ଵିଂଶଦ୍ଭାରସ୍ତୁ କର୍ତଵ୍ଯ ଉତ୍ତମଃ ପର୍ଵତୋ ବୁଧୈଃ
ବିଶ୍ ଭାର ଓଜନର ପାହାଡ଼ି ତିଆରି କରିବାକୁ ଚାହିଁଦିଆଯାଏ, ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଉତ୍ତମ ଭାବେ ମାନନ୍ତି।
ଭାରେଣାଲ୍ପଧନୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯଵିଵର୍ଜିତଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଅଧିକ ଧନ ନାହିଁ, ସେଉଁଠି ଲୋକେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ, ଧନରେ କୌଶଳ ଛାଡ଼ି, ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତଦ୍ଵଜ୍ଜାଗରଣଂ କୁର୍ଯାତ୍ତଦ୍ଵଚ୍ଚୈଵାଧିଵାସନମ୍
ଏହିପରି ଭାବରେ ଜାଗରଣ ଓ ଅଧିବାସ ମଧ୍ୟ କରିବା ଦରକାର।
ତ୍ଵମେଵାଵରଣଂ ଯସ୍ମାଲ୍ଲୋକାନାମିହ ସର୍ଵଦା
ତୁମେ ସବୁ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଏକମାତ୍ର ଆବରଣ।
ଇତି କାର୍ପାସଶୈଲେନ୍ଦ୍ରଂ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ପର୍ଵସଂନିଧୌ
ଏଭଳି କର୍ପାସ ପାହାଡ଼ର ଦାନ ପର୍ବ ସମୟରେ ଯିଏ କରେ,
ରୂପଵାନ୍ସୁଭଗୋ ଵାଗ୍ମୀ ଶ୍ରୀମାନତୁଲଵିକ୍ରମଃ
ସେ ଦେହରେ ରୂପବାନ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମଧୁର କଥା କହୁଥିବା, ଧନୀ ଓ ଅପୂର୍ବ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହୁଏ।
କାର୍ପାସପର୍ଵତମଯୋ ଜଗଦେକବଂଧୁର୍ଯସ୍ମାନ୍ନତେନ ରହିତୋ ଵରଵସ୍ତ୍ରଯୋଗଃ 4.200.
କାର୍ପାସ ପାହାଡ଼ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ବନ୍ଧୁ, ଏହା କିଛିରେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ନୁହେଁ, ଓ ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ର ସହିତ ଯୁକ୍ତ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ କାର୍ପାସାଚଲଦାନଵିଧିଵର୍ଣନଂ ନାମ ଦ୍ଵିଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ 'କାର୍ପାସ ଅଚଳ ଦାନ ନିୟମ ବର୍ଣ୍ଣନା' ନାମକ ଦୁଇଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ।
ଘୃତାଚଲଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ତେଜୋଽମୃତମଯଂ ଦିଵ୍ଯଂ ମହାପାତକନାଶନମ୍
ଘୃତ ପାହାଡ଼ ଦାନର ବିଧି: ଏହା ଦିବ୍ୟ, ତେଜ ଓ ଅମୃତରେ ଗଠିତ, ଏବଂ ମହାପାପ ନାଶ କରେ।
ପଂଚାଶଦ୍ଘୃତକୁମ୍ଭାନାମୁତ୍ତମଃ ସ୍ଯାଦ୍ଘୃତାଚଲଃ
ଅତିଉତ୍ତମ ଘୃତ ପାହାଡ଼ ପଞ୍ଚାଶି ଘୃତ କୁମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୁଏ।
ଅଲ୍ପଵିତ୍ତସ୍ତୁ କୁର୍ଵୀତ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ଵିଧାନତଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଅଧିକ ଧନ ନାହିଁ, ସେଉଁଠି ଲୋକେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଏହା କରିବା ଉଚିତ।
ଶାଲେଯତଂଦୁଲାନାଂ ଚ କୁଂଭାଂଶ୍ଚ ପରିଵିନ୍ଯସେତ୍
ସେ ଚାଉଳର କୁମ୍ଭଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ସଜାଇବା ଦରକାର।
ଵେଷ୍ଟଯେଚ୍ଛୁକ୍ଲଵାସୋଭିରିକ୍ଷୁଦଂଡଫଲାଦିକୈଃ
ସେ ଏହାକୁ ସ୍ୱେତ ବସ୍ତ୍ର, ଇଖୁ ଦଣ୍ଡ ଓ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ମୁଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ଅଧିଵାସନପୂର୍ଵଂ ଚ ତଦ୍ଵଦ୍ଧୋମଂ ସୁରାର୍ଚନମ୍
ଅଧିବାସ ପୂର୍ବରୁ, ଏହିପରି ହୋମ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ଵିଷ୍କଂଭପର୍ଵତାଂସ୍ତଦ୍ଵଦୃତ୍ଵିଗ୍ଭ୍ଯଃ ଶାଂତମାନସଃ
ଏହିପରି ଭାବରେ, ଶାନ୍ତ ମନେ ରହି, ରିତ୍ବିଜମାନେ ପାଇଁ ପାହାଡ଼ର ଆଧାର ଦେବା ଉଚିତ।
ସଂଯୋଗାଦ୍ଘୃତମୁତ୍ପନ୍ନଂ ଯସ୍ମାଦମୃତତେଜସେ
ଯେହেতୁ ଘୃତ ସଂଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ, ଏହା ଅମୃତର ତେଜ ଧାରଣ କରେ।
ତସ୍ମାତ୍ତେଜୋମଯଂ ବ୍ରହ୍ମ ଘୃତେ ନିତ୍ଯଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ସେହିପରି, ତେଜରେ ଭରିଥିବା ପରମବ୍ରହ୍ମ ସଦା ଘିଅରେ ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛନ୍ତି।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଦଦ୍ଯାଦ୍ଘୃତାଚଲମନୁତ୍ତମମ୍ 4.201.
ଏହି ପ୍ରକାରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଘିଅ ପାହାଡ଼ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ହଂସସାରସସଂଯୁକ୍ତେ କିଂକିଣୀଜାଲମାଲିତେ
ହଂସ ଓ ସାରସ ପକ୍ଷୀ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଛୋଟ ଘଣ୍ଟିର ଜାଲିରେ ଢାକିଥିବା,
ଵିହରେତ୍ପିତୃଭିଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଯାଵଦାଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍
ସେ ଜଣେ ପିତୃମାନ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ସୃଷ୍ଟିର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ କରିଥାଏ।
ଆଜ୍ଯାଚଲଂ ପ୍ରଚଲକୁଂଡଲସୁନ୍ଦରୀଭିଃ ସଂସେଵ୍ଯମାନମିହ ଯେ ଵିତରଂତି ମର୍ତ୍ଯାଃ
ଏଠାରେ ଝୁଲୁଥିବା କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା ସୁନ୍ଦରୀମାନେ ଯେଉଁଠି ଘିଅ ପାହାଡ଼ ପରିବେଷଣ କରନ୍ତି, ସେଠି ମାନବମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଦାନ କରନ୍ତି,
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ ଘୃତାଚଲଦାନଵିଧିଵର୍ଣନଂ ନାମୈକାଧିକଦ୍ଵିଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି, ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତର ପର୍ବରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ 'ଘିଅ ପାହାଡ଼ ଦାନ ପ୍ରକ୍ରିୟା' ବିଷୟରେ ଦୁଇଶେ ଏକଅଧିକ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା।
ରତ୍ନାଚଲଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ଯତ୍ପ୍ରଦାନାନ୍ନରୋ ଯାତି ଲୋକାନ୍ସପ୍ତର୍ଷିସେଵିତାନ୍
ରତ୍ନ ପାହାଡ଼ ଦାନ ପ୍ରକ୍ରିୟା: ଏହା ଦାନ କଲେ, ମଣିଷ ସପ୍ତ ଋଷିମାନେ ଯେଉଁ ଲୋକରେ ବସନ୍ତି, ସେଠାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ।
ମୁକ୍ତାଫଲସହସ୍ରେଣ ପର୍ଵତଃ ସ୍ଯାଦନୁତ୍ତମଃ
ହଜାରଟି ମୁକ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଏହି ପାହାଡ଼ ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ହୁଏ।
ଅଲ୍ପଵିତ୍ତସ୍ତୁ କୁର୍ଵୀତ ମୁକ୍ତାଫଲଶତେନ ଚ
ଯେଉଁଠି ଅଳ୍ପ ଧନ ଅଛି, ସେ ଶତଟି ମୁକ୍ତା ଦ୍ୱାରା ଏହା କରିପାରିବ।
ପୂର୍ଵେଣଵଜ୍ରଗୋମେଦୈର୍ଦକ୍ଷିଣେନେଂଦ୍ରନୀଲକୈଃ
ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ହୀରା ଓ ଗୋମେଦ, ଦକ୍ଷିଣରେ ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ରଖିବା ଉଚିତ।
ଵୈଡୂର୍ଯଵିଦ୍ରୁମୈଃ ପଶ୍ଚାତ୍ସାଵିତ୍ରୋ ଵିପୁଲାଚଲଃ
ପଶ୍ଚିମରେ ବୈଡୂର୍ୟ ଓ ପଗଡ଼ି, ଏଭଳି ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ।
ଧାନ୍ଯପର୍ଵତଵଚ୍ଛେଷମତ୍ରାପି ପରିକଲ୍ପଯେତ୍
ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିବରଣୀ ଧାନ୍ୟ ପାହାଡ଼ ପ୍ରକାରେ ଏଠାରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ।
ପୂଜଯେତ୍ପୁଷ୍ପନୈଵେଦ୍ଯୈଃ ପ୍ରଭାତେ ତୁ ଵିସର୍ଜନମ୍
ପୁଷ୍ପ ଓ ନୈବେଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ପ୍ରଭାତରେ ବିଦାୟ ଦେବା ଉଚିତ।
ଯଥା ଦେଵଗଣାଃ ସର୍ଵେ ସର୍ଵରତ୍ନେଷ୍ଵଵସ୍ଥିତାଃ
ଯେପରି ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସମସ୍ତ ରତ୍ନରେ ବିଦ୍ୟମାନ,