ଦକ୍ଷଂ ଵିନା ନ ଶଂଖଂ ଚ ଶଂଖହୀନଂ ବୃହସ୍ପତିମ୍
ଦକ୍ଷ ବିନା ଶଂଖ ନୁହେଁ; ଶଂଖ ବିନା ବୃହସ୍ପତି ନୁହେଁ।
ସଂସ୍ଥାପନାଦେଵ ଵିନା ନ ଚ କିମପି ରାକ୍ଷସୈଃ
ଠିକ୍ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଛାଡି, ରାକ୍ଷସମାନେ କିଛି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ହରେତ୍ପୁସ୍ତକଂ ଚାପି ନ ହରେଦକ୍ଷରାଣି ଷଟ୍
କେହି ପୁସ୍ତକ ଚୋରି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏହିପରି ଛଅଟି ଅକ୍ଷର ମଧ୍ୟ ନେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଆଦ୍ଯାକ୍ଷରସ୍ଯ ହରଣାତ୍ତାମ୍ରକୁଷ୍ଠୀ ଭଵେଦିହ
ପ୍ରଥମ ଅକ୍ଷର ଚୋରି କଲେ, ଏହି ଜନ୍ମରେ ତାମ୍ର କୁଷ୍ଠ ହୁଏ।
କୁଵଲେ ଅସିପତ୍ରେ ଚ ପତତୀହ ନ ସଂଶଯଃ
ସେ କୁବଳ ଓ ଅସିପତ୍ର ନରକକୁ ପଡ଼ିଯାଏ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତସ୍ମାତ୍ପୁସ୍ତକମାତ୍ରଂ ଯୋ ହରେନ୍ନରକମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏହିକାରଣରୁ, ଯେଉଁଠି କେହି ପୁସ୍ତକ ମାତ୍ର ଚୋରି କରେ, ସେ ନରକ ପାଏ।
ତାନି ଵେଦାଗମାଦୀନି ପୁସ୍ତକେଷ୍ଵପି ଵାଚଯେତ୍
ବେଦ, ଆଗମ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ପୁସ୍ତକରୁ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ତଥା ତନ୍ତ୍ରୋଦିତାନ୍ମଂତ୍ରାଁଲ୍ଲିଖିତ୍ଵା ତନ୍ନ ଵାଚଯେତ୍
ତାହାପରି, ତନ୍ତ୍ରରେ ଥିବା ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଲେଖିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସ୍ଫୁଟଂ କୃତ୍ଵା ପୁରଃ ସ୍ଥାପ୍ଯ ଯାଵତ୍କାଲଂ ପ୍ରଵର୍ତତେ 2.1.7.
ସ୍ପଷ୍ଟ କରି, ସାମ୍ନାରେ ରଖି, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟବହାର ହୁଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ନ ଵାଚଯେଚ୍ଚ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତା ଵାଚକୋଽପି ପ୍ରଵାଚଯେତ୍
ବ୍ୟାଖ୍ୟାକାରୀ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ପାଠକ ପଢ଼ିପାରିବେ।
ଵେଦାର୍ଥଂ ଵାଚଯେଦ୍ଯସ୍ମାଦ୍ଵିପରୀତୋଽପଵାଚକଃ
ବେଦର ଅର୍ଥ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ, ଯିଏ ବିପରୀତ କରେ, ସେ ମିଥ୍ୟା ପାଠକ।
ଆଦିମଧ୍ଯାଵସାନେ ଚ ମନ୍ତ୍ରେ ଚ ପ୍ରଣଵଂ ଦିଶେତ୍
ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷରେ, ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରଣବ ଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିଦେଵଂ ପୁସ୍ତକଂ ଵିଦ୍ଯାତ୍ସୂତ୍ରଂ ଵାସୁକିରୁଚ୍ଯତେ
ପୁସ୍ତକକୁ ତିନି ଦେବତା ସ୍ୱରୂପ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ; ସୂତ୍ରକୁ ବାସୁକି କହିଛନ୍ତି।
ପତ୍ରାଣି ଭଗଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମା ଊର୍ଧ୍ଵଦୀର୍ଘାଣି ଯାନି ଚ
ଭଗବାନ ବ୍ରହ୍ମା ଯେଉଁ ପତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଉପରକୁ ଲମ୍ବା ଓ ସିଧା।
ଲିପୀ ଭଂଗୀ ମହେଶଃ ସ୍ଯାତ୍ତସ୍ଯା ମାତ୍ରା ସରସ୍ଵତୀ
ଲିପିର ଆକୃତି ହେଉଛନ୍ତି ମହେଶ୍ୱର, ଏହାର ମାପ ହେଉଛନ୍ତି ସରସ୍ୱତୀ।
ଚତୁଷ୍ପାଦାଂତରେ ଯୁଗ୍ମଂ ମଧ୍ଯମୋଂଽତେ ଯୁଗଂ ଯୁଗମ୍
ଚାରି ପଦ ଥିବା ଛନ୍ଦର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଏକ ଯୁଗଳ ରହିଥାଏ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗ ପରେ ଆଉ ଏକ ଯୁଗ ଆସେ।
ଭାରତେ ଚେତିହାସେ ଚ ପୁରାଣେ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ଭାରତ, ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ,
ଵକ୍ତୃନାମାକ୍ଷରୈର୍ଯୁକ୍ତଂ ପଂକ୍ତିଭେଦେନ ସତ୍ତମାଃ
ବକ୍ତାମାନଙ୍କର କଥା ଅକ୍ଷରରେ ଶୋଭିତ, ଓ ପଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାଗରେ ବାଣ୍ଟାଯାଇଛି, ହେ ଉତ୍ତମମାନେ।
ଆତ୍ମସଂଶୁଦ୍ଧିସଂଶୁଦ୍ଧ୍ଯା ଧାରଯେଦ୍ଧର୍ମ ସଂହିତାମ୍ 2.1.7.
ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି ଓ ପବିତ୍ରତା ସହିତ ଧର୍ମ ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ରିପୁଃ ସୂର୍ଯସ୍ତଯାରାମୋ ଯକ୍ଷୋଽନଂତଃ ସରସ୍ଵତୀ
ଶତ୍ରୁ ହେଉଛି ସୂର୍ଯ୍ୟ; ଏହା ସହ ଆନନ୍ଦ ଆସେ; ଯକ୍ଷ ଅନନ୍ତ; ସରସ୍ୱତୀ ବି ଉପସ୍ଥିତ।
ଵିଷ୍ଣ୍ଵନ୍ତେ ଚ ଭଵେନ୍ମୁକ୍ତିଃ ସୂର୍ଯାଂଽତେ ପାଦଵିଚ୍ଯୁତିଃ
ବିଷ୍ଣୁର ଶେଷରେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶେଷରେ ଏକ ପଦ ହାରାଯାଏ।
ଅନଂତେ ଵିପୁଲା କୀର୍ତିଃ ସରସ୍ଵତ୍ଯାଂ ଧନାଗମଃ
ଶେଷରେ ବଡ଼ କୀର୍ତ୍ତି ମିଳେ; ସରସ୍ୱତୀରେ ଧନ ଆସେ।
ମୁକ୍ତିମାପ୍ନୋତି ଗାଯତ୍ର୍ଯା ଇତି ପଂକ୍ତିଫଲୋଦଯଃ
ଗାୟତ୍ରୀ ମାନ୍ତ୍ରରେ ମୁକ୍ତି ମିଳେ; ଏହିପରି ଛନ୍ଦର ଫଳ ଉଦୟ ହୁଏ।
ବ୍ରହ୍ମେନ୍ଦ୍ରଵୈଷ୍ଣଵଂ ଶୈଵଂ ଶାକ୍ତିକଂ ଚ ମହେଶ୍ଵରୀ
ବ୍ରହ୍ମା, ଇନ୍ଦ୍ର, ବୈଷ୍ଣବ, ଶୈବ, ଶାକ୍ତ ଓ ମହେଶ୍ୱରୀ ରୂପଗୁଡ଼ିକ,
ଵୈଷ୍ଣଵଂ ପରମଂ ଦୈଵଂ ଯଚ୍ଛୈଵଂ ତଲ୍ଲଲାଟକମ୍
ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବୈଷ୍ଣବ ଦେବତା ହେଉଛନ୍ତି; ଯାହା ଶୈବ, ସେହି ଲାଳାଟର ଚିହ୍ନ।
ଅଗ୍ରେ ସ୍ଥିତା ଗ୍ରହାଃ ସର୍ଵେ ଦିଶାମୀଶାସ୍ତଥା ଦ୍ଵିଜାଃ
ସମସ୍ତ ଗ୍ରହ ଏଗାଡ଼ିଏ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଦିଗର ଅଧିପତିମାନେ ମଧ୍ୟ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
ଦ୍ଵାଵାପୃଥିଵ୍ଯୌ ପାତାଲଂ ତସ୍ଯାଂତଃ ସମୁଦାହୃତମ୍
ଏଥିରେ ଦୁଇଟି ପୃଥିବୀ ଓ ପାତାଳର କଥା କହାଯାଇଛି।
ନ ଶସ୍ଯଃ ପୂଜନୀଯଶ୍ଚ ଗୃହେ ସ୍ଥାପ୍ଯେତ ମାନଵଃ
ସେ ଶୁଭ ନୁହେଁ, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ମନୁଷ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଘରେ ରଖନ୍ତୁ।
ସ ଯାତି ବ୍ରହ୍ମସଦନଂ ମଣିଵର୍ତ୍ମାଦିକୁଟ୍ଟିମମ୍ 2.1.7.
ସେ ମଣିମୟ ପଥ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ପତ୍ରାଣାମଗ୍ରଭାଗେ ତୁ ଵେଧଂ କୁର୍ଯାତ୍ସୁଵର୍ତୁଲମ୍
ପତ୍ରର ଆଗରେ ଭଲ ଭାବରେ ଗୋଲାକାର ଛିଦ୍ର କରିବା ଉଚିତ।