ପୃଥିଵୀରାଜ ଏଵାସୌ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସୈନ୍ଯମଚୋଦଯତ୍
ପୃଥିବୀର ରାଜା ଏହା ଶୁଣି ନିଜ ସେନାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।
ରଥାଃ ପଂଚସହସ୍ରାଶ୍ଚ ଧନୁର୍ବାଣଵିଶାରଦାଃ
ସେଠାରେ ପାଞ୍ଚ ହଜାର ରଥ ଥିଲା, ସମସ୍ତେ ଧନୁଷ୍ୟ ବାଣରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ରାଜାନସ୍ତ୍ରିଶତାନ୍ଯେଵ ମହୀରାଜପଦାନୁଗାଃ
ସେଠାରେ ତିନି ଶତ ରାଜା ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ରାଜପଦର ଅନୁଗାମୀ।
ଧୁନ୍ଧୁକାରଶ୍ଚ ତଦ୍ବନ୍ଧୁର୍ଗଜାନୀକପତିସ୍ସଦା
ଧୁନ୍ଧୁକାର ତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁ, ସଦା ହାତୀ ବାହିନୀର ନାୟକ ଥିଲେ।
ପଦାତୀନାଂ ନୃପତଯଃ ପତଯସ୍ତତ୍ର ଚାଭଵନ୍ 3.3.6.
ସେଠାରେ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ପଦାତି ସେନାର ନାୟକ ଥିଲେ।
ଵିଂଶତ୍କୋଶପ୍ରମାଣେନ ସ୍ଥିତଂ ତସ୍ଯ ମହାବଲମ୍
ତାଙ୍କର ବଡ଼ ସେନା ବିଶି କୋଶ ଦୂରରେ ରହିଥିଲା।
ସ୍ଵସୈନ୍ଯଂ କଲ୍ପଯାମାସ ଲକ୍ଷଷୋଡଶସଂମିତମ୍
ସେ ନିଜ ସେନାକୁ ଷୋଳ ଲକ୍ଷ ମଣିଷ ଗଣନାରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ।
ଵାଜିନଶ୍ଚାଷ୍ଟଲକ୍ଷାଶ୍ଚ ସର୍ଵଯୁଦ୍ଧଵିଶାରଦାଃ
ଏଠାରେ ଆଠ ଲକ୍ଷ ଘୋଡ଼ା ଥିଲା, ସମସ୍ତେ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଯୁଦ୍ଧରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଆଗସ୍କୃତଂ ମହୀରାଜଂ ମତ୍ଵା ତେ ଶୁକ୍ଲଵଂଶିନଃ
ଶୁକ୍ଳ ବଂଶୀମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ବାଧା ବୋଲି ଭାବି, କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ।
ଈଶନଦ୍ଯାଃ ପରେ କୂଲେ ତଦ୍ଦୋଲା ସ୍ଥପିତା ତଦା
ତାପରେ ଈଶନା ନଦୀର ପାର ତୀରରେ ସେ ଦୋଲାକୁ ରଖାଯାଇଥିଲା।
ରତ୍ନଭାନୁର୍ଗଜାନୀକେ ରୂପାନୀକେ ହି ଲକ୍ଷଣଃ
ରତ୍ନଭାନୁ ହାତୀମାନଙ୍କର ନାୟକ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କର ଦେହର ଚିହ୍ନ ଓ ରୂପ ଦେଖିବା ଦାୟିତ୍ୱ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଥିଲା।
ପ୍ରଦ୍ଯୋତଶ୍ଚୈଵ ଵିଦ୍ଯୋତୋ ରତ୍ନଭାନୁଂ ରରକ୍ଷତୁଃ
ପ୍ରଦ୍ୟୋତ ଓ ବିଦ୍ୟୋତ ଦୁଇଏ ମିଶି ରତ୍ନଭାନୁଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
ଭୂପାଃ ପଦାତିସୈନ୍ଯେ ଚ ସଂସ୍ଥିତା ମଦଵିହ୍ଵଲାଃ
ସେହି ସମୟରେ ରାଜାମାନେ ଗର୍ବରେ ମଦମସ୍ତ ହୋଇ ପଦାତି ସେନା ମଧ୍ୟରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲେ।
ହଯା ହଯୈର୍ମୃତା ଜାତା ଗଜାଶ୍ଚୈଵ ଗଜୈସ୍ତଥା
ଘୋଡ଼ାମାନେ ଘୋଡ଼ାଙ୍କ ହାତରେ ମରିଗଲେ, ଏହିପରି ହାତୀମାନେ ମଧ୍ୟ ହାତୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ ହେଲେ।
ଭୂପୈଶ୍ଚ ରକ୍ଷିତାଃ ସର୍ଵେ ନିର୍ଭଯା ରଣମାଯଯୁଃ 3.3.6.
ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରାଜାମାନେ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଭୟହୀନ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଏଵଂ ପଂଚଦିନଂ ଜାତଂ ଯୁଦ୍ଧଂ ଵୀରଜନକ୍ଷଯମ୍
ଏପରି ଭାବେ ପାଞ୍ଚ ଦିନ ଧରି ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଅନେକ ବୀରଙ୍କ ନାଶ ହେଲା।
ପଂଚଲକ୍ଷଂ ମହୀଭର୍ତୁର୍ହତାସ୍ତତ୍ର ପଦାତଯଃ
ମହୀପତିଙ୍କ ପାଞ୍ଚ ଲକ୍ଷ ପଦାତି ସେନା ଏଠାରେ ହତ ହେଲେ।
କାନ୍ଯକୁବ୍ଜାଧିପସ୍ଯୈଵ ଗଜା ନଵସହସ୍ରକାଃ
କାନ୍ୟକୁବ୍ଜ ରାଜାଙ୍କ ନଉ ହଜାର ହାତୀ ଏଠାରେ ମରିଗଲେ।
ଏକଲକ୍ଷଂ ହଯାସ୍ତତ୍ର ମୃତାଃ ସ୍ଵର୍ଗପୁରଂ ଯଯୁଃ
ଏଠାରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଘୋଡ଼ା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରି ସ୍ୱର୍ଗପୁରୀକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଦୁଃଖିତୋ ମନସା ଦେଵଂ ରୁଦ୍ରଂ ତୁଷ୍ଟାଵ ଭକ୍ତିମାନ୍
ମନରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ଭକ୍ତିଶୀଳ ବ୍ୟକ୍ତି ଦେବ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନସ୍ତୁ ମହୀରାଜୋ ଗତଃ ସଂଯୋଗିନୀଂ ପ୍ରତି
ରାଜା ଖୁସି ହୋଇ ସଂଯୋଗିନୀଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ମିଶିବାକୁ ଗଲେ।
ସଂଯୋଗିନୀ ନୃପଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ମୂର୍ଚ୍ଛିତା ଚାଭଵତ୍କ୍ଷଣାତ୍
ସଂଯୋଗିନୀ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖି ସାଥି ସାଥି ଅଚେତ ହେଇପଡିଲେ।
ଜଗାମ ଦେହଲୀଂ ଭୂପଃ ସର୍ଵସୈନ୍ଯସମନ୍ଵିତଃ
ରାଜା ସମସ୍ତ ସେନା ସହିତ ଦେହଳିକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ନୈଵ ତଦା ଦୋଲାଂ ପ୍ରଜଗ୍ମୁର୍ଵେଗଵତ୍ତରାଃ
ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ଯେ ଡୋଲା ନାହିଁ, ତେଣୁ ବହୁତ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ ଚାଲିଗଲେ।
ଅର୍ଦ୍ଧସୈନ୍ଯଂ ଚ ସଂସ୍ଥାପ୍ଯ ସ୍ଵଯଂ ଗେହମୁପାଗମତ୍ 3.3.6.
ସେ ଅର୍ଧସେନାକୁ ରଖି, ନିଜେ ଘରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସୂକରକ୍ଷେତ୍ରମାସାଦ୍ଯ ଯୁଦ୍ଧାଯ ସମୁପସ୍ଥିତୌ
ସୂକର କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଦୁଇଏ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ସ୍ଵସୈନ୍ଯୈଃ ସହ ସଂପ୍ରାପ୍ଯ ମହଦ୍ଯୁଦ୍ଧମକାରଯନ୍
ନିଜ ନିଜ ସେନା ସହିତ ଯୋଗ ଦେଇ, ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ସଂକୁଲଶ୍ଚ ମହାନାସୀଦ୍ଦାରୁଣୋ ଲୋମହର୍ଷଣଃ
ସେଠାରେ ବଡ଼ ଭୟଙ୍କର ଓ କମ୍ପ ଉତ୍ପନ୍ନ କରୁଥିବା ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଭଯଭୀତା ପରେ ତତ୍ର ଜ୍ଞାତ୍ଵା ରାତ୍ରିଂ ତମୋଵୃତାମ୍
ସେଠାରେ ଅନ୍ୟମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ରାତିଟି ଗାଢ଼ ଅନ୍ଧାରରେ ଢାକାଯାଇଛି ବୋଲି ବୁଝିଲେ।
ପ୍ରଦ୍ଯୋତାଦ୍ଯାଶ୍ଚ ତେ ଵୀରା ଦେହଲୀଂ ପ୍ରତି ସଂଯଯୁଃ
ପ୍ରଦ୍ୟୋତ ଓ ତାଙ୍କ ସହଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଦେହଳି ପାଖକୁ ଆସିଲେ।