.ପାହି ମାଂ ଶରଣଂ ପ୍ରାପ୍ତଂ ଚରଣେ ତେ କୃପାନିଧେ
ହେ କୃପାସାଗର, ମୁଁ ତୁମ ପାଦପଦ୍ମରେ ଶରଣ ନେଇଛି, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର।
ସର୍ଵପାପହରସ୍ତ୍ଵଂ ଵୈ ସର୍ଵକାଲକରୋ ହରିଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ କାଳର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ହରି।
ଦ୍ଵାପରେ ପୀତରୂପଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣତ୍ଵଂ ମମ ଦିଷ୍ଟକେ
ଦ୍ୱାପରରେ ତୁମେ ଧଳା ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ମୋର ଭାଗ୍ୟରେ ତୁମେ କଳା ହେଲେ।
ଚତୁର୍ଗେହଂ ଚ ମେ ସ୍ଵାମିନ୍ଦ୍ଯୂତଂ ମଦ୍ଯଂ ସୁଵର୍ଣ କମ୍
ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୋର ଚାରିଟିଏ ଘରରେ ଜୁଆ, ମଦ୍ୟ ଓ ସୁନା ଅଛି।
ତ୍ଯକ୍ତଦେହସ୍ତ୍ଯକ୍ତକୁଲସ୍ତ୍ଯକ୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୋ ଜନାର୍ଦନ
ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଦେହ, କୁଳ ଓ ରାଜ୍ୟ ଛାଡିଦେଇଛନ୍ତି।
ଇତି ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ ଭଗଵାନ୍କୃଷ୍ଣଃ ପ୍ରାହ ଵିହସ୍ଯ ତମ୍
ଏହିକଥା ଶୁଣି, ଭଗବାନ କୃଷ୍ଣ ହସି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ମମାଂଶୋ ଭୂମିମାସାଦ୍ଯ କ୍ଷଯିଷ୍ଯତି ମହାବଲାନ୍ 3.3.4.
ମୋର ଏକ ଅଂଶ ପୃଥିବୀରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବେ ଏବଂ ବଳବାନମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେବେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ସାକ୍ଷାତ୍ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ
ଏପରି କହି, ଭଗବାନ ସେଠାରେ ନିଜେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନନ୍ତରେ ଵିପ୍ର ଯଥା ଜାତଂ ଶୃଣୁଷ୍ଵ ତତ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ, ମୁନିବର, ଯାହା ଘଟିଲା, ସେଥିରେ ଶୁଣନ୍ତୁ।
ନଵଦୁର୍ଗାଵ୍ରତଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଂ? ନଵଵର୍ଷଂ ଚକାର ହ
ସେ ନବଦୁର୍ଗାର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରତକୁ ନଉ ବର୍ଷ ଧରି ପାଳନ କଲେ।
ସାହ ତାଂ ଯଦି ମେ ମାତର୍ଵରୋ ଦେଯସ୍ତ୍ଵଯେଶ୍ଵରି
ସେ କହିଲେ, "ମା, ଯଦି ଆପଣ ମୋତେ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବେ, ହେ ଦେବୀ…"
ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ସା ଦେଵୀ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ
ଦେବୀ କହିଲେ, "ତଥାସ୍ତୁ," ବୋଲି ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଉଦ୍ଵାହ୍ଯ ଧର୍ମତୋ ଭୂପଃ ସ୍ଵଗେହେ ତାମଵାସଯତ୍
ରାଜା ଧର୍ମରେ ଏହାର ବିବାହ କରି, ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଘରକୁ ନେଇଯାଇଲେ।
ଆଵାର୍ଯୋ ଵତ୍ସରାଜଶ୍ଚ ଶତହସ୍ତିସମୋ ବଲେ
ଆବାର୍ୟ ନାମକ ରାଜା ଶତହସ୍ତୀ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ଶତଯତ୍ତଃ ସ୍ମୃତୋ ମ୍ଲେଚ୍ଛଃ ଶୂରୋ ଵନରସାଧିପଃ
ଶତୟତ୍ତ ନାମକ ଏକ ମ୍ଲେଚ୍ଛ, ଯିଏ ବନରାଜଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ବୀର ଥିଲେ।
ତାଲଵୃକ୍ଷପ୍ରମାଣେନ .ଚୋର୍ଧ୍ଵଵେଗୋ ହି ତସ୍ଯ ଵୈ
ତାଙ୍କର ଉପରକୁ ଲାଫ ତାଳ ଗଛର ଉଚ୍ଚତା ପରି ଥିଲା।
ତାଭ୍ଯାଂ ନୃପାଭ୍ଯାଂ ତଦ୍ଯୁଦ୍ଧମଭଵଲ୍ଲୋମହର୍ଷଣମ୍ 3.3.4.
ସେଇ ଦୁଇ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରୋମାଞ୍ଚକର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା।
ତଦା ମୈତ୍ରୀ କୃତା ତାଭ୍ଯାଂ ତାଲନେନ ସମନ୍ଵିତା
ତାପରେ, ତାଳ ଦେଇ ସେମାନେ ମଧ୍ୟରେ ମିତ୍ରତା ହେଲା।
ପୁତ୍ରାର୍ଥଂ କାରଯାମାସ ଶୈଵଂ ଯଜ୍ଞଂ ଵିଧାନତଃ
ପୁଅ ପାଇଁ ସେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଶିବ ଯଜ୍ଞ କରାଇଲେ।
କନ୍ଯକେ ଚ ତଦା ଜାତେ ଶିଵଭାଗପ୍ରସାଦତଃ
ତାପରେ, ଶିବଙ୍କ କୃପାରେ ଏକ କନ୍ୟା ଜନ୍ମିଲା।
କାନ୍ଯକୁବ୍ଜାଧିପାଯୈଵ ଚଂଦ୍ରକାନ୍ତିଂ ପିତାଦଦତ୍
ତାଙ୍କ ପିତା କାନ୍ୟାକୁବ୍ଜ ରାଜାଙ୍କୁ ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତିକୁ ଦେଇଲେ।
ସୋମେଶ୍ଵରାଯ ଭୂପାଯ ଚପହାନିକୁଲାଯ ତୁ
ଅପହାନ ବଂଶର ସମେଶ୍ୱର ନାମକ ରାଜାଙ୍କୁ।
ଜଯଶର୍ମା ଦ୍ଵିଜଃ କଶ୍ଚିତ୍ସମାଧିସ୍ଥୋ ହିମାଲଯେ
ହିମାଳୟରେ ଏକ ଦ୍ୱିଜ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଜୟଶର୍ମା, ସେ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ ଥିଲେ।
ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଦେହଂ ସ ଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଚଂଦ୍ରକାଂତ୍ଯାଃ ସୁତୋଭଵତ୍ ରତ୍ନଭାନୁଶ୍ଚ ସଂଜଜ୍ଞେ ଶୂରସ୍ତସ୍ଯାନୁଜୋ ବଲୀ
ସେ ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ଦେହ ଛାଡ଼ି, ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତିଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ; ତାଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରତ୍ନଭାନୁ ଜନ୍ମିଲେ।
ସ ଜିତ୍ଵା ଗୌଡଵଂଗାଦୀନ୍ମରୁଦେଶାନ୍ମଦୋତ୍କଟାନ୍
ସେ ଗୌଡ଼, ବଙ୍ଗ ଓ ମରୁଭୂମିର ଅହଂକାରୀ ଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ଜିତିଲେ।
ଗଂଗାସିଂହସ୍ଯ ଭଗିନୀ ନାମ୍ନା ଵୀରଵତୀ ଶୁଭା
ଗଙ୍ଗାସିଂହଙ୍କର ଭଉଣୀ, ଯାହାର ନାମ ବୀରବତୀ, ସୁଭଗା ଥିଲେ।
ନକୁଲାଂଶସ୍ତଦା ଭୂମୌ ତସ୍ଯାଂ ଜାତଃ ଶିଵାଜ୍ଞଯା ସ ସପ୍ତାବ୍ଦାନ୍ତରେ ପ୍ରାପ୍ତେ ପିତୁସ୍ତୁଲ୍ଯୋ ବଭୂଵ ହ
ସେତେବେଳେ ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ନକୁଳଙ୍କ ଏକ ପୁଅ ସେଇ ଭୂମିରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ସାତ ବର୍ଷ ପରେ ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ ।
ତ୍ରଯଶ୍ଚ କୀର୍ତିମାଲିନ୍ଯାଂ ପୁତ୍ରା ଜାତା ମଦୋତ୍କଟାଃ ପୃଥିଵୀରାଜ ଏଵାସୌ ତତୋନୁଜ ଇତି ସ୍ମୃତଃ ।। 3.3.5.
କୀର୍ତ୍ତିମାଳିନୀଙ୍କ ଗର୍ଭରୁ ତିନି ଜଣ ଗର୍ବିତ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁଅ ଜନ୍ମିଲେ । ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବଡ଼ ଥିଲେ ପୃଥିବୀରାଜ, ଅନ୍ୟ ଦୁଇଜଣ ତାଙ୍କ ଭାଉଣୀ ଭାବରେ ପରିଚିତ ।
ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦଵଯଃ ପ୍ରାପ୍ତଃ ସିଂହଖେଲସ୍ତତୋଽଭଵତ୍ ଗତ୍ଵା ହିମେଗିରିଂ ରମ୍ଯଂ ଯୋଗଧ୍ଯାନପରୋଭଵତ୍
ବାର ଦିନ ବୟସ ହେବା ପରେ ସିଂହଖେଳ ଜନ୍ମିଲେ । ସେ ହିମାଳୟ ପର୍ବତକୁ ଯାଇ, ଯୋଗ ଓ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ହେଲେ ।
ମଥୁରାଯାଂ ଧୁଂଧକାରୋଽଜମେରେ ଚ ତତୋନୁଜଃ
ମଥୁରାରେ ଧୁଂଧକାର ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ ଅଜମେରରେ ତାଙ୍କ ଭାଉଣୀ ଜନ୍ମିଲେ ।