ଗୁରୋରନୁଜ୍ଞଯା ପିତ୍ରୋଃ ପ୍ରକୁର୍ଯାଦଭିଵାଦନମ୍
ଗୁରୁ ଏବଂ ପିତାମାତାଙ୍କ ଅନୁମତି ସହିତ ଅଭିବାଦନ କରିବା ଉଚିତ।
ନ ଵିଷ୍ଣୁର୍ନ ଚ ବ୍ରହ୍ମା ଚ ନ ଚ ରୁଦ୍ରଃ ଶଚୀପତିଃ
ନ ବିଷ୍ଣୁ, ନ ବ୍ରହ୍ମା, ନ ରୁଦ୍ର, ନ ଇନ୍ଦ୍ର—
ସର୍ଵଜ୍ଞାନମଯଂ ଚୈଵ ସର୍ଵଜ୍ଞେନ ଚ ତତ୍ସମମ୍
ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଏଥିରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛି, ଏହା ସର୍ବଜ୍ଞଙ୍କ ସମାନ।
ଗୁରୁଭ୍ଯୋ ଵଂଦନଂ ଵ୍ଯର୍ଥ ପିତରଂ ଯୋ ନ ତର୍ପଯେତ୍ ଉଭଯୋସ୍ତର୍ପଣଂ ନାସ୍ତି ଜୀଵନ୍ନପି ନ ଜୀଵତି
ଯିଏ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେନାହିଁ, ସେ ପାଇଁ ଗୁରୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ବ୍ୟର୍ଥ; ଦୁହେଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନାହାନ୍ତି—ଏମିତି ବ୍ୟକ୍ତି ଜୀବନ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୃତ ସମାନ।
ପୁରାଣଶ୍ରଵଣଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଶୂନ୍ଯଂ ଭାଗଵତଂ ଯଦି
ପୁରାଣ ଶୁଣିବା ପୁଣ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ଯଦି ଭାଗବତ ନାହିଁ, ତେବେ ଏହା ଶୂନ୍ୟ।
ଆଦିପର୍ଵଣି ହୀନେ ତୁ ଭାରତାଖ୍ଯଂ ନ ଧାରଯେତ୍
ଯଦି ଆଦିପର୍ବ ନାହିଁ, ତେବେ 'ଭାରତ' ନାମକ ଗ୍ରନ୍ଥ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଦାନକର୍ମଵିହୀନଂ ଚ ମୋକ୍ଷଧର୍ମଂ ନ ଧାରଯେତ
ଦାନ କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡି ମୁକ୍ତିର ପଥକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵାଯୁପୁରାଣମଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶାସ୍ତ୍ରଂ ଚ ଯୌଗିକଂ ଵିନା
ଯଦି ବାୟୁ ପୁରାଣ ଶୁଣିନାହାଁତି, ଏବଂ ଯୋଗ ଶାସ୍ତ୍ର ନଥାଏ,
ତଥା ଵାଯୁପୁରାଣଂ ଯଦ୍ଵିହୀନଂ ଶ୍ରଵ୍ଯମନ୍ଯକମ୍ 2.1.7.
ଏହିପରି, ବାୟୁ ପୁରାଣ ନଥିଲେ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶାସ୍ତ୍ର ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
ଲଂକାଂ ଵିନା ଚାଦିକାଂଡଂ ତଲ୍ଲିଖିତ୍ଵା ନ ଧାରଯେତ୍
ଲଙ୍କା ବିନା ଆଦିକାଣ୍ଡ କଲେଖିବା କିମ୍ବା ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଦକ୍ଷଂ ଵିନା ନ ଶଂଖଂ ଚ ଶଂଖହୀନଂ ବୃହସ୍ପତିମ୍
ଦକ୍ଷ ବିନା ଶଂଖ ନୁହେଁ; ଶଂଖ ବିନା ବୃହସ୍ପତି ନୁହେଁ।
ସଂସ୍ଥାପନାଦେଵ ଵିନା ନ ଚ କିମପି ରାକ୍ଷସୈଃ
ଠିକ୍ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଛାଡି, ରାକ୍ଷସମାନେ କିଛି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ହରେତ୍ପୁସ୍ତକଂ ଚାପି ନ ହରେଦକ୍ଷରାଣି ଷଟ୍
କେହି ପୁସ୍ତକ ଚୋରି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏହିପରି ଛଅଟି ଅକ୍ଷର ମଧ୍ୟ ନେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଆଦ୍ଯାକ୍ଷରସ୍ଯ ହରଣାତ୍ତାମ୍ରକୁଷ୍ଠୀ ଭଵେଦିହ
ପ୍ରଥମ ଅକ୍ଷର ଚୋରି କଲେ, ଏହି ଜନ୍ମରେ ତାମ୍ର କୁଷ୍ଠ ହୁଏ।
କୁଵଲେ ଅସିପତ୍ରେ ଚ ପତତୀହ ନ ସଂଶଯଃ
ସେ କୁବଳ ଓ ଅସିପତ୍ର ନରକକୁ ପଡ଼ିଯାଏ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତସ୍ମାତ୍ପୁସ୍ତକମାତ୍ରଂ ଯୋ ହରେନ୍ନରକମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏହିକାରଣରୁ, ଯେଉଁଠି କେହି ପୁସ୍ତକ ମାତ୍ର ଚୋରି କରେ, ସେ ନରକ ପାଏ।
ତାନି ଵେଦାଗମାଦୀନି ପୁସ୍ତକେଷ୍ଵପି ଵାଚଯେତ୍
ବେଦ, ଆଗମ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ପୁସ୍ତକରୁ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ତଥା ତନ୍ତ୍ରୋଦିତାନ୍ମଂତ୍ରାଁଲ୍ଲିଖିତ୍ଵା ତନ୍ନ ଵାଚଯେତ୍
ତାହାପରି, ତନ୍ତ୍ରରେ ଥିବା ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଲେଖିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସ୍ଫୁଟଂ କୃତ୍ଵା ପୁରଃ ସ୍ଥାପ୍ଯ ଯାଵତ୍କାଲଂ ପ୍ରଵର୍ତତେ 2.1.7.
ସ୍ପଷ୍ଟ କରି, ସାମ୍ନାରେ ରଖି, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟବହାର ହୁଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ନ ଵାଚଯେଚ୍ଚ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତା ଵାଚକୋଽପି ପ୍ରଵାଚଯେତ୍
ବ୍ୟାଖ୍ୟାକାରୀ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ପାଠକ ପଢ଼ିପାରିବେ।
ଵେଦାର୍ଥଂ ଵାଚଯେଦ୍ଯସ୍ମାଦ୍ଵିପରୀତୋଽପଵାଚକଃ
ବେଦର ଅର୍ଥ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ, ଯିଏ ବିପରୀତ କରେ, ସେ ମିଥ୍ୟା ପାଠକ।
ଆଦିମଧ୍ଯାଵସାନେ ଚ ମନ୍ତ୍ରେ ଚ ପ୍ରଣଵଂ ଦିଶେତ୍
ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷରେ, ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରଣବ ଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ରିଦେଵଂ ପୁସ୍ତକଂ ଵିଦ୍ଯାତ୍ସୂତ୍ରଂ ଵାସୁକିରୁଚ୍ଯତେ
ପୁସ୍ତକକୁ ତିନି ଦେବତା ସ୍ୱରୂପ ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ; ସୂତ୍ରକୁ ବାସୁକି କହିଛନ୍ତି।
ପତ୍ରାଣି ଭଗଵାନ୍ବ୍ରହ୍ମା ଊର୍ଧ୍ଵଦୀର୍ଘାଣି ଯାନି ଚ
ଭଗବାନ ବ୍ରହ୍ମା ଯେଉଁ ପତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକ ଉପରକୁ ଲମ୍ବା ଓ ସିଧା।
ଲିପୀ ଭଂଗୀ ମହେଶଃ ସ୍ଯାତ୍ତସ୍ଯା ମାତ୍ରା ସରସ୍ଵତୀ
ଲିପିର ଆକୃତି ହେଉଛନ୍ତି ମହେଶ୍ୱର, ଏହାର ମାପ ହେଉଛନ୍ତି ସରସ୍ୱତୀ।
ଚତୁଷ୍ପାଦାଂତରେ ଯୁଗ୍ମଂ ମଧ୍ଯମୋଂଽତେ ଯୁଗଂ ଯୁଗମ୍
ଚାରି ପଦ ଥିବା ଛନ୍ଦର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଏକ ଯୁଗଳ ରହିଥାଏ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଗ ପରେ ଆଉ ଏକ ଯୁଗ ଆସେ।
ଭାରତେ ଚେତିହାସେ ଚ ପୁରାଣେ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ଭାରତ, ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ,
ଵକ୍ତୃନାମାକ୍ଷରୈର୍ଯୁକ୍ତଂ ପଂକ୍ତିଭେଦେନ ସତ୍ତମାଃ
ବକ୍ତାମାନଙ୍କର କଥା ଅକ୍ଷରରେ ଶୋଭିତ, ଓ ପଦ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାଗରେ ବାଣ୍ଟାଯାଇଛି, ହେ ଉତ୍ତମମାନେ।
ଆତ୍ମସଂଶୁଦ୍ଧିସଂଶୁଦ୍ଧ୍ଯା ଧାରଯେଦ୍ଧର୍ମ ସଂହିତାମ୍ 2.1.7.
ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରି ଓ ପବିତ୍ରତା ସହିତ ଧର୍ମ ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ।
ରିପୁଃ ସୂର୍ଯସ୍ତଯାରାମୋ ଯକ୍ଷୋଽନଂତଃ ସରସ୍ଵତୀ
ଶତ୍ରୁ ହେଉଛି ସୂର୍ଯ୍ୟ; ଏହା ସହ ଆନନ୍ଦ ଆସେ; ଯକ୍ଷ ଅନନ୍ତ; ସରସ୍ୱତୀ ବି ଉପସ୍ଥିତ।