ପ୍ରଦ୍ଯୋତଶ୍ଚୈଵ ଵିଦ୍ଯୋତଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୌ ଚଦ୍ରଵଂଶଜୌ
ପ୍ରଦ୍ୟୋତ ଏବଂ ବିଦ୍ୟୋତ, ଦୁହେଁ ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଭାବେ ଜନ୍ମିଲେ ।
ପ୍ରଦ୍ଯୋତତନଯୋ ଜାତୋ ନାମ୍ନା ପରିମଲୋ ବଲୀ
ପ୍ରଦ୍ୟୋତଙ୍କ ପୁଅ ପରିମଳ ନାମରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ଜନ୍ମିଲେ ।
ଵିଦ୍ଯୋତାଦ୍ଭୀଷ୍ମସିଂହଶ୍ଚ ଗଜସେନାଧିପୋଽଭଵତ୍
ବିଦ୍ୟୋତଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଭୀଷ୍ମସିଂହ ଜନ୍ମିଲେ, ସେ ଗଜସେନାର ଅଧିପତି ହେଲେ ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାନ୍ଵିପ୍ରିଯାନ୍ସର୍ଵାନ୍ନିଜରାଜ୍ଯାନ୍ନିରାକରୋତ୍
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅପ୍ରିୟ ଦେଖି, ନିଜ ରାଜ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ।
କାନ୍ଯକୁବ୍ଜପୁରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଜଯଚଂଦ୍ରମଵର୍ଣଯନ୍
କାନ୍ୟକୁବ୍ଜ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଜୟଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗୁଣଗାନ କଲେ ।
ମାତାମହସ୍ଯ ତେ ରାଜ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ତଵାନ୍ନିର୍ଭଯୋ ବଲୀ
ସେ ନିର୍ଭୟ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ନିଜ ମାମାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଅଧିକାର କଲେ ।
ସର୍ଵରାଜ୍ଯଂ କଥଂ ଭୁଂକ୍ଷେ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତେନ ନିରାକୃତାଃ
‘ତୁମେ କିପରି ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟ ଭୋଗ କରୁଛ?’ ଏହି କଥା ଶୁଣି ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ୱୀକୃତ ହେଲେ ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମହୀପାଲୋ ଜଯଚଂଦ୍ର ଉଵାଚ ତାନ୍ 3.3.5.
ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାଜା ଜୟଚନ୍ଦ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ ।
ନାମ୍ନା ପରିମଲଃ ଶୂରସ୍ତ୍ଵଂ ମନ୍ମଂତ୍ରୀ ଭଵାଧୁନା
ପରିମଳ, ତୁମେ ଶୂରବୀର ହେବା ସହ, ଏବେ ମୋର ମନ୍ତ୍ରୀ ହେବ ।
ଵୃତ୍ତ୍ଯର୍ଥେ ଚ ମଯା ଵୋ ଵୈ ପୁରୀ ଦତ୍ତା ମହାଵତୀ
ତୁମର ଜୀବିକା ପାଇଁ ମୁଁ ମହାବତୀ ନଗର ଦେଇଛି ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ତେ ସର୍ଵେ ତଥା ମତ୍ଵା ମୁମୋଦିରେ । ମହୀପତିସ୍ତୁ ବଲଵାନ୍ଦୁଃଖାତ୍ସଂତ୍ଯଜ୍ଯ ତାଂ ପୁରୀମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି ସେମାନେ ସମ୍ମତି ଦେଇ ଖୁସି ହେଲେ । କିନ୍ତୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଦୁଃଖରେ ସେଇ ନଗର ଛାଡ଼ିଦେଲେ ।
କୃତ୍ଵୌର୍ଵୀଯାଂ ପୁରୀମନ୍ଯାଂ ତତ୍ର ଵାସମକାରଯତ୍
ସେ ପୃଥିବୀରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ନଗର ନିର୍ମାଣ କରି, ସେଠାରେ ବାସ କଲେ ।
ଅଗମା ଭୂମିରାଜାଯ ଚାନ୍ଯା ପରିମଲାଯ ସା
ସେଇ ନଗର ଭୂମିରାଜାଙ୍କୁ ଦିଆଗଲା, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଏକ ପରିମଳଙ୍କୁ ଦିଆଗଲା ।
ଵିଵାହାଂତେ ଚ ଭୂରାଜା ଦୁର୍ଗମନ୍ଯମକାରଯତ୍
ବିବାହ ଶେଷରେ ଭୂମିରାଜା ଅନ୍ୟ ଏକ ଦୁର୍ଗ ନିର୍ମାଣ କଲେ ।
ଦେହଲୀ ସୁମୂହୂର୍ତେନ ଦୁର୍ଗ ଦ୍ଵାରେ ସୁରୋପିତା
ଅତି କ୍ଷଣିକ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ଦୁର୍ଗର ଦ୍ୱାରେ ଏକ ଦେହଳି ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ।
ଵିସ୍ମିତଃ ସ ନୃପୋ ଭୂତ୍ଵା ଦେହଲୀ ନାମ ଚାକରୋତ୍
ରାଜା ଏହା ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ ଏବଂ ଏହାକୁ 'ଦେହଳି' ନାମ ଦେଲେ।
ତ୍ରିଵର୍ଷାଂତେ ଚ ଭୋ ଵିପ୍ରା ଜଯଚନ୍ଦ୍ରୋ ମହୀପତିଃ
ତିନି ବର୍ଷ ପରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ରାଜା ଜୟଚନ୍ଦ୍ର—
କିମର୍ଥଂ ପୃଥିଵୀରାଜ ମଦ୍ଦାଯଂ ମେ ନ ଦତ୍ତଵାନ୍ 3.3.5.
—କହିଲେ, 'ହେ ପୃଥିବୀରାଜ, କାହିଁକି ତୁମେ ମୋତେ ମୋ ଅଂଶ ଦେଉନାହାଁ?'
ନୋ ଚେନ୍ମଚ୍ଛସ୍ତ୍ରକଠିନୈଃ କ୍ଷଯଂ ଯାସ୍ଯଂତି ସୈନିକାଃ
'ଯଦି ନୁହେଁ, ତେବେ ମୋର କଠିନ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୁମର ସେନାମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଯିବେ।'
ଦୂତଂ ଵୈ ପ୍ରେଷଯାମାସ ରାଜରାଜୋ ମଦୋତ୍କଟଃ
ଅହଂକାରୀ ରାଜା ତାପରେ ଏକ ଦୂତକୁ ପଠାଇଲେ।
ଯଦା ନିରାକୃତା ଧୂର୍ତା ମଯା ତେ ଚଂଦ୍ରଵଂଶିନଃ
'ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀମାନେ ଠକେଇଥିଲି ବୋଲି ତାଙ୍କୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିଥିଲି—'
ତ୍ଵଯା ଷୋଡଶଲକ୍ଷଂ ଚ ଯୁଦ୍ଧସୈନ୍ଯଂ ସମାହୃତମ୍
'ତୁମେ ଏକ ଶତ ଷୋଳି ହଜାର ସେନା ସଂଗ୍ରହ କରିଥିଲ।'
ଭଵାନ୍ନ ଦଂଡ୍ଯୋ ବଲଵାନ୍କରଂ ମେ ଦାତୁମର୍ହତି
'ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିବାରୁ ଦଣ୍ଡନୀୟ ନୁହଁ; ତୁମେ ମୋତେ କର ଦେବା ଉଚିତ।'
ଇତି ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତଯୋର୍ଘୋରଂ ଵୈରଂ ଚାସୀନ୍ମହୀତଲେ
ଏହିପରି ଜାଣି, ଦୁଇ ଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୂମିରେ ଭୟଙ୍କର ଶତ୍ରୁତା ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଜଯଚଂଦ୍ରଶ୍ଚ ବଲଵାନ୍ପୃଥିଵୀରାଜଭୀରୁକଃ
ଜୟଚନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପୃଥିବୀରାଜ ଭୟଭୀତ ଥିଲେ।
ପୃଥିଵୀରାଜ ଏଵାସୌ ତଥାର୍ଦ୍ଧଂ ରାଷ୍ଟ୍ରମାନଯତ୍
ସେଇ ପୃଥିବୀରାଜ ପରେ ରାଜ୍ୟର ଅର୍ଦ୍ଧ ଅଂଶ ନେଇଥିଲେ।
ଦିଶଂ ଯାମ୍ଯାଂ ସ ଵୈ ଜିତ୍ଵା ତେଷାଂ କୋଶାନୁପାହରତ୍
ସେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗ ଜିତି, ସେମାନଙ୍କର ଧନ-ଘର ଦଳିନେଇଲେ।
ମହୀରାଜସ୍ତୁ ତଚ୍ଛୁତ୍ଵା ପରଂ ଵିସ୍ମଯମାଗତଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାଜା ବହୁତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ।
ତିଲକା ନାମ ଵିଖ୍ଯାତା ଯା ତୁ ଵୀରଵତୀ ଶୁଭା
ତିଳକା ନାମକ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସାହସିକ ଓ ଶୁଭ ନାରୀ ଥିଲେ।
ଜଯଚଂଦ୍ରସ୍ଯ ଭୂପସ୍ଯ ଯୋଷିତଃ ଷୋଡଶାଭଵନ୍
ରାଜା ଜୟଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଷୋଳି ଜଣ ରାଣୀ ଥିଲେ।