ପ୍ରସ୍ତରେଣାପି ହସ୍ତେନ ଵିନ୍ଯାସଃ ପଂଡିତୈଃ ସଦା
ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ସଦା ଆସନ କିମ୍ବା ହାତ ଦ୍ୱାରା ଠିକ୍ ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।
ଅସକୃଦ୍ଵିନ୍ଯସେଦ୍ଵିପ୍ରାଃ ପାଵମାନୀଂ ଜଲେ ଜପେତ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପୁନିପୁନି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରି, ପାଣିରେ ପାବମାନୀ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ଯମଦିକ୍ସଂମୁଖେ ଶ୍ରୋତା ଵାଚକଶ୍ଚୋତ୍ତରାମୁଖଃ
ଶ୍ରୋତା ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିବେ, ପାଠକ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରିବେ।
ଵୈପରୀତ୍ଯେନ ଵିଧିନା ଵିଜ୍ଞେଯୋ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ
ଏହା ଯଦି ବିପରୀତ ଭାବେ କରାଯାଏ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ତେବେ ଏହା ଅଉଚିତିକ ନୁହେଁ ବୋଲି ବୁଝିବା ଉଚିତ।
ଇତୋଽନ୍ଯଥା ଯାତୁଧାନାଃ ପ୍ରଲୁଂପଂତି ଫଲଂ ଯତଃ
ଏହା ଠିକ୍ ଭାବେ ନ କରିଲେ, ଦାନବମାନେ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଛିନିନେଇଥାନ୍ତି।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପ୍ରତି ପୁଣ୍ଯଵିଦ୍ଯାଂ ଯୋଽଶ୍ନୀଯାନ୍ମାଂସମେଵ ତୁ
ଯେଉଁଠି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନ ଶୁଣିବା ପରେ କେହି ମାଂସ ଖାଏ—
ଯଦି ଦେଵାଲଯେ ତୀର୍ଥେ ଵାଚଯେଚ୍ଛୃଣୁଯାଦଥ
ଯଦି କେହି ଦେଉଳ କିମ୍ବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ପାଠ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ଶୁଣନ୍ତି—
ମାହାତ୍ମ୍ଯଶ୍ରଵଣାଦେଵ ଗୋଦାନସ୍ଯ ଫଲଂ ଲଭେତ୍ ପିତୁର୍ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଯତ୍ପୁତ୍ରୈର୍ଵାଚ୍ଯଂ ସଂସଦି ପର୍ଵଣି
ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଶୁଣିଲେ ମାତ୍ର ଗୋଦାନର ଫଳ ମିଳେ; ପିତାଙ୍କ ମାହାତ୍ମ୍ୟ ପୁଅମାନେ ପର୍ବଦିନରେ ସଭାରେ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ଵାସୁଦେଵାମତଶ୍ଚାପି ରୁଦ୍ରମାହାତ୍ମ୍ଯଵର୍ଣନମ୍ 2.1.7.
ବାସୁଦେବଙ୍କ ମତର ସ୍ତୁତି ଏବଂ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ମହିମା ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ କହିବା ଉଚିତ।
ଦୁର୍ଗାଗ୍ରେ ଶିଵସୂର୍ଯସ୍ଯ ଵୈଷ୍ଣଵାଖ୍ଯାନମେଵ ଚ
ଦୁର୍ଗାଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଶିବ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ବୈଷ୍ଣବ ପରମ୍ପରାର ମହିମା ମଧ୍ୟ ପ୍ରକାଶ କରିବା ଉଚିତ।
ଗୁରୋରନୁଜ୍ଞଯା ପିତ୍ରୋଃ ପ୍ରକୁର୍ଯାଦଭିଵାଦନମ୍
ଗୁରୁ ଏବଂ ପିତାମାତାଙ୍କ ଅନୁମତି ସହିତ ଅଭିବାଦନ କରିବା ଉଚିତ।
ନ ଵିଷ୍ଣୁର୍ନ ଚ ବ୍ରହ୍ମା ଚ ନ ଚ ରୁଦ୍ରଃ ଶଚୀପତିଃ
ନ ବିଷ୍ଣୁ, ନ ବ୍ରହ୍ମା, ନ ରୁଦ୍ର, ନ ଇନ୍ଦ୍ର—
ସର୍ଵଜ୍ଞାନମଯଂ ଚୈଵ ସର୍ଵଜ୍ଞେନ ଚ ତତ୍ସମମ୍
ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଏଥିରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ଅଛି, ଏହା ସର୍ବଜ୍ଞଙ୍କ ସମାନ।
ଗୁରୁଭ୍ଯୋ ଵଂଦନଂ ଵ୍ଯର୍ଥ ପିତରଂ ଯୋ ନ ତର୍ପଯେତ୍ ଉଭଯୋସ୍ତର୍ପଣଂ ନାସ୍ତି ଜୀଵନ୍ନପି ନ ଜୀଵତି
ଯିଏ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେନାହିଁ, ସେ ପାଇଁ ଗୁରୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ବ୍ୟର୍ଥ; ଦୁହେଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନାହାନ୍ତି—ଏମିତି ବ୍ୟକ୍ତି ଜୀବନ୍ତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ମୃତ ସମାନ।
ପୁରାଣଶ୍ରଵଣଂ ପୁଣ୍ଯଂ ଶୂନ୍ଯଂ ଭାଗଵତଂ ଯଦି
ପୁରାଣ ଶୁଣିବା ପୁଣ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ଯଦି ଭାଗବତ ନାହିଁ, ତେବେ ଏହା ଶୂନ୍ୟ।
ଆଦିପର୍ଵଣି ହୀନେ ତୁ ଭାରତାଖ୍ଯଂ ନ ଧାରଯେତ୍
ଯଦି ଆଦିପର୍ବ ନାହିଁ, ତେବେ 'ଭାରତ' ନାମକ ଗ୍ରନ୍ଥ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଦାନକର୍ମଵିହୀନଂ ଚ ମୋକ୍ଷଧର୍ମଂ ନ ଧାରଯେତ
ଦାନ କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡି ମୁକ୍ତିର ପଥକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵାଯୁପୁରାଣମଶ୍ରୁତ୍ଵା ଶାସ୍ତ୍ରଂ ଚ ଯୌଗିକଂ ଵିନା
ଯଦି ବାୟୁ ପୁରାଣ ଶୁଣିନାହାଁତି, ଏବଂ ଯୋଗ ଶାସ୍ତ୍ର ନଥାଏ,
ତଥା ଵାଯୁପୁରାଣଂ ଯଦ୍ଵିହୀନଂ ଶ୍ରଵ୍ଯମନ୍ଯକମ୍ 2.1.7.
ଏହିପରି, ବାୟୁ ପୁରାଣ ନଥିଲେ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶାସ୍ତ୍ର ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
ଲଂକାଂ ଵିନା ଚାଦିକାଂଡଂ ତଲ୍ଲିଖିତ୍ଵା ନ ଧାରଯେତ୍
ଲଙ୍କା ବିନା ଆଦିକାଣ୍ଡ କଲେଖିବା କିମ୍ବା ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଦକ୍ଷଂ ଵିନା ନ ଶଂଖଂ ଚ ଶଂଖହୀନଂ ବୃହସ୍ପତିମ୍
ଦକ୍ଷ ବିନା ଶଂଖ ନୁହେଁ; ଶଂଖ ବିନା ବୃହସ୍ପତି ନୁହେଁ।
ସଂସ୍ଥାପନାଦେଵ ଵିନା ନ ଚ କିମପି ରାକ୍ଷସୈଃ
ଠିକ୍ ଭାବେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଛାଡି, ରାକ୍ଷସମାନେ କିଛି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନ ହରେତ୍ପୁସ୍ତକଂ ଚାପି ନ ହରେଦକ୍ଷରାଣି ଷଟ୍
କେହି ପୁସ୍ତକ ଚୋରି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଏହିପରି ଛଅଟି ଅକ୍ଷର ମଧ୍ୟ ନେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଆଦ୍ଯାକ୍ଷରସ୍ଯ ହରଣାତ୍ତାମ୍ରକୁଷ୍ଠୀ ଭଵେଦିହ
ପ୍ରଥମ ଅକ୍ଷର ଚୋରି କଲେ, ଏହି ଜନ୍ମରେ ତାମ୍ର କୁଷ୍ଠ ହୁଏ।
କୁଵଲେ ଅସିପତ୍ରେ ଚ ପତତୀହ ନ ସଂଶଯଃ
ସେ କୁବଳ ଓ ଅସିପତ୍ର ନରକକୁ ପଡ଼ିଯାଏ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ତସ୍ମାତ୍ପୁସ୍ତକମାତ୍ରଂ ଯୋ ହରେନ୍ନରକମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଏହିକାରଣରୁ, ଯେଉଁଠି କେହି ପୁସ୍ତକ ମାତ୍ର ଚୋରି କରେ, ସେ ନରକ ପାଏ।
ତାନି ଵେଦାଗମାଦୀନି ପୁସ୍ତକେଷ୍ଵପି ଵାଚଯେତ୍
ବେଦ, ଆଗମ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ପୁସ୍ତକରୁ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ।
ତଥା ତନ୍ତ୍ରୋଦିତାନ୍ମଂତ୍ରାଁଲ୍ଲିଖିତ୍ଵା ତନ୍ନ ଵାଚଯେତ୍
ତାହାପରି, ତନ୍ତ୍ରରେ ଥିବା ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଲେଖିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସ୍ଫୁଟଂ କୃତ୍ଵା ପୁରଃ ସ୍ଥାପ୍ଯ ଯାଵତ୍କାଲଂ ପ୍ରଵର୍ତତେ 2.1.7.
ସ୍ପଷ୍ଟ କରି, ସାମ୍ନାରେ ରଖି, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବ୍ୟବହାର ହୁଏ, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ନ ଵାଚଯେଚ୍ଚ ଵ୍ଯାଖ୍ଯାତା ଵାଚକୋଽପି ପ୍ରଵାଚଯେତ୍
ବ୍ୟାଖ୍ୟାକାରୀ ପଢ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ପାଠକ ପଢ଼ିପାରିବେ।