ହଵ୍ଯେ କଵ୍ଯେ ଚ ଯସ୍ମାଚ୍ଚ ତିଲୈରେଵାଭିମଂତ୍ରଣମ୍ 4.199.
ଏବଂ ହବ୍ୟ କବ୍ୟରେ ସଦା ତିଳକୁ ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ବକ ନିବେଦନ କରାଯାଏ।
ଇତ୍ଯାମଂତ୍ର୍ଯ ଚ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ତିଲାଚଲମନୁତ୍ତମମ୍
ଏଭଳି ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତିଳ ପାହାଡ଼ ଦାନ କରେ—
ଦୀର୍ଘାଯୁଷ୍ଟ୍ଵମଵାପ୍ନୋତି ଇହ ଲୋକେ ପରତ୍ର ଚ
ସେ ଏହି ଲୋକରେ ଓ ପରଲୋକରେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଉଥାଏ।
ପୁଣ୍ଯକ୍ଷଯାଦିହାଭ୍ଯେତ୍ଯ ରାଜା ଭଵତି ଧାର୍ମିକଃ
ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହେଲେ, ସେ ଏଠାରେ ଧର୍ମିକ ରାଜା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
ଦକ୍ଷା କୁଲୋଦ୍ଭଵା ଚୈଵ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରସମନ୍ଵିତା
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ପୁଅ ଓ ନାତିମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥାଏ।
କପିଲାଦାନପୁଣ୍ଯସ୍ଯ ସମଂ ଫଲମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
କପିଳା ଗାଈ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ ସମାନ ଫଳ ସେ ପାଏ।
ଦାନଂ ତିଲାଚଲସମଂ ଯଦି ଚାନ୍ଯଦସ୍ତି ତଦ୍ଭୂତ ଶାସ୍ତ୍ରନିଚଯଂ ପ୍ରଵିଚାର୍ଯ ବୁଦ୍ଧ୍ଯା
ତିଳ ପାହାଡ଼ ଦାନ ସମାନ ଅନ୍ୟ କିଛି ଦାନ ଥିଲେ, ଶାସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଭଲଭାବେ ଚିନ୍ତା କରି ତାହା ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଉ।
କାର୍ପାସାଚଲଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ପରମଂ ସର୍ଵଦାନାନାଂ ପ୍ରିଯଂ ସର୍ଵଦିଵୌକସାମ୍
କାପାସ ପାହାଡ଼ ଦାନର ବିଧି ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଉଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ଦାନ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ।
ଦେଶକାଲୌ ସମାସାଦ୍ଯ ଧନଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାଂ ଚ ଯତ୍ନତଃ
ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ସ୍ଥାନ ଓ ସମୟ ମିଳିଲେ, ଧନ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉତ୍ସାହରେ କାମ କରିବା ଉଚିତ।
ପୂର୍ଵୋକ୍ତେନ ଵିଧାନେନ କୃତ୍ଵା ସର୍ଵମଶେଷତଃ
ପୂର୍ବରୁ କହିଥିବା ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ, ସମସ୍ତ କାମ ସଠିକ୍ ଭାବେ କରିବା ଦରକାର।
ଵିଂଶଦ୍ଭାରସ୍ତୁ କର୍ତଵ୍ଯ ଉତ୍ତମଃ ପର୍ଵତୋ ବୁଧୈଃ
ବିଶ୍ ଭାର ଓଜନର ପାହାଡ଼ି ତିଆରି କରିବାକୁ ଚାହିଁଦିଆଯାଏ, ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ଉତ୍ତମ ଭାବେ ମାନନ୍ତି।
ଭାରେଣାଲ୍ପଧନୋ ଦଦ୍ଯାଦ୍ଵିତ୍ତଶାଠ୍ଯଵିଵର୍ଜିତଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଅଧିକ ଧନ ନାହିଁ, ସେଉଁଠି ଲୋକେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ, ଧନରେ କୌଶଳ ଛାଡ଼ି, ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ତଦ୍ଵଜ୍ଜାଗରଣଂ କୁର୍ଯାତ୍ତଦ୍ଵଚ୍ଚୈଵାଧିଵାସନମ୍
ଏହିପରି ଭାବରେ ଜାଗରଣ ଓ ଅଧିବାସ ମଧ୍ୟ କରିବା ଦରକାର।
ତ୍ଵମେଵାଵରଣଂ ଯସ୍ମାଲ୍ଲୋକାନାମିହ ସର୍ଵଦା
ତୁମେ ସବୁ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଏକମାତ୍ର ଆବରଣ।
ଇତି କାର୍ପାସଶୈଲେନ୍ଦ୍ରଂ ଯୋ ଦଦ୍ଯାତ୍ପର୍ଵସଂନିଧୌ
ଏଭଳି କର୍ପାସ ପାହାଡ଼ର ଦାନ ପର୍ବ ସମୟରେ ଯିଏ କରେ,
ରୂପଵାନ୍ସୁଭଗୋ ଵାଗ୍ମୀ ଶ୍ରୀମାନତୁଲଵିକ୍ରମଃ
ସେ ଦେହରେ ରୂପବାନ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ମଧୁର କଥା କହୁଥିବା, ଧନୀ ଓ ଅପୂର୍ବ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହୁଏ।
କାର୍ପାସପର୍ଵତମଯୋ ଜଗଦେକବଂଧୁର୍ଯସ୍ମାନ୍ନତେନ ରହିତୋ ଵରଵସ୍ତ୍ରଯୋଗଃ 4.200.
କାର୍ପାସ ପାହାଡ଼ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ବନ୍ଧୁ, ଏହା କିଛିରେ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ନୁହେଁ, ଓ ଉତ୍ତମ ବସ୍ତ୍ର ସହିତ ଯୁକ୍ତ।
ଇତି ଶ୍ରୀଭଵିଷ୍ଯେ ମହାପୁରାଣ ଉତ୍ତରପର୍ଵଣି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଯୁଧିଷ୍ଠିରସଂଵାଦେ କାର୍ପାସାଚଲଦାନଵିଧିଵର୍ଣନଂ ନାମ ଦ୍ଵିଶତତମୋଽଧ୍ଯାଯଃ
ଏହିପରି ଶ୍ରୀଭବିଷ୍ୟ ପୁରାଣର ଉତ୍ତରପର୍ବରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସଂବାଦରେ 'କାର୍ପାସ ଅଚଳ ଦାନ ନିୟମ ବର୍ଣ୍ଣନା' ନାମକ ଦୁଇଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ।
ଘୃତାଚଲଦାନଵିଧିଵର୍ଣନମ୍ ତେଜୋଽମୃତମଯଂ ଦିଵ୍ଯଂ ମହାପାତକନାଶନମ୍
ଘୃତ ପାହାଡ଼ ଦାନର ବିଧି: ଏହା ଦିବ୍ୟ, ତେଜ ଓ ଅମୃତରେ ଗଠିତ, ଏବଂ ମହାପାପ ନାଶ କରେ।
ପଂଚାଶଦ୍ଘୃତକୁମ୍ଭାନାମୁତ୍ତମଃ ସ୍ଯାଦ୍ଘୃତାଚଲଃ
ଅତିଉତ୍ତମ ଘୃତ ପାହାଡ଼ ପଞ୍ଚାଶି ଘୃତ କୁମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୁଏ।
ଅଲ୍ପଵିତ୍ତସ୍ତୁ କୁର୍ଵୀତ ଯଥାଶକ୍ତ୍ଯା ଵିଧାନତଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଅଧିକ ଧନ ନାହିଁ, ସେଉଁଠି ଲୋକେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଏହା କରିବା ଉଚିତ।
ଶାଲେଯତଂଦୁଲାନାଂ ଚ କୁଂଭାଂଶ୍ଚ ପରିଵିନ୍ଯସେତ୍
ସେ ଚାଉଳର କୁମ୍ଭଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ସଜାଇବା ଦରକାର।
ଵେଷ୍ଟଯେଚ୍ଛୁକ୍ଲଵାସୋଭିରିକ୍ଷୁଦଂଡଫଲାଦିକୈଃ
ସେ ଏହାକୁ ସ୍ୱେତ ବସ୍ତ୍ର, ଇଖୁ ଦଣ୍ଡ ଓ ଫଳ ଦ୍ୱାରା ମୁଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ଅଧିଵାସନପୂର୍ଵଂ ଚ ତଦ୍ଵଦ୍ଧୋମଂ ସୁରାର୍ଚନମ୍
ଅଧିବାସ ପୂର୍ବରୁ, ଏହିପରି ହୋମ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର।
ଵିଷ୍କଂଭପର୍ଵତାଂସ୍ତଦ୍ଵଦୃତ୍ଵିଗ୍ଭ୍ଯଃ ଶାଂତମାନସଃ
ଏହିପରି ଭାବରେ, ଶାନ୍ତ ମନେ ରହି, ରିତ୍ବିଜମାନେ ପାଇଁ ପାହାଡ଼ର ଆଧାର ଦେବା ଉଚିତ।
ସଂଯୋଗାଦ୍ଘୃତମୁତ୍ପନ୍ନଂ ଯସ୍ମାଦମୃତତେଜସେ
ଯେହেতୁ ଘୃତ ସଂଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ, ଏହା ଅମୃତର ତେଜ ଧାରଣ କରେ।
ତସ୍ମାତ୍ତେଜୋମଯଂ ବ୍ରହ୍ମ ଘୃତେ ନିତ୍ଯଂ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍
ସେହିପରି, ତେଜରେ ଭରିଥିବା ପରମବ୍ରହ୍ମ ସଦା ଘିଅରେ ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛନ୍ତି।
ଅନେନ ଵିଧିନା ଦଦ୍ଯାଦ୍ଘୃତାଚଲମନୁତ୍ତମମ୍ 4.201.
ଏହି ପ୍ରକାରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଘିଅ ପାହାଡ଼ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ।
ହଂସସାରସସଂଯୁକ୍ତେ କିଂକିଣୀଜାଲମାଲିତେ
ହଂସ ଓ ସାରସ ପକ୍ଷୀ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଛୋଟ ଘଣ୍ଟିର ଜାଲିରେ ଢାକିଥିବା,
ଵିହରେତ୍ପିତୃଭିଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ଯାଵଦାଭୂତସଂପ୍ଲଵମ୍
ସେ ଜଣେ ପିତୃମାନ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ସୃଷ୍ଟିର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ କରିଥାଏ।