ଚଂଦ୍ରୋଽଯଂ ଦ୍ଵିଜରୂପେଣ ସଭାର୍ଯ ଇତି କଲ୍ପଯେତ୍
ଏହି ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଦ୍ୱିଜ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ରୂପରେ ଭାବିବା ଉଚିତ।
ସୋମରୂପସ୍ଯ ତେ ତଦ୍ଵନ୍ମମାଭେଦୋଽସ୍ତୁ ମୂର୍ତିଭିଃ
ଏହି ମୂର୍ତ୍ତିମାନ୍ୟରେ ତୁମେ ଓ ସୋମଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଭେଦ ନ ରହୁ।
ଭୁକ୍ତିର୍ମୁକ୍ତିସ୍ତଥା ଭକ୍ତିସ୍ତ୍ଵଯି ଯଜ୍ଞେଽସ୍ତୁ ମେ ଦୃଢା
ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ତୁମ ପ୍ରତି ମୋର ଭୋଗ, ମୋକ୍ଷ ଓ ଭକ୍ତି ଦୃଢ଼ ହେଉ।
ରୂପାରୋଗ୍ଯାଯୁଷାମେତଦ୍ଵିଧାଯକମନୁତ୍ତମମ୍
ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ରୂପ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦେବାରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯାଧିପତିର୍ଭୂତ୍ଵା ଶତକଲ୍ପଶତତ୍ରଯମ୍
ତିନି ଲୋକର ନାଥ ହେଇ, ଶତ ଶତାବ୍ଦୀର ତିନି ଶତ ଚକ୍ର ଲାଭ କରାଯାଏ।
ନାରୀ ଵା ରୋହିଣୀ ଚଂଦ୍ରଶଯନଂ ଵା ସମାଚରେତ୍
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଜଣେ ନାରୀ, ରୋହିଣୀ କିମ୍ବା ଚନ୍ଦ୍ରଶୟନ ଉପରେ ଥିବା ଲୋକ କରିପାରନ୍ତି।
ଇତି ପଠତି ଶୃଣୋତି ଵା ଯ ଇତ୍ଥଂ ମଧୁମଥନାର୍ଚନମିଂଦୁକୀର୍ତନେନ 4.206.
ଏପରି ଭାବରେ ଯେଉଁଠି ମଧୁମଥନଙ୍କ ପୂଜା ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ ପଢ଼େ କିମ୍ବା ଶୁଣେ—
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଦ୍ଵାରକାଗମନଵର୍ଣନମ୍ ଧର୍ମମୂଲଂ ଯତଶ୍ଚେଦଂ ତସ୍ମାଦ୍ଧର୍ମପରୋ ଭଵ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରକା ଆଗମନର ବର୍ଣ୍ଣନା: ଯେହেতୁ ଏହା ଧର୍ମରେ ଆଧାରିତ, ତେଣୁ ତୁମେ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖ।
ଜାନତାଽପି ମଯା ପାର୍ଥ କାମାର୍ଥୌ ନ ପ୍ରକାଶିତୋ
ହେ ପାର୍ଥ, ମୁଁ ଜାଣିଥିଲି ମଧ୍ୟ, କାମ ଓ ଧନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କଥା ତୁମକୁ ଖୋଲି କହିନଥିଲି।
କାମିନୋ ଵର୍ଣଯନ୍କାମାଁଲ୍ଲୋଭଂ ଲୁବ୍ଧସ୍ଯ ଵର୍ଣଯନ୍
ଯେଉଁମାନେ ଆସକ୍ତ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଆକାଂକ୍ଷାର କଥା କହିଛି; ଲୋଭୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଲୋଭର କଥା କହିଛି।
ଭଵିଷ୍ଯୋତ୍ତରମେତତ୍ତେ କଥିତଂ ପାଂଡୁନଂଦନ
ହେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ, ଏହି ଭବିଷ୍ୟୋତ୍ତର କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଦେଲି।
ଯଦ୍ଦୃଷ୍ଟମିତିହାସେଷୁ ପୁରାଣେଷୁ ଚ ଭାରତ
ହେ ଭାରତ, ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣରେ ଯେଉଁଠି ଯାହା ଦେଖାଯାଇଛି,
ଲୋକଵେଦଵିରୁଦ୍ଧଂ ଯତ୍କଥ୍ଯତେ ମନୁଜୋତ୍ତମ
ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଲୋକର ଚଳାଚଳ କିମ୍ବା ବେଦ ବିରୋଧରେ ଯାହା କୁହାଯାଏ,
ଅତିସ୍ନେହେନ ଭଵତୋ ମମୈତତ୍ସମୁଦାହୃତମ୍
ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରତି ଅତି ଭଲପାଇବାରୁ ଏହି କଥା ତୁମକୁ କହିଛି।
ନୈତତ୍ପ୍ରକାଶନୀଯଂ ହି ଦାଂଭିକାଯ ଶଠାଯ ଵା
ଏହି କଥା କେବେ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ କିମ୍ବା ଚତୁର ଲୋକଙ୍କୁ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସାଧୁଵୃତ୍ତାଯ ଦାଂତାଯ ସତ୍ଯାର୍ଜଵରତାଯ ଚ
କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠି ଭଲ ଆଚରଣ, ନିୟମିତ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ, ସତ୍ୟ ଓ ସରଳତା ରହିଛି, ସେଠି ଏହି କଥା କହିଯିବ।
ସାମାନ୍ଯମେତତ୍ସୁରସତ୍ତମାନାଂ ଵର୍ଣାଶ୍ରମାଣାଂ ଚ ନରେଂଦ୍ରଚନ୍ଦ୍ର 4.207.
ହେ ନରେଶ୍ବର, ଏହି କଥା ସାଧାରଣତଃ ଦେବମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ।
ଧର୍ମଃ ସ୍ଵଯଂ ପାର୍ଥ ଭଵାନିହ ତ୍ଵଂ ଧର୍ମାର୍ଥଵିଦ୍ଦୃଷ୍ଟପରାଵରଶ୍ଚ
ହେ ପାର୍ଥ, ଏଠାରେ ତୁମେ ନିଜେ ଧର୍ମ ଅଟୁଟ ଅଛ; ତୁମେ ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଜାଣ, ନିକଟ ଦୂର ଦୁହିଁକୁ ଦେଖିପାର।
ଯାସ୍ଯାମ୍ଯହଂ ଦ୍ଵାରଵତୀଂ ପୁନଶ୍ଚ ଯଜ୍ଞଂ ସମେଷ୍ଯାମି ମହୋତ୍ସଵେ ଚ
ମୁଁ ଏବେ ଦ୍ୱାରାବତୀକୁ ଯିବି, ପୁଣି ଏହି ମହାଉତ୍ସବ ଯଜ୍ଞରେ ଆସିବି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵାନ୍ଯାତୁକାମଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟଃ ସଂପୂଜିତଃ ପାଂଡୁସୁତୈର୍ମହାତ୍ମା
ଏପରି କହି, ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା, ମହାତ୍ମା, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହେଲେ।
ଯଦ୍ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯମୁନିନା ଭଗଵାନ୍ଵଶିଷ୍ଠଃ ପୃଷ୍ଟଃ କିଲୋତ୍ତରମୁଵାଚ ବହୁପ୍ରକାରମ୍
ଯଦି ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ ମୁନି ଭଗବାନ୍ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ପଚାରିଥିଲେ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଉତ୍ତର ଦେଇଥିଲେ।
ଜଯତି ପରାଶରସୂନୁଃ ସତ୍ଯଵତୀହୃଦଯନଂଦନୋ ଵ୍ଯାସଃ
ପରାଶରଙ୍କ ପୁତ୍ର, ସତ୍ୟବତୀଙ୍କ ହୃଦୟର ଆନନ୍ଦ, ବ୍ୟାସଙ୍କ ଜୟ ହେଉ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ସମାପ୍ତିଵର୍ଣନଂ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଦ୍ଵାରକାଂ ପ୍ରତି ଗମନଵର୍ଣନଂ ନାମ ସପ୍ତାଧିକଦ୍ଵିଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏଭଳି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ମହାପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ, 'ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦର ସମାପ୍ତି ବର୍ଣ୍ଣନା ଓ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଯିବା' ନାମକ ଦୁଇଶେ ସାତତମ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା।
ଅନୁକ୍ରମଣିକାକଥନମ୍ ( ଅଥ ଵୃତ୍ତାଂତାଃ ମାଯା ଚ ଵୈଷ୍ଣଵୀ ଯସ୍ମାତ୍ସଂସାରେ ଦୋଷକୀର୍ତନମ୍ ।। ୧ ପାପଭେଦସ୍ତତସ୍ତସ୍ମାଚ୍ଛୁଭାଶୁଭଵିନିର୍ଣଯଃ
କ୍ରମାନୁସାର ବିବରଣୀର କଥା। (ଏବେ ଘଟଣାବଳୀ: ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ମାୟା, ସଂସାରର ଦୋଷ ବର୍ଣ୍ଣନା; ପାପର ପ୍ରକାର ଓ ତାହାରୁ ଶୁଭ ଅଶୁଭର ବିଚାର।
ଅଶୋକକରଵୀରାଖ୍ଯଂ ଵ୍ରତଂ ତସ୍ମାଚ୍ଚ କୋକିଲମ୍
ସେଠାରୁ ଅଶୋକ-କରବୀର ନାମକ ବ୍ରତ ଓ ପରେ କୋଇଲୀ ପକ୍ଷୀ।
ଦ୍ଵିତୀଯାଵ୍ରତମାହାତ୍ମ୍ଯମଶୂନ୍ଯ ଶଯନଂ ତଥା
ଦ୍ୱିତୀୟ ବ୍ରତର ମହିମା ଓ ଏହିପରି ଖାଲି ନଥିବା ଶୟନ।
ପଂଚାଗ୍ନିସାଧନା ରମ୍ଯା ତୃତୀଯାଵ୍ରତମୁତ୍ତମମ୍
ପାଞ୍ଚ ଅଗ୍ନିର ଉପାସନା ଅତି ମନୋହର, ତୃତୀୟ ଉପବାସ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ।
ଲଲିତାଖ୍ଯା ତୃତୀଯା ଚ ଯୋଗାଖ୍ଯା ଚ ତଥାପରା
ତୃତୀୟ ଉପବାସକୁ 'ଲଳିତା' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ଅନ୍ୟଟି 'ଯୋଗ' ଉପବାସ ନାମରେ ପରିଚିତ।
ସୌଭାଗ୍ଯାଖ୍ଯା ତୃତୀଯା ଚ ଆର୍ଦ୍ରାନଂଦକରୀ ଥା
ତୃତୀୟ ଉପବାସକୁ 'ସୌଭାଗ୍ୟ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ଆଉ ଏକ 'ଆର୍ଦ୍ରାନନ୍ଦକରୀ' ଉପବାସ ଅଛି।
ଅନଂତରୀ ତୃତୀଯା ଚ ଗଣଶାଂତିଵ୍ରତଂ ତଥା
ତୃତୀୟ ଉପବାସକୁ 'ଅନନ୍ତରୀ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଏବଂ ଗଣମାନଙ୍କର ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଉପବାସ ଅଛି।