କାନ୍ଯକୁବ୍ଜାଧିପାଯୈଵ ଚଂଦ୍ରକାନ୍ତିଂ ପିତାଦଦତ୍
ତାଙ୍କ ପିତା କାନ୍ୟାକୁବ୍ଜ ରାଜାଙ୍କୁ ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତିକୁ ଦେଇଲେ।
ସୋମେଶ୍ଵରାଯ ଭୂପାଯ ଚପହାନିକୁଲାଯ ତୁ
ଅପହାନ ବଂଶର ସମେଶ୍ୱର ନାମକ ରାଜାଙ୍କୁ।
ଜଯଶର୍ମା ଦ୍ଵିଜଃ କଶ୍ଚିତ୍ସମାଧିସ୍ଥୋ ହିମାଲଯେ
ହିମାଳୟରେ ଏକ ଦ୍ୱିଜ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଜୟଶର୍ମା, ସେ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ଥିଲେ।
ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଦେହଂ ସ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଚଂଦ୍ରକାଂତ୍ଯାଃ ସୁତୋଭଵତ୍ ରତ୍ନଭାନୁଶ୍ଚ ସଂଜଜ୍ଞେ ଶୂରସ୍ତସ୍ଯାନୁଜୋ ବଲୀ
ସେ ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ଦେହ ଛାଡ଼ି, ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତିଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ; ତାଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରତ୍ନଭାନୁ ଜନ୍ମିଲେ।
ସ ଜିତ୍ଵା ଗୌଡଵଂଗାଦୀନ୍ମରୁଦେଶାନ୍ମଦୋତ୍କଟାନ୍
ସେ ଗୌଡ଼, ବଙ୍ଗ ଓ ମରୁଭୂମିର ଅହଂକାରୀ ଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ଜିତିଲେ।
ଗଂଗାସିଂହସ୍ଯ ଭଗିନୀ ନାମ୍ନା ଵୀରଵତୀ ଶୁଭା
ଗଙ୍ଗାସିଂହଙ୍କର ଭଉଣୀ, ଯାହାର ନାମ ବୀରବତୀ, ସୁଭଗା ଥିଲେ।
ନକୁଲାଂଶସ୍ତଦା ଭୂମୌ ତସ୍ଯାଂ ଜାତଃ ଶିଵାଜ୍ଞଯା ସ ସପ୍ତାବ୍ଦାନ୍ତରେ ପ୍ରାପ୍ତେ ପିତୁସ୍ତୁଲ୍ଯୋ ବଭୂଵ ହ
ସେତେବେଳେ ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ନକୁଳଙ୍କ ଏକ ପୁଅ ସେଇ ଭୂମିରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ସାତ ବର୍ଷ ପରେ ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ ।
ତ୍ରଯଶ୍ଚ କୀର୍ତିମାଲିନ୍ଯାଂ ପୁତ୍ରା ଜାତା ମଦୋତ୍କଟାଃ ପୃଥିଵୀରାଜ ଏଵାସୌ ତତୋନୁଜ ଇତି ସ୍ମୃତଃ ।। 3.3.5.
କୀର୍ତ୍ତିମାଳିନୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ତିନି ଜଣ ଗର୍ବିତ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ । ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବଡ଼ ଥିଲେ ପୃଥିବୀରାଜ, ଅନ୍ୟ ଦୁଇଜଣ ତାଙ୍କ ଭାଉଣୀ ଭାବରେ ପରିଚିତ ।
ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦଵଯଃ ପ୍ରାପ୍ତଃ ସିଂହଖେଲସ୍ତତୋଽଭଵତ୍ ଗତ୍ଵା ହିମେଗିରିଂ ରମ୍ଯଂ ଯୋଗଧ୍ଯାନପରୋଭଵତ୍
ବାର ଦିନ ବୟସ ହେବା ପରେ ସିଂହଖେଳ ଜନ୍ମିଲେ । ସେ ହିମାଳୟ ପର୍ବତକୁ ଯାଇ, ଯୋଗ ଓ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ହେଲେ ।
ମଥୁରାଯାଂ ଧୁଂଧକାରୋଽଜମେରେ ଚ ତତୋନୁଜଃ
ମଥୁରାରେ ଧୁଂଧକାର ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ ଅଜମେରରେ ତାଙ୍କ ଭାଉଣୀ ଜନ୍ମିଲେ ।
ପ୍ରଦ୍ଯୋତଶ୍ଚୈଵ ଵିଦ୍ଯୋତଃ କ୍ଷତ୍ରିଯୌ ଚଦ୍ରଵଂଶଜୌ
ପ୍ରଦ୍ୟୋତ ଏବଂ ବିଦ୍ୟୋତ, ଦୁହେଁ ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶୀ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଭାବେ ଜନ୍ମିଲେ ।
ପ୍ରଦ୍ଯୋତତନଯୋ ଜାତୋ ନାମ୍ନା ପରିମଲୋ ବଲୀ
ପ୍ରଦ୍ୟୋତଙ୍କ ପୁଅ ପରିମଳ ନାମରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ଜନ୍ମିଲେ ।
ଵିଦ୍ଯୋତାଦ୍ଭୀଷ୍ମସିଂହଶ୍ଚ ଗଜସେନାଧିପୋଽଭଵତ୍
ବିଦ୍ୟୋତଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ଭୀଷ୍ମସିଂହ ଜନ୍ମିଲେ, ସେ ଗଜସେନାର ଅଧିପତି ହେଲେ ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତାନ୍ଵିପ୍ରିଯାନ୍ସର୍ଵାନ୍ନିଜରାଜ୍ଯାନ୍ନିରାକରୋତ୍
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅପ୍ରିୟ ଦେଖି, ନିଜ ରାଜ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦେଲେ ।
କାନ୍ଯକୁବ୍ଜପୁରଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଜଯଚଂଦ୍ରମଵର୍ଣଯନ୍
କାନ୍ୟକୁବ୍ଜ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଜୟଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗୁଣଗାନ କଲେ ।
ମାତାମହସ୍ଯ ତେ ରାଜ୍ଯଂ ପ୍ରାପ୍ତଵାନ୍ନିର୍ଭଯୋ ବଲୀ
ସେ ନିର୍ଭୟ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ନିଜ ମାମାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଅଧିକାର କଲେ ।
ସର୍ଵରାଜ୍ଯଂ କଥଂ ଭୁଂକ୍ଷେ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତେନ ନିରାକୃତାଃ
‘ତୁମେ କିପରି ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟ ଭୋଗ କରୁଛ?’ ଏହି କଥା ଶୁଣି ସେମାନେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ୱୀକୃତ ହେଲେ ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମହୀପାଲୋ ଜଯଚଂଦ୍ର ଉଵାଚ ତାନ୍ 3.3.5.
ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାଜା ଜୟଚନ୍ଦ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ ।
ନାମ୍ନା ପରିମଲଃ ଶୂରସ୍ତ୍ଵଂ ମନ୍ମଂତ୍ରୀ ଭଵାଧୁନା
ପରିମଳ, ତୁମେ ଶୂରବୀର ହେବା ସହ, ଏବେ ମୋର ମନ୍ତ୍ରୀ ହେବ ।
ଵୃତ୍ତ୍ଯର୍ଥେ ଚ ମଯା ଵୋ ଵୈ ପୁରୀ ଦତ୍ତା ମହାଵତୀ
ତୁମର ଜୀବିକା ପାଇଁ ମୁଁ ମହାବତୀ ନଗର ଦେଇଛି ।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ତେ ସର୍ଵେ ତଥା ମତ୍ଵା ମୁମୋଦିରେ । ମହୀପତିସ୍ତୁ ବଲଵାନ୍ଦୁଃଖାତ୍ସଂତ୍ଯଜ୍ଯ ତାଂ ପୁରୀମ୍
ଏହି କଥା ଶୁଣି ସେମାନେ ସମ୍ମତି ଦେଇ ଖୁସି ହେଲେ । କିନ୍ତୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଦୁଃଖରେ ସେଇ ନଗର ଛାଡ଼ିଦେଲେ ।
କୃତ୍ଵୌର୍ଵୀଯାଂ ପୁରୀମନ୍ଯାଂ ତତ୍ର ଵାସମକାରଯତ୍
ସେ ପୃଥିବୀରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ନଗର ନିର୍ମାଣ କରି, ସେଠାରେ ବାସ କଲେ ।
ଅଗମା ଭୂମିରାଜାଯ ଚାନ୍ଯା ପରିମଲାଯ ସା
ସେଇ ନଗର ଭୂମିରାଜାଙ୍କୁ ଦିଆଗଲା, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଏକ ପରିମଳଙ୍କୁ ଦିଆଗଲା ।
ଵିଵାହାଂତେ ଚ ଭୂରାଜା ଦୁର୍ଗମନ୍ଯମକାରଯତ୍
ବିବାହ ଶେଷରେ ଭୂମିରାଜା ଅନ୍ୟ ଏକ ଦୁର୍ଗ ନିର୍ମାଣ କଲେ ।
ଦେହଲୀ ସୁମୂହୂର୍ତେନ ଦୁର୍ଗ ଦ୍ଵାରେ ସୁରୋପିତା
ଅତି କ୍ଷଣିକ ସମୟରେ ଦେବତାମାନେ ଦୁର୍ଗର ଦ୍ୱାରେ ଏକ ଦେହଳି ସ୍ଥାପନ କରିଥିଲେ।
ଵିସ୍ମିତଃ ସ ନୃପୋ ଭୂତ୍ଵା ଦେହଲୀ ନାମ ଚାକରୋତ୍
ରାଜା ଏହା ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ ଏବଂ ଏହାକୁ 'ଦେହଳି' ନାମ ଦେଲେ।
ତ୍ରିଵର୍ଷାଂତେ ଚ ଭୋ ଵିପ୍ରା ଜଯଚନ୍ଦ୍ରୋ ମହୀପତିଃ
ତିନି ବର୍ଷ ପରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ରାଜା ଜୟଚନ୍ଦ୍ର—
କିମର୍ଥଂ ପୃଥିଵୀରାଜ ମଦ୍ଦାଯଂ ମେ ନ ଦତ୍ତଵାନ୍ 3.3.5.
—କହିଲେ, 'ହେ ପୃଥିବୀରାଜ, କାହିଁକି ତୁମେ ମୋତେ ମୋ ଅଂଶ ଦେଉନାହାଁ?'
ନୋ ଚେନ୍ମଚ୍ଛସ୍ତ୍ରକଠିନୈଃ କ୍ଷଯଂ ଯାସ୍ଯଂତି ସୈନିକାଃ
'ଯଦି ନୁହେଁ, ତେବେ ମୋର କଠିନ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୁମର ସେନାମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଯିବେ।'
ଦୂତଂ ଵୈ ପ୍ରେଷଯାମାସ ରାଜରାଜୋ ମଦୋତ୍କଟଃ
ଅହଂକାରୀ ରାଜା ତାପରେ ଏକ ଦୂତକୁ ପଠାଇଲେ।