ତସ୍ମାନ୍ମାନଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଯନ୍ମାନଂ ଯାଦୃଶଂ ଫଲମ୍
ଏହିପରି ମୁଁ ମାପ ଓ ଏହାର ଫଳ କେମିତି ମିଳେ, ସେଥିରେ କଣ ଫଳ ମିଳେ, ତାହା କହିବି।
ଏକଷଷ୍ଟିହସ୍ତମିତଂ ପ୍ରାସାଦଂ ଚୋତ୍ତମଂ ଵିଦୁଃ
ଏକଷଷ୍ଠି ହସ୍ତ ମାପର ରାଜମହଳକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବୋଲି ମନେ କରାଯାଏ।
ଅଥ ଵା ଦେଵମାନେନ କର୍ତଵ୍ଯଂ ଭୂତିମିଚ୍ଛତା
ନାହିଁଲେ, ଯିଏ ଶ୍ରୀ ଚାହେଁ, ସେ ଦେବମାନ୍ୟ ମାପ ଅନୁସାରେ ନିର୍ମାଣ କରିବା ଉଚିତ।
ସର୍ଵଂ କୁଲଂ ସମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ସ୍ଵର୍ଗଲୋକେ ମହୀଯତେ
ସମସ୍ତ ପରିବାରକୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ସେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ।
ପୁନଃ ପୁନଶ୍ଚ ସଂସ୍କାର୍ଯୋ ଲଭତେ ମୌକ୍ତିକଂ ଫଲମ୍
ପୁନଃ ପୁନଃ ସଂସ୍କାର କଲେ, ମୁକ୍ତା ପରି ଫଳ ମିଳେ।
ଦ୍ଵିଶତେନ ଶତେନାପି ପ୍ରାସାଦସ୍ଯୈଷ ନିଶ୍ଚଯଃ
ଏହି ନିଷ୍କର୍ଷ ରାଜମହଳ ପାଇଁ, ଦୁଇଶ ନାହିଁଲେ ଏକଶ ମାପରେ ହେଉ।
ତଡାଗଂ ତଂ ଵିଜାନୀଯାତ୍ପ୍ରଥମଂ ମାନମୀରିତମ୍
ଏହି ପ୍ରଥମ ମାପ ଯାହା କୁହାଯାଇଛି, ସେହି ତାଳାବକୁ ଜାଣିବା ଉଚିତ।
କନିଷ୍ଠଂ ତ୍ରିଶତଂ ଚୈଵ ପ୍ରସ୍ଥେ ସ୍ଯାଦ୍ଵିଂଶହୀନକମ୍
କନିଷ୍ଠ ମାପ ହେଉଛି ତିନିଶ ଯାହା ପ୍ରସ୍ଥରେ କୁଡି କମ।
ତଡାଗମାନଂ ଵିଜ୍ଞେଯଂ ତ୍ରିଵର୍ଗଫଲଦାଯକମ୍
ଏକ ତାଳାବର ମାପ ଜଣାଯିବା ଦ୍ୱାରା ଜୀବନର ତିନିଟି ଲକ୍ଷ୍ୟର ଫଳ ମିଳେ ।
ତଡାଗେ ଦ୍ଵିଗୁଣା ନେମୀ ମାନାର୍ଧେ ଗର୍ତମୀରିତମ୍ 2.1.9.
ତାଳାବର ବ୍ୟାସ ଦୁଇ ଗୁଣ ହେଉଛି ପରିଧି, ଏବଂ ଗଭୀରତା ହେଉଛି ମାପର ଅର୍ଧ ।
ଚତୁର୍ଥଂ ଚୈଵ ଗାଂଧର୍ଵଂ ପୈଶାଚଂ ପଂଚମଂ ଵିଦୁଃ
ଚତୁର୍ଥଟିକୁ ଗାନ୍ଧର୍ବ ବୋଲାଯାଏ, ପଞ୍ଚମଟିକୁ ପୈଶାଚ ବୋଲି ଜଣାଯାଏ ।
ଅଶୀତିହସ୍ତମାନେନ ନଲିନ୍ଯା ମଣିରୁଚ୍ଯତେ
ଅସୀଟି ହସ୍ତ ମାପର ଏକ ପଦ୍ମପୋଖରୀକୁ 'ମଣି' ବୋଲାଯାଏ ।
ଷଷ୍ଟିହସ୍ତେନ ନଲିନୀ ପ୍ରସ୍ତାଵେ ତୁର୍ଯହୀନକମ୍
ଷଷ୍ଟି ହସ୍ତ ମାପର ପଦ୍ମପୋଖରୀକୁ ଚତୁର୍ଥ ପ୍ରକାର ନଥିବା ବୋଲି ଚର୍ଚ୍ଚା କରାଯାଏ ।
ତୁର୍ଯହୀନଂ ଚ ପ୍ରସ୍ତାଵେ ଗର୍ତେ ମାନଂ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ଯେଉଁ ପୋଖରୀରେ ଚତୁର୍ଥ ପ୍ରକାର ନାହିଁ, ତାହାକୁ ଗର୍ତ୍ତର ମାପରେ ଗଣାଯାଏ ନାହିଁ ।
ଅଗ୍ନୌ ରୋଗୋ ବଂଧୁନାଶଶ୍ଚ ଯାମ୍ଯାଂ ମୃତ୍ଯୁଶ୍ଚୋଗ୍ରଃ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ରାକ୍ଷସେ ଚ
ଅଗ୍ନି ଦିଗରେ ରୋଗ, ବନ୍ଧୁ ହାରାଇବା, ଯମ ଦିଗରେ ଭୟଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ, ଏବଂ ରାକ୍ଷସ ଦିଗରେ ମଧ୍ୟ ଏପରି ଫଳ ମିଳେ ।
ଵିପ୍ରାଦୀନାଂ ଦେଵତାନାଂ ସମାଜେ ମେରୁସ୍ଥାନେ ଯତ୍ର ତତ୍ରୈଵ କୁର୍ଯାତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଯେଉଁଠି ମେରୁ ସ୍ଥାନରେ ମିଳିଥିବା ସମ୍ମିଳନ ଅଛି, ସେଠି ଉପଚାର କରିବା ଉଚିତ ।
ଯଦା ପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ ନ କରୋତି ମୂଢଃ ପ୍ରାସାଦଵାପ୍ଯାଦିଷୁ ପାପଚେତାଃ
ଯେଉଁ ମୂଢ଼ ଓ ଅଶୁଦ୍ଧ ମନ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମନ୍ଦିର, ପୋଖରୀ ଓ ଏହିପରି ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରେନାହିଁ—
ଯଦା ତୁ ଦୀର୍ଘାସରସୀତଡାଗପ୍ରାସାଦକୂପାଦିଷୁ ନିର୍ମିତାନି
କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ଦୀର୍ଘ ଝିଲି, ନଦୀ, ପୋଖରୀ, ମନ୍ଦିର, କୂଆଁ ଓ ଏହିପରି ସ୍ଥାନ ତିଆରି ହୁଏ—
ଯଦପ୍ରତିଷ୍ଠେଷୁ ନିପାନକେଷୁ ପ୍ରାସାଦକୂପେଷୁ ଵନାଦିକେଷୁ
ଯେଉଁ ପାନୀୟ ସ୍ଥାନ, ମନ୍ଦିର କୂଆଁ, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଏହିପରି ସ୍ଥାନରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ହୋଇନାହିଁ—
ତସ୍ମାତ୍ପ୍ରତିଷ୍ଠାଂ ଵିଧିନା ଜଲାଦେଃ କୁର୍ଯାଦ୍ଯଥେଷ୍ଟଂ ପ୍ରଯତୋ ମନୁଷ୍ଯଃ 2.1.9.
ସେହିପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟ ଚେଷ୍ଟା କରି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଜଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟର ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ ।
ପ୍ରସାଦେ ମୃନ୍ମଯଂ ପୁଣ୍ଯଂ ମଯୈତତ୍କଥିତଂ ଦ୍ଵିଜାଃ
ମନ୍ଦିରରେ ମାଟିର ମୂର୍ତ୍ତିର ପୁଣ୍ୟକଥା ମୁଁ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ କହିଛି, ହେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ।
ତୃଣମଯେ ଶତମଯଂ ତଦର୍ଧଂ ନଵଵଲ୍କଲେ
ଘାସରେ ତିଆରିଥିବାରେ ଏହା ଶତଗୁଣ, ଚାଲିରେ ତିଆରିଥିବାରେ ତାହାର ଅର୍ଧ ।
ତତୋ ଦଶଗୁଣଂ ପ୍ରୋକ୍ତମିଷ୍ଟିକାରଚିତେ ଶୁଭେ
ତାପରେ ଇଟାରେ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ତିଆରିଥିବାରେ ଦଶଗୁଣ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ ।
ତତଶ୍ଚ ଶତସାହସ୍ରଂ ସୌଵର୍ଣେ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ଏବଂ ସୁନାରେ ତିଆରିଥିବାରେ ଶତସାହସ୍ର ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ ।
ଯଦତୀତଂ ଭଵିଷ୍ଯଚ୍ଚ କୁଲାନାମଯୁତଂ ନରଃ
ଯାହା ଗତ ହୋଇଛି ଓ ଯାହା ଆସିବ, ଏଭଳି କରିଲେ ଏକ ମନୁଷ୍ୟ ଦଶ ହଜାର ପିଢ଼ିକୁ ଉପକୃତ କରେ ।
କନିଷ୍ଠଂ ମଧ୍ଯମଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ କାରଯିତ୍ଵା ହରେର୍ଗୃହମ୍
ହରିଙ୍କ ପାଇଁ କମ୍, ମଧ୍ୟମ କିମ୍ବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘର ତିଆରିଦେଇ—
ହସ୍ତାନାଂ ପୋଡଶୈର୍ଯାଵତ୍ପ୍ରସ୍ଥେ ସ୍ଯାତ୍କରହୀନକମ୍
ହାତର ମାପରେ ଯଦି ଏକ ଆଉଳି ନଥାଏ, ସେତେ ହେଲେ ଏହାକୁ ପୋଡ଼ା ବୋଲି କୁହାଯାଏ ଏବଂ ଏହି ମାପ ପ୍ରସ୍ଥର ଏକ ଅଂଶ ହୁଏ।
କନିଷ୍ଠଂ ତାରହସ୍ତଂ ସ୍ଯାଦୁତ୍ତମଂ ପଂଚଵିଂଶତିଃ
ସବୁଠୁ ଛୋଟ ଆଉଳିକୁ ତାର ହାତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ; ସବୁଠୁ ବଡ଼ ହେଉଛି ପঁଚିଶ ଗଣନା।
ପୁରଦ୍ଵାରଂ ଚ କର୍ତଵ୍ଯଂ ଚତୁରସ୍ରଂ ସମଂ ଭଵେତ୍
ନଗର ଦ୍ୱାରଟି ସମସ୍ତ ପାଖରୁ ସମାନ ଏବଂ ଚତୁରସ୍ର ରୂପେ ବନେଇବା ଉଚିତ।
ସୁରଵେଶ୍ମନି ଯାଵଂତୋ ଦ୍ଵିଜେନ୍ଦ୍ରାଃ ପରମାଣଵଃ 2.1.9.
ଦେବମନ୍ଦିରରେ ଯେତେ ଅଣୁ ଅଛି, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେତେ ଗଣନା ହୁଏ।