ଦେଵୀଂ ଚ ସଂପୂଜ୍ଯ ସୁଗନ୍ଧଧୂପନେଵଦ୍ଯପୁଷ୍ପାଦିଭିରିଂଦୁପତ୍ନୀମ୍
ଦେବୀଙ୍କୁ ସୁଗନ୍ଧି ଧୂପ, ତରୁଣ ପୁଷ୍ପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ସହିତ, ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଯେପରି ଭକ୍ତିଭାବରେ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେପରି ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଦେଯଃ ପ୍ରଭାତେ ସ ହିରଣ୍ଯଵାରିକୁଂଭୋ ମନଃପାପଵିନାଶନାଯ। ସଂପ୍ରାଶ୍ଯ ଗୋମୂତ୍ରମମାଂସମନ୍ନମକ୍ଷାରମଷ୍ଟାଵଥ ଵିଂଶତିଂ ଚ
ପ୍ରଭାତବେଳେ ମନର ଦୁଷ୍ଟତା ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ସୁନାର ଜଳପାତ୍ର ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଗାଈର ମୁତ୍ର ପିଇବା ପରେ, ମାଂସ ଓ ଲୁଣ ବିନା ଖାଦ୍ୟ, ଆଠ କିମ୍ବା କୁଳି ଉଣେଇଶ ଭାଗ ଖାଇବା ଉଚିତ।
ଗ୍ରାସାନ୍ପଯଃ ସର୍ପିଯୁତାନୁପୋଷ୍ଯ ଭୁକ୍ତ୍ଵେତିହାସଂ ଶୃଣୁଯାନ୍ମୁହୂର୍ତମ୍
ଦୁଧ ଓ ଘିଅ ମିଶାଇଥିବା ଅନ୍ନ ଖାଇ, ଉପବାସ କରି, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କିଛି ଉପାଖ୍ୟାନ ଶୁଣିବା ଉଚିତ।
ଅମ୍ଲାନକୁବ୍ଜାନଥ ସିଂଦୁଵାରପୁଷ୍ପଂ ପୁନର୍ନାରଦ ମଲ୍ଲିକାଯାଃ
ଆମ୍ଳା, କୁବ୍ଜ, ସିନ୍ଦୁବାର, ପୁନର୍ନଭା, ନାରଦ ଓ ମଲ୍ଲିକା ଫୁଲ ଦେବୀଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ।
ଯସ୍ମିନ୍ମାସେ ଵ୍ରତାଦିଃ ସ୍ଯାତ୍ପୁଷ୍ପୈରଭ୍ଯର୍ଚଯେଦ୍ଧରିମ୍
ଯେଉଁ ମାସରେ ବ୍ରତ ରହାଯାଏ, ସେଇ ମାସରେ ହରିଙ୍କୁ ପୁଷ୍ପ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ।
ଏକସଂଵତ୍ସରଂ ଯାଵଦୁପୋଷ୍ଯ ଵିଧିଵନ୍ନରଃ
ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ନିୟମ ମାନି ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ।
ରୋହିଣଚଂଦ୍ରମିଥୁନଂ କାରଯିତ୍ଵା ତୁ କାଂଚନମ୍ 4.206.
ସୁନାରେ ରୋହିଣୀ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଜୁଗଳ ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ମୁକ୍ତାଫଲାଷ୍ଟକଯୁତଂ ସିତନେତ୍ରପଟାଵୃତମ୍
ଏହାକୁ ଆଠଟି ମୁକ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରି, ସ୍ୱେତ ବସ୍ତ୍ରରେ ମୁଡ଼ି ରଖିବା ଉଚିତ।
ଦଦ୍ଯାନ୍ମଂତ୍ରେଣେ ପୂର୍ଵାହ୍ନେ ଶାଲୀକ୍ଷୁଫଲସଂଯୁତମ୍
ଏହି ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ପୂର୍ବାହ୍ନରେ, ଚାଉଳ ଓ ଖଣ୍ଡ ଫଳ ସହିତ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ସଵସ୍ତ୍ରଭାଜନାଂ ଧେନୁଂ ତଥା ଶଂଖଂ ଚ ଶୋଭନମ୍
ବସ୍ତ୍ର ଓ ପାତ୍ର ସହିତ ଏକ ଗାଈ ଏବଂ ଏକ ଶୋଭାମୟ ଶଂଖ ମଧ୍ୟ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ଚଂଦ୍ରୋଽଯଂ ଦ୍ଵିଜରୂପେଣ ସଭାର୍ଯ ଇତି କଲ୍ପଯେତ୍
ଏହି ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଦ୍ୱିଜ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ରୂପରେ ଭାବିବା ଉଚିତ।
ସୋମରୂପସ୍ଯ ତେ ତଦ୍ଵନ୍ମମାଭେଦୋଽସ୍ତୁ ମୂର୍ତିଭିଃ
ଏହି ମୂର୍ତ୍ତିମାନ୍ୟରେ ତୁମେ ଓ ସୋମଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଭେଦ ନ ରହୁ।
ଭୁକ୍ତିର୍ମୁକ୍ତିସ୍ତଥା ଭକ୍ତିସ୍ତ୍ଵଯି ଯଜ୍ଞେଽସ୍ତୁ ମେ ଦୃଢା
ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ତୁମ ପ୍ରତି ମୋର ଭୋଗ, ମୋକ୍ଷ ଓ ଭକ୍ତି ଦୃଢ଼ ହେଉ।
ରୂପାରୋଗ୍ଯାଯୁଷାମେତଦ୍ଵିଧାଯକମନୁତ୍ତମମ୍
ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ରୂପ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦେବାରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯାଧିପତିର୍ଭୂତ୍ଵା ଶତକଲ୍ପଶତତ୍ରଯମ୍
ତିନି ଲୋକର ନାଥ ହେଇ, ଶତ ଶତାବ୍ଦୀର ତିନି ଶତ ଚକ୍ର ଲାଭ କରାଯାଏ।
ନାରୀ ଵା ରୋହିଣୀ ଚଂଦ୍ରଶଯନଂ ଵା ସମାଚରେତ୍
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଜଣେ ନାରୀ, ରୋହିଣୀ କିମ୍ବା ଚନ୍ଦ୍ରଶୟନ ଉପରେ ଥିବା ଲୋକ କରିପାରନ୍ତି।
ଇତି ପଠତି ଶୃଣୋତି ଵା ଯ ଇତ୍ଥଂ ମଧୁମଥନାର୍ଚନମିଂଦୁକୀର୍ତନେନ 4.206.
ଏପରି ଭାବରେ ଯେଉଁଠି ମଧୁମଥନଙ୍କ ପୂଜା ଓ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତନ ପଢ଼େ କିମ୍ବା ଶୁଣେ—
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଦ୍ଵାରକାଗମନଵର୍ଣନମ୍ ଧର୍ମମୂଲଂ ଯତଶ୍ଚେଦଂ ତସ୍ମାଦ୍ଧର୍ମପରୋ ଭଵ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରକା ଆଗମନର ବର୍ଣ୍ଣନା: ଯେହেতୁ ଏହା ଧର୍ମରେ ଆଧାରିତ, ତେଣୁ ତୁମେ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖ।
ଜାନତାଽପି ମଯା ପାର୍ଥ କାମାର୍ଥୌ ନ ପ୍ରକାଶିତୋ
ହେ ପାର୍ଥ, ମୁଁ ଜାଣିଥିଲି ମଧ୍ୟ, କାମ ଓ ଧନ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ କଥା ତୁମକୁ ଖୋଲି କହିନଥିଲି।
କାମିନୋ ଵର୍ଣଯନ୍କାମାଁଲ୍ଲୋଭଂ ଲୁବ୍ଧସ୍ଯ ଵର୍ଣଯନ୍
ଯେଉଁମାନେ ଆସକ୍ତ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଆକାଂକ୍ଷାର କଥା କହିଛି; ଲୋଭୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଲୋଭର କଥା କହିଛି।
ଭଵିଷ୍ଯୋତ୍ତରମେତତ୍ତେ କଥିତଂ ପାଂଡୁନଂଦନ
ହେ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ, ଏହି ଭବିଷ୍ୟୋତ୍ତର କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଦେଲି।
ଯଦ୍ଦୃଷ୍ଟମିତିହାସେଷୁ ପୁରାଣେଷୁ ଚ ଭାରତ
ହେ ଭାରତ, ଇତିହାସ ଓ ପୁରାଣରେ ଯେଉଁଠି ଯାହା ଦେଖାଯାଇଛି,
ଲୋକଵେଦଵିରୁଦ୍ଧଂ ଯତ୍କଥ୍ଯତେ ମନୁଜୋତ୍ତମ
ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଲୋକର ଚଳାଚଳ କିମ୍ବା ବେଦ ବିରୋଧରେ ଯାହା କୁହାଯାଏ,
ଅତିସ୍ନେହେନ ଭଵତୋ ମମୈତତ୍ସମୁଦାହୃତମ୍
ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରତି ଅତି ଭଲପାଇବାରୁ ଏହି କଥା ତୁମକୁ କହିଛି।
ନୈତତ୍ପ୍ରକାଶନୀଯଂ ହି ଦାଂଭିକାଯ ଶଠାଯ ଵା
ଏହି କଥା କେବେ ମିଥ୍ୟାବାଦୀ କିମ୍ବା ଚତୁର ଲୋକଙ୍କୁ କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ସାଧୁଵୃତ୍ତାଯ ଦାଂତାଯ ସତ୍ଯାର୍ଜଵରତାଯ ଚ
କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠି ଭଲ ଆଚରଣ, ନିୟମିତ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ, ସତ୍ୟ ଓ ସରଳତା ରହିଛି, ସେଠି ଏହି କଥା କହିଯିବ।
ସାମାନ୍ଯମେତତ୍ସୁରସତ୍ତମାନାଂ ଵର୍ଣାଶ୍ରମାଣାଂ ଚ ନରେଂଦ୍ରଚନ୍ଦ୍ର 4.207.
ହେ ନରେଶ୍ବର, ଏହି କଥା ସାଧାରଣତଃ ଦେବମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ।
ଧର୍ମଃ ସ୍ଵଯଂ ପାର୍ଥ ଭଵାନିହ ତ୍ଵଂ ଧର୍ମାର୍ଥଵିଦ୍ଦୃଷ୍ଟପରାଵରଶ୍ଚ
ହେ ପାର୍ଥ, ଏଠାରେ ତୁମେ ନିଜେ ଧର୍ମ ଅଟୁଟ ଅଛ; ତୁମେ ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଜାଣ, ନିକଟ ଦୂର ଦୁହିଁକୁ ଦେଖିପାର।
ଯାସ୍ଯାମ୍ଯହଂ ଦ୍ଵାରଵତୀଂ ପୁନଶ୍ଚ ଯଜ୍ଞଂ ସମେଷ୍ଯାମି ମହୋତ୍ସଵେ ଚ
ମୁଁ ଏବେ ଦ୍ୱାରାବତୀକୁ ଯିବି, ପୁଣି ଏହି ମହାଉତ୍ସବ ଯଜ୍ଞରେ ଆସିବି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵାନ୍ଯାତୁକାମଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟଃ ସଂପୂଜିତଃ ପାଂଡୁସୁତୈର୍ମହାତ୍ମା
ଏପରି କହି, ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା, ମହାତ୍ମା, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହେଲେ।