ଵାପିନଃ
ଗରମିଓ କାଳରେ ଯାହାର ଜଳ ତାଙ୍କର ଜଳାଶୟରେ ଅଛି,
ଏକାହଂ ତୁ ସ୍ଥିତଂ ତୋଯଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୃଥିବୀରେ ଏକ ଦିନ ଯାଏଁ ରହୁଥିବା ପାଣି,
ପୂର୍ଵଂ ପିତୃକୁଲେ ସପ୍ତ ତଦ୍ଵନ୍ମାତୃକୁଲେ ଦ୍ଵିଜାଃ 2.1.9.
ପ୍ରଥମେ, ପିତାଙ୍କ କୁଳରେ ସାତ ଜଣ ଏବଂ ସେପରି ମାଆଙ୍କ କୁଳରେ ମଧ୍ୟ, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ।
ପିତୁରୂର୍ଧ୍ଵଂ କୁଲଂ ଵିଂଶଂ ମାତୁରୂର୍ଧ୍ଵ କୁଲଂ ତଥା
ପିତାଙ୍କ କୁଳରେ ଉପରେ କୁଳ ବିଶି ଦିନ, ଏବଂ ମାଆଙ୍କ କୁଳରେ ମଧ୍ୟ ସେପରି।
ପଂଚ ଵୈ ମାତୃତଶ୍ଚାସ୍ଯ ପିତୁର୍ମାତାମହେ କୁଲେ
ମାଆଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ମଧ୍ୟ ପାଞ୍ଚଜଣ, ପିତାଙ୍କ ମାମାଙ୍କ କୁଳରେ।
ଗୁରୋଃ ପିତୃକୁଲେ ପଂଚ ତସ୍ଯ ମାତୃକୁଲେ ତଥା
ଗୁରୁଙ୍କ ପିତୃକୁଳରେ ପାଞ୍ଚଜଣ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ମାତୃକୁଳରେ ମଧ୍ୟ।
ରାଜ୍ଞୋ ମାତାମହକୁଲେ ପଂଚ ଚୈଵ ପ୍ରକୀର୍ତିତାଃ
ରାଜାଙ୍କ ମାମାଙ୍କ କୁଳରେ ମଧ୍ୟ ପାଞ୍ଚଜଣ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛନ୍ତି।
ଆତ୍ମନା ସହ ଵିପ୍ରେଂଦ୍ରା ଉଦ୍ଧାରଃ ସଂମତଃ ସ୍ମୃତଃ
ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନିଜେ ଏବଂ ନିଜ ସହିତ ମୁକ୍ତି ପ୍ରାପ୍ତିକୁ ସମ୍ମତ ଓ ସ୍ମୃତିରେ ଥିବା ବିଷୟ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ।
ସମୁଦ୍ଧରେତ୍କୁଲଶତଂ ଶୃଣୁ ଵିଂଶକୁଲଂ ଦ୍ଵିଜ
ଏକ ଜଣେ ଶତାଧିକ ପରିବାରକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରେ; ଶୁଣ, ଦ୍ୱିଜ, ଏହିପରି କିଛି ଜଣେ ଏକୋଇଶଟି ପରିବାରକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରେ।
ମାତୁର୍ମାତାମହସ୍ଯୈଵ ଜାତିଂ ଦ୍ଵଂଦ୍ଵମୁଦାହୃତମ୍
ମାଆଁ ଓ ମାଆଁଙ୍କର ମାମାଙ୍କ ବଂଶକୁ ଦୁଇଟି ଯୋଡ଼ି ଭାବରେ କୁହାଯାଇଛି।
ପରପକ୍ଷସ୍ଯ ଚୈକଂ ସ୍ଯାଦେକଵିଂଶଂ କୁଲଂ କ୍ରମାତ୍
ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷରୁ ଏକ ଥାଏ; ଏହିପରି କ୍ରମରେ ଏକୋଇଶଟି ପରିବାର ହୁଏ।
ପାନୀଯେନ ଵିନା ଵୃତ୍ତିର୍ଲୋକେ ନାସ୍ତୀତି କର୍ହିଚିତ୍
ପାଣି ଛଡ଼ା ଏହି ସଂସାରରେ କେବେ ଜୀବିକା ହୁଏନାହିଁ।
ତାଵତ୍କାଲଂ ଵସେତ୍ସ୍ଵର୍ଗେ ଚାନ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମତ୍ଵମାପ୍ନୁଯାତ୍ 2.1.9.
ସେଇ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବାସ କରେ, ଶେଷରେ ବ୍ରହ୍ମତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ।
ସୂର୍ଯରଶ୍ମିଯୁତଂ ଯଦ୍ଵୈ ତତ୍ତୋଯଂ ତୁ ଵିନିଂଦତମ୍
ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣ ସହିତ ଯେଉଁ ପାଣି ମିଶିଥାଏ, ସେହି ପାଣିକୁ ପବିତ୍ର ଭାବରେ ମନେ କରିବା ଉଚିତ।
ତସ୍ମାଦ୍ଦଶଗୁଣଂ କୁଂଡେ ତସ୍ମାଦ୍ଦଶଗୁଣଂ ହ୍ରଦେ
ଏହିକାରଣରୁ, କୁଆଁରେ ଦଶଗୁଣା ଅଧିକ ଲାଭ ମିଳେ, ଏବଂ ହ୍ରଦରେ ମଧ୍ୟ ଦଶଗୁଣା ଅଧିକ ଲାଭ ମିଳେ।
ସୁସ୍ଥିତଂ ଦୁଃସ୍ଥିତଂ ଵାପି ଶିଵଲିଂଗଂ ନ ଚାଲଯେତ୍
ଶିବଲିଙ୍ଗ ଭଲ ଅବସ୍ଥାରେ କିମ୍ବା ଖରାପ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାହାକୁ ହଟାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଉଚ୍ଛନ୍ନଗରଗ୍ରାମେ ସ୍ଥାନତ୍ଯାଗେ ଚ ଵିପ୍ଲଵେ
ଭଙ୍ଗୁର ନଗର କିମ୍ବା ଗ୍ରାମରେ, କିମ୍ବା ସ୍ଥାନ ଛାଡ଼ିବାବେଳେ, କିମ୍ବା ବିପଦରେ—
କେଶଵଂ ହରିଵୃକ୍ଷଂ ଚ ମଧୂକଂ କିଂଶୁକଂ ତଥା
କେଶବ, ହରିବୃକ୍ଷ, ମଧୂକ ଏବଂ କିଂଶୁକ ମଧ୍ୟ—
ଦେଵାଲଯସ୍ଯ ପୁରତଃ କୁର୍ଯାତ୍ପୁଷ୍କରିଣୀ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଦେଉଳର ସାମ୍ନାରେ, ଓ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଏକ ପୋଖରୀ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଦେଵାଥେଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାର୍ଥେ ଚ ମୁଖଂ କୁର୍ଯାଚ୍ଚ ସର୍ଵତଃ
ଦେବତା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପ୍ରବେଶଦ୍ୱାର ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଯାମ୍ଯେ ସ୍ଵାର୍ଥଂ ନ କୁର୍ଵୀତ କୋଣେ ତୁ ନରକଂ ଭଵେତ୍
ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ପାଇଁ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ କେବେ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; କୋଣରେ କଲେ ନରକ ମିଳେ।
କୁର୍ଯାଦ୍ଦକ୍ଷିଣପୂର୍ଵେ ତୁ ଅର୍କହସ୍ତପ୍ରମାଣତଃ 2.1.9.
ଦକ୍ଷିଣପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ହସ୍ତ ପରିମାଣ ଅନୁଯାୟୀ କରିବା ଉଚିତ।
ତୃପ୍ଯେ ହସ୍ତଂ ନଲିନ୍ଯାଦାଵତୋ ହୀନଂ ନ କାରଯେତ୍
ପଦ୍ମପୋଖରୀରେ ହସ୍ତ ପରିମାଣ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ; ଅପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।